Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Gecə (00-06):30 post
Səhər (06-12):3 post
Gündüz (12-18):16 post
Axşam (18-00):16 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 15,599
Toplam simvol: 93,594
Orta entry uzunluğu: 1,440 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.2 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
son vaxtlar həmişəkindən daha artıq özüm haqqında mənfi fikirləşirəm. istər-istəməz depressiv düşüncələr, ifrat emosionallıq məndən əl çəkmir. ortada xəttimi itirməyə səbəb olan, hərəkətə keçməyə maneə yaradan və bu narahatlığımı əsaslandıran, aradan qaldırmalı olduğum bəzi məsələlər var.
fiziki olaraq zəifləmişəm, diqqətimi itirmişəm və maliyyə baxımından xeyli arxaya düşmüşəm. səhərlər yataqdan qalxmağa, yemək hazırlamağa, işə və ya dərsə getməyə ərinməyə başlamışam. söhbət zamanı insanları çox yola verməyə, hər hansı interaksiyadan qaçmağa və ya ümumiyyətlə orda olmamağa çalışıram. vacib işlərdən boyun qaçırmaq üçün israrla diqqət çəkən bir video, kino və ya oyunla beynimi məşğul tuturam. nə etməli olduğumu çox yaxşı bilirəm, amma yenə də yayınmağı seçirəm. nəticədə gələcək olanı gecikdirirəm və bu, işlərimi çox dala salır.
və hamısından savayı məndən asılı olmayan səbəbləri artıq hər səhvim üçün bəhanə etmək istəmirəm.
bu bir ay ərzində əksər sosial media platformalarından, xüsusilə telefon və kompyuterdən bacardığım qədər uzaq duracağam. yaddaşım zəif olduğundan, əksərən özümə söz verdiyim o anlardakı hisslərimi unuduram. həmin motivasiya heç olmamış kimi, tənbəllik və məsuliyyətsizlik adlandırdığım şeylərlə baş-başa qalıram. ona görə bura yazıram ki, bəlkə bu yazı, mənə bunları yazdıran hissi hər unudanda yenidən xatırladar.
bir ay içində düzəltmək, dəyişmək istədiyim bəzi hədəflərim var. planıma fiziki formamı və işimi dəyişmək, vitamin qəbulunu və çəkimi artırmaq, şəxsi inkişafıma təsir edəcək ən az bir kitab bitirmək, video oyunlarından uzaqlaşmaq və kinolara bağlanmamaq daxildir. fiziki vərdişlərimi artırmağı, rejimlə gəzməyi düşünürəm. bunu sonrasında qaçışa da çevirə bilərəm, ya da yenidən fitnessə gedə bilərəm.
bilirəm ki, bunların hamısı bir anda düzəlməyəcək və yenə büdrəyəcəyəm. amma vacib olan cəhd etməkdir.
özümü izolyasiya eləmirəm, sadəcə obsessiv olduğum məfhumlardan uzaq durmağa çalışıram. nəyə görə bu yola çıxdığımı, hansı sözləri verdiyimi, əsas planımın nə olduğunu bir daha özümə xatırlatmaq istəyirəm. özümü doğrultmaq istəyirəm.
bir neçə gün öncə bütöv filmi internetə sızdırılmış proyekt.
internetdə belə bir leakin yayılması birinci dəfə deyil, amma animasiya keyfiyyətinə və səs aktyorlarının işinə baxanda adam həqiqətən heyfslənir. özü də normalda oktyabrda paramount+'da premyerası olmalı imiş. deyəcəksiniz sən baxmadın guya? düzü, əvvəl tərəddüd etsəm də, hər kinoya demək olar pirat baxdığımdan çox da fikir eləmədim. 4chan'da insanlar mübahisə edir ki, belə zəif reklam strategiyası olan iş elə leak olunmağa layiqdi, digər qisim isə animasiya keyfiyyətinin birbaşa platformaya yox, kinoteatrlarda çıxa biləcək qədər yaxşı olduğunu deyir.
yeni-yeni yazar olanda bu başlıqdakı yazarların işləri məni həvəsləndirmişdi. mənim umbaylığım, ləvazimatları sifariş edərkən ölçülərə diqqət etməmişəm. elə anlıq qərarsızlıqla nəticədə belə şirin bir şey ortaya çıxdı.
indi baxanda isə özündən çox, o vaxtkı həvəsi xatırladır
gələcəkdəkilərə salamlar!
bu bir düzəltmə, unudulmuş vuğu və ya sonradan əlavə edilmiş bir yazıdır: bu şirin rəng qarışımı təzə qeydiyyatdan keçdiyim dönəmə aiddir.
sözaltının yeni vizual kino rəfi.
ideyanı nellie'dən aldım. aşağıdakı başlıqların hazır listlərinə birbaşa hesabdan baxa bilərsiniz:
(bax: məsləhətli filmlər)
werner herzog'un 2007-ci ildə çəkdiyi "encounters at the end of the world" sənədli filmi sayəsində qarşımıza çıxmış bir kadr var. hansı ki, hazırda sosial mediada təkrar-təkrar "dank edit"lərlə paylaşılmağa davam edir. düzü, mən bu kadr haqqında keçən yay oxuyub yazmağı düşünürdüm. artıq o qədər tez-tez qabağıma çıxdı ki, məni də yenidən yazmağa ruhlandırdı. *
həmin hissə üçün 1.12.36-cı saniyəyə ötürün
(youtube: )
herzog soruşur: "can a penguin go insane?"
i̇lk baxışda yersiz görünən bu sual, növbəti kadrlarda özünü doğruldur. həmişə nizam-intizamı ilə ön planda olan, kollektiv şəkildə hərəkət edən, bir-birinə qısılaraq antarktidanın qəddar soyuğuna belə sinə gərən bu sempatik, qanadsız quşlar öz təbiətinə, təkamül boyu proqramlaşdırılmış instinktlərinə qarşı gələ bilərmi?
kamera sahil kənarında minlərlə dayanan pinqvindən sadəcə birinə fokuslanır. bu pinqvin dayanır. okeana, qida mənbəyinə, koloniyasına və yeganə istilik mənbəyi olan "sürüsünə" arxasını çevirir. o, təxminən yetmiş kilometr araqlıqdakı ıssız dağlara doğru irəliləməyə başlayır. dr. ainley deyir ki, onu tutub geri qaytarsaq belə, heç bir işə yaramayacaq. o, yenə də gedəcək.
bəs niyə?
bu üsyankar pinqvin, "məntiqli" yaşamınndan uzaqlaşaraq, özündə fərqli radikal bir azadlıq yolu seçdi, bu yolun sonu intihar olsa belə, o, təkliyin sükutunu sürünün küyündən üstün tutdu?
vəhşi təbiət, insan övladının mürəkkəb həyat seçimləri ilə asanlıqla müqayisə edilə bilməz. bu ssenariyə, təbii olaraq, biz insani bir perspektivlə baxırıq. onu romantizə edib, estetik bir məna yükləyirik. biz orada sadəcə nevroloji nasazlığı olan bir quş yox, nitsşe üsyançısını, camusun "absurd qəhrəmanı"nı görməyə üstünlük veririk.
çünki arzularımızın, həyat çevrəmizin, seçimlərimizin, imkanlarımızın və azadlığımızın qısıtlandığı bu dünyada, həmin pinqvin bizim edə bilmədiyimizi edir.
o, bizə deyir ki, *
"40 il qul kimi yaşamaqdansa, 1 gün azad yaşama..." yo yo belə demirdi
mənası olmayan bir döngüdə sağ qalmaqdansa, mənalı bir məhvə doğru yürümək daha yaxşıdır.
amma işin sonunda, mənə yuxu saatımda yazmağa ilham vermiş bir metafordur.
bəlkə mən də özlüyümdə bir pinqvinəm?
bugünkü telefon danışığımızda 8 bakalı aşırıb kefin pikini yaşayan yazarın, tarqovuda turistlərə vətənimizi necə tanıtdığını qulaq asırdım, yadımda qalanlardan
- do you have lighter?
— no, brother.
- where are you from?
— we are arabi. do you know arabic?
- no. which country? there are lots of arabic countries.
— we are from bahrain. where are you from, azerbaijan?
- yes, i’m from here, baku.
— good, good.
- where did you visit in baku?
— this is our first time, we went to deniz.
- which deniz?
— courtyard.
- you should go to a much better one.
— where?
- hovsangles. it’s los angeles of azerbaijan.
— really? is it a good place?
- yes, 100 percent. you should visit tomorrow.
(adam telefonuna yazır)
— where did you learn english?
- i am working in an english-speaking company. *
bir az osduraga basmalar:D
*
oxford'da okuyorum, sadece yaz tatillerimi ailemle geçiriyorum
— do you know quran, arabic?
- no, i’m turkish.
— ohh, we will go to türkiye tomorrow.
- which city?
— istanbul.
(bu vaxt qaqam oxuyur: istanbul not constantinople)
- good, be careful, it’s a dangerous city.
— every city is good, no hate zırt-pırt.
- turkish are good, syrian migrants are a little dangerous.
— ooh, okay okay. do you know i live in america, it is also dangerous.
- yeah, it’s true. which city you are living there?
— texas.
- do you know hailluicfer? she is my sweetheart.
— lucifer? no no.
- she is a good person.
— what?
- never mind. what about alexis texas?
— yes, I know her-*
the settlers of catan 1995-ci ildən bəri 40 milyondan çox satmış, 40-dan çox dilə tərcümə olunmuş qoyun və buğda ticarəti ilə bağlı sadə bir stolüstü oyun.
catan adətən 2-4 nəfərlə oynanılır. məqsəd ada üzərində yollar, qəsəbələr və şəhərlər tikərək 10 və ya 15 qalibiyyət xalını birinci yığmaqdır. meşələr taxta, təpələr kərpic, tarlalar taxıl, çəmənliklər yun, dağlar daş verir. səhralıq isə heç nə vermir, hətta alır, deyərdim. -*
açığı, bu oyunu digərlərindən fərqləndirən elə qeyri-adi bir şeyi yoxdur. günün sonunda, sadəcə şans və strategiya balansını qoruyan, ada mövzusu ilə diqqət çəkən, sadəliyi ilə asılılıq yaradan bir oyundur. onu bu qədər xüsusi edən də elə budur.
ada xəritəsi hər biri fərqli resursları *
kərpic, taxıl, taxta, daş, və yun
*
deyəsən bunu demişdik
olan altıbucaqlı lövhələrdən ibarətdir. həmin bu resursların ətrafı ilə yollar (nazik taxta çubuqlar) və bunların üzərinə qəsəbələr qurulur. əsas odur ki, resursları yaxşı idarə edib tikinti üzərində üstünlük qurasınız. tipik (3-4 nəfərlik) bir catan oyunu təxminən 60–90 dəqiqə çəkir.
dediyim kimi, başlanğıcda oyunçular altıbucaqlıların kəsişməsində bir neçə kiçik ev (qəsəbə, kənd) yerləşdirirlər. hər turda iki zər atılır, bu, hansı löhvələrin resurs verəcəyini müəyyən edir. əgər atılan rəqəm məskənin olduğu bir plitənin nömrəsi ilə üst-üstə düşərsə, sən həmin resursun kartını alırsan. bu arada, yalnız zəri atan yox, bütün oyunçular kart alır. misal üçün, zərlər gəlib 6 və 2, cəmi 8, 8 yazılan löhvənin ətrafında kimin qəsəbəsi varsa onlar bir kart alır (iki məskən varsa iki, belə, belə gedir). bu da hər kəsi oyunun içində saxlayır və hər zər atımını maraqlı eliyir.
oyunçular resurs kartlarını yollar tikmək, yeni qəsəbələr qurmaq, qəsəbələri şəhərlərə yüksəltmək və ya xüsusi inkişaf kartları almaq üçün xərcləyirlər. qələbə xalına birinci çatan udur, buna görə də, xalları daha tez toplama yollarını tapmalıyıq. xallar qəsəbə və şəhər tikərək və ya müəyyən bonusları əldə etməklə (məsələn, ən uzun yol və ya ən böyük ordu kimi inkişaf kartları ilə) qazanılır.
oyun səni maraqlı saxlayacaq qədər seçim təklif edir, amma o qədər də çox deyil ki, adamı çaşdırsın.
yalnız müəyyən sayda resursa sahib olmaq olur, çatışmayanları ticarət yolu ilə, ya bazara, ya da daha ucuza razılaşsalar dostlara satıla bilər. böyük qruplarda ticarət çox vacibdir, bəzən sadəcə vədlər verərək, qabağa gedirsən.
başqa bir əsas element oğrudur, bu bir dənə səhra ki var, deyirdim. hə o səhra həmişə 7 ilə nişanlanır, yeddi də zər cəmlərinin medianı olduğundan, ən çox gəlmə ehtimalı olan fiqur olur. oğru fiquru ilə bir resurs löhvəsini blokalyıb, ordan resurs gəlməsini saxlayırsınız, və hətta həmin löhvədə qəsəbəsi olan bir nəfərdən bir random kart alırsınız. üstəlik, müəyyən bir kart sayını keçmisinizsə, və oğru gəlibsə, siz belə zəri atmışsınızsa da artıq çox gecdir, kartlarınızın yarısı ilə vidalaşırsınız. bu da resurs yığılmasının qarşısını alır. qısaca, dostu dosta qırdırar bu oğru.
catan-ın bu qədər maraqlı olması bacarıqla təsadüfün balansıdır. tamamilə şans üzərində qurulmuş ailə oyunlarından fərqli olaraq, catan oyunçulara əhəmiyyətli strateji seçimlər verir. lakin çox mürəkkəb strategiya oyunlarından fərqli olaraq, burada kifayət qədər şans da var ki, yeni başlayanlar təcrübəlilərlə rəqabət apara bilsin. bu dinamik balanslaşdırma effekti, daha təcrübəli biri ilə oynayanda belə, oyundan kənarda qalmırsan.
catan çoxu vaxt monopoly ilə müqasiyə olunur, düşünürəm ki, monopoly amansız kapitalizm və dostlarını iflasa sürüklədib bankrot etdirmək haqqındadırsa, catan rəqabət apararaq belə birlikdə inkişaf tapmaq haqqındadır.
oyunun populyarlığı artdıqca, fanatlar oyunu yalnız üzbəüz yox, həm də internet üzərindən oynamaq istədilər. bu tələbat bizə colonist.io-u qazandırdı.
bu entrini də burda bugün 1000-ci oyunumu bitirərək yazdım. hələ haqqında yazmadığım və oyunun mənim belə tam anlamadığım seafarers və cities & knights kimi genişlənmələri də var. mən daha çox iki nəfərlik oynayıram, daha sürətli bitir və daha çox müstəqil olursan. dünyanın 4 tərəfindən adamlarla danışır, hindistanlılara söyürsən. mən özüm cs'in videosu ilə tanış olub, izlərkən belə zövq almışdım. öyrən gəl, oynayaq ehe
əzələlərin qeyri-iradi, yüngül və təkrarlanan titrəməsi
ən çox gözdə, daha doğrusu göz qapaqlarında müşahidə olunur.
(bax: göz səyriməsi)
iki həftədir, bu xroniki, keçici titrəyiş həyatıma paz olmuşdu. son vaxtlar yaşadığım stress və kofein bu vəziyyəti izah edir. entrini yazanda da kofe içiməyim dərs çıxarmaqda o qədər də yaxşı olmadığımı göstərir. universitet vaxtı da olurdu, amma heç vaxt bu qədər narahatedici və uzun olmamışdı
Ölkəmizdə qaraçı və ya çiqan olaraq tanıdığımız insanlar, əslən hindistanın şimal hissəsindən*
daha dəqiq desək Rajasthan bölgəsidən
yaxın Şərq və Avropaya yayılımış romanilərdir. kimliksiz köçəri həyat yaşıyan bu cəmiyyət, ilk dəfə dəri rənglərinə görə misirdən gəlidiyi zənn edilərək yunanlar tərəfindən "Aigyptos" (misirli) deyə çağrılmağa başlayıb. sonralarda bu "gypsy" sözünə çevrilib. dilimizdə istifadə olunan "Çiqan", türkcədə "Çingene", balkanlarda "Cigani", ruscada "Tsygan" və rumın dilində "Țigan" sözləri isə törəmə formada yayılıb və tezliklə təhqir kimi istifadə olunmağa başlayıb.
xalqı bu gün 30-dan çox ölkədə, çoxluqla Şərqi Avropa və Balkanlarda yaşayır: Rumıniya (1.8 milyon), Macarıstan (700 min), Slovakiya (500 min), Bolqarıstan (750 min), Serbiya (500 min), Fransa (400 min), ispaniya (700 min), Türkiyə (1.5 milyona yaxın). sayca çox olan bu millət, söz haqqı baxımından yoxsuldurlar. nə parlamentdə, nə mediada, nə də yerli idarələrdə təmsil olunurlar. Böyük qismi yoxsulluq, təhsil böhranı, işsizlik və rəsmi diskriminasiyaya məruz qalır. bir çox uşaq şəxsiyyət vəsiqəsi olmadan böyüyür. romanilərin bayrağı
Avropa insan Haqları Məhkəməsi tərəfindən diskriminasiya hesab edilsə də, Slovakiya və Çexiyada romani uşaqları tez-tez "əqli zəif" kimi qiymətləndirilib ayrı sinifə salınır. Təhsil və iş imkanlarının olmaması bu insanlarını qeyri-rəsmi işlərə sürükləyir: misgərlik, at alveri, səbət hörmək, çalğı çalma, bazar səyyarlığı.
qeydiyyatsız, vergi sisteminə dəxli olmayan, bir yerdə durmayan, rəsmi qoruma altında olmayan əmək tərzi. Bu onları qismən azad, qismən sistem xaricində saxlayır.
Katolik, pravoslav, müsəlman, protestant icmaları var. Mistik inanclar, mərasimlər, cadugərlik, şəfa duası, amulet istifadəsi kimi elementlər yerli dini sistemlərə qarışaraq qorunub. "Drabarni" adlanan qadınlar şəfa verən, dua oxuyan, cadunu pozan, qoruyucu əşyalara sahib qadın fiqurlardır. Romani toplumlarında bu qadınlar həm ruhani vasitəçi, həm də praktiki müalicəçi kimi qəbul olunur.
18-ci əsrdə bir çox Şərqi Avropa ölkəsində Romanilər qanuni şəkildə kölə idi. Məsələn, Moldova və Valaxiya *
indiki Rumıniya
torpaqlarında yüz minlərlə ailə kilsənin və ya zadəganların mülkü sayılırdı.
daha bir digər tarixi fakt, bilinən ən ağır soyqırım nazi almaniyasının reallaşdırdığı Porajmosdur. II Dünya Müharibəsində təxminən 500,000 romani insan qətlə yetirilib. qurtulmuş insanlar arasında Schindlerin siyahısında yer alan yəhudilərlə yanaşı romanilər də var idi.
2007-ci ildən Rumıniya Avropa ittifaqına üzv oldu. eyni vaxtda da “Roma məsələsi” gündəmə düşdü.
“Roma” etnik qrupun adı idi -> romanilərin adı
“România” isə ölkənin adı -> Rumıniyanın
Avropada bir çox media və siyasətçi bu iki anlayışı bilərəkdən və ya bilməyərəkdən qarışdırmağa başladı: “Roma-lılar iş tapa bilmir”; “Roma-lılar problem yaradır”. Bunu oxuyan insanlar normal olaraq düşünürdü ki, problem rumıniyalılar ilə bağlıdır.
2010-cu ildə fransa hökuməti kütləvi şəkildə romani düşərgələrini söküb təxminən 1000 insanı Rumıniyaya və Bolqarıstana deportasiya edir. bəlkə də bundan sonra fişək allovlanır.
eyni ildən, parlamentdə rumıniya höküməti bir təşəbbüs irəli sürür və deyir ki: “Roma” yox, “Țigan” deyək. Çünki "Roma" bizi gözdən salır. Prezident belə buna dəstək verir. rəsmi sənədlərdə “Roma” sözü qadağan olunmasını, əvəzinə köhnə, təhqiramiz “Țigan” sözü ilə əvəzlənməsini tələb edirlər. təbii ki, bu beynəlxalq qalmaqala səbəb olur və nəticədə bu tələb rədd edilir.
bəs yaxşı bu Falçı roman qadın obrazı hardan gəlib?
18–19-cu əsr ingiltərə və Fransada formalaşan bu obraz Roman qadınların “keçmişi və gələcəyi bilən” falçılar kimi təsviri teatrdan, ədəbiyyatdan və sirklərdən çıxıb. Həmin dövrdə Romani qadınlar yaşayış üçün küçə falçılığı, tarot kartları, əllə işlənmiş əşyaların satışı ilə məşğul olurdular. bu isə tez bir zamanda mifik bir obraz yaradıb: şal bağlamış, qızıl sırğalı, kart açan sehirli qadın.
indi soruşursan, başqa işmi yox idi? yox. ona görə ki ənənəvi işlərə buraxılmırdılar. Sənədsiz idilər. Səyyar həyat tərzi onları küçədə pul qazanmağa vadar edirdi. xalq özü belə bunu sadəcə maskalanma və gəlir mənbəyi kimi görürdülər.
bu günlərdə də bu ənənə turistik mal olub. xüsusən Macarıstan, Slovakiya, Rumıniya turistlərə "Gypsy Fortune Teller" təcrübəsi təklif edir. əsrlərlə “çiqana inanma, yalançıdır” deyilir. indi eyni insanlar bütün taleyini həmin insandan öyrənir, buna görə növbəyə dururlar.
bundan əlavə məşhur Roman rəqsləri ki var, onları qeyd etməsək olmaz. hansılar ki regionlara görə fərqlənir. Roman havası (Türkiyə), Čoček (Balkanlar) və Flamenko (ispaniya) ən tanınmış romani rəqslərindəndir.
rəqsdən danışmışkən, stereotipin necə komediyaya çevrilməsinədən danışaq. cennet mahellesi Serialında roman obrazlar ancaq qışqıran, gah rəqs, gah dava edən, hər şeyə qarışan tiplər kimi göstərilir. Bütün səhnələrdə rəngli paltarlı, ağızı pozulmuş türkcə ilə danışan, “roman havası” eşidən kimi oynamağa başlayan tiplərlə doludur. burada real insan yox, “çingene karikaturası” var.
təsəvvür elə, parkda gül satan roman xalasan. təbii ki, ənənələrinə görə sən işləyib evə pul aparırsan, roman olduğun üçün daha qazanclı normal iş də tapa bilmirsən. və hər həftə trend olan roman serialında çıxan hər tema sənin olan imicinə də təsir edir və səni məsqərə obyektinə çevirir.
Qaraçıların sayı Azərbaycanda digər ölkələrlə müqayisədə az olsa da, yazılmış hekayəyə əsaslanan və sonradan ekranlaşdırılan "Qaraca qız" filmi həm estetik, həm də sosial baxımdan dəyərli, dərs çıxarıla biləcək Azərbaycan kinolarından biridir. ona görə də entirini qaraca və ağca qızın rəqsi ilə bitirək:
momoko başlığa yalnız özümüzün çəkdiyi komiksləri paylaşa biləcəyimizi yazmışdı. elə bir avadanlığım olmadığından ai ilə bacardığım qədər sadə görüntülər yaratdım. ümid edirəm, bəyəndiniz, çünki mən edərkən zövq aldım. bir az vaxt aldı, amma nəticəni görməyə dəydi.
Komiksi ingiliscə yazdım, çünki bu, bizə daha çox ingiliscə tanış olan bir məfhumdur. *
düzü, azərbaycanca bir az sadə səslənirdi.
bu paylaşım nə pilotdu, nə də tam bir hekayə. bu sadəcə başlanğıcın başlanğıcıdı. davamı ola da bilər, olmaya da.
Maraqlı tərəfi odur ki, bu qısa hekayə əslində bir yerə qədər real hadisəyə əsaslanır. ilk dəfə sözluk postlarını instagramda görmüşdüm. Güman ki, əvvəllər sayta girmişdim, amma içəridən biganə çıxmışam.
instagramda yazar timey wimey wibbly wobbly'in chivas regal effect adlı entrisi qarşıma çıxdı. ümid edirəm o da bu paylaşımı bəyənəcək. indi deaktivdir, amma yazı tərzini çox bəyənirdim. elə yazır ki, sanki yanında oturub sənə danışır. Belə "ortamda satılacaq məlumatlar" havasında. Nə çox, nə az. Həqiqətən maraqlı olan hissəni çıxarıb verir. yəqin elə bu, wikipedia ilə sözluk arasındakı fərqlərdən biridi.
hər nəsə, oxuyandan sonra təklifiniz, fikriniz varsa, yaşıllaşdırın.
səsli mnemonika pringles qapağını açanda eşitdiyiniz o məmnun edici pop səsi təsadüfi deyil. elə bir şey ki, şirkət bu səsi də satırıq deməkdən çəkinmirlər:
(youtube: )
las vegas 90-larda xırda pullarla idarə olunan slot maşınları kağız pullarla əvəz olunmağa başlamışdı.Kazinolar fikirləşirdilər ki, bəlkə insanlar belə daha çox pul xərcləyəcəklər. Amma o ikonik səs də bu təcrübənin bir parçası idi. Və buna görə də qazanclar böyük ölçüdə aşağı düşməyə başladı. Kazinolar yenidən qazanclarını artırmaq üçün Las Vegas-ın o atmosferini və arxa fon səsini yenidən gətirdilər.
Səsli mnemonikaya çoxlu misal vermək olar: McDonald's kağız fincanına çöp daxil edilərkən yaranan incə ton; Coca-Cola açılışında istər şüşəni, istər də dəmir qutunu açanda eşidilən, qazın əvəzolunmaz tını; həmçinin, nostalji baxımından unudulmaz Windows başlatması və Super Mario oyununda coin yığanda səsləndirilən melodiya.
vizual mnemonika
afrikalı və hindistan fillərinin nəhəng qulaqları öz qitələrinin xəritələrinə bənzəməsi. *
Ortamda Satmalık Bilgiler
ikihürgüclü dəvələr orta asiyaya*
çin, monqolustan
məxsus bir növ olarkən, sadəcə bir hürgücü olan dəvələrin vətəni yaxın şərq/şimali afrikadır.*
ərəb ölkələri
musiqili mnemonika
haralı olsan da yaddan çıxmaz “abc” alfabet mahnısı. ən istəksiz uşağı da musiqinin ritmi ilə bir şeylər öyrədə bilirsən.
(youtube: )
coğrafi mnemonika
coğrafiya imtahanına hazırlaşan uşaqlar üçün xəritəni yadda saxlamaq bir iş(gəncə) kimi səslənə bilər, amma onu mnemonik tapmacaya çevirdikdə iş əyləncəli bir hal alır.
azərbaycanın siyasi xəritəsində naxçıvan rayonlarını araz çayının axını ilə sədərəkdən ordubada çox rahat əzbərləmək olur. hətta balakəndən bakı'ya doğru olan istiqamətdə mənim kimi yaddaşı zəif biri belə rayonları çox asanlıqla xatırlıya bilir.
fiziki/kinestetik mnemonika
ayın günlərini yadda saxlamaq üçün əlinizdəki hər oynaq 31 günlük ayı, aradakı çöküntülər isə qısa ayları xatırlamağınıza kömək edir.
bonus mnemonika:
mühasibatlıqda istifadə olunan “dealer” mnemonikası
mühasibatlıq aləmində debits və credits-i daha yaxşı başa düşmək, maliyyə terminlərini yadda saxlamaq və accounting equation-u öyrənməyə kömək edir:
Mnemonika həyatımıza interaktiv, əyləncəli və yadda qalan təcrübələr qatır. Öz sahənizdə və ya gündəlik həyatda tətbiq edildikdə, işinizi asanlaşdırır və ona fərqli bir baxış bucağı qazandırır.
)
