"-biraz gəzmək istəyirsən?
+yoxe, dərs-iş çoxdu, tez gedib evə çıxım tamamlayım hamısın, onsuzda uzaq yaşayıram
-həə yaxşı"
iki saat sonra başqa biri ilə hələ də şəhərdə fırlanır
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 2 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: erkən quş
Pik saat: 09:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 377
Toplam simvol: 2,261
Orta entry uzunluğu: 283 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
mənasız şəkillər
"-biraz gəzmək istəyirsən?
+yoxe, dərs-iş çoxdu, tez gedib evə çıxım tamamlayım hamısın, onsuzda uzaq yaşayıram
-həə yaxşı"
iki saat sonra başqa biri ilə hələ də şəhərdə fırlanır
ikimiz də bir-birimizi wp-da bloklamışıq kimi bir effekt yaratmaq üçün pp bio və s. gizlətməyimiz
Biraz xatırlayıram o günü. 6-7 yaşım var idi. Məktəbə az uşaq gəlmişdi, həm 5ci sonuncu gün idi deyə, həm də əsas səbəbə görə. dünya partlayacaq, torpaq dağ yaradırmış kimi qabaracaq, çatlayıb aralanacaq, və çox güclü zəlzələlər olacaq deyə qorxurdum. Həmin gün atam gecə növbəsində işdə idi, anam isə axşam yeməyi ərəfəsində qonşuda yas yerinə getmişdi. Hava qaranlıq idi artıq, evdə tək daha çox qorxurdum. Elə bilirdim valideynlərimi son dəfə görmədən öləcəm. nə qədər həyəcanlansam da heç biraz da bildirmirdim, chill guy olduğumu düşünsünlər deyə, valideynlərim inanmırdı elə şeyə və bir növ mənə gülməsinlər deyə normal aparırdım özümü. Səhər anamla hələ də yaşadığımızı, atamın ölməyib işdən gəldiyini görəndə çox sevinmişdim
Ehh, dünyanın sonu, hardasan. indi gələ bilərsən. Əgər həqiqətən qiyamət olacaqdısa o gün, 6 yaşlı özümə demək istəyərdim ki, heç qorxma və kədərlənmə bizim üçün ən yaxşısı budu
Yaxın olduğum kəslərin başqaları ilə daha yaxın olduğunu görəndə keçirdiyim hiss. Başa düşürəm onun tək dünyası mən deyiləm, amma bu hissə qarşı da gələ bilmirəm. Həmin adamı öldürmək istəyirəm. Ama elə olsun ki, o adam sadəcə yox olsun heçvaxt dünyada olmamış kimi, mənim adamım kədərlənməsin deyə.
bütün varlı/zəngin insanların pis olduğunu və cəhənnəmə gedəcəklərini, bütün kasıbların isə yaxşı və cənnətlik olduğunu düşünürdüm
6-7ci sinifdə oxuyanda ingilis dili dərsində kiçik talk show səhnəciyi kimi şey edəcəkdik, ona görə bir-iki şəklini çap etməyə getmişdim kopya yerinə. ordakı oğlan mənə "heç abırlı şəkli yoxdu bunun, sən nə edirsən ki onu-*" demişdi amk
ehh, (bax: məktəb illəri)
Valideynlərimizə psixoloqa/psixiatra getməyin ayıb bir şey olmadığını və mağara dövründən birbaşa günümüzə düşən qohum-qonşunun bunu bilmələrinin vacib olmadığını, bilsələr belə onların deyib-düşündükləri yox, övladlarının psixoloji sağlamlığının daha vacib olduğunu necə izah etmək olar? -*
Son bəyənilənlər