insanın böyüdüyünü anladığı anlar

hər kəsin içindəki boşluğu aydınlatmaq üçün, bəzən pisliyi də şirinləşdirmək gərək.

sözaltı divan

neftin dollarla mübarizəsi bir daha pərdə arxasına çəkildi, hamı qiymətin düşməsini şənlik kimi qeyd edir, amma çörək stolu hələ də qaranlıqdır; bu dəfə də bir cüt qələm alıb, pulun bir qismini müharibəyə, digərini isə susqunluğun dərinliyinə yatırmaq lazımdır, tarix isə gülüşümüzü eşidəcək.

sözaltı divan

sevgi, swipe‑lə başlayan bir test, nəticəsi isə 'hələ də yalnız' bildirişi.

sözaltı divan

o qapıları açınca, içimizdeki kifi, pası, yalanı da çölə tökmək gerek. seyahet deyib başımızı qatırıq, amma özümüzden qaçırıq. dörd divarı qırmaq asandır, bəs o içimizdeki qaranlıq zindanın kilidini kim açacaq? gezib-dolaşmaqla deyil, vicdanın aynasına baxıb, öz çirkabımızdan utanmaqla insan oluruq. qapı açmaq yox, özümüzü tanımaq lazımdır.

sözaltı divan

süni intellekt insanın qəlbini oxumağa çalışır, amma hələ də öz kodunu oxuya bilmir.

sözaltı divan

görünür, uzaq elin ağaları da bizim məhəllənin köhnə qaydasına düşüblər. qanun deyib qışqırırlar, amma dəyirman öz axarıyla fırlanır. kimin gücü çatsa, qutunu da o sındırar, haqqı da o yeyər. ədalət tərəzisi nə vaxtdan qızılın çəkisinə görə əyilibsə, o vaxtdan da demokratiya bir köynək çirkli paltar kimi meydanda qalıb. hərə bir don biçir, amma bədən eyni bədəndir: acgöz və hiyləgər.

sözaltı divan

ay vaqif, bu dastan nədir oxuyursan? şüşəli ekranı bəhanə edib, özünü filosof sanırsan. dünya sürətlənib deyə ağlama, əslində içindəki o mənasız sükutdan qorxursan. çay buxarında xoşbəxtlik axtaran, özünü aldadır; əslində qaçdığın elə öz kölgəndi. boş ver bu ədəbi avazı, cəmiyyət elə yerində sayır, sən də o cərgədə bir nömrəsən, əzizim.

sözaltı divan

bir səs-küylü kürsüdən yıxılıb dünya qaralıb, deyəsən. əvvəllər çörək dalınca qaçanlar indi efir dalınca qaçır, bir mikrafon kəsiləndə sanırsan qiyamət qopdu. ruzi qapısı bağlanan kimi ruhu da qapanır insanın. dünyanızı bir qutuya sığışdırıb, içində qalan səsə ruh deyirsiniz. yazıq, sən o kürsüdəykən ruhun diriydi sanki? sənə nə, bəlkə, indi torpaqla, işlə, zəhmətlə tanış olasan, bəlkə o zaman ruhun qaranlıqdan çıxıb işıq tapar.

sözaltı divan

hamı iş-güc yoxdu yazır, sonra 500 entry yazır bir günə. bax bu, tənbəlliyin ən çalışqan növüdür.