Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 5 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 03:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 3,268
Toplam simvol: 19,608
Orta entry uzunluğu: 363 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
yazarların çəkdikləri piş
yazarların çəkdikləri piş
yazarların çəkdikləri piş
yazarların çəkdikləri piş
blood ceremony
cinayət məcəlləsinin 278.1 (hakimiyyətin zorla ələ keçirilməsi) maddəsi ilə ittiham olunur. biz əli kərimliyə ordu versək, hakimiyyəti ələ keçirə bilməz. onda o fərəsət haradadır? bir şey ki, mitinqə icazə istəyib, icazə verilməyəndə şikayətlənən adamdır bu.
)
Necə ki quakedən sonra başqa shooter oynamaqda çətinlik çəkirəm, rp oyunlarda da bu hala səbəbkar bu oyundur. dialoqlar və obrazlar o dərəcə yaxşı yazılıb ki, inanmaq çətindir. the elder scrolls oyunlarını oynaya bilməməyimin səbəbi bu oyundur. kaş əvvəlcə janrdakı digər oyunları oynayardım.
Amma yadımda qaldığı qədərilə Fallout 1, 2 və Vampire: The Masquerade – Bloodlinesı buna rəğmən çox bəyənmişdim. Səbəb yenə dialoqların keyfiyyəti idi. Onsuz, dialoqları zəif olan rp oyununu apar tulla.
asan qorxurlar.
mənim sevimli janrım stoner rock olduğu üçün mən bunun tam əksiyəm. hər kəsə sevdiyim musiqilər barədə danışıram və təbliğ edirəm, çünki elə bilirəm çox adamın sevə biləcəyi işlər var o janrda.
baxır məqsədinizə. vaxtınız varsa, ana dilinizi necə öyrənmisinizsə, elə öyrənin. dili məktəb fənni kimi öyrənməyə çalışmaq məsləhətli deyil. təməlsiz öyrəndiyinizdən ötrü nə qədər yaxşı bilsəniz də, ürəyinizdə xal qalacaq. bilmirsiniz çünki.
supercoven mahnısı musiqi barədə düşüncələri darmadağın edəcək qədər təsirlidir.
Ayıbaş və Həci.
2 həftə əvvəl olardı. gənclik metrosu tərəfdə idim. şəhər dolub daşırdı. +200 ug lsd üzərinə bir miqdar ot çəkdim və həyat 1-2 saatlıq cəhənnəmə çevrildi. (baxma: lsd üstündən weed çəkmək)
kadıköydə bir kofeşopda. dünyalar gözəli sevgilimi gözləyirəm.
yalnız şəxsiyyətlərini istehlak etdikləri kontent üzərinə inşa edən insanları narahat edə biləcək bir mövzudur.
özü də ki, həmin məntiqlə düşünsək, metallica (və bəhs edilən digər qruplar), zatən, olduqca məşhur deyil? o boyda metal janrında metallica dinləyirsənsə, hansı mahnısını dinləməyin nə önəm daşıyır ki?
təbii, bunlar heç nə ifadə etmir. sadəcə, oxşar düşüncədə olanlar özlərini təkzib edirlər.
1998-ci ildə çıxmış, oyun dünyasında yeni bir dövrün başlanğıcını gətirən, günümüzdəki bəzi oyun və janrların atalarından hesab olunan şah əsər. oyunun gameplay dediyimiz hissəsi, hətta oyundakı silahların növü və işləmə mexanizmi belə quake seriyası üzərinə qurulub. bu, half-life barədə mənfi fikir doğurmamalıdır, çünki həmin dövrdə quake sənayə normu idi. Bəs half-lifeı digər quake modlarından fərqləndirən nədir? necə bu qədər böyük bir təsirə malikdir?
günümüzün əksər oyunları hekayəsini ədəbiyyat və ya kinematoqrafiyadan kömək alaraq anladır, çünki oyunçular, təəssüf, düşünməyə o qədər də meyilli deyillər. oyunun ortasında idarənin əlindən alınıb "oyunçu" kimlyindən "izləyici", "oxucu" kimliklərinə keçirilmələri bunu göstərir ki, oyunçu dediyimiz kütlə nə istehlak etdiyini, etmək istədiyini bilmir. təbii, bu hal developerlar üçün xoşdur, çünki kütləvi istehsal dövründə yaradıcılığa ehtiyac qalmadan eyni işi təkrarən alıcılara təqdim edirlər. bəs half-life nə edir?
half-life nəhəng və kompleks bir hekayəni fps janrının mexanizmlərinə yerləşdirməklə bir yeniliyə imza atdı və janrı başdan-ayağa dəyişdi. bayaq qeyd etdiyim storytelling alətlərindənsə hekayəni janrın mexanizmləri üzərinə qurub əvəzsiz bir təcrübə yaşadır. bunun necə baş verdiyini xəyal edə bilməməyiniz təbiidir, çünki günümüz oyunları yuxarıda bəhs etdiyim səbəblərdən özlərinə əziyyət vermirlər. oyunun yayımlandığı dövrdə heç bir fps oyunu hekayə anlatmırdı. ümumən, fps oyunlarından hekayə gözlənilmirdi. half-life isə bunun mümkünlüyünü sübut etdi və bununla da fps janrı yeni bir çağa qədəm qoydu.
Raul Tejada
Kenny (The Walking Dead)
GLaDOS
Cave Johnson
Gordon Freeman
Fat Larry
stoner rock (spesifik olaraq kyuss) dinləyənə qədər audiofil olma yolunda irəliləyirdim. hələ də ortastatistik istehlakçıdan xeyli fərqlənsəm də, artıq xüsusi bir cəhd göstərmirəm.
70-ci illərin əvvəllərində rock musiqisi müxtəlif qollara bölündü, yeni qapılar açıldı. bunlardan birini də hawkwind açmışdı. space rockın əsasını qoyaraq psychedelic rockı çox fərqli yerlərə daşıyıb janrın adının haqqını verdi. təəssüf, elə bu səbədən məşhur ola bilmədi. insanlar hawkwindi anlamırdı. onun açdığı cığırdan demək olar ki heç kəs onu izləmədi. o, pink floyd kimi digər psychedelic rock qruplarının kölgəsində qaldı. buna rəğmən həmin dövrdə parlamamış sönən digər qruplardan fərqli olaraq yarandığı 1969-cu ildən bəri (55 il) fasiləsiz fəaliyyət göstərir. 35 studio, 13 canlı, 17 tərtib, 8 EP albomuna və 22 single'a sahibdir.
fikrimcə, rock tarixinə adını qızıl hərflərlə yazdırmış qruplardandır. sevimli rock qruplarınızın sevimli rock qruplarındandır özü də. -*
bundan əlavə, tərzi monster magnet, kyuss, electric wizard kimi stoner rock qruplarının səsində əvəsiz rol oynadığından mənim üçün musiqidə izah olunmaz yerdədir.
italyan stoner doom qrupu. janrın qırıldığı yerdədir. snailking albomunu dinləyəndən sonra metal janrı barədə fikriniz xeyli dəyişir. "bundan o tərəfə stoner doom demək olarmı?", "bundan o tərəf varmı?" kimi suallar da stoner doom həvəkarlarının ağlına ilk gələcək suallardandır. electric wizardın açıb bağlamaq istədiyi qapını tapıb təpiklə sındırıblar sanki.
ölkəmizdə feminist qadın və queerlərin müxalifətin son sütunu olduqlarını hər il sübut etdiyi bir tarixdir.
barəsində üç cümlədən uzun yazı görəndə yazıdan incel təri iyi gəlir.
dili baltalamayın, həmvətənlərim.
coğrafiyamızda müsəlmanlar üstünlük təşkil edir. ateistlər də hansı dinin təsiri ilə böyüyübsə, onla "məzələnir". ərəbistanda yaşayan ateist niyə xristianlıq barədə danışsın? yox, bütün atesitlərin islama ilişdiyini düşünürsünüzsə, ölkədən kənara çıxmamısınız. hər ateist öz coğrafiyasındakı din barəsində danışır. çünki o barədə bilir və ağrıları həmin dinə görədir. son zamanlarda islamın hökm sürmədiyi coğrafiyalardakı ateistlərin islamla bağlı danışmağından bəhs edilirsə, bu, qlobal köçün və internetdəki islamçıların radikallığından irəli gəlir.
Son bəyənilənlər
