Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 7 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 02:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 3,661
Toplam simvol: 21,964
Orta entry uzunluğu: 354 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
sözaltı respublikası
sözaltı respublikası
müharibə ilə bağlı meme-l
Boşboş bambıllı məsləhətlərə qulaq asmayın kayfa qulluq eləyin ne etsənizdə hara qoşulsanızda bir poxa yaramayacaq, yüngül varı oxuyun elə edin kəsr olmasın qayıbda hər fəndən 2 dənə boşluq saxladınız bəsdir. Bizim unilərdə osduraq osduraq klublara qoşulub nerd əhatə yaratmağa can atmayın. ÇÜNKi HEÇBiR MƏNASI YOXDUR olmayacaqda lazım olan diplomdu.
Şəhərdə kəndlilərin sıxıldıqlarını, dışlandıqlarını həmişə eşitmişəm amma bircə dəfədə olsun rastlamamışam, Kəndlilərin şəhərdə müəyyən çətinlik çəkməsini anlamaq olar hətta müəyyən yox çoxlu çətinliklər amma bu o demək deilki vəziyyətləri acınacaqlıdır yada ağlanılası, insan içinə çıxanda çəkiniləsi haldadır. Azərbaycanda vəziyyət necədirsə ümumi olaraq orada elədir. Heç kimədə sirr deilki biraz ağılı olan kəndçinin həqiqətən çox pul qazanması çox mümkündür. Nəysə bunlar iqtisadı problemlərdir burda əsas məsələ sosyal və status məsələsidir
Yaradılan kəndli imici nədir? Palçıqlı ayaqqabı, kobud üzcizgiləri, savad, bir qədər kobudluq biraz naməlumluq, sözsüz inkişaf etmək istəyən insan kənd/şəhər bu format üstündə işləyəcək və bunları aradan qaldıracaq. Amma bu onun kəndli olduğunu dəyişdirmir o yenədə kəndlidir elədə qalacaq çünki "Kəndli" olmaqda heç bir qüsur yoxdur. Kəndli olmaqda ayıb birşey yoxdur. Amma burda məsələ ikiyə aralanır. Kəndlilərə belə əyri rəftar olduğu kimi şəhərlilərədə eyni şablon var. Eləbilirlər hamı verməklə məşğuldur. Böyük əksəriyyəti elə düşünür ki Bakıya gedən, orda yaşayan çevrilir olur avtomatik şayba. Şəhərli olmaq deyəndə elə fikirləşirlər ki şəhərlilər ancaq narkotik istifadəçisidir, Əxlaqsızlıq mənbəyidir, qızdısada "evlənməlik" deyil
Yada rayonlarında açılan yeni masaj salonun günahkarlarıdır Dediklərimi məncə rayon uşaqları başa düşəcəklər. Dəfələrlə şahidi olmuşam həm rayonda həm də burda ki qohumlardan hamısı şəhərli qızla tanış olmaq istəyir, sevgi həyatı istəyir, amma evliliyə qalanda hamısı sifət turşudur.
Şəhərli kəndliyə mız qoyur kəndli şəhərliyə. Ümumiyyətlə isə kənd uşaqları adətən mehriban,ürəyi açıq, saf olurlar. Şəhərdə isə daimi rəqabətə əsasən biraz daha "məsafəli" ola bilərlər. Bu məsələ o halda öz həllini tapacaq ki, şəhərli kəndliyə cahil kimi kəndlidə şəhərliyə deşik kimi yanaşmaqı dayandırsa, bəlkə həll olar.
siqaret. Sağlamlıqa ziyan olduğu okay başa düşüləndir amma siqaret çəkən övladın narkomanla bir tutulması da mənasızdır
bəli 07ni generala dəyişdirən o gijdillaq. bəli düz söhbətdir, halhazırda qonşumdur.
meyxananın düz formaya düşməsi üçün əvvəlcə bir həqiqəti qəbul etmək lazımdır: problem sənətdə yox, onun ətrafında yaranan zibil mühitindədir. Narkotik, söyüş, alçalma – bunlar meyxananı gücləndirmir, əksinə, sənətin adını batırır. Ona görə ilk addım sərhədi çəkməkdir. Nə qəbul olunur, nə olunmur – aydın şəkildə.
Sonra gəlir səviyyə məsələsi. Sözə dəyər verən münsiflik sistemi olanda adamlar artıq “kim daha çox söydü?” deyə yarışmayacaq. Ustalıq tələb olunanda söyüş öz-özünə sıradan çıxır.
Leqallaşma da sistemlə olur. Lisenziyası olan tədbir, səhnədə minimum qayda, təhlükəsizlik – hamısı meyxananı qaldıran şeylərdir. Online platformaların filtr etməsi də vacibdir. Söz gücü başqadır, hər zibili “sənətdir” deyib bazara çıxarmaq başqa.
Bir də təşkilatlanma. Meyxanaçı assosiasiyası olsa, həm hüquq qorunar, həm də öz içlərində nizam yaranar. Nəticədə yarış söyüşdən ustalığa keçir.
meyxana sənətdir. Düşüncə tələb edir, refleks tələb edir, məna tələb edir. Sadə “dedi-qodu ritmi” deyil. Ona görə bu sənəti təmizləmək, doğru formaya salmaq və qorumaq lazımdır. Əks halda, bu ölkənin ən güclü söz ənənələrindən biri öz dilinə görə yox, ətrafındakı səs-küyə görə itəcək.
)instagramda, tiktokda, hər hansısa internet ortamındakı ai videolar. o qədər əziyyətsiz o qədər mənasız hazırlanıb ki baxmaqa heç bir həvəs qoymur. hələ arxadan qoyulan ai səs lə diksiyonsuz danışan səsi demirəm. videoların məzmunuda 90% mənasız, clickbait məzmunlar olur. belə videoları bəyənəndə,baxanda özümü cındır kimi hiss edirəm, sanki kimsə like üçün qurduğu oyuna qurban gedirəm
insanların bir-birini həqiqətən dinləməsi nadir haldır. Çünki dinləmək diqqət, enerji və səbr tələb edir. Amma dinləyirmiş kimi görünmək nisbətən asandır və demək olar ki, hər kəs gündəlik həyatında bu üsullardan istifadə edir. Üstəlik, çox vaxt bunu niyə etdiyimizi özümüz də bilmirik. Sadəcə sosial vəziyyətlər bunu tələb edir. Ona görə də müəyyən davranışlar zamanla “ümumbəşəri qaydalara” çevrilib.
Birincisi, göz təması saxlamaq dinləyirmiş kimi görünməyin əsas dayağıdır. Qarşıdakı insan gözlərinə baxıldığını görəndə danışdığı mövzunun diqqətdə olduğunu düşünür. Bu, bəzən həqiqətə uyğun olmasa da, ünsiyyətin axmasını təmin edir.
ikincisi, başın yüngül tərpənişi. Nə mövzunu təsdiqləyir, nə də təkzib edir. Sadəcə danışanın içində “mən dinlənilirəm” hissini yaradır. Bu, ən çox avtomatik şəkildə edildiyi üçün diqqətdən yayınır.
Üçüncüsü, qısa reaksiyalar – “hə”, “hı-hı”, “doğrudan?”, “başa düşdüm”. Bu sözlər əslində məlumat vermir, amma söhbəti axıdaraq pauza yaranmasının qarşısını alır. Bir çox insan üçün bu kiçik reaksiyalar söhbəti fırlatmaqın ən təhlükəsiz yoludur.
Dördüncüsü, üz ifadəsini sabit saxlamaq vacibdir. Söhbət maraqsız gəlsə də, gərginlik yaransa da, neytral üz ifadəsi danışanı narahat etmir. Çünki həddindən artıq mimika bəzən yanlış mesaj ötürə bilər.
Və ən təsirli üsullardan biri: danışığın sonunda deyilənlərin kiçik bir hissəsini təkrarlamaq. “məzələnmə”, “payblə” kimi sadə sözlər insanı inandırır ki, diqqət həqiqətən buradadır. Halbuki çox vaxt diqqət yalnız bu son cümləni tutacaq qədər saxlanılıb.
1978-ci ildə Cənubi Amerikada, Qvianada baş verən kütləvi ölüm hadisəsi. “Jonestown” adlı yaşayış məntəqəsini Jim Jones adlı kult lideri qurmuşdu “People’s Temple” adlanan dini-ideoloji icma. əvvəlcə sosial ədalət, bərabərlik və sevgidən danışırdılar, amma zamanla bu, tam itaət və paranoya ilə idarə olunan təcrid olunmuş sekta çevrildi.
nəticədə Jones, hökumət təzyiqi və daxili dağılma qorxusu içində icma üzvlərini “azadlıq uğruna ölüm”ə çağırdı. 900-dən çox insan — qadın, kişi, uşaq — sianidli içki içərək öldü. çoxu könüllü, bəziləri məcburi şəkildə.
bu hadisə psixoloji və ruhani baxımdan insanın liderə kor inamının ən qaranlıq nümunəsidir. “kütləvi ruhi qırılma” kimi tarixə düşdü. Jonestown göstərdi ki, inanc və ümidsizlik birləşəndə, insan ağlının sərhədi sadəcə bir mikrofon məsafəsində itir.
2004-cü ildə çıxan, videooyun tarixinin ən mübahisəli layihələrindən biri. “Traffic Games” tərəfindən hazırlanıb və məqsədi 1963-cü ildə prezident John F. Kennedy-nin qətlini balistik dəqiqliklə yenidən simulyasiya etmək idi. yaradıcılar bunu “tarixi və elmi təcrübə” kimi təqdim etdilər, amma nəticə — bir insanın ölüm səhnəsini idarə etdiyin, etik cəhətdən narahatedici bir oyun oldu.
oyunçular üçün təcrübə qəribə idi: sən faktiki olaraq bir prezidentin qətlini “düzgün atış bucağı” tapmaq üçün təkrarlayırsan. bu, oyun ilə reallıq arasındakı sərhədi bulanlaşdırır, insanda soyuq, sapık bir müşahidəçi hissi yaradır. bəzi oyunçular üçün bu, sui-qəsd nəzəriyyələrini test etmək imkanı idi, bəziləri üçünsə sadəcə iyrənc bir hiss.
oyun həm psixoloji, həm də parapsixi baxımdan qəribə bir effekti açıq göstərdi: insan bəzən faciəyə baxmaqdan qorxmur, əksinə, ona yaxınlaşmaq istəyir. JFK Reloaded bunu ortaya çıxardı — ölümün elmi şəkildə “təkrar qurulması” adı altında, insanın içindəki qaranlıq marağı göstərdi.
dünyada “pedofil hüquqları” deyilən bir anlayış var, amma əksər adam bunu eşidəndə dərhal “uşaqlara zərər verənləri qoruyurlar” kimi düşünür. halbuki, məsələ bir az fərqlidir. bəzi ölkələrdə, məsələn almaniyada, isveçdə bu məsələni psixoloji tərəfdən yanaşırlar. yəni əgər kimsə pedofil meyli hiss edirsə, amma heç bir cinayət törətməyibsə, dövlət ona gizli şəkildə terapiya təklif edir. məqsəd, bele insanların cinayət etmədən özünü idarə etməyi öyrənsin, uşaqlara zərər verməsin.
amma problem odu ki, dünyanın bəzi yerlərində bu məsələni çox pis istiqamətə çəkənlər də var. özlərini “map” (“minor attracted persons”) adlandıran bəzi qruplar var, guya bu insanlar da “seksual azlıqdır”, yəni “biz fərqliyik, amma zərər vermirik”. üstəlik, bəziləri o qədər irəli gedir ki, “uşaq da razı olsa, niyə olmasın” kimi iyrənc fikirlər səsləndirirlər. bu artıq xəstəliyin sərhədini aşmaq, cinayəti normal göstərməkdir.
bəziləri də tarixdən misal gətirir, “keçmişdə belə hallar var idi” deyir. bəli, olub. amma orta əsrlərdə insanlar tonqalda yandırılırdı, o da olub. yəni tarixdə baş verən hər şey normal deyil.
maraqlı olan odur ki, pedofiliya məsələsinə bu qədər fərqli yanaşma olsa da, hamının fikri bir nöqtədə birləşir: uşaqların təhlükəsizliyi mütləq prioritetdir. buna görə də bu “haqlı çıxarma” cəhdlərinin hamısı boş sözdür.
yəni əgər “pedofil hüquqları” deyilən bir şey varsa, o, pedofiliyanı təbliğ etmək üçün yox, cinayət törətmədən əvvəl belə şəxslərə psixoloji yardım göstərmək üçündür. amma bunu da cəmiyyət anlamaq istəmir, çünki mövzu çox iyrənc və toxunulmaz sayılır.
nəticədə ortaya belə bir paradoks çıxır: danışmaq olmur, susmaq da problemi həll etmir. amma nə qədər “yumşaq” danışsan da, pedofilin “haqlı tərəfi” yoxdur və cəmiyyət bu insanları heç vaxt bağışlamayacaq
həyatda 1:0 irəlidə olan insandır. Nə şəxsi həyatlarında nə iş həyatlarında ne sevgi həyatlarında lüzumsuz çəkingənliklə mübarizə aparmazlar heçnə veclərinə olmaz.
Bu ölkədə evlənmək vədi ilə sevişilib aldadılan qadından çox, sevişmək vədi ilə evlənilib aldadılmış kişi var.
turbo.azda keçirtdikləri zamandır deyərdim amma elə maşınlar olur ona hisslərinin olmaması mümkün deyil.
1990-2000 ci illərdə partlayış verən skinhead və ağ üstünlükçü hərəkatın gənclər arasında şiddətlə yayıldıqdan sonra qarşısının alınması üçün çəkilmiş federal dəstəkli propaqanda filmi. Filmdə edward nortonun təsiri o qədər güclü idi ki artıq o epizodlara,dialoqlara oz başına redaktə verir, filmin çəkilişinə rejissordan çox qarışmağa başlayır ki buda sonradan aralarında kəskin mübahisəyə səbəb olur.
sabahdan idmana, sabahdan dərsə, sabahdan siqareti buraxmağa... sabahdan oxuyacam, sabahdan düzələcəm, sabahdan "yeni həyat" başlayır... amma o sabah gəlmir kii, gəlmirrr. elə bil yolda qalıb, ya da məndən inciyib, qayıtmaq istəmir. bu gün də "bu günlük son dəfə” deyib yatıram, sabahsa yenə sabah olur amma o sabah deyil, o sabah heç vaxt gəlmir
Salam verən kimi bürcü soruşması. Ümumiyyətlə bürcə inanan insanlara hörmət edə bilmirəm ciddiyə ala bilmirəm. Bakirə olması ilə öyünməsi sanki mənə görə ilişkiyə girməyib andaval və hərşeydən əlavə işləməsini dəqiqə başına gözə soxmağı,2 dənə coffe shopda americano içib "qlamurka" olduğunu zənn eləməyi,ingilis dili bilməməyi
Son bəyənilənlər
