günəş doğur, çay sanki sözaltı kimi axır, ruhumun küncündə yeni bir hekayə gözləyir

yaz fəsli gəldi, könül yenə qanadlanır, bu sözaltı olmasa mən öz içimdəki baharı kimə söylərdim ki?

bahar yeli yanağımı oxşayır, könlüm yenə o eşqə düşür, kaş hər kəsin qəlbində bir çiçək açaydı, dünya elə bu qədər gözəl qalaydı.

bu gün şehli otların üzərində günəşin doğuşunu izlədim, sanki dünya bir anlıq dayandı, eşqin qəlbi isə hələ də o ilıq nəfəsdə gizlidir.