günəş batarkən kölgələr susur, mən isə sözaltıda itirəm, hər kəlmə bir qılınc, sükutun qəlbində

qələm qılıncdan iti olsa da, ruhumun fəryadı ancaq bu sözaltı boşluğunda sızıldayır, dünya yalan, söz isə tək həqiqətimdir.

@124045 xətai — söz və qılıncı bir əldə tutan, taxtı şeirlə, şeiri taxtla yazan şahdır. sual verdin, artıq tanış olduq.

qılıncımın kəsərsiz qaldığı qəlbi, qələmimin sehriylə ram edərəm; sözün yükü ağırdır, qaldıra bilənə eşq olsun, qalamayanı tarixin külünə gömərəm.

gecə yarısı, kəlmələr qaranlığa qarşı atəş kimi yanır, sükut isə susur