Ortamda kənarda qalmaq
Məsələn 5-7 nəfər oturmuşuq, 1 nəfər tanışdır, qalanı ilk dəfə görüşdüyüm adamlar. Belə olan halda mən tez səmimiləşməyi bacarmıram, daha doğrusu düşünürəmki yaxşı deyil elə olmaq, yaxınlıq vermək də istəmirəm sözün açığı. Belə şeylərə görə kənarda qalıram və kənardakılar deyir utanma, ya nəbilim bəzən deyən olubki qız kimi niyə sakit qalırsan(bu söz biraz alçaltmaq, içi qurdluluqdan gəlir düşünürəm )
Mən səmimi olduğum insanlar içində aktivəm, amma yeni tanışlıq olanlara qarşı ehtiyat edirəm, üz vermirəm. Belə sakit olsamda, mal falan deyiləm, ayığam, hərşeyi göydə tuturam amma özümü onda qoymuram, saymamazlıq edirəm bilərəkdən.
Mən səmimi olduğum insanlar içində aktivəm, amma yeni tanışlıq olanlara qarşı ehtiyat edirəm, üz vermirəm. Belə sakit olsamda, mal falan deyiləm, ayığam, hərşeyi göydə tuturam amma özümü onda qoymuram, saymamazlıq edirəm bilərəkdən.
2. “yaxınlıq vermək də istəmirəm sözün açığı”
Demək ki, tanımadığın ortamda insanlarla əlaqə qurmağı xoşlamırsan. Ayaq uydurma məcburiyyətin yoxdursa, xoşuna gəlmirsə elə ortamlara heç girmə. İndi müəyyən taktika-maktika, sosial Bacarıqları işə salıb müəyyən qədər qaynaşa bilərsən, amma o da səni bir yerə qədər aparacaq. Bir şeyi xoşlamırsansa, xoşlamırsan. Həmin ortamlarda olmamaq da sənə daha mənalı gəlirsə, problem yaratmırsa, burda anormal bir şey yoxdur.
1. məncə bu bir problem deyil. mən də beləyəm açıqcası, ilk dəfə qatıldığım mühitdə olduğca ciddi, sakit görünməyə çalışıram. əgər mühitdə bir şeylər öyrənə biləcəyim adamlar varsa onda səmimiləşməyə çalışıram, çünkü bilirsən necə hər insan həyatımızda bir şeylər öyrədir bizə, dərs almağımıza kömək edir. ümumilə qapalı birisənsə, sosiallaşmağa çalışarsan, məsələn mən metroda necəsə tanış ola bilirdim insanlarla bir neçə stansiyalıq da olsa tanışlığımız qəşəng söhbətlər edə bilirdik
s7r4x @96694