yazarların hazırda düşündükləri
| anket454,740 | 577 | 1541
əjdahalar googlla
hattori
Eva zaynn 13
Pungfu kanda
Linda Cadell
anonimlikdən zövq alan umbay
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860on birinci sinfin sonları, imtahana üç ayım qalıb. humanitar fənlərin rahat olduğunu və yaxşı bal toplayacağımı düşünərək üçüncü qrupa hazırlaşmışam. sonra mümkün ola biləcək ən uyğunsuz bir vaxtda random bir peşə testindən keçirəm və görürəm ki, əslində, memar olmalıymışam. nəticələr ancaq texniki fənlərlə bağlı ixtisasları göstərir. o an başa düşürəm ki, düzgün ağılla hərəkət etməmişəm – məqsədi yox, asan yolu seçmişəm. çünki tənbələm, tənbəl insanlar isə həmişə ən praktik yolu seçir deyirlər. bütün günü ədəbiyyat, tarix oxumaqdan daha praktiki nə ola bilərdi?
həmin ərəfə keçirdiyim break-down yadımdadır. ilk dəfə onda həyatımla bağlı vacib bir qərarın astanasında olduğumu hiss etmişdim. birtəhər yola verdim, qəbul oldum.
tələbə həyatına başlayanda ikinci daxili böhranımı keçirtdim. beynimdə bircə fikir var idi: "magistrda istədiyim bir sahəyə yönələrəm, qoy bunu da yola verim."
istədiyim sahəni heç vaxt tapa bilmədim. ümumiyyətlə, həyatda nəyə ehtirası və potensialı olduğunu bilməyən insanlardan olduğumun fərqinə varmışam. bəlkə də elə o tənbəllikdən, bəlkə də yeni bir şeyləri yoxlamağa olan həvəssizlikdən ya da əlimi atdığım şeydə mükəmməl olmağımı gözləyən perfektionistliyimdəndir. hər nədirsə, məni aid olmadığım yerlərə zəncirləyib sürüklədi və artıq dayandırmaq üçün gec olduğunu düşünürəm. bir şeyə sıfırdan başlamaq, onu keçirəm, nəyə başlayacağını bilmək özü gözümə durur.
üstəlik, indi olduğun yer müəyyən qədər tituluna çevrilib və sən özünü elə tanımlamalısan, çünki bizi var edən həmin o titullardır. ona görə sözlüyü sevirəm ki, həmin o titullardan azad və özüm ola bildiyim tək-tük yerlərdəndir. sadəcə bir nickname və düşüncə olaraq mövcudam.
insanı özgüvənli edən şeylərdən birisi hansısa sahədə olan ustalığı, ekspertliyidir. həmin şeydən əl çəkib tamamilə "çöməz" olaraq bir şeylərə başlayacaq qədər egomdan azad deyiləm, amma sırf bacarıram deyə mənə aid olmayan yerdə qalmaq da istəmirəm.
bu gecəki overthink mövzum da belə idi.
hər hansı mövzuda kimsə tövsiyə istəsə yaxınlardan deyirəm bunu eləsən yaxşı olar.eləmir.okaydı çünki mən məcbur edə bilmərəm.yaxşılığı üçün deyə bilərəm sadəcə.amma bilirəm ki əgər bir gün an gəlsə onda heç soruşmayıb özü edəcək doğru olanı və özüylə üzləşəcək nəticəsi nə olur olsun qane olacaq.
burda insan səhv qərar da verə bilər amma onun məsuliyyətin də götürməlidir.yenə də günahlandırmayaraq özünü.hansı ki günahlandırsan gedib yenə eyni şeyi edəssən nolsun ki düşünürsən peşmansan.nə qədər qaçsan o qədər yaxalanassan.təbii ki hər şeyi sözdə demək asandır.mən özüm də yazını oxusam deyəcəm düz deyir o məlumatı qoyacam cibimə.sadəcə informasiya kimi.ya da ki əşi danışır da deyib keçəcəm çünki ləzzət eləmədi.ya da ki fikir ilə razılaşmayacam amma deyəcəm okay bu da onun bir həqiqəti.
nə qədər ki birşeylər bizə 'dəyir' onun-bunun sözü,özü,fikri,hərnəyisə baxışı belə onda insan rahat ola bilmir qəfəsdədir sanki.əlini hara atırsan nəsə toxunmalıdır sənə.bu əzab verir adama.elə bilirsən həssassan elə bilirsən empatiyalısan elə bilirsən sən istiqanlısan elə bilirsən sən küsəyənsən.amma sən bir azcana zəif olduğunu qəbul edə bilmirsən.bir azcana ha.tamamilə yox.yavaş yavaş qəbul eləsən görəcəksən yox sən başdan ayağa elə zəifsən salam əleykim.onda deyəcəksən sərf eləmədi qayıtdım əvvəlki halıma.iş orasıdır ətrafda da elə sənə belə yanaşan insanlar saxlayırsan.onlar da sənə bu etiketi yapışdırıb.yaşıyırsan bomba kimi.amma görürsən adicə sosyal ortamda elə bilirsən hamı sənə baxır amma hamı öz işində.okay 1-2-3 ü baxa bilər.amma görəcəksən yox məsələ adamlarda deyil elə sənin içindədir.sən özün özüvə elə baxırsan.o baxışlar sənin özünündür başqasının yox.bundan qaçırsan.bunun da adın qoyurlar nə bilim sosyal fobiya.burada əsəbləşirəm çünki heç bir gijdillağ durub demir ki ay qardaş nə sosyal fobiya.adı olur özüvə baxmağa götün çatmır fobiya.elə bilirsən başqasının baxışıdır o amma yox.bəli mən çox yazmayım,çünki ədəbimi pozmaq istəmirəm.məncə problem bir azcana bax azcana ha özümüzə baxsaq ola bilər mi ki mən gijdillağam deyə sual versəm ola bilər mi ki mən eqoistəm ola bilər mi ki mən qınadığım hər kəsəm ola bilər mi ki başqasında tənqid etdiyim o səs özümə demək istədiklərim amma götümün çatmadığı səsdirsə desək olar əla.
hər şeyi yoxsa normallaşdırıb bəzək vurub ad qoyuruq.mənə çatmır da bu verilən adlar.axı bir vəziyyəti necə bir ad ifadə edə bilər.mütləq ki istisna vardır.o hara yazılır bəs?
insan psixologiyasın bilmək lazımdır amma ən çox o bilənlərdən qorxmaq lazımdır.çünki sadəcə bilgi yetmir.
yenə qısaca deyərək bitirməyə çalışıram ki..yoxdur qısaca deyəcəyim çünki uzundur fikirlərim və yoruldum.
1) Son bir ya da iki həftədə köşəm dönərə daha çox cavab yazmışam nəinki dost-tanışa.
2) ant-man'in * qarışqa adam yəqin vore fetişi var
qeyd: bu entryni kafedə qucağıma gəlmək üçün ağlayan uşağa hiss etdiklərimə görə yazıram, bağrıma basanda o qədər xoşbəxt idim ki əlacım olsa evə gedib birini doğardım.
(youtube: 
)
)üzv ol