35 yazar | 51 başlıq | 89 entry
yenilə | gündəm

#son entrylər 89 yeni entry
#zirzəmi 1 yeni entry

bir ölkənin geridə qalmışlığını görmə yolları 10 çay vs qəhvə 9 rihanna 6 yağlı dəri problemi   azərbaycanda kişi olmaq 3 hadigro   düşün ki o bunu oxuyur 2 maraqlı xəritələr   yeni il ab-havalı film və serial bölümləri | kino   host 2 elraenn 2 çay vs qəhvə 9 elçin nəbiyev   içki içərkən dinlənəcək mahnılar 2 intihar edəcək adama məsləhətlər 2 mcmanus   gecəyə bir mahnı paylaş   bir ölkənin geridə qalmışlığını görmə yolları 10 citizen kane | kino   mikope   can deger   the half   erkcan özcan | elm   alfa zulu   georgi vanyan   smells like teen spirit   13 tzameti | kino   kerem aktürkoğlu   yazarların favorit serialları   taksi sürücüsü ilə yaşanan dialoqlar   təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər 4 jorginho   əmrah musayev   fariz 3 yazarların eyni doğum gününü paylaşdıqları məşhurlar və əlamətdar hadisələr 3 ən bərbad youtube kanalları 2 tural abbaslı 2 bozbash pictures   maraqlı hadisələr   resident evil: welcome to raccoon city | kino   zəhər tuluğu | kino 3 qrip   sözaltı günlük 2 qasim   qəhvə 2 ad usum delphini   bir qızın tükəzban olduğunu anlama yolları 2 eyni anda 4 qadınla münasibətdə olmağa icazə verildiyi üçün islam dininə sitayiş edən kişi obrazı 3 mercedes vision avtr   23 noyabr 2021 əli məlikovun bullinqə məruz qalması haqda postu 2 sözaltı sözlük   səxavət məmməd   evləniləcək insan modeli 4 qəbir daşına yazılacaq sözlər 3 yazarların baxdığı seriallar 2 yeah yeah yeahs   yazarların kirli zövqləri   hüseyn dərya vs elşad xose   çəyirtkə   170 hz | kino   sevgili   la campanella   yazarların fobiyaları   bu an ölünsə deyiləcək söz 4 səninlə olmur sənsiz də olmur   yalnızlıq   makedoniyalı isgəndər   iki qusar   hoqqa   muza 2 ağciyər xərçəngi   tələbələrə verilən mənasız suallar 3 insanın içindəki dərin boşluq 2 davamlı masturbasiya edənlərə məsləhətlər 3 qiyas ibrahimov   rihanna 6 şereşevski-terner sindromu   qışda ən çox sevilən meyvələr 3









yazarların hazırda düşündükləri



facebook twitter əjdaha lazımdı izlə dostlar   mən   googlla
bertrand zobrist
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:

+20 əjdaha

154. Dəli şeytan deyir get saçını oğlansaç kəsdir bu gecə vaxtı amma qayçını tapmağın uzun iş olacağını düşünərək bu işdən əl çəkməyə çalışıram aq



Olsa pis olmaz ha -*

Edit: eləmək qərarına gəldim


Yenə edit: mama gəldi aq sonra edəcəm

Edit: hahaağğ elədimm!! Ayblyaa sıxısıssqəsıaəsısıüısç özümə aşiq oldum aq aəağaağaəağağağağağa güzgünü öpəcəm dayan ıaskaıslaıslsl

Not: mullet elədim

+20 əjdaha

133. Bir yerdə oxumuşdum ki fillər biz onları gördüyümüzdə keçirdiyimiz hisləri bizi gördükdə keçirirlər. Yəni şirin olduğumuzu düşünürlər. Təsəvvür edin şirin olduğunu düşündüyünüz bir canlı gəlib sizin dişlərinizi çıxarır

+18 əjdaha

78. Ölüm haqqında düşünürəm. Youtube-da beynimdəkinin eynisini əks etdirən, hislərimi mənə danışan mahnılar axtarıram. Özümü özümə ifadə etməyə ərinirəm, dedim ki, mahnılar məni mənə ifadə etsin, amma tapmadım. intihar etmək, ölmək, gecələr gələn ölmək istəyi kimi başlıqlara baxıram. Bəzi entryləri oxudum, hansı ki, sırf ölüm haqqında yazılıb deyə oxudum. Yazanlar Ölmək və yaşamaq üçün xüsusi məna axtaran yazarlardı. Oxuyarkən beynimdən bu fikirlər keçir: mənanı yalnız yaşamaq istəyənlər axtarır, ardınca da yaşamağı asanlaşdırmaq üçün özlərindən bir məna yaradırlar. Mən isə artıq məna yaratmaq istəmirəm, ərinirəm. Ölümü arzulayan, amma hələ ki alındıra bilməyən insanlar axtarıram entrylərdə, qoy onlar mənim əvəzimdən ağlasın o entrylərdə, mən ərinirəm. Əslində, var idi elə entrylər. Albert Camusun “Yad” əsəri stolun üstündədi, yarısını oxumuşam, sonrası maraqlı gəlir, amma oxumaq istəmirəm hal-hazırda . Deyəsən, ərinirəm. Sağ tərəfdə televizordan səs gəlir, Namiq Qaraçuxurlu ictimai tvdəki bir verilişdə “mən cızığımdan çıxmıram” deyir, tamaşaçılar alqışlayırlar. Sonra beynimdən keçən hər şeyi bu başlığa təhrifsiz yazmağa başlayıram. Artıq sonlardayam. Sonluğu ortalarda düşünmüşdüm artıq. Amma fikrimi iki dəfə dəyişdim. Birinci düşündüm ki, “yaşamağa ərinirəm” yazım sonluğa. Sonra isə düşündüm ki, “yaşamağa həvəsimin (ay bləd necə düşünmüşdüm ala? Hal-hazırda xatırlamağa çalışıram. Ona yaxın bir şey yazacam. Konkret cümlə düşünmüşdüm amma) olmadığı haqda fikirlərimi bölüşdükcə yaşamağa davam etməyim daha da asanlaşır”. Sonluq sonluqda nə düşünəcəmsə, o da olacaq. Çünki, fikirlərim çox sürətli hərəkət edir. Düşündüyüm sürətlə yaza bilmirəm deyə yazdıqlarımla düşündüklərim arasında 60-70 saniyə fərq var. Və mən hər 60-70 saniyə əvvəlki fikri yazanda indiki fikirlərim başqa yerdə olur artıq. Ona görə heç vaxt düşündüklərimi olduğu kimi sizə çatdıra bilməyəcəm. Hal-hazırda entryni bitirdiyimi düşündüm. Düşünən kimi də yazdım.

Yazdığım son cümlənin üzərindən 5 dəqiqə keçir. Entrydə Yazdığım bəzi şeyləri sildim və bəzi əlavələr etdim. Kiminsə bu entryni oxuyarkən “bu dalbayob nə başa salmaq istəyir, bunun dərdi nədi?” istehzalı sözləri ağlıma gəlir və içimdə qəribə bir sıxıntı yaranır. içimdəki ürkək bir səslə “nəyi dalbayobluqdu ki?” Deyir. Çünki, içimdəki də mənim bunu yazdığıma görə dalbayob olduğumu düşünür. Yəqin ki, içimdəki hər nədisə, yalnız sizin fikirlərinizdən ibarətdi. Niyə görə içimdəki də mənim dalbayob olduğumu düşünür ki? Çünki, o əgər bu entrydən utanmasaydı, ürkək səslə “nəyi dalbayobluqdu ki?” Deməzdi. Bu entry mənim beynimin içidi. Müəyyən düzəlişlər və əlavələrlə bacardığım qədər beynimin içindəki fikri təhrifsiz yazmağa çalışdım. Əlbəttə ki, yaza bilmədim.

Əlavələri və düzəlişləri niyə etdiyimin səbəbini açıqlamaq qərarına gəldim hal-hazırda. Çünki, fikirlərimin başqaları tərəfindən anlaşılmayacağını təxmin etdim. Amma yenə də çox düzəliş etmədim ki, entry maraqlı alınsın.

Bu yazını sözaltı günlük başlığına yazmışdım. indi yazarların hal-hazırda düşündükləri adlı başlığın mövcudluğunu xatırladım.

Başlığı axtarışa yazdım, “hazırda” düşündükləri imiş, “hal-hazırda” yox. Bəzi beynimdən keçən fikirləri yazmıram artıq. Məsələn: “televizor mazqimi sikir” yazmaq istədim birdən-birə. Yazmayacaqdım, amma vəziyyəti izah etmək üçün yazdım. Beynimdəki fikirlər çox sürətlə dəyişir. Bəzi fikirlərin lazımsız olduğunu düşünüb, düşünməyi yarıda saxlayıram. Maraqlı bir eksperiment oldu mənim üçün. Hələlik.
Hal-hazırda düşündüm ki, anlıq düşüncələrimi xuy yaza bilərəm. Düzəlişlər etməkdən bezdim deyə entryni bölüşmək qərarına gəldim.

+14 əjdaha

60. düşdüm evin yanından beloruski dükanından yağ aldım 16.40-a. gəldim evə. buz kimi otaqlar, sakitlik.. 3 dənə yumurtanı tezbazar vurdum tavaya belorus yağı qatıq bol qara istiot = babat e babat bir qlazok hazırlamışam özümə...

vakumdayam indi dostlarım.. nirvanadayam. həyatımı bu qlazoka qədər və qlazokdan sonraya 2 hissəyə ayıra bilərəm... mən sənininlə varam... məni sizlər var etdiniz! təşəkkürlər yumurtalar! təşəkkür beloruski yagı! təşəkkür qara istiot!

şair demişkənə
"...gələndə tavadan o çırt-pırt səsin,
qoy bütün dünya xətdə gözləsin..."

ps. çayniki də qoymuşam dəmə...

+11 əjdaha

143. Bayramda yediklərimi nə qədər vaxta əridərəm?

+12 əjdaha

108. Bəzən həyatımı belə təsəvvür edirəm. Maşını surətlə sürürəm. Çox surətlə irəliləyən maşın mənim düşüncələrimdi, radioda çalan mahnı məni sakitləşdirən möcüzədi, maşında təkəm bu o demekdir ki, bu yolda həm sərnişinəm həm də sürücü. Pəncərədən çölə baxanda boş qaranlıq görürəm ara da bir uzaqdan işıq görünür hansı ki, qaranlıq mənə çox uzaq olan ətrafımdı, o cılız işıqlar isə ara da gözümə ilişən maraqlı nə varsa odu. Güzgüdən özümə baxanda gördüyüm şey qeyri-ixtiyari qalxmış həmişə ki qaşlarım və özümü sorğulayan o yorğun, ölü gözlərdi. Birdə bu kəmər var nə vaxt taxmışam heç yadımda deyil. Bəs bu çıxara bilmədiyim kəmər nədir? Bura aid olmadığım halda niyə məni tutub saxlayan o şey üstümdədi. O üstümdən bərk- bərk sıxıb məni tutan kəmər  sevgim və qayğılarımdı.
Həmişə onu açıb maşından özümü atmaq istəmişəm. Çünki bilirəm ki, bu maşın bu surətlə çırpılacaq bir gün
bəs sonra nə olacaq? Əgər, kəməri açıb özümü maşından atsam yəqin ki öləcəm ya da onun kimi bir şey olacaq. Bəlkə də, son anda qapnın dəstəyindən tutub geri qayıtmaq istəyəcəm amma alınmayacaq. Bəs oturub çırpılmağını gözləsəm necə olacaq? Yəqin ki, maşın yoldan çıxıb bir ağaca çırpılacaq. Bu ağac isə, həmin qaçmağa çalışdığım həyata bənzəyir. Həyat kimi sərt ağac.
Maşın çırpıldı və alışır mən isə son umid olaraq ordan çıxmağa çalışıram son dəfə. Amma kəmər bir dəfə ilişdisə çıxmır. Yanan maşının içində heçnə edə bilmirəm onsuz səsimi də eşidən yoxdu və düşünürəm görəsən 5 dəqiqə əvvəl o kəməri açıb özümü atsaydım bu qədər incidərdi mi? Hər iki halda da inciyəcəkdim. Amma o kəməri açıb incidən birisi olmaq istəmirdim ona görə etməmişdim bəs bu fədakarlığı başa düşən olacaq ?

Həmin kəməri hələ də açmamışam, maşın hələ çırpılmayıb sürət isə getdikcə artır.


Bəlkə də, tək ehtiyacım olan maşının sürətini azaltmaqdı

+10 əjdaha

102. zərif davranırsan, elə bilirlər zəifsən.
*

+9 əjdaha

171. *
1. bizim kimi savaşlarla ilərləmiş zehinlər üçün savaşın-mübarizənin-competitionın qaçınılmaz olması.

1.1. şahmat, go kimi "high iq" oyunların belə içlərindəki savaş ünsürlərinə görə diqqət çəkməsi.
1.11. oyunlardakı mübarizə və bunun çəkiciliyi.

1.2. intellektual uğraşların və əyləncələrin heyvani backgroundları.

1.3. hətta elmin önəmli hala gəlməsində və aya gedmək başda olmaqla bir çox böyük elmi atılımın backgroundunda savaşların olması.
1.31. savaşın kölgəsində qurulmuş kültürlər və fəlsəfələr.
1.32. toplumun savaşa(rəqabət) dair düşüncələrdən günlük həyatda daima istifadə etməsi.

1.4 zehnimizin bu şəkildə bir evrim keçirməsində ice age və digər böyük qırılmaların təsiri.

1.5 layers of brain/robert sapolskynin mövzu üzərinə fikirləri

1.6. savaşdan və ümumiyyətlə beynin “primitiv” hissələrindən arınmış bir zehnin ehtimalı və xəyalı.
1.61. sci-fi içərisində belə bir zehnin yeri.
1.62 yevgeny zamyatinin biz əsərinin mövzuyla olan əlaqəsi və 1.6da bəhs edilənlərin əsər içində ulaşılmaz olması.

1.7 akılcılığın hakim olduğu toplumlar.

+9 əjdaha

82. zaman, məkan, materiya, həyat haqqında düşünürəm. daha doğrusu sorğulayıram. əslində hal-hazırda deyə bir şey də yoxdur, biz düşünənə qədər hər şey keçmişdə qalır. divanda uzanmışam və əlimdə mənə hədiyyə olunmuş fincan var, içində də su. suyun tərkibini beynimdə 3D olaraq təsəvvür edirəm məsələn. elektronlar, protonlar falan filan. bir də fincan var. mənim fincanımm. əvvəllər mənim deyildi, mənə hədiyyə ediblər. həmin şəxs də bir mağazadan alıb. mağazaya da servislə gəlib, amma zavoddan götürülüb. neçə-neçə insanla kiçik səyahətlərdə olub, amma indi mənimlədir, mənim üçün bir dəyəri var. amma məndən öncəki insanlar üçün dəyərsiz idi, sıradan idi. elə hər şey kimi. bizim üçün dəyərsiz olan bir şey kimlər üçünsə dəyərlidir, məna kəsb edir. şübhəsiz bir gün bu fincan da qırılacaq, süpürülüb atılacaq zibil qabına. nə qədər dəyərli olsa da, artıq atılmalıdır. istəməyərək də olsa qəlbini sındırdığımız gözəl insanlar kimi. qalmasını istəyirik, amma mümkün deyil.
sonra o qırıq şüşə parçaları haradasa torpağa atılacaq, qarışıb gedəcək. və bir gün mən də unudacam yəqin ki. elə hamımızın taleyi belə olacaq. bir gün öləcəm, xəbəriniz olacaq və ya olmayacaq. ən yaxşı halda təəssüflənəcəksiz - fincanım kimi. sonra isə unudulacam. hamımız unudulacıq. və bizdən 50 il sonra varlığımız belə xatırlanmayacaq.
entryni yazmağa başlayanda ağlımda heç nə yox idi, sadəcə başladım. ardıcıl olaraq fikrimdən bunlar keçdi, mənsə mətn kimi bura köçürdüm. belə kafam çok güzel...
ha indi də pərdənin üstündə qara bir böcək gözümə ilişdi, birtəhər tutub atacam bayıra. o da bir gün balaca idi, amma nə vaxtsa öləcək. nəysə çox çürütməyim. bunlar idi son 5 dəqiqədə düşündüklərim...

+8 əjdaha

164. bir yer istəyirəm, ancaq mən bilim. nə vaxt özümü boş hiss etsəm, orada gizlənim. heç kəs bilməsin. çox uzaqlarda olsun. sehrli güclərim olsun özümü yer üzündən anlıq da olsa silə bilim. bir neçə saniyəlik "mənsiz" bir dünyanın necə olacağını görüm və rahatlayım. içimdəki "səhvəm" hissini yox edə biləcəyim bir yer olsun. özümü sorğulamayacağım bir yer... "mən"dən qaça biləcəyim bir yer.. və əminəm ki, o yerin harada olduğunu bilsəydim, məndən xoşbəxti olmazdı.

+7 əjdaha

73.
görəsən sistem robotuna qız tapılıb yoxsa hələ də tənhadır əziz robot?

+9 əjdaha

97. bundan düz 2 saat öncə həyatın mənasızlığını, ölsəm nə olar flan deyə düşünürdüm. özəl günlərə çox da anlam yükləyən biri deyiləm açıqcası, ya da keçmişdə yaşananlar özəl günlərə məna yükləməməli olduğumu öyrədib. bilmirəm, amma saat 12'ni keçəndə unutduğum ad günümü qeyd etməyə kiçik bir tort ilə gələn ailəm və ailə dediyim dostlarımı görmək bir an hər şeyi dəyişdirdi. bir an deyirəm, çünki hər şey bir andan ibarətdi. 2-3 gün sonra yenə mənasızlıqları müzakirə edəcəm. amma hal hazırda düşündüyüm şey insanın sevildiyini hiss etməsinin necə vacib olduğudur. xatırlatmaq lazımdır, bəzən bilmək bəs eləmir çünki. incə düşünülmüş jest, bir gülüş, gözlərdəki qürur, sevinc nəyə desən dəyər məsələn. duyğulandım nə yalan deyim.bir dəqiqə, özəl günlərə anlam yükləyən biri deyiləm demişdim?

+7 əjdaha

79. Hal-hazırda çox sevdiyim mahnıya qulaq asıram. Həyatı düşünürəm, niyə yaşadığımı. Əslində, niyə yaşaya bilmədiyimi. Bir nəfər mənim adımı narahat adam qoyub. Məni heç başa düşməyən bu insan necə olur ki, mənə bu qədər uyğun adı yaraşdıra bilib. Ehh...Həyat ironiyalarla doludur. Uşaqlıqdan bəri narahatam. Rahat başımı yastığa qoyduğum günü heç xatırlamıram. Ailədə olan kiçik problemdə belə mən narahatlıq keçirirdim. Digərlərinin vecinə olmurdu. Ya da hisslərini yaxşı gizlədirlər. Mənim bacarmadığım bir şeyi. Lap körpəlikdən izləyir bu kabus məni.

Mən necə yaşamaq olur bilmirəm. Axı yaşamaq sadəcə yat, qalx, nəfəs al, ye, iç, Təkrarla, təkrarla. Bunlardan ibarət deyil. Yaxud da mən səhv anlamışam, əslində bu həyatda heç məna yoxdur. Biz insanlar özümüzü təsəlli etmək üçün hər şeyə məna yükləməyə çalışırıq. Mənasızlıqdan qorxuruq.

Bəlkə də iplərimi başqasının əlinə versəm, rahat olaram. Kukla kimi idarə olunmağa ehtiyacım var bəlkə. Çünki özüm başımı itirmişəm. Yolu başqası göstərməlidir bəlkə.

Bunları niyə yazıram bilmirəm. Ya da bilirəm. Bəlkə sadəcə o rahatlığı tapmaq istəyirəm. Yəqin ki, bir saat sonra bu yazını yazdığıma peşman olacağam. Ya da iki dəqiqə sonra. Həmişəki kimi. Bütün etdiyim hərəkətlər mənə cringey gəlir bir müddət sonra onsuz da. Nə isə.
Ümid edirəm, yaşamağın qaydasını öyrənəcəm bir gün.
(Edit: Dediyim kimi, peşman oldum. Amma qoy qalsın. Silmirəm. )

+8 əjdaha

132. Görən o gün məndən yolu soruşan türklərə bilmədiyim bir yolu izah etdiyimdə hara gedib çıxdılar?

+7 əjdaha

137. Uzun Dırnaq qaynağı olan qadınlar tualettə arxalarını necə yuyur?

+6 əjdaha

95. bir neçə gündü döyüşdə ölənlərin sayı ilə şou yaradıb like yığmağa çalışan insanlar həqiqətən ürəyimi bulandırır. Guya məqsədləri insanları baş verənləri unutmamağa səsləməkdir, halbuki nə olduğunu çox yaxşı bilirik. Durmadan beynimdə bunu düşünürəm, əslində müharibəyə görə çox üzgün olduğumu bilirəm, bir də belə mənasız hərəkətlər ağlıma gələndə daha çox üzülməliyəm, yoxsa əsəbləşməliyəm bilmirəm.

+6 əjdaha

69. Yapon yazıçı Haruki Murakami, deyilənə görə, bir gün beysbol oyunu izləyərkən bir anda nəsə yazmaq istəmiş və bu istək onu gələcəkdə məşhur yazıçı olmağına vəsilə olmuşdur. Bilmirəm, arada məndə də ani (dəxilsiz zamanlarda, dəxilsiz saatlarda) nəsə yazmaq istəyi yaranır, amma bu da o mənaya gəlmir ki, mən də nə vaxtsa bir "Murakami" olacam. Həyatın sabah sənə nə gətirəcəyi bəlli deyil.

Gənckən futbolçu olan Albert Kamyü'yə vərəmdən dolayı futbolu tərk etdirib onu yazıçı edən həyat, sabah bilmirəm məni hansı dona bürüyəcək. Bəlkə də sabah dünyanın ən şərəfsiz insanı olacam. Bəlkə də bu sonuncu entry'ım olacaq və həyat, "ruhuna fatihə" yazılı bir mərmərli məzar daşına adımı həkk edərək, məni lazımsız bir personaj kimi yer üzündən əbədiyyən siləcək.

Bilmirəm. Həyat barədə heçnəyi dəqiq deyə bilmərəm (Hətta bu barədə nəsə danışmağa belə utanıram). Bunlar qəliz şeylərdir. Bu dəyqə sadəcə yazmaq istəyirəm və yazıram, yazacam da. Yalnız yazaraq sakitləşirəm və bu, yəqin ki, hamamda çimmək qədər ruhumu sakitləşdirir, paklaşdırır, səhvlərimi unutdurur. Bilmirəm, bəlkə də bu, həyatda bacardığım yeganə yaxşı şeydir. Bəlkə də heç yaxşı yazmıram. Sadəcə müşahidələrimi süzgəcdən keçirib sətirlərə tökməyi sevirəm sadəcə.

Biraz öncə sinəmdə qayğısızca yeriyən bir qarışqanı müşahidə edirdim. Sakit, qayğısız, qayəsiz. Eləcə yeriyirdi. Biraz düşündüm ki, axı bu canlının təyinatı nə ola bilər? O, təbiətə nə fayda verə bilər ki? Bildiyim qədəriylə (səhvim varsa düzəldin), onlar, içində dəlik açaraq torpağın hava almasına yardımçı olurlar. Bəlkə də ölmüş heyvanların ətini yeyərək xəstəliklərin yayılmasını önləyirlər. Bilmirəm.

Özümü həmin qarışqaya bənzədirəm bəzən. Qayğısız, məqsədsiz, sakit yeriyirəm. Amma ondan fərqli olaraq təbiətə hansısa faydam olduğunu düşünmürəm. Əksinə bəlkə də mən yalnız idxalçıyam. Faydadan çox zərərim ola bilər. Çünki buraxdığım karboz qazı (inəklər qədər olmasa da) ozon qatına zərər verir ən azından. Bəlkə də mənim kimi neçə faydasız insana görə gələcəkdə qlobal istiləşmə baş verəcək. Bilmirəm.

Bəlkə də özümü xoşbəxt hiss etmədiyim üçün bunları düşünürəm. Bəlkə də heç yaz gəlməyəcək. Bəlkə heç xoşbəxt olmalı da deyiləm. Bəlkə mən əzab çəkmək üçün buraya göndərildim. Çünki ən yaxşı romanlar böyük yazıçı əzablarından doğan istedadla ərsəyə gəlib. Ən yaxşı musiqilər depressiv ruh halında bəstələnib. Ən yaxşı rəsmlər şizofren rəssamların fırçalarından çıxıb.

Bunlar doğrudan da, məhrəm duyğulardır, kimləsə bölüşmək üçün deyil, sakitcə özünə pıçıldamaq üçündür. Boş və həyat üçün ancaq idxalçı pozisiyada dayanan şit, səviyyəsiz insanlar üçün yazdıqlarım, bəlkə də, bir ovuc boş söz yığınından başqa bir şey deyil. Kafka'nın Zamza'sının daxili təlatümlərini, Qoqol'un Akakiyeviç'inin yaşadığı mənəvi ağrıları dadmayan biri üçün əlbəttə, yazılanlar sadəcə sıxıcı birinin özünüifadə cəhdlərindən ibarətdir. Bilmirəm.

Həmişə piano çalmağı öyrənmək istəmişəm, amma heç vaxt cəhd etməmişəm. O qədər boş işlərə, boş insanlara vaxt itirmişəm ki, nə vaxtsa alıb otağımın bir küncündə qoyduğum pianonun üstünü indi toz basıb. Bilmirəm. Bəlkə də həyata gecikmişəm. Və artıq nəyisə dəyişmək çox çətindir. Həmişə "sonra oxuyaram" dediyim, oxumaq üçün ən ideal zamanı gözlədiyim kitabı indi kiməsə hədiyyə etmişəm. O ideal zaman isə heç vaxt gəlməyib. Bəlkə də gəlib, amma məsuliyyətsizlik etmişəm. istanbula səyahət etmişəm, səhərədək barlarda sürünmüşəm, amma nə vaxtsa Ayasofya'ya getməyi düşünməmişəm. Bilmirəm. Heçnə bilmirəm, təəssüf ki...

+6 əjdaha

80. Əslində uzun müddətdir ki bunu düşünürəm. Bilirəm çox gicgicə səslənir amma insanların çoxalmağından qorxuram. Yəni 7 milyardı vurub keçmişik və insan çoxluğu məni narahat edir. Hər an aclıq dönəmi başlayacaqmış kimi hiss edirəm. Ətrafda da tək arzusu 3-5 dənə uşağı olmasını istəyən insan görəndə də bu düşüncələrim yadıma düşür və yenə narahat oluram. Niyə də niyə? Bu qədər uşağı neynəyirsiz? Uşaqları onsuz da böyüdə bilmirsiz və cəmiyyətə faydasız toxic insanlar qazandırırsız. Cəmiyyəti zibilxanaya döndərməmək üçün ən çoxu 2 uşağınız olsun və adam başlı böyüdün onları. Zibil yetişdirməkdənsə adam yetişdirin.
Covid-19'a burdan minnətdarlığımı bildirirəm. Həm insanların bir azını təmizlədi həm də işimin düz gətirməsinə səbəb oldu.

+6 əjdaha

81. insan xarici dünyaya qarşı mübarizə apara bilir, yeri gəlir qılıncı qalxanı olur amma ən yaxınları qarşısında silahsız qalır.

Görmürlərmi ki ən yalın halımla dayanmışam, görmürlərmi ki müdafiəsizəm.

Niyə belə olur, nə səbəbə belə olur, Axı nədən bu cür olur?

+6 əjdaha

142. Uroloq olsam kişilərin üzünə testosteron səviyyəsinin aşağı olduğunu deyə bilməzdim. Utanıram deyə yox, utanmalarını istəməzdim deyə. Əslində niyə başqa problemlər yox, sırf testosteron məsələsində həssasam bilmirəm, gecənin bu vaxtı yatdığım yerdə hardan ağlıma gəldi onu da bilmirəm*.

(bax: dünya həssas qəlblilər üçün cəhənnəmdir)

+8 əjdaha

158. Görən neçə yaşda öləcəm?
Uşaqlıqdan həmişə bilmirəm niyə 30u keçmərəm deyə düşünmüşəm.
3 ildən az qalıb görən bacararam?

+6 əjdaha

75. onun yarısı fəridə və namiq neylədi, görəsən.

+5 əjdaha

86. insanlara nə vaxt maraqlıyıq?
keçən dəfə ad gününə getmişdim, yenə öz formumda - hoqqa bəzəməkdə idim. evə gələndə orda tanış olduğum qızlar yazdı ki, bəs sən olmasa idin bu qədər əylənməzdik, bu qədər maraqlı olmazdı və s. dediklərinə sevindim, çünki heç yerdə görmədiyim kimlərəsə yaxşı təsir bağışlayıb, əyləndirmişəmsə, deməli şanslı adamam.
evdə məsələn. mən evdə olmayanda sıxılırlar, səs-küy yoxdu deyirlər, tez gəl maraqlı olsun deyirlər, evimizin dadı-duzu sənsən deyirlər.
dost ortamında - heç kimlə daha yaxın olmayan, hamıyla eyni dərəcədə sıx, mənəvi yaxınlıq ehtiva edən səmimi münasibətdə olub, bir problemləri olanda yanlarına qaçdığı adamam. özümü lap hamını güldürəndən sonra tək qalıb öz halına dönən kloun kimi hiss edirəm.
başqa cür olsaydım məsələn, ancaq gülməsəydim, arada sərt olsaydım, şirindilli olduğum qədər acılasaydım kimisə, qruz atmosferini dirçəltmək əvəzinə, deyilib-gülünən ortamı qruza salsaydım, xəstə birinə motivasiya verdiyim qədər, sağlam dostlarıma da xəstəliyimdən danışsaydım - qısası, 50/50 olsaydım, yenə bu maraq olardı mənə qarşı? adım qədər əminəm, olmazdı. bilirəm, çünki mən sağlam halda, hər çağırışda cavab verəndə, xoşbəxtlik, pozitivlik yayanda maraqlıyam insanlara. əksini kim neyləsin?
amma bir şey var ki, səni ən ən yaxın və doğmaların belə anlamır, yaxud anlamaq istəmir. anladıqları hal ancaq öz təlabat və maraqlarının ödəndiyi haldı.
vay o günə mən evdə halsız düşüb zarıyam, adam yerinə qoyulmuram. su gətirən belə olmur. deyirlər, guya artistlik edirəm, heç nəyim yoxdu. ya da telefona baxmaqdandı və çay içsəm düzələr..
yaxud vay o günə kefim olmasın, vay o günə yorulam, deyib-gülməyə heyim olmaya. elə baxışlar görürəm ki, elə bil kimin nə yolunda getməyən işi var, hamısının səbəbkarı mənəm. ağır cinayət işləmişəmmiş kimi, ya da xəyanət etmişəmmiş kimi.
axı mən adam deyiləm, axı mənim məsuliyyətlərim var! kimin mənə ehtiyacı varsa, dibində bitməliyəm, neçə nəfərə lazımamsa, o qədər hissəyə parçalanmalıyam, çünki mən klounam!
kloun istərdi lap əzəldən eqoist olmaq, yalnız özünü düşünən, laqeyd, vecsiz biri olmaq. amma deyil, olmağa dəfələrlə cəhd edib, ola bilməyib. düzü, olmaq da istəmir artıq.
yaşadığım həyata öyrəşmişəm və hər şeyi olduğu kimi qəbul etmişəm, edəcəm də. onlardan fərqli olaraq mənim kefsiz olanda yanına qaçacağım, yaxud məni güldürəcək, vaxtımı maraqlı keçirdəcəyim birinə ehtiyacım yoxdu. sevincimi də sevə-sevə yaşayıram, lap dərdimi də. başqasına nə hacət?
(bax: mən bu qızı böyüdəcəm)

+5 əjdaha

152. Lolipopu ixtira edən adam bizlə nəyi var məzələnib

+5 əjdaha

71. Düşünürəm ki, gərək heç kəsə yazığın gəlməsin heçvaxt. 30 yaşımda aldığım bu dərs mənim bundan sonrakı həyatımı şəkilləndirəcək.

+5 əjdaha

169. imtahanlara hazırlaşma proseslərindən bağımsız olaraq son zamanlar düşünməyə başladığım, düşünmək istədiyim bəzi elementlər:
şəkilləndirdiyimiz dünyanın reallıqlarının müxtəlif dimensiyalarını aşkara çıxarmaqda elm bizə kömək edə bilərmi?- daha simplify etsək, postmodernizmlə pozitivizmin müqayisəsi.

kapitalist yaşam biçiminin evrimsel indirgeme ilə olan bağlantısı

kapitalist yaşam biçimini dəyişdirməyin mümkünatı və sosializmin burada praktik ideologiya olaraq yolu

azadlığın əldə edilməsində sosialist dövlətin dövlətsizləşmə prosesi

sovet sosialist respublikasının devrimsel süreçlerində stalinin və troçkinin dichotomical mübarizəsi və hansının daha haqlı olduğu

dəyişim üçün örgütlü olmağın zəruriliyi

yaşamı anlamada fəlsəfənin yetərsizliyinin sınırı

+6 əjdaha

155. Avtobusa minib şoferin paralel sdenyasında oturdum, gəlib yanıma bir hərbi formalı oğlan oturdu dayıda onu görüb başladı 76cı ildə murmanskda və arxangelskdəki əsgərlik macəralarından danışmağa (özüdə bakı ləhçəsində) suraxanının əyri küçələri və drajenya verən 213 nömrəsi yetmirmiş kimi dayının xaxollarnan elədiyi dava gopuna qulaq asmaq bunu daha da çətinləşdirir. Düz başımdada qaqaş çəkilmiş ət olan klyoku üzümə tutub. qəssab iyiynən səyahətə dəvam edirəm qısaca.

Görəsən gedib metroya qədər çatabiləcəm? Hələ ki, bilmirəm...

(bax: Əlində 1nəfər üçün 10manatı sıxıb tutan, söyüş yiyəsi olacaq yazar)

+8 əjdaha

101. Otağa kimsə girib məni ölü günündə və masamdakı ağ toz, şpris, qaşıq və "dorojka" etmək üçün bıçaqla görsə, nə düşünər?
P.S. həvəngdəstədə döyülmüş antibiotikdi, ev heyvanıma içirirəm (papalıq borcu)

+6 əjdaha

134. neyniyim deyə düşünürəm. Sonrada düşünürəmki nəyi neyniyim?

+5 əjdaha

165. hazırda çox qəribə hiss edirəm. həm xoşbəxt hiss edirəm, həm sanki bir ağırlıq var üstümdə. dərs oxumaq istəyirəm, amma spotify'dan da ayrıla bilmirəm. nə də musiqiyə qulaq asarkən dərs oxuya bilirəm.
ikisi bir anda necə olur anlamıram. insan eyni anda həm xoşbəxt, həm bədbəxt ola bilərmi, görəsən?

+6 əjdaha

53. sabah məktəbə nə geynim?

+4 əjdaha

127. Ölkə olaraq çox ağır şeylərin üsdəsindən gəlmişik
(youtube: )

+4 əjdaha

144. Bircə semesteri kəsrsiz yola verim, yayda dincəlim...

+4 əjdaha

139. Görəsən, bu entridən #302143 sonra kimsə nəsə yazmışdı? nə tövsiyə, məsləhət verildi? Nə danışıldı? Ya da Həqiqətən, ciddiyə alan oldu?

Tez-tez yadıma düşür. Özünü Atmadan öncə balkondan baxdığı 15-20 dəqiqə ərzində nələri düşünürdüyünü, yada saldığını fikirləşirəm...göydəki bir neçə saniyə ərzində, ya da məhz həmin an. Bilirəm ki, özüm o nöqtəyə çatana qədər Tapası deyiləm, amma yenə də fikir edirəm tez-tez.
Sayını itirdiyim qədər damdan, yuxarı mərtəbədən baxmışam. Hündürlük qorxumdan, bir də bəzi şeylərə üçün özümə verdiyim möhlətə - təbii ki, özümü aldatdığımın təzə-təzə fərqinə varıram - görə götüm çatmırdı mənim. Artıq, içəndə qəti qərarlı şəkildə istək gəlir deyə heç uzun müddətdir içmirəm də. Nəm..
Keçən dəfə yazıb, sonra sildim. Amma deyən, doğrudan da, avqustu görəcəyə oxşamıram.

+4 əjdaha

129. Kaş ki bir siqaretim olsaydı

+4 əjdaha

168. könüllü olsa da, faydalı iş görüb dostluqlarla, ideallarla birgə nəsə etmək insanlara çox çətin gəlir, doğrudan. istəyirlər ancaq pul qazansınlar, pula doymurlar. bir az qazanırlar, dözə bilmirlər, daha çoxunu istəyirlər. nə bilim valla.

+8 əjdaha

167. insanlar niyə nə olursa olsun fərqi yoxdur amma məndə də olsun deyə hər şeyə, hər insana hə deyirlər?

+4 əjdaha

123. Rus mahnıları çox gözəldi və bunu niyə indi kəşf edirəm?

+4 əjdaha

105. Görəsən bu işi bacara bilərəmmi? Görəsən ilk addımı ata biləcəyəmmi? Görən arzularıma çatmaq üçün gələcəkdə də həvəslə çalışacağammı?

+4 əjdaha

135. yarragsha nə tema idi aq?

+4 əjdaha

111. Gül iyləmək,praktiki olaraq həmin gülün cinsiyyət aparatını iyləməkdir.sən gəl bir də insanlarınkını soruş

+3 əjdaha

162. Bu ucuz dönərxanalarda məkanı səviyəli eləmək üçün acı süs bibəri qoyurlare süfrənin üstünə. Bu gün hardan ağlıma gəldi bilmirəm amma haçansa bir gün 1 dənə mən 1 dənə də sevgilim ağzımıza atıb onu çeynəyə çeynəyə yedikdən sonra öpüşmək istəyirəm onunla. Necə razı salaram bilmirəm ama qəribə bi şəkildə bunu istəyirəm..

+5 əjdaha

47. soyuq kartof qızartmasının isti olanından daha dadlı olduğunu düşünürəm. 10-15 dəfə yoxlamışam. ac olub olmamağın fərqi yoxdur. soyuq olanda daha dadlı olur. özdə yanında soyuq ayrannan lap zor olur. belə hər şeydən kayf alıram. çox mükəmmələm.

+4 əjdaha

94. Görəsən həqiqətən reankarnasiya var? Öldüyümüzdə bizə nə olur? Eşidirik hərşeyi? Ruhumuz həqiqətən hər yeri gəzir? Reankarnasiya varsa yenidən dünyaya gəldiyimdə bu həyatımıda xatırlayacam?
Kollukviumlar beynimizi eritiyor..

+3 əjdaha

62. 1 il qabaq padruqam menden kitablar istemisdi ele bele oxumaq ucun sevgilisine vermeye, men de sevdiyim 3 kitabi vermisdim. 1 2 ay sonra ayrildilar, kitablarimdan da xeber yoxdu. oturub kitablarimi nece alim deye dusunurem.

+4 əjdaha

96. Sizə elə gəlmir ki, payız aylarının yazılışı çox anormaldı, bəzən səhv yazılmış kimi görünür? Sentyabr, oktyabr, noyabr... əsas da eyni ayı alt-alta bir neçə dəfə yazanda adamın gözünə lap səhv görünür, elə bil hərf ardıcıllığında bir problem var. Bayaqdan 20 dəqiqədir ki, ekrana baxıb bu sözlərə düzgün yazılış tapmağa çalışıram.
(Bu hələ ayıq halımdı)

+4 əjdaha

141. görəsən mən nə vaxt olmaq istədiyim yox,olduğum insan kimi davranacağam?

+3 əjdaha

119. "Mənim niyə noutbukum yoxdu?", "Almaq istəsəm necə ödəyəcəm pulunu ya da pul yığsam nə vaxt ala bilərəm?" Ciddi-ciddi bunları düşünürəm bayaqdan. Cavablarını onsuz da bilirəm. -*
Buna hər halda dərdsiz başına dərd axtarmaq zad deyirlər. -*



hamısını göstər

yazarların hazırda düşündükləri