sözaltı etiraf
| sözaltı1,128,734 | 2150 | 8941
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
Linda Cadell
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860bir müddət əvvəl belə bir məlumat oxumuşdum. aslan antilopun dalınca düşür. əgər antilop sürətlə qaçmasa aslana yem olacaq. və tərsinə, aslan sürətlə qaçmasa həmin günü ac keçirəcək. mübarizə aparmaqdan zəhləm gedir. məndən olsa bütün gün yatardım. ancaq belə bir şəraitim yoxdur. çevrəmə baxıram nə çox insanlar var... sənin istədiyin bir məqsədi on minlərlə insan da istəyir. onlardan yaxşı olmalısan, çalışmalısan ki bu məqsədə nail ola biləsən. və sonra da ömrünün artıq bitmiş olduğunu görürsən. əslində heç nə yaşamadığını. 1 qarın çörək və yatacaq yer üçün bu qədər həyat mübarizəsinə dəyərmi? bunu edə bilməsəm, gücüm çatmasa acından öləcəyəmmi?
paxıllıq edirəm.
əslində paxıl biri deyiləm. bununla qürur da duyardım həmişə. ancaq yaş ötdükcə başlayır paxıllıq hissləri. başqalarının, səndən qat-qat şanslı olanların həyatlarına baxırsan və hər şeyə küsürsən. əlbəttə ki, bunda sosial medianın təsiri böyükdür. hamı necə xoşbəxt olduğunu şəkillərlə isbat etməyə çalışır sanki bir-birlərinə. baxıb fikirləşirəm görəsən mən nəyəm? bayaq instagramı açdım baxıram ən az 4-5 nəfər kabab bişirən yerdə şəkil çəkdirib qoyub, heç olmasa 10-15 nəfər getdiyi tətillərdə çəkilmiş şəkillərini paylaşıb. bir çoxu evi, ailəsi, övladları ilə türklərin sözü olmasın mutluluk tablosu paylaşıb. mənim şəkillərimdən isə bədbəxtlik yağır, qoy qabağına ağla.
mən də istəyirəm bunlar olsun. indiki yaşımda olsun. ancaq əlimdə bunların heç biri yoxdur.
həyat zəhər kimidir, bir şüşə zəhər içmişəm sanki, amma ölə bilmirəm, bədənimi yandıra-yandıra gedir... qovurur məni. əzab çəkirəm. bir an rahat nəfəs almaq üçün nələr verməzdim.. bir an yuxularımdakı kimi yaşamaq üçün nələr verməzdim. hərdən düşünürəm ki bunlar hamısı bir yuxudur. oyanacağam və bitəcək hər şey. nə zaman? allahım oyandırsana məni..
bayırda yağış yağır. normalda bu havanı sevsəm də, belə hallarımda məni daha da dərinlərə gömür bu yağışlar. böyümək bu imiş sən demə. çiyinlərində milyonlarca yüklə, milyonlarca insanın içində təkbaşına qalmaq və bu yüklərdən qurtarmaq üçün yollar axtarmaq. şanslısansa tapırsan o yolu, ancaq yükləri atandan sonra da görürsən ki rahatlığın keyfini çıxara bilmirsən. o qədər eşşək kimi daşımısan ki...
bir insanı belə məndən əsirgəyirsən. səbr etməyimi istəyirsən. bacarmıram artıq. məni bu qədər incitmə. yolun sonuna gəldiyimi hiss edirəm. məcbur olduğumu bilirsən. bilirsən ki davam edəcəyəm hər nə olursa-olsun. ancaq iynə ucu qədər yaşama gücü ver mənə... üzərimdəki yükün bir azını məndən götür. yalvarıram, boğma məni bu yalan dünyada.. yandırma... zəhərləmə... mən ki səndən həmişə yaxşı bir insan olmağımı arzu etmişəm. məni eşit.
məni gör. məni anla...hiss et.
hələ bir qadının uşağını həkimlə qorxutmasına " onu indidən belə böyütsəz gələcəkdə adi yoxlanış üçün də həkimə getməyəcək" dedi və yenə məni süzdü (belke de mene baxaraq nümune kimi gösterirdi qadına, yene de pozitiv qalaq ümid edek ele deyil -* ) . lakin onun növbəsi çatdıqda mən koridorda, mən içəri girəndə o koridorda idi. sadəcə adını öyrəndim. düşünürəm ki, guya nə olacaqdı ki ? mənim bu özünə inamsızlığım, cəsarətsizliyim onsuz hər yerdə xəncərdir mənə. amma yenə də yadımdan çıxmır. həyatım boyunca məhz bu tip qızlar maraqlı gəlmişdi mənə. demək olar türk aktrisa ipek yaylacıoğlunun eynisi idi. ulan, həmişə o rəngdə saçı olan sevgilim olsun istəmişdim. və bəlkə xoşniyyətli baxışları ilə, daimi məni süzməsi, təbəssümü ilə bunu bildirmək istəyirdi. ya da təbiətin bir oyunu idi. mənə göstərdi ki, sən sadəcə bəhanələri sevirsən, sənə şansı yaratdım, bu qədər ipucu verdim, amma bir dəfə yaxınlaşa bilmədin.
ən pisi isə köhnə sevgilim psixopata bağlayıb. ev ünvanımı filan aşkarlayıb, bu arada yemək yediyim yerdə sümük boğazıma getdi, girdi içəri. bla, bir gün ərzində həm ideal 2-3 qız obrazımdan biri ilə rastlaşıb istifadə etmədim, həm köhnəsi izimə düşdü, həm ölümdən qayıtdım. təbiət bu qədər tərs hissləri necə bir yerə yığa bilirki ? yoxsa son günlərimdir hər şeyi yaşatmaq istəyir ? ejfejfejfjdbnvjdbnjen belə.
üzv ol