gürcüstan deyəndə ağla gələnlər

81. Sonuncu hadisələrdən sonra (Giorgi Çiqladzenin Rusiya vətəndaşı bir qızı yumruqla vurması) nə dərəcədə irqçi və Avropa ittifaqında yeri olmayan dövlət olması. Aralarında nə baş verdiyini əminliklə deyə bilmərəm amma sırf sonuncu videoda qəribə səhnə var:

Qız: You are in my room
Georgi: You are in my country

Bu düşüncə irqçiliyin ən birinci göstəricisidir. Qaqaşın qızı vurmasından sonra gürcülərin onun azad edilməsi üçün Avropa ittifaqı bayraqları ilə yürüyüşə çıxmaları ayrı traqikomediyadır. Gender bərabərliyini təmin etməyə çalışan ittifaq hara irqçilik əlamətləri ilə qızı yumruqlayıb sonra cinayətkarın azad edilməsini tələb edən gürcülər hara.

82. giorgi çikladze hadisəsinə istinadən anlamaq lazımdır ki necə ermənilər qarabağı işğal eləmişdi, rusiya da gürcüstanın rəsmi toprağı olan cənubi ossetiya və abxaziyanı işğal eliyib. ölkədəki anti-rus mentaliteti tamamilə anlamaq olar, amma təbii ki bunun cəzası günahsız rus individuallara kəsilməməlidir.
gürcüstan deyəndə ağlıma xaçapuri gəlir, allahsızların yeməkləri ləzzətlidir.

83. (bax: khvicha kvaratskhelia)

84. Gürcüstana 7 il öncə səfər etmişdim ilk dəfə və ətraflı təəssüratlarım yox idi. Bu il isə 1 həftəlik səfər etdim Tiflisdən Batumiyə qədər gəzdim.

Ən azından böyük şəhərlərdə onu deyə bilərəm ki, mədəniyyət olaraq bizdən fərqlidirlər. insanlar heç kimin geyiminə, xarici görünüşünə qarışmır. Məsələ turizmdən də getmir, elə gürcülərin özü də qərbli stilində geyinirlər. Tiflis küçələri, Bakının 15 il öncəki halını xatırladır. Mənim xoşuma gəlirdi bu sözün açığı, çünki şəhərin qədimiliyini göstərir.

ilk dəfə gedəndə böyük ehtimal ətrafınızdakılar deyəcəklər ki, rus dilində danışmayın cavab verməyəcəklər amma bu biz azərbaycanlılara aid deyil. iki xalq da qafqazlıyıq, rus əsarətində olmuşuq. Patriot millət olsalar da, azərbaycanlı ilə rus dili söhbətini edəcək qədər axmaq deyillər. Ona görə də, qafqaz aksenti ilə rusca nəsə soruşsanız, cavab verəcəklər. Azərbaycanlı olduğumuzu biləndə isə, Bakı maraqlı gəlir onlara. Özləri söhbət açırlar. Amma qəribə şəkildə 7 il əvvəlki səyahətimdən fərqli olaraq çox az azərbaycanlı görürdük Tiflisdə. Batumidə isə heç rastlaşmadıq.

Market mədəniyyətləri kasıbdır. Normal yeməyə nəsə tapmırsınız. Qiymətlərə gəldikdə isə, Bakıda baha olanlar orda ucuz, Bakıda ucuz olanlar isə orda bahadır.

ictimai nəqliyyatdan istifadə rahatdır. Kartla ödəniş keçir amma qazel tipli avtobuslar da çoxdur. Şəhərlərarası avtobuslar isə moderndir. Çay, şirniyyat, sok verirlər həm də.

Azərbaycan kartları ilə ödəniş hər yerdə keçir. Ümumiyyətlə, kartla ödənişdə problem yaşamadıq heç yerdə (taksi, restoran, suvenir mağazaları və s.).

Qəribə şəkildə, dəhşət çox hindistanlı tələbələr var Tiflisdə. Araşdıranda, artıq hindlilərin minority olduğunu da gördüm.

Konyak və çaxırları həm ucuzdur, həm də əladır. Suvenir istəsəniz, 2-3 manata doludur.

irqçilik məsələsinə gəldikdə isə, bu adamlarla ruslar çox da uzaq olmayan keçmişdə (2008) müharibədə olublar. Hələ də, Gürcüstanın 20% torpağı işğal altındadır. Sovetin Sovet vaxtında gürcülər həmişə öz milli kimliklərinə, dillərinə sahib çıxıblar. Bizim kimi, 100 ildə 4 dəfə əlifba dəyişməyə, sözlərin orfoqrafiyasını dəyişməyə ehtiyac duymayıblar. Yuxarıdakı yazının sahibinin yaddan çıxardığı bir nöqtə var. Rusiya həmişə inqilabların, çaxnaşmaların vətəni olub. Nə Gürcüstan müharibəsində, nə də Ukrayna müharibəsində ruslar xalq olaraq yığılıb uzunmüddətli etirazlara getməyiblər. Bu adamların qanında imperyalizm var. Sən işğalçı ölkədən gəlib Gürcüstanda rus dilində danışmağa canla-başla çalışacaqsansa, bu gürcüdə ikrah hissi yaradacaq, təbiiki də.

Odur ki, istənilən hər-hansısa bir RUS-GEO münaqişəsində, gürcülərin yanında olmaq bir Qafqazlı kimi bizim borcumuzdur.

Yalnız deyilsən!