yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər
| anket214,124 | 528 | 1457
əjdahalar googlla
Mary999
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Özümü ovudaram.
Səni necə sevdimsə
Elə də unudaram.
Daha mənə dərd olmaz,
Keçdiyimiz küçələr.
Bir ümidlə yolunu
Gözləmərəm gecələr.
Gördüyüm yuxuları,
Bir də sənə yozmaram.
Lap bilsəm ki, ölürəm,
Məlhəmim ovcundadır -
Yenə sənə yazmaram!
Bundan sonra yanmaram,
Sənin sevda oduna.
Heç vaxt layiq olmadın,
Mənim kimi adama (qadına).
Mən sənin həyatında
Al şəfəqli günəşdim.
Sən günəşi sevmədin,
Üşüməyə tələsdin.
Mənə elə dağ çəkdin,
Bir ömür barışmaram.
Dağ da dağa rast gələr,
Mən sənə qovuşmaram...
Əziz Yaqubzadə
gileylənmək zirvələrə ar gələr
hər nə geysəm vücuduma dar gələr,
bu darlığa dözmək olmur əzizim...
əzəl gündən dünya yalan dünyadı.
baha satan ucuz alan dünyadı
arzular da nakam qalan dünyadı
dağılanı düzəltmək olmur əzizim...
Xahiş etdim Tanrıdan, cavab gəlmədi,
Nə canım aldı mənim, nə öldürmədi.
Bəlkə heç ölməyə də layiq bilmədi.
Nə qədər alçalar həyatı adamın,
Nə mənası var axı böylə yaşamağın.
Hər səhər oyandım mən, ümid olmadı,
Hər axşam qəm çəkdim, kimsə duymadı.
Duydu bəlkə, hərçənd ki əl uzatmadı.
Kimdi qayğısın çəkən səfeh adamın,
Nə mənası var axı böylə yaşamağın.
Dünyanın zülmətindən bezdim, usandım,
Bir ümid qapısına çatdım, dayandım.
Bu da dərd qapısıymış, yenə aldandım.
Kəsildi tək pənahı bədbəxt adamın,
Nə mənası var axı böylə yaşamağın.
Sağam hələki, amma niyə, bilmirəm,
Ölmək istəyirəm, ölə bilmirəm.
Qaranlıqdır ətrafım, görə bilmirəm.
Kimdi əlindən tutan kor bir adamın,
Nə mənası var axı böylə yaşamağın.
bu şeiri yazmağımın üstündən təqribən 1 il ötür. açığını desəm, ölümlə bağlı fikrim o qədər də dəyişməyib. yaşamaq üçün hələ də bir səbəbim yoxdur. lakin əmin olduğum bir şey var: intihar etmək çıxış yolu deyil. hətta deyərdim ki, bəzi hallar istisna olmaqla(bir əsgərin əsir düşməmək üçün intihar etməsi kimi) intihar bir acizlikdir, həyatın çətinliklərinə dözə bilməməkdir, bu sancını sonlandırmaq istəyidir. həyat gözəl deyil, lakin həyatı öz gözünüzdə gözəlləşdirmək sizin əlinizdədir. bu baxımdan həyatı güzgüyə də bənzədə bilərik: siz ona gülümsəsəz, güzgünün də sizə gülümsədiyini görəcəksiniz. güzgüdə dəyişən bir şey yoxdur. dəyişən sizin güzgüyə olan baxışınızdır. təbii ki, bəzən bezəcəksiniz, hətta ölmək istəyəcək, hər şeyin bitməsini istəyəcəksiniz. bəlkə də, mənim kimi fəryad edəcəksiniz. lakin inanın mənə, həyat hər şeyə rəğmən, yaşamağa dəyər. nəticədə, bu bir fəryaddır, son deyil.
C'est la vie
Mənnən ötrü narahatsan?
Üzülmə...
Kecdi daha bax soyudu ürəkdə.
Deyirsən ki, unutmaram..
Görəkdə
Özün kimi gedişində cox sadə..
Geri dönmək fikrindəsən?
Nə badə!
Sagalıbdı ürəyimin sən yeri.
Mən tərəfə yol almısan?
Dön geri.
Bulud varsa yagmalıdı yagışda.
Bu yagışda tək qalmısan?
Bagışda...
Mənsə qaranı seçirəm
Saçların da, gözlərin də o rəngdədir
Bəlkə, əlin də titrəyir, bu sətirləri yazanda
Yavaş-yavaş sıxılırsan yatağının bir küncünə
Uzaqlığın sonu yoxdur, hara qaçsan
Amma çoxlu küncləri var
Birində sən,birində mən,birində o...
Darıxmaqdan qaraldırıq uzaqları
Yaxına da kor olmuşuq
Saçlarını sığallasam, birdən qaralar əllərim
Gecə düşər otağında
Yaraşarmı toxundursam saçlarına
Kobud, qara əllərimi?
Bəlkə görməzdən gələsən qaranlığı, uzaqlığı
Yapışasan əllərimdən
Dodağımın sol küncündə gəzdirəsən əllərini,
Sənə ayrı, əllərinə tamam ayrı darıxmışam
Mən həmişə axmaq idim, elə yenə axmaqmışam,
Bu qaralmış uzaqlardan sənə qucaq göndərirəm
Haçan görsən, gecə düşüb
Sən də biraz darıxırsan
Bil ki, dayanıb bir küncdə, sənə qucag göndərirəm
Qucaq-qucaq göndərirəm
Şair olub hər ağzına basdığım
Day, bizimki neynəsək də alınmır,
Ay həyatım, ay əcəlim, ayrılaq.
Bu sevginin nöqtəsini qoymağa,
Gəlməsə də heç cür əlim, ayrılaq.
içimizdə son baharın "tansı"dı,
Fürsət düşüb, ayrılığın şansıdı.
Gör təqvimdə düşərli gün hansıdı..
Qırmızıla, mənim dəlim, ayrılaq.
Deyəcəyim sözü sənə qıymıram,
Bu daşlaşmış üzü sənə qıymıram,
Yol uzaqdı, düzü, sənə qıymıram,
Yorularsan, özüm gəlim, ayrılaq.
Durub-durub demə ki, "kaş olmasın".
Son görüşdü, gözündə yaş olmasın,
Elə-belə dava-dalaş olmasın..
istəyirəm həlim-həlim ayrılaq.
Loğmanlım ey, təbiblim ey, həblim ey,
Gül ətirli, bal çiçəkli ləblim ey,
Gələn dəfə güc taparam, nəblim ey,
Bu dəfə də gedim-gəlim, ayrılaq.
Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,
Tarixə atdığıımız qayıtdı, lüzum oldu.
Dünənin həqiqəti bu gün tərs yozum oldu,
Niyə də yozulmasın, axı, dünya fırlanır.
Çox ovlaqlar içində çox ovları ovladım,
Aşıb-daşan arzumu mən artıq cilovladım.
Mən atamı ötmüşəm, məni ötür övladım,
Bu, belə də olmalı, axı, dünya fırlanır.
Dünən düz sandığımı bu gün əyri sanıram.
Bəzən olur, özümdən özüm oğurlanıram.
Hər il başqa arzunun başına fırlanıram,
Niyə də fırlanmayım, axı, dünya fırlanır...
Çox əyilən görmüşəm, əyilməyən başları.
Sular duruldu, gördük dibindəki daşları
Ünvanmı dəyişdi dünənin alqışları;
Niyə də dəyişməsin, axı, dünya fırlanır...
Necə dönür bu dövran, necə dönür bu gərdiş,
Tazılarm üstünə dovşanlar da gülərmiş.
Dünya bina olandan hər şey dəyişilərmiş,
Dəyişməsin neyləsin, axı, dünya fırlanır.
əbədini dünyada mən əbədi sanmadım,
Bir atəşə tutuşdum, min atəşə yanmadım,
Bütlər gəldi və getdi, birinə inanmadım
Niyə inanmalıyam, axı, dünya fırlanır.
Fırlandıqca bu dünya, yox da dönüb var olur,
Quruyan çeşmələrdən sular yenə car olur.
Bu dünyanm xeyri də, şəri də təkrar olur,
Niyə təkrar olmasın? Axı, dünya fırlanır.
Min-min illər bu dünya beləcə fırlansa da,
Bir yuvanın bülbülü min budağa qonsa da,
Aylar, illər, fəsillər bir-birini dansa da,
Dəyişməzdir əqidəm, çox da dünya fırlanır,
Nə qədər istəyirsə, min o qədər fırlana,
Qarşıma gah şər çıxa, gah xeyir dığırlana.
Çərxi-fələk istəyir lap dolana tərsinə,
əqidəmi heç nəyə dəyişmərəm mən yenə.
üzv ol