sözaltı günlük
| sözaltı1,930,212 | 1497 | 7379
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860axirda da faynil bos xencani desecem!
Imza: Tenha Canavar
Niyə daxilimdə bu qədər boşluq hiss edirəm? Niyə sıxıcı, tamamlanmamış hiss edirəm, bilmirəm. Sanki nələrsə həyatımda çatışmır. Puzzleın son parçası kimi bir şey. Hər şeyin daha çoxunu istəyirəm. Daxilimdəki boşluq qara dəlik mısalı, hər şeyi istəyir, və onu qidalandırdıqca boşluq özü böyüyür, və daha da çoxunu istəyir. Və onu min cür şeylə də doldursamda; porno, masturbasiya, yemək, oyun, pul xərcləmək, seks, kitab oxumaq, alış-veriş etmək, tiktokda scroll-down eləmək, marixuana çəkmək, içki içmək, siqaret çəkmək, idman etmək və s və s - ağıla gələn hər bir şey. Amma dolmur. Sadəcə hamısı anlıq həzlərdir. Ani olaraq carpe diem, la dolce vita. Sonra yenə puf, reallığa, əsl özünə qayıdış. Ona görədə tək qalmaq zülmdür mənə. Gərək min cür aktivitenen başımı qatım. Tək qalanda ancaq mən və boşluğum olur. Və bu boşluğa dözmək imkansızdır mənim üçün. Ona görə daim gərək başımı nələrləsə qatım. Və bunlarda biraz sonra addictiona çevrilir, poxu çıxır. Və əminəmki özümün ideal versiyasını yaratsam, uğurlu, pullu bir insana çevrilsəm belə, axırda "aha,sonra bəs?" Deyəcəyimə o qədər əminəm ki. Hekayənin bundan sonrasıda məncə, aydındır.
Edit. depresiv mahnılarınızı göndərə bilərsiz
Salam günlük!
Yenə bu saatlarda dərin düşüncələrə dalmışkən, fikirlərimin bir hissəsini də bura boşaltmaq istədim. Düşünürəm, Azərbaycanda neçə bacarıqlar var. Həm səs cəhətdən, həm musiqi cəhətdən, həm rəsm cəhətdən həm incəsənət cəhətdən və s. Çox bacarıq var. Özüdə də yetəri qədər. Bəs görəsən bu insanlar bir yerlərə gələ biləcəklər? Biriləri bu insanların fərqinə varacaq və onlara təkan verəcək? Bəzən deyirəm kaş ölkəm yaşanacaq yer olsaydı da, qayıdıb gəlsəydim, tapsaydım bir neçə belə içində yaradıcı ruhu olan insanları və birlikdə bir şeylər etsəydim. Bu mövzu məni sıxır...
Bəzən düşünürəm kimsə edə bilmirsə, mən də edə bilmərəm? Düşünürəm ki, bir neçə proyektimi yayınlayım və deyim ki, özündə o bacarığı görən insanlar bunun üstünə bir şeylər yazsın (istəyən olsa yazan kişi yada bir başqa biri də oxusun) və mənə göndərsin. Onsuz mix və mastering işi məndə olacaq. Və proyekt xoşumuza gəlsə səs yazmasına da kömək edəcəm(maddi cəhətdən). Qazanılan bütün pulu da ona verəcəm. Belə bir fikir dolanıb durur ağlımda. Görək sonu nə olacaq...
Boğazım düyünlənir. Özüm özümdən qaçmaq istəyirəm, öz düşüncələrimdən, hansı ki, içimi yeyib bitirən. Olduğum yerdə, olduğum zamanda donmaq istəyirəm. No landın üzümə bax mahnısında belə bir cümlə keçir-" yollar artıqca yolsuzlaşıram mən" bu cümləni iliklərimə qədər hiss edirəm. Yolumu itirmişəm sanki, ipin ucunu hardasa buraxmışam. Vaxt keçdikcə axan boş vaxtım, gələn ümidsiz gələcək məni narahat edir.
(youtube: 
)
)mən özümü çox aldatdım, yaxşısan, zorsan, bombasan deyə deyə bir neçə ayı yola vermişəm. uje üzü yeni ilə gəlir, hiss edirəm ki, olmur uje belə getmir. mənimki bura qədər deyil, sadəcə burdan sonrası mənasızdır. bundan əvvəli kimi.
yeni ilə ümidlə girmək istərdim, di gəl ki, ümidlə mi çıxdım ki, girəndə də ümidim olsun?
nə deyim əşi, o qədər şey yazmışam ki, uje daha da yazmaq mənasız gəlir e bildiyin. bildiyin nifrət edirəm, yazmaq istəmirəm, prosda yazıram. whatever it happens, it happens.
son vaxtlar elə də yaxşı getmirdi düzü, yenə komfort zonam göt gününə düşüb, qoyduğum heç nəyi tapa bilmirəm. nə rahatçılıq var, nə evdə, nə bayırda. elə hiss eləyirsən ki, elə bil olmaz da. o nöqtə ilə səni görünməz bir gijdıllaq ayırır, amma tapıb deyə bilmirsən, "ala qaqaş, nağarsane, başıva dönüm?"
bayaq küçədə düşünürdüm, simulyasiyalarla bağlı teoriyanı səhv çıxartdım çaşıb. bu pox çünki düz olsa idi, nə qədər qolsuz olasan ki, bir personajı bu qədər göt-baş idarə edəsən? söhbət bizdən gedir bəli. məni oynayan hansı xiyardırsa ona səslənirəm, özüvə gəl ay brat. oyunda belə olsan, adam bu qədər gijdıllağ olmaz. bu qədər göt-baş heç kim oynamaz aq. nə yaşıyırsan ala?
bu aralar nəsə çox düşünürəm. çoxluca qorxulu yuxular görürəm. hər şeydən tətmin olmuş kimi hiss edirəm. baxıram ki, qozuma deyil. danışıram, amma havaya danışıram, ağzımdan çıxanlar belə qozuma deyil, məndən olsa ancaq susaram.
xəstələnmişəm, öskürəkdən boğuluram, qızdırmanın içində yatıram. yatmaq da demişkən, yuxu desən haradasa 4 aydır ərşə çəkilib. yatmıram a kişi. yata bilmirəm. bu gün də düz 4 gecənin yuxusuzluğu var üstümdə. gözlərim yerindən çıxır.
yaddaşım itir, gözlərim korlanıb. özümə 4 ay vaxt vermişəm. 4 aydan sonra ya buralardan sikdirəcəm, ya da ki, bilmirəm. mənə tutunacaq bir pox lazım idi, onu da tapa bilmədim deyə yəqin ki, amansızca yenə zırlayıb axtarışa çıxaram. axtarışlardan yoruldum. intihar mənlik deyilmiş, götüm çatmadı ona. amma indi hiss edirəm ki, kaş vaxtında etsə idim, çünki etməyib də bir xeyrin görmədik. bunlar yaxşı zamanlar imiş.
hər şeyə rəğmən həyat davam edir. qozuma olmayan şeylərin içində yaxşıya doğru gedənlər də var. karyera planları zırt-pırt bunları yazmaq istəmirəm, açığı ləzət eləmir. amma və lakin 2023-cü il ərzində ölkədən sikdirib getmək arzum var. sadəcə önümdə aşılması son dərəcə(mənim üçün) çətin olan, bütün ömrümü sikən, məni intihar etməyə belə vadar etmiş, həyatımı qaraldan bir neçə nüansı həll etdikdən sonra. bunu da yazarların 2023-cü ildən gözlədikləri başlığına yazmaq istərdim, prosda dedim birdən oxuyub edən olar, 1 il sonra gəlib deməsin, noldu, naptın reis zad. buranı amma bilirəm ki, oxuyan yoxdur.
bir də darıxdığım bir neçə nəfər var, burnumun ucu göynəyir sizin üçün, kaş ki, qucaqlaşa bilsə idik. ən azından oturub bir tum da çırtlasaq bəs edərdi. amma bu aralar full olmasa da, müəyyən dərəcədə işlərə fokuslanmışam deyə, alınmır. necə deyərlər, həyat davam edir.
(youtube: )
)nə gözəl duyğudur, heç kəsin sikində-daşşağında olmamaq və hamının yalandan osdurağa basması. ən azından bu qədər poxun içində rahat ilənə bilirsən.
üstdəki musiqinin sədalarında yazılmışdır. dinləyərsən arada, belə də qozuvaki
Bayaq ağlıma gəldi yazmaq və dedim ki, sikərlər.
Hər keçən gün olmaq istədiyim insan olmağıma yaxınlaşıram. Hər gün bunun üçün çabalamasam da zamanın keçməsi belə bəs edir. Çox köhnəyə baxanda fərqinə varmaq olur keçən illər ərzində nə qədər irəlilədiyinin.
Bəzi dövrlərdə isə bəzi yox tez tez o qədər yetərsiz hiss edirəm ki, hər şeyə rəğmən. Ətrafımdakı insanların heçbiri mükəmməl deyillər. Mən onların çoxundan da yaxşı vəziyyətdəyəm. Yenə də olmur da. Bir şey tapan kimi özümdə ya da onlarda məndə olmayan bir şey görəndə dəli oluram. Qısqanclıq kimi gələ bilər. Öz fikrinizdir. Amma bunları görəndə özümdə çox sevdiyim xasiyyətlərdən ya da xüsusiyyətlərdən heçbiri gözümə görünmür. Özümü həmin insanın yanında zibil kimi hiss edirəm. Bir neçə günüm də zəhər olur.
Qısqanc olduğumu düşünmürəm. Ya da bu xasiyyətimin sadəcə bəsit qısqanclıqdan ibarət olduğunu.
Özümün eliyə biləcəklərimin ən yaxşısını eləməyini istəyirəm. Elədiyim şeyləri başqa neçə milyon insanın da mənim qədər yaxşı eliyini düşünəndə bu dünyada gərəksiz yer tutdugumu, əgər heç bir fərqliliyim, faydam olmayacaqsa, digərlərinin səviyyəsinə çatana qədər çabalamağımın da bir mənası yoxdur onda.
Həyata bu çərçivədən baxmağın, davamlı heç nəyi olmasi gərəkdiyi qədər yaxşı eləmədiyimi düşünməyin elədiyim hər şeyi nə qədər çətin və qarmaşıq hala gətirdiyini ifadə edə bilmərəm. Hər iş birdənbirə tanımadığım milyonlarca adamla yarışa dönüşür. Bu buraxılış imtahanları və lisey həyatı boyunca beynimə və hərəkətlərimə işliyib ki, indi belə qurtula bilmirəm məsuliyyətindən. Adi bir kitab oxuyarkən belə bu kitabı oxuyan insanların məndən daha çox bilgi almış ola biləcəyi düşüncəsi həmin kitabdan bütün zövqün də içinə soxur.
Oysa ki, tamamən rəqabətsiz yaşamaq olmazdı?
üzv ol