bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

ata

| sosial
214,811 | 242 | 1570

əjdahalar  googlla
ataya demək istənilənlər - sözaltı günlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı etiraf - ata olmaq - yaran lətifələr - acı uşaqlıq xatirələri - ata ana əvəzinə papa mama demək - həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar
« / 16 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    151. bu dünyada həm səni çox sevən həmdə sənə ən çox ziyan verən insandır. yenədə atalar candır. ancaq… illa ki, bir səhv tutacaq olsam çoxusu manipulyatordur. bir dəqiqə əvvəl yaxşı davranıb sonra səni həyatdan bezdirə bilirlər. özündə bir anda gijdillaq olursan ki, ala bəs bayaq məni tərifləmirdi? mənimlə normal söhbət eləmirdi? sonra birdən yadına düşür ki, görəsən o söz düzdü? həqiqətəndə atalar sevgisini göstərə bilmirlər? ancaq yoxe bir insanı sevirsənsə o sevgini göstərməlisən. yoxsa hə onun həyatını sikəcəm deyirsənsə okey göstərməyib yalandan mən içimdə sevirəm demək olar. təkcə söhbət atadan getmir ki, azərbaycanda hər yerindən duran valideyn olur ona görə deyirəm siki və amı olan hər kəs uşaq dogurma haqqına sahib deyil. bütün güna uşagın həyatını sikəcəksinizsə dogurmayın. öz valideynlərimə ünvanlamıram bu sözləri qətiyyən ancaq baxırsan zəngin insandı, neçə dənə malikanələri var 2 dənədən artıq uşaqları yoxdu bizdə hər yerindən duran ata olur, ana olur. yenədə sagolsunlar ən azından böyüdüb başa çatdırıblar, azdan çoxdan baxıblar deyə soxub oturursan içivə heçnə deyə bilmirsən. nəysə məncə valideyn olmaq üçün bir testdən keçməlisən.. necə ki imtahan verib univetsitetə girirsən e bax elə.. kasıb insanlar ümumi olaraq uşaq dogurmasın. birdə psixologiyanız yerində deyilsə nəysədə belə..

    2 əjdaha!

    25.11.2025 00:49, cooper
    152. Saat 11-ə, bəzən 12-ə qalmış müdiri zəng edirdi ki, "ayə hardasan?" Yorğanın altında telefon götürüb deyirdi ki, "çatıram-çatıram." Sonra telefonu qoyub yatmağa davam edirdi... Müdüri düzgün trolluyormuş ətağa, ama işin tragikomedik tərəfi bu idi ki, məqsədi trollamaq yox, elə prosta yatmaq idi...
    Sonra da deyir məni niyə boşadılar.
    (baxma: yatıram-yatıram)
    153. Dünyanın ən gijdıllağ zəhrimar insanı. ölüb gedəcəyi günü səbirsizliklə gözləyirəm.

    0 əjdaha!

    23.01.2026 21:49, Macar bəyi
    154. Təqaüddə olan astsubay zabit. indi fermerdir.

    0 əjdaha!

    23.01.2026 22:11, streamerd
    155. Təqaüddə olan astsubay zabit. indi fermerdir.

    0 əjdaha!

    23.01.2026 22:11, streamerd
    156. haqqında bütöv bir kitab yaza biləcəyim dəyərli insan. xəstədir, danışa bilmir. məni də tanımır bəzən, ancaq, mən ona bütün həkimlərin "qalmayacaq" dediyi xəstəlikdən sağ-salamat çıxması səbəbi ilə hələ də qəhrəman kimi baxıram.
    157. Ölüb gedəcəyi günü səbirsizliklə gözlədiyim götverən məxluq

    1 əjdaha!

    04.02.2026 22:28, Macar bəyi
    158. 15 günlük məzuniyyətin ardından şəhərə qayıtdım artıq. Tam 15 gün idi ki, bir yerdə oturub səhər yeməyi yeyirdik, deyib gülürdük. Bayaq özümə səhər yeməyi hazırlayanda hiss elədim ki, həqiqətən çox darıxdım atam üçün. Ta uşaq vaxtından atama qarşı ayrı bir istəyim var, dünya bir yana atam bir yana. indi də elədir onsuz da. Mamauşağı deyilənlərin əksinə mən atauşağıyam. içimə çox qəribə darıxmaq hiss çöküb. Bilirəm, bunu heç vaxt görməyəcəksən amma səni çox istəyirəm ata. Yaxşı ki mənim atamsan.

    3 əjdaha!

    19.05.2026 09:07, Əzrahıl
    159. son vaxtlar düşünürəm ki, bu illər ərzində bizim onunla heç birlikdə şəkilimiz yoxdur və söhbətlərimiz də “salam-sağol”dan oyana keçmir. aramızda səssiz dərin uçurumlar var və körpülər də sınıq-salxaqdır.

    necə oldu, buraya gəldik, bilmirəm. düzü, heç bir ciddi əsas da yoxdur deyə düşünürəm. mənim susquluğum onun susqunluğu ilə dostdur.

    gənclik illərimdə düşünürdüm ki, heçnə öyrətməyib mənə və öyrətdikləri də cəfəngiyyatdan ibarətdir. özüm inşa etmişəm öz piramidamı. hansı dərin yaraları daşımışam, bilməyib. qəhrəmanım deyildi deyə çox əsəbləşirdim bəzən. niyə vito carleone, ama o yox?

    bu gün isə onu daha yaxşı başa düşürəm. deyəsən böyümüşəm və deyəsən bütün səhvlərimin səbəbkarının o yox, özüm olduğunu anlamışam.

    bir iran filmi vardı: qapının kandarında ailə üzvlərinin ayaqqabıları. atanın ayaqqabısı bütün fəsillərdə eyni idi, ailə üzvlərinki isə mövsümə görə dəyişirdi. çox təsirlənmişdim həmin səhnədən. və bu yaxınlarda qapının kandarına baxdım, eyni mənzərəni gördüm. tələbə vaxtı aldığım, köhnəlmiş və illərdir geyinmədiyim krasovkalarımı atam geyinir hazırda. soruşdum və dedi: “çölə geyinməyə elə bunlardır təkcə, amma lazım da deyil”.

    bədənimi titrətdi bu iki cümlə, əllərim əsdi…bir anlıq özümü dünyanın ən oğraş insanı kimi təsəvvür elədim. partilər, jagerlər, tekilalar, bodrum, qlamurkalar, hədiyyələr- bütün bunlar üzümə sillə kimi çırpıldı. və bunların fonunda köhnəlmiş krasovkam.

    əlindən tutaraq çölə çıxardım. hara gedəcəyimizi soruşdu, hava alaq dedim. ən yaxşı geyim mağazalarından birinə getdik. 2 köynək, 2 şalvar, 2 ayaqqabı aldım ona, etiraz etdi, amma dinləmədim. sonra apardım kabab yeməyə. o uşaq kimi iştahla yeyir, mən ona baxıram. niyə yemirsən?- deyə soruşur, yalandan “iştaham yoxdu” deyirəm. amma boğazımdan keçmir yemək…keçmir ki, ona olan etinasızlığım boğazımda düyünlənib... keçmir ki, ona qarşı bu günədək etdiyim haqsızlıqlar məni yeməkdən küsdürüb…

    Yadımda düşür, uşaq olanda o aparırdı məni kabab yeməyə. mənə kabab yeyirdi, özünə isə qutab. Mən yemək yeyirdim, o mənə baxırdı. niyə özünə kabab deməmisən? - deyə soruşduğum zaman, “iştaham yoxdu” deyirdi...bu gün anlayıram ki hər iştahasızlığın arxasında dərin bir kədər yatır…
    160. Ümumi olaraq bizim ailəmizi meksikansayağı uçuruma aparan amma müəllim adını şərəflə daşıyan şəxs.
    Bir dəfə atamdan, məni uşaq vaxtı döyməkdən tapdağ altında qalmış əncirə saldığı halda niyə balaca qardaşımı belə ərköyün böyütdüyünü soruşmuşdum. Cavabında isə "o vaxt ilk dəfə idi bu təcrübəni yaşayırdım (ata olmaq təcrübəsini). Bilmirdim necə hərəkət etmək lazımdır, uşağı necə tərbiyələndirmək lazımdır. Sonra başa düşdüm ki uşaq döyməklə uşaq tərbiyələndirmək olmaz". Bəli. Bir növ məni təcrübə siçovulu kimi istifadə etdiyini peşmanlıqla da olsa vurğuladı.

    Böyüdüyüm rayonun sakinlərinə görə mənim gəncliyim atamın gəncliyinə nisbətən çox fərqli keçir. Mən sakitəm, atam isə düşdüyü ortamda əsas diqqət mərkəzini etdiyi söhbətlərlə istəmədəndə olsa özünə çəkən biri kimi tarixə düşüb o vaxtdan.

    Amma illərdir dəyişməyən tək bir şey var, o da yaşım artdıqca doğurdanda bir vaxtlar nəyi necə demişdisə elədə olduğunu başa düşməyimdir. Və indi böyümüşəm, başa düşürəm ki mənim getdiyim yolları bu adam geri qayıdır, sözlərində həqiqətən dürüstlük payı var. Artıq verdiyi nəsihətləri və tövsiyələri qulaqardına vurmaq yerinə əməl etməyə çalışıram. Açığı çox xeyrini görürəm.

    1 əjdaha!

    04.09.2026 04:17, babaninja13
« / 16 »



üzv ol
Modalı bağla





...