90-cı illərdə uşaq olmaq
| sosial51,949 | 181 | 488
əjdahalar googlla
sözaltı günlük - sözaltı etiraf - sözaltı sözlük - acı uşaqlıq xatirələri - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözlük yazarlarının arzuları - ata - ataya demək istənilənlər - ana olmaq istəməyən qadın - həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Sevgilər, kiminsə döşlərinin böyüklüyü vəya bel ölçüsünə görə, kiminsə aylıq məvacibinin miqdarı vəya maşınının nömrəsi üzərinə qurulmurdu. Münasibətlər və mübahisələr, ramiz dayı demiş, iki nəfərlik idi.
Dostluqlar belə, bir addımlıq məsafə qədər yaxınıydı. Dostlarla görüşüb xoş vaxt keçirmək üçün dəbli restoranlara ehtiyac duyulmurdu, məsələn. Qonşu həyətdə, çinar ağacının altında, nərd oynanılır vəya ailəcə kabab çəkilirdi.
insanlar əl-ələ verərək, "yaralara" məlhəm qoyub, sarıyardılar. Yaranın yaranma səbəblərini araşdırar, bir daha olmaması üçün "mümkün vasitələrdən" istifadə edərdilər. Yox, əgər bu yara, "infeksiya" qapıbsa və bu, qabaqda "qanqren" yaradaraq "bütün vücudu təhlükə altına" alacaqdısa, ən sonuncu ehtimalla (ki əgər bunu başqa vasitələrlə aradan qaldırmaq mümkün deyildisə), yaranın olduğu nahiyə "kəsilib atılardı".
Pislik, oğraşlıq, vicdansızlıq yoxuydu mu? Varıydı- hər yerdə, hər zaman, müəyyən ölçüdə. Bu olub, olacaq da. Ya daha azıydı, ya daha gizlin edilirdi, ya da ki biz uşaq olduğumuz üçün heçnədən xəbərimiz yoxuydu. Bu məlumatsızlığın özü belə gözəliydi.
Biz də (90-ci illərdə uşaq olanlar), bu konvenyerdə hazırlanan məhsullar idik.
Atalarımızın yeni dərs ili üçün hər dəfə aldığı məktəb ləvazimatları könlümüzü riqqətə gətirərdi, nəinki indi doğum günümüzdə bizə hədiyyə edilən orijinal "rolex" saatı.
Qonşuluqda həmyaşıdımızın anasının tez-bazar hazırladığı pomidor-yumurta bizə daha dadlı gələrdi, nəinki indi nifrət etdiyimiz iş yoldaşlarımızla məcbur qalıb yediyimiz "arizona chicken".
indiki uşaqlar kimi özümüzü cıraraq, şüvənliyimizə basaraq, sırtıq kimi hər gördüyümüz şeyi valideynlərimizə aldırmazdıq, məsələn. Ki onsuz da çeşidlilik elə də çox deyildi. Adicə uşaqlar üçün mağazalarda türkiyədən gələn saqqızlardan, ucuz iran keklərindən savayı, demək olar ki, heç nə yoxuydu.
Amma biz "bakuş"la xoşbəxt ola bilən uşaqlar idik, noldu bizə? Özümüzü harada itirdik və harada xəta etdik?
tv-də
10-cu krallıq,odisey,1001 gecə nağılları,
göstərildiyi günlər.
küçədə parol-parol,ənzəli,gizlənqaç,yeddi şüşə,şillə ilə şəkil çevirmə oyunları məşhur idi. bu oyunlar uşaqların əsas məşğulyəti sayılırdı.
üzv ol