ölüm
| sağlamlıq127,672 | 157 | 581
əjdahalar googlla
xanədan
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860(bax: ölmək)
kaş həmin an yanında olsaydım. bəlkə belə olmazdı. o qədər pis, ağır şeylər yaşamısan ki o qısa ömründə. sən bu qədər yükü qaldırmağa layiq deyildin axı. mənə olan sevginnən bir dəfə olsun şübhə eləməmişəm. başıma gələn ən xırda şeydə belə mənnən daha çox sevinmisən. sevgini dilə gətirə bilirdin, üzüntünü dilə gətirə bilirdin, xətrimə dəyəndə könlümü ala bilirdin, üzr istəyə bilirdin. ən böyük peşmançılığımdı sənə olan sevgimi sənə göstərə bilməməyim. hiss elətdirirdim bəlkə ama axırıncı dəfə nə vaxt səni doyunca qucaqlamışam yadıma gəlmir. sənə ən son nə vaxt səni dünyalar qədər çox istəyirəm demişəm yadıma gəlmir. bağışla məni nolar. bəlkə də bu dünyada ən çox sevgiyə layıq olan adam sən idin amma mən sənə bunu hiss elətdirə bilmədim.
gözümü ilk açandan yanımda olmuşdu hər anımda. uşaq olanda məhlədə bir oğlan mən yıxılanda gülmüşdü deyə onu üzünü göyərdənə qədər döymüşdün. sevgilimdən ayrılanda mənnən bir kəlmə soruşmuşdun ki, nə eləmək istiyirsən? dedim bilmirəm. sevgilim yanıma gəldi mən danışmaq istəmədim, sən mənim içimdə olub deyə bilmədiyim bütün sözləri mənim yerimə dedin. halbuki mən sənə heç danışmamışdım. sən həmişə mənim içimi oxumusan. görəsən indi də görə bilirsən içimi? nə qədər darıxdığımı, nə qədər çox istədiyimi. o qədər mənasız gəlir ki hər şey. izah eləmək olmur amma elə bil nə yerdəyəm nə havada. ortada durmuşam özümə yer tapa bilmirəm. sən gedənnən bir aydan çox olub və mən oturub qəbrinin üstündə heç olmasa bir dəfə yuxuma girəsən deyə dua eləmişəm. bəlkə orda səni görərəm, gülüşünü görərəm.
mənim bacım həyatımdakı tək əyləncəm idi. indi kimlə əylənəcəyimi bilmirəm. ətrafındakı heç kimə pisliyi dəyməmiş, hamının həyatının bir nöqtəsinə toxunmuşdu. ətrafına ancaq sevinc gətirirdi, enerji verirdi.
əvvəllər deyiləndə bu sözün ciddiyyətini anlamırdım amma doğurdan həyat çox qısadı. içinizdəki sevgini göstərməkdən heç vaxt çəkinməyin. gec olanda çox ağrı verir. heçnəyi sabaha saxlamamalıymışıq. mənə bildiyim hər şeyi o öyrətmişdi, bunu da öyrətdi.
içimi bir yerə boşaltmaq istəmişdim, düşündüm ki burda çox yazısı olub, mənə də burda yazar olmağımı o demişdi, ən yaxşı yer bura olar. sevgiylə qalın-*
ruhun şad olsun gözəlim mənim, səni çox istəyirəm.
Ölümdən iyirmi dörd saat keçdikdə bədən çürüməyə başlayır. Nəfəs almanın dayanması bakteriyalar üçün bir siqnaldır artıq fəaliyyətə keçirlər. ilk çürüyən orqanlar göz, beyin, mədə və bağırsaqlardır. Köklü bədənlər daha tez çürüyür, duzlu suda boğulanların bədəni isə daha yavaş çürüyür. Ən gec çürüyən orqanlar isə ürək, sidik kisəsi və böyrəkdir.
Mədə və bağırsaqlarda bakteriyalar aktivləşdikcə qaz toplanır; bu da qarın nahiyəsinin şişməsinə səbəb olur.
Dəri, yanıq izinə bənzər şəkildə su toplayır; bədəndə yığılan kükürd səbəbilə rəngi tədricən qaralır. Günlər keçdikcə qarın daha çox şişir, nəhayət partlayır və döş qəfəsi çökür. Bu çöküş bəzən məzarın üstündən belə eşidiləcək qədər güclü olur.
Təxminən dörd ildən sonra insan bədəni tamamilə sümüyə çevrilir.
Bəs sonra nə olur? Gözəllik, yaraşıq, var-dövlət, təkəbbür, mülk, vəzifə və məqam harada qalır?
Yer üzündə lovğalıqla gəzən, özünü böyük dağların yaradıcısı kimi aparan, kiçik eqosu ilə insanları alçaldan və həyatı statusa, keçici uğurlara bağlayan hər kəsin aqibəti budur.
Pulun əsiri olanların, vəzifə xatirinə xarakterini satanların, başqalarının ağrısı üzərindən yüksələnlərin sonu da eynidir.
Gözəlliyinə pərəstiş edən, ömrünü bazaya, makiyaja həsr edən, dərisini qorumaq üçün hər gün diqqətlə kremlər çəkən bədənin sonu da eyni yerdədir.
Əzələlərini böyütmək üçün güzgü qarşısında saatlarla vaxt keçirən, yeganə məqsədi bu görüntünü paylaşmaq olan insanların sonu da fərqli deyil.
Çalışın, uğurlu olun, istehsal edin və insanlığa fayda verin.
Amma həyatı böyütməyin. Özünüzü böyütməyin.
Çünki əlimizdə qalacaq yeganə şey bu dünyada etdiyimiz yaxşılıqlar və arxamızda buraxdığımız gözəl xatirələr olacaq.
insan həyatına kənardan, qərəzsiz baxa bilsək, yaşamağın əslində necə ağır bir yük, necə böyük bir əzab olduğunu görərik. Yaşamaq, dayanmadan düşünmək, işləmək, bir loxma yeməyə, bir qurtum suya, hətta gözlə görünməyən havaya belə möhtac olmaqdır.Günümüzü ən bəsit bioloji ehtiyaclarımızı qarşılamaqla, tualetə getməklə, bu fani bədəni ayaqda tutmaqla keçiririk. Bütün bunlar ruh üçün necə də ağır, necə də alçaldıcı bir məcburiyyətdir.
insan övladı çox vaxt kibiri və qüruru ilə öyünür. Dünyanı fəth edəcəyini düşünür. Amma öz bağırsaqlarına, öz daxili orqanlarına belə hökm edə bilməyən, adi bir bioloji prosesin qulu olan insan nəyi ilə fəxr edə bilər ki? Biz sadəcə havaya, suya və yeməyə möhtac qalan, bir nəfəs kəsiləndə yox olan aciz varlıqlarıq. insan bədənində bu qədər aciz və möhtac olmaq ruh üçün dözülməz bir işgəncədir. Çünki ruh yaradılışı etibarilə daima azadlığa, sərhədsizliyə can atır. O, bu çirkli və asılı bədəndə özünü qəfəsdəki quş kimi hiss edir.
Ölüm isə məhz bu dözülməz nöqtədə gələn ilahi bir hissdir, möhtəşəm bir xilaskardır. O gəlir və dünyəvi ləzzətləri, yalançı həvəsləri bir anda məhv edir. insanı bu bitib-tükənməyən ehtiyaclar burulğanından, maddiyatın ağırlığından çəkib çıxarır. Ruh nəhayət ki, öz ağır və çirkli libasından sıyrılır.
Ölüm həyatın bağladığı bütün düyünləri açır, bütün səhvləri düzəldir. Ömür boyu beynimizi gəmirən, cavabını tapmadığımız o mürəkkəb suallara bir anda aydınlıq gətirir. Pərdə qalxır və hər şey öz mütləq həqiqətinə qovuşur. Buna görə də ölüm hər şeyi bitirən qaranlıq bir sonluq deyil; o, bir ruhun ya əbədi qurtuluşunun, ya da ən böyük faciəsinin təməli, əsl başlanğıcıdır.
üzv ol