bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

ölüm

| sağlamlıq
123,248 | 156 | 609

əjdahalar  googlla
sözaltı günlük - yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər - sözaltı etiraf - intihar - snuff - sözaltı sözlük - sözlük yazarlarının qorxuları - yazarların hazırda düşündükləri - ata
« / 11 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    91. Biraz öncə çatmaq üzrə olduğum level idi. Duşda ikən dəm qazından zəhərləndim. Və evdəkilərin qışqırığına oyandığımı xatırlayıram. Qəribə idi əslində. Mən heç nə edə bilmirəm, reaksiya verə bilmirəm, anam isə başımın üstündə qışqır bağır salıb. Hər kəsin təlaş içində bağırtılarını eşidirdim ama tək mimika oynada bilmirdim. ilk reaksiya ağlamaq oldu. Səbəbsizcə ağlama başladığımı xatırlayıram. Nə üçün idi bu? Ölümlə üz üzə gəldiyim üçün? həyatdan canımı qurtara bilmədiyim üçün peşmanlıq? ikinci versiya düzgün olmazdı məncə. Çünki planlamamışdım bu səfər. Oyandıqda isə ayaqlarımı hərəkət etdirə bilmirdim.
    Mamanın şok vəziyyətindən çıxandan sonra mənə danışdığı belə oldu:
    "Nə yaxşı kuxna tərəfə keçdim, yoxsa yıxılan moment tappıltını da eşitmiyəcəkdim. Allah göstərməsin gec gəlsəm nələr olardı, allah uzağ eləsin gedirdin uje, * öz özünə şok içində mırıldanmağa davam etdi sonra "

    Not: vəziyyət get gedə yaxşılaşır, hər şey yolunda. Bunu öyrəndik ki, ölümdən qayıtmaq başını divarlara vurmağı istəyəcək qədər başağrısı verir.
    92. Bəzən elə bilirəm ki sən yaşıyırsan bəzən elə bilirəm ki eve girəndə meni sen qarşılayassan bəzən elə bikirəm ki çətinə düşsəm sənə sığına biləcəm hamı gedər deyərdim bircə səndən başqa amma senden qıydın mene getdin xəstlə olduğunda mənə dediyin o sözləri heç vaxt unutmayacam "Yaşamaq yaxşıdı amma insan bunu ölüm ayağındaykən dərk etməsə" Eh anam niyə getdin kaşki senin yerine men ölerdim kaşki sen can verməzdin mən verərdim Amma gələcəm yanına hər nə olursa olsun sözüm sözdü gələcəm özümü öldürmək belə olsa öldürüb senin yanına gelecem sen bu heyatda yoxsansa yaşamaq mene haram olsun

    0 əjdaha!

    07.02.2023 00:44, Bətul
    93. Yaşınız artdıqca və həyat dahada çətinləşib qarışıq bir vəziyyətə çevrildikdə hər gecə dahada tez baş verməsini istəyəcəksiniz. (bax: acı həqiqətlər)

    0 əjdaha!

    11.02.2023 02:27, adsızinsan
    94. yaşamını davam etdirən bütün canlıların təcrübə edəcəyi hadisə, yaşamını bitirən bütün canlıların təcrübə etdiyi hadisə.
    (bax: ölmək)
    95. Hər şeyin bitdiyi an anladım hər şeyi

    0 əjdaha!

    25.02.2023 23:51, Bətul
    96. Həyatla əlaqəmi kəsib, hər şeyə son qoyanda anladım hər şeyi....

    1 əjdaha!

    25.02.2023 23:53, Bətul
    97. mənim bacım bu yaxınlarda rəhmətə getdi. bu sözü yazanda hələ də gülməyim gəlir. necə ona bu sözü yaraşdıra bilərəm ki. insan ən yaxınını itirənə qədər itirmək qorxusunun nə olduğunu sadəcə xəyal eliyə bilirmiş. mənim bacım bu həyatda tanıdığım ən ağıllı, ən dərin insan idi. özü kimi dərin dənizdə də son nəfəsini verdi. son zamanlarda manifestə girişmişdi. deyirdi sözlərinə fikir ver ağzınnan nə çıxsa başına o gəlir. qəribədi ki, ölümünnən bir həftə filan əvvəl mənə dedi gedək dənizə. mən heç vaxt dəniz xoşlamamışam. dedim istəmirəm narahat oluram dənizdə, əlimi atıram boşluqdu, ayağımın altını görmürəm boşluqdu. eyni bu dediyim şəkildə də öldü. yenə həmin ərəfədə demişdim ki neçə vaxtdı qara paltar geyinmirəm. bir neçə gün sonra ancaq qara geyindim. deyəsən düz deyirmiş ki nə desəm onu yaşayacam. amma kaş sən yaşamazdın. o qədər pis bir duyğudu ki, canınnan çox sevdiyin insanın qaranlıqda nəfəssiz qaldığını düşünmək. görəsən nə fikirləşib? kömək axtarıb? məni düşünüb?
    kaş həmin an yanında olsaydım. bəlkə belə olmazdı. o qədər pis, ağır şeylər yaşamısan ki o qısa ömründə. sən bu qədər yükü qaldırmağa layiq deyildin axı. mənə olan sevginnən bir dəfə olsun şübhə eləməmişəm. başıma gələn ən xırda şeydə belə mənnən daha çox sevinmisən. sevgini dilə gətirə bilirdin, üzüntünü dilə gətirə bilirdin, xətrimə dəyəndə könlümü ala bilirdin, üzr istəyə bilirdin. ən böyük peşmançılığımdı sənə olan sevgimi sənə göstərə bilməməyim. hiss elətdirirdim bəlkə ama axırıncı dəfə nə vaxt səni doyunca qucaqlamışam yadıma gəlmir. sənə ən son nə vaxt səni dünyalar qədər çox istəyirəm demişəm yadıma gəlmir. bağışla məni nolar. bəlkə də bu dünyada ən çox sevgiyə layıq olan adam sən idin amma mən sənə bunu hiss elətdirə bilmədim.
    gözümü ilk açandan yanımda olmuşdu hər anımda. uşaq olanda məhlədə bir oğlan mən yıxılanda gülmüşdü deyə onu üzünü göyərdənə qədər döymüşdün. sevgilimdən ayrılanda mənnən bir kəlmə soruşmuşdun ki, nə eləmək istiyirsən? dedim bilmirəm. sevgilim yanıma gəldi mən danışmaq istəmədim, sən mənim içimdə olub deyə bilmədiyim bütün sözləri mənim yerimə dedin. halbuki mən sənə heç danışmamışdım. sən həmişə mənim içimi oxumusan. görəsən indi də görə bilirsən içimi? nə qədər darıxdığımı, nə qədər çox istədiyimi. o qədər mənasız gəlir ki hər şey. izah eləmək olmur amma elə bil nə yerdəyəm nə havada. ortada durmuşam özümə yer tapa bilmirəm. sən gedənnən bir aydan çox olub və mən oturub qəbrinin üstündə heç olmasa bir dəfə yuxuma girəsən deyə dua eləmişəm. bəlkə orda səni görərəm, gülüşünü görərəm.
    mənim bacım həyatımdakı tək əyləncəm idi. indi kimlə əylənəcəyimi bilmirəm. ətrafındakı heç kimə pisliyi dəyməmiş, hamının həyatının bir nöqtəsinə toxunmuşdu. ətrafına ancaq sevinc gətirirdi, enerji verirdi.
    əvvəllər deyiləndə bu sözün ciddiyyətini anlamırdım amma doğurdan həyat çox qısadı. içinizdəki sevgini göstərməkdən heç vaxt çəkinməyin. gec olanda çox ağrı verir. heçnəyi sabaha saxlamamalıymışıq. mənə bildiyim hər şeyi o öyrətmişdi, bunu da öyrətdi.
    içimi bir yerə boşaltmaq istəmişdim, düşündüm ki burda çox yazısı olub, mənə də burda yazar olmağımı o demişdi, ən yaxşı yer bura olar. sevgiylə qalın-*

    ruhun şad olsun gözəlim mənim, səni çox istəyirəm.
    98. Onun öldüyünü qəbul etmək istəmirdim,bəlkə də tək insanlardan idi ki, kefim olmayanda çəkinmədən yığıb danışacağım insanlardan idi, sadə bir izzahla onu çox sevirdim və ondan ötrü çox darıxıram. Mənə çox qəribə gəlirdi,bir qan bağımız yox idi,amma məni ən yaxınları qədər çox istəyirdi, bu həyatda onun var olduğu üçün özümü çox şanslı və xoşbəxt hiss edirdim.məni ailəmdən başqa qarşılıqsız sevən yeganə insanlardan idi...kaş ölməsəydin...həyat o qədər fani gəlir ki, artıq, özəlliklə ölümün hüznünü hiss etdikdən sonra.kaş o, ölmədən onunla danışma şansım olsaydı,mənə hər şeydə inanan biri idi və məni qətiyyən sorğulamazdı,bu dəyəri onun gözündə necə yaratmışdım özüm də bilmirdim. Mənə həyatımda hər zaman xoşbəxt olmağımı deyirdi. Həyatın ən vacib nöqtəsi sağlamlıq və xoşbəxtlik idi,onun üçün onları da həmişə mənim üçün arzulayardı.Zaman məni daha da vəfasızlaşdırdı və mən əvvəlki qədər onunla danışa bilmirdim buna çox peşmanam, illər keçib amma hələ də məzarını ziyarət etməyə cəsarətim çatmayıb.Mənim üçün bir insanı sevmək üçün qan bağına ehtiyac olmadığını göstərən canlı nümunə idi. Onun sayəsində yaxınlarımdan başqa birini necə sevə bildiyimi,nə dərəcə dəyər verdiyimi görmüş oldum.

    11 əjdaha!

    18.09.2023 21:58, Maria
    99. bioloji xüsusiyyətlər bir yana, günümüzdə patologiya halına salınan qaçınılmaz fenomen. ölüm heç vaxt gələcəkdəki baş verə biləcək bədbəxt hadisə deyil, insan arzularının ən önəmli "drive"larından biridir. (baxma: being-towards-death). kapitalist savaş maşını tərəfindən yerliyurdlulaşmamışdan qabaq ölüm əsas sosial güclərdən biri idi və hələ də həyatımızın bir parçasıdır. material dünyaya bağlı insan-kölələr ölümü mütləq son kimi görür və bu nevrotik hal arzuolunmaz şüuraltı motivlərin yaranmasına səbəb olur.
    100. Öldükdən təxminən otuz dəqiqə sonra bədəndə heç bir refleks qalmır. Əzələlər boşalır; buna görə də ağız və göz qapaqları açıq qalır. Sidik ifrazat sistemi tamamilə dayanır və sidik axıntısı baş verir.

    Ölümdən iyirmi dörd saat keçdikdə bədən çürüməyə başlayır. Nəfəs almanın dayanması bakteriyalar üçün bir siqnaldır artıq fəaliyyətə keçirlər. ilk çürüyən orqanlar göz, beyin, mədə və bağırsaqlardır. Köklü bədənlər daha tez çürüyür, duzlu suda boğulanların bədəni isə daha yavaş çürüyür. Ən gec çürüyən orqanlar isə ürək, sidik kisəsi və böyrəkdir.

    Mədə və bağırsaqlarda bakteriyalar aktivləşdikcə qaz toplanır; bu da qarın nahiyəsinin şişməsinə səbəb olur.

    Dəri, yanıq izinə bənzər şəkildə su toplayır; bədəndə yığılan kükürd səbəbilə rəngi tədricən qaralır. Günlər keçdikcə qarın daha çox şişir, nəhayət partlayır və döş qəfəsi çökür. Bu çöküş bəzən məzarın üstündən belə eşidiləcək qədər güclü olur.

    Təxminən dörd ildən sonra insan bədəni tamamilə sümüyə çevrilir.

    Bəs sonra nə olur? Gözəllik, yaraşıq, var-dövlət, təkəbbür, mülk, vəzifə və məqam harada qalır?

    Yer üzündə lovğalıqla gəzən, özünü böyük dağların yaradıcısı kimi aparan, kiçik eqosu ilə insanları alçaldan və həyatı statusa, keçici uğurlara bağlayan hər kəsin aqibəti budur.

    Pulun əsiri olanların, vəzifə xatirinə xarakterini satanların, başqalarının ağrısı üzərindən yüksələnlərin sonu da eynidir.

    Gözəlliyinə pərəstiş edən, ömrünü bazaya, makiyaja həsr edən, dərisini qorumaq üçün hər gün diqqətlə kremlər çəkən bədənin sonu da eyni yerdədir.

    Əzələlərini böyütmək üçün güzgü qarşısında saatlarla vaxt keçirən, yeganə məqsədi bu görüntünü paylaşmaq olan insanların sonu da fərqli deyil.

    Çalışın, uğurlu olun, istehsal edin və insanlığa fayda verin.
    Amma həyatı böyütməyin. Özünüzü böyütməyin.
    Çünki əlimizdə qalacaq yeganə şey bu dünyada etdiyimiz yaxşılıqlar və arxamızda buraxdığımız gözəl xatirələr olacaq.

    4 əjdaha!

    29.12.2025 10:55, Macar bəyi
« / 11 »



üzv ol
Modalı bağla





...