uşaqlıq
| ədəbiyyat5,680 | 9 | 21
əjdahalar googlla
keçən ayın ən bəyənilənləri - acı uşaqlıq xatirələri - sözaltı etiraf - sözaltı günlük - 90-cı illərdə uşaq olmaq - uşaqlığı xatırladan şeylər - uşaq ağlı ilə inanılanlar - həyatdan bir anda soyudan şeylər - insanın böyüdüyünü anladığı anlar - sözlük yazarlarının uşaqlıq şəkilləri
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860(bax: maksim qorki )
qeyd: bu gün bitəcək olan 70%-lik kampaniyada ali&nino'nun həftənin fürsəti olaraq satdığı kitabdır. yararlana bilərsiniz.
Niyəsini soruşanda "daha uşaq olmayacam" demişdi. Nə dediyini başa düşmədiyimi isə çox gözəl bilirdi. Gözünü silib "düş həyətə, mənə fikir vermə" deməyindən başa düşmüşdüm ki, izah edilməyən nəsə var. 7 illik mən üçün bu hadisə kifayət qədər ağır və anlaşılmaz olaraq qalmışdı. "Nə oldu axı"? deyirdim öz-özümə.
Artıq sualımın cavabını tapmışam. Artıq mən də uşaq görəndə həm sevinib, həm kövrəlirəm. Necə rahat olduqlarını görüb sevinirəm və necə rahat olduqlarını görüb üzülürəm. Çox şey yaşamadıqlarına, olanları başa düşmədiklərinə eyni anda həm xoşbəxt, həm "bədbəxt" oluram. Başa düşməmək üçün darıxıram.
Düzdür, mən heç vaxt tam başa düşməyən uşaq olmamışam. Ən azından bilmişəm ki, burda nəsə çatmır, burda xoşagəlməz şeylər yaşanır və mən nələrisə başa düşmürəm.
Başa düşməyə çalışa-çalışa gəlib mən oldum onsuz. Olmasaydım.
Doğrudan ağır keçən uşaqlığım üçün belə dəhşət çox darıxıram. Daha doğrusu, darıxdığım və istədiyim şey daha az qayğılı olmaqdır. Mən bu yükün altında əzilirəm. Üzərimdə qaldıra bilməyəcəyim, təkbaşına həll olunmaqları şübhə altında olan yüklər var. Olanları şişirtmirəm. Hər şeyi düz görürəm və bilirəm ki, belədir.
Bəlkə də yaşadığım həyat "genetik həyat"dır. Depressiyam anamdan keçib, məsələn. Onsuz da depressiya genetik ola bilirdi.
Bəlkə də bunları bilirəm deyə anamı düzəltməyə çaba göstərirəm. içimdəki hansısa mən elə bilir ki, anam düzəlsə, o da düzələcək.
Mən artıq uşaqlarla vaxt keçirəndə ağlımdan öz uşaqlığımı keçirib üzülmək, amma məcbur gülmək istəmirəm.
Genetika sonradan dəyişə, havadan keçə bilsin artıq. Çünki artıq doğulmuşam.
Və o qədər qarışığam ki, entri yazanda belə sıraya düzə bilmədim.
Darıxdım, bir səhv etdikdə anamın məni acılaması üçün darıxdım. Düşünürdüm ki, o məni sevmir. Amma böyüdükcə anladım ki, anamın bir acı sözü indi eşitdiyim min saxta şirin sözlərdən üstün imiş...
Uşaqlığım üçün darıxdım, Nənəmin mənə nağıllar oxuması üçün. Onda ağ atlı şahzadələrin varlığına inanırdım. Amma böyüdükcə anladım ki, onlar yalnız nağıllarda olurlar.
Bu gün uşaqlığım üçün darıxdım. Nənəmin saçlarımı hörməsi üçün. Onda əsəbləşirdim, sonra gedib açırdım, böyümək istəyirdim. Amma böyüdükcə anladım ki, hörükləri açmaqla böyümək olmur.
Darıxdım... Həyətdə oynadığım dostlarım üçün darıxdım. Onda mənə bir şəkər verən qızı dostum hesab edirdim. Amma böyüdükcə anladım ki, mənə şəkər verən o qız mənə zəhər də verə bilər.
Uşaqlığım üçün darıxdım. Atamın axşam evə gəlməyini gözləməyim üçün. Hər gələndə mənə sevdiyim şokoladı alırdı. Dünya mənim olurdu... sonra səhərləri atamı işə yola salarkən, gələndə mənə saqqız almağını tapşırdığımı. Amma böyüdükcə anladım ki, həyatda istədiyim şeyləri əldə etmək , saqqız əldə etdiyim qədər asan deyil.
Bir gün gələrkən vitrində gördüyüm bir oyuncağı almasını istədim anamdan. Bax o gün üçün darıxdım. Ağladım, anam da aldı. Amma böyüdükcə anladım ki, hamı anam qədər yumşaq qəlbli deyil. Göz yaşlarıma acımazlar.
Gizlənpaç oynamaq üçün darıxdım. Çox sevirdim bu oyunu. Amma böyüdükcə anladım ki, problemlərlə gizlənpaç oynamaq olmur...
Sonra gülüşlərim üçün darıxdım. Gülmək üçün səbəb lazım deyildi mənə. Amma böyüdükcə anladım ki, bir dəfə içdən gülmək üçün min çətinliklərdən keçmək lazımdır.
Küsərkən böyüklərdən, məni əzizləmələri üçün darıxdım. Məni qucaqlamaları üçün... Amma böyüdükcə anladım ki, həyatdan küsdükdə o almır insanı qoynuna.
Bu gün uşaqlığım üçün darıxdım...
Məsum xəyallarım, gözəl röyalarım üçün darıxdım...
üzv ol