psixoloqa getmək
həyatda veriləcək ən doğru qərarlardan biridir. amma qıraqdan görünən qədər böyük də deyil.
özü ilə birlikdə özünü tanımaq, həyatı dərk etmək, yaşadıqlarına fərqli bucaqdan baxa bilmək və fərqindəlik bacarığı gətirir.
əvvəl elə bilirsən ki, seanslar təsir etmir. bir müddət sonra isə düşüncə və davranışlarında dəyişiklikləri görəndə sevinirsən.
həyata davamlı daxil ediləcək şeydir. lap heç nə olmasa belə professional coachla, ya psixoloqla danışmaq insanı özünə qaytarır.
bədənimiz xəstələnəndə həkimə getmək kimi bir şeydir, çox da fərqi yoxdur. rutin vitamin kontroluna gedirik, eləcə də psixoloqa.
hər cür sağlamlıq matters. bizim öz bədən və daxili dünyamızdan başqa nəyimiz var ki? belə baxanda heç nəyimiz. ona görə vaxtında qayğı göstərmək və müdaxilə etmək yaxşıdır, sonra üstümüzdə bir yığın yüklə gəzməyək.
psixoloqa getməyə anlam yükləyirdim əvvəl, heç ona da ehtiyac yoxdur. həyatdır da, nəsə olur dəstək alırsan. sonra keçir, sonra başqası gəlir. heç nəyin tam keçmədiyini öyrənmək lazımdır yavaşdan. onsuz da seanslarda əsasən şeyi öyrənirik: səni narahat edən şeylərin varlığını qəbullanaraq, onu bir qırağa sakitcə qoyub davam etməyi.
yaşayırıq. yaxşısı ilə, pisi ilə. seçimlərimizin çörəyini yeyərək.
çox da şey etməmək lazımdır günün sonunda. və özümüzü qucaqlamaq.