+2 əjdaha
1. Christie Golden tərəfindən 1991-də yazılıb, yayınlanmış olan, oxuduğum ilk və son vampir kitabıdır. 8-ci sinifdəki halım çox təsirlənmişdi bu kitabdan. Tay-tuşum Gothic və qaranlıq deyə çəkib önümüzə atdıqları cheesy filmlərdəki (bax: Twilight) baş rol oğlana aşiq olanda mən internetdə adımın yanına nick olaraq sunstar qoyurdum və necə qudururdum da "Mən fərqliyəm, edgy-yəm, digərləri yeniyetmədir." deyə. Ancaq indi geriyə qayıtsam, yenə eynisini edərdim yəqin ki. Çünki bu kitabda obrazlar həqiqətən, o qədər gözəl işlənmişdi və şablonluqdan uzaq idi ki, bu gecə birdən yadıma düşəndə yaman qanım qaynadı, dedim qoy bu dəfə də son entry-m bu mövzuda olsun. Dili, üslubu da çox oxunaqlı, şirin idi.Artıq çox yersiz gəlməsə, bəlkə yenə oxuyardım. Lakin yəqin ki, mümkünü yoxdur. Təqdimatı "Nə dilədiyinə diqqət et, Ravenloft-un qaranlıq gücləri səni eşidə bilər." deyə başlayırdı.
"Bir vaxtlar, Jander hələ həyatta ikən, uzun müddət əvvəl ölmüş birinin cəsədini tapmışdı. Dərisi sağlam və gərgin görünürdü, ancaq elf qılıcı ilə ona toxunanda, parçalanmış və içindən soxulcanlar tökülmüşdü. Bax, Strahd hekayəsini bitirəndə, Jander-in ağlına gələn şey də bu idi. Eyni ilə cəsəd kimi bu hekayə də xoş görünmür, lakin bir bütünlük əmələ gətirirdi. Jander daha da dərinlərə ensə, hekayənin qaranlıq həqiqətinin cəsəddəki soxulcanlar kimi çölə fışqıracağını bilirdi."