s.t.a.l.k.e.r: anomaly

1. cordonda wolfdan cordonun şimal-şərqindəki mutantları təmizləmə missiyası alan vaxtı, rookie village
southern military outpostdan gələn military əsgərləri tərəfindən atəşə tutuldu. Güllə səslərini eşidəndə ordan qaçıb getdim, üstümdə çünki nə mərmi, nə də mərmi alacaq pul vardı. Mutant təmizləmə işinə hardasa 17k kimi bir rəqəm verirdi, onunla da banditin üstündən tapdığım fnx-45 link

i garbageda təmir etdirəcəkdim. Wolf tez-tələsik qaçıb getdi deyə, missiyanı ala bilmədim, mən də üzü şimala üz tutdum. Əvvəllər təmizlədiyim elevator tərəfdə qaraja ayağımı basan kimi mərmini yedim, sən demə banditlər təzədən ələ keçiribmişlər, bunlarla atışmağa məcbur qaldım. Əlimdə pis vəziyyətdə toz
-34 link

vardı, 5 dənə də mərmisi. Arxa tərəfdə hasarın dibində medkit, bandajla yaramı həll edəndən sonra banditlərin ikisini yerə sərdim, 3cü əllərini başının arxasına qoyub mərhəmət dilədi. Qulaq asmadım, onu da bıçaqla boynunu kəsdim. Bunlar da onsuz kasıb şeylər idi, üstlərindən əməlli nəsə çıxmadı, faction yamaqlarını, mərmilərini bir də mutant parçalarını yığıb yoluma davam elədim. Bu mutant parçalarını yantara aparıb orda ekolojistlərə satmağı fikirləşirdim, babat pul verirlər belə şeylərə. Oxumuş adamlardı nə də olsa.

Şimaldakı outposta çatanda military yemə üstümə şığıdı, amma bu dəfə qaçmadım. Hardasa 7-8 nəfər idilər, arxadakı ağacın dalında gizləndim, banditlərin birindən tapdığım ac-96 link

nı çıxardım, military əsgərlərinin ikisini başından vurub yerə saldım. Qalanları evin içinə girdilər, mən də çöldə pusquda durub qapıdan, pəncərədən görünmələrini gözlədim. Oğraşlardan amma səs çıxmırdı. Axır bezib içəri addım atanda baxdım, əsgərlərin dördü də yerdədi, başlarında da 2 dənə flesh. Tez qaçdım ordan, bunlar da təbii ki, arxamca düşüblər. Toz-34-ü yenidən çıxardım, birini yerə sərdim, o birinə mərmi dəymədi, üstümə hoppanıb yaraladı məni canımı da sıfıra salırdı az qala. Ondan sonra öldürə bildim onu.

Tez evin içinə qaçdım, yaramı bağladım, medkitimi açdım, əsgərləri yağmalamağa başladım. Bunlar military olduğuyçün bir az varlıydılar banditlərdən, hətta birindən artefact belə götürə bildim, yenə ağlımda tutmuşdum ki, ekolojistlərə sataram.

Beləcə axır ki garbage-a gəlib çata bildim.

2. zonadakı bir çox hekayə belə bitir: heç vaxt qəhrəman olmur, hər kəs yox olur

cəsədinin yarısı parçalanmış bir stalkerin gündəliyindən:

1-ci gün

“Gözümü açanda yanımda heç kim yox idi. Kolya da, ‘Səssiz’ də yox… yalnız boşluq. Çantamda qalmış tək konservi gizlətdim. Özümə söz verdim: ancaq ən son məqamda yeyəcəyəm.

Gecə külək pəncərəni qırdı, səsi qulağımda ‘geri dön’ kimi eşidildi. Amma mənim geri dönəcək yerim yoxdur. Hər addımda torpaq qırıq-sındırıq, meşə qaranlıq və susqun. Zona buranı mənə yad etdi, mən isə hələ anlamadım.”

2-ci gün

“Meşə yolunda addımlayanda qarşımda qara kölgə göründü. Mutant olduğunu düşündüm, tüfəngimi qaldırdım. Amma o hərəkət etmədi. Yaxınlaşanda gördüm ki, sadəcə quru ağacın kölgəsidir. Zona oyun oynayır, mən isə öz ağlımı itirirəm.

Hər səs, hər külək pıçıldayır: ‘Səni buraxmayacağam.’ Mənim ürəyim çırpınır, amma irəliləyirəm. Hər addımda Zona bir parçamı udur.”

3-cü gün

“Köhnə kəndə girdim. Evdə masanın üstündə qalmış çörək parçası, sobada sönmüş odun. Bir stulun üstündə uşaq ayaqqabısı gördüm. Mən oradan tez uzaqlaşdım.

Zona insanlığı udub, yalnız xatirələr qalıb. Mutantdan qorxmuram, amma belə izlər mənim ruhumu parçalayır. Mən təkəm, amma buradakı hər şey canlı kimi baxır mənə.”

5-ci gün

“Gecə uzaqdan atəş səsləri gəldi. Qaçdım, ümid etdim ki, kimsə sağdır. Ora çatanda yalnız cəsədlər vardı. Bir neçəsi vortex-in kənarında idi. Biri hələ nəfəs alırdı, qan içindəydi. Mənə baxdı, pıçıldadı:
‘Qaçma… fərqi yoxdur.’
Sonra öldü. Mən isə heç nə edə bilmədim. Tüfəngimi qucaqlayıb sabaha qədər donmuş kimi oturdum.”

6-cı gün

“‘Səssiz’ haqqında düşündüm. O gecə yoxa çıxdı. Mənim ardımca baxırdı, ya da artıq fərqi yox idi. Vortex onu çoxdan udmuşdu. Ayaqlarım getdikcə daha ağır olur, gözlərim yuxusuzluqdan bulanıq.

Yol boyu hər addım sanki bir işgəncə, hər nəfəs sanki zonanın əlinin içindədir.”

7-ci gün

"Konservi açdım. Sonuncu payım. Dadını hiss etmədim, çünki xatirələr onu acılaşdırırdı. Mən bu konservi Kolya və ‘Səssiz’ ilə bölüşmək istəyirdim. Artıq heç kim qalmamışdı.

Gecə yuxuda onların səslərini eşitdim. Amma oyananda yalnız külək və uzaq hırıltılar vardı. Zona artıq mənim içimi də yeyirdi.”

8-ci gün

“Mutant səsi eşitdim. Qaranlıqda hırıltı yaxınlaşırdı. Qaçmadım. Sadəcə dayandım. Qarşımda iki göz parladı, sonra yox oldu. Mənim canımı almadı. Bəlkə də artıq fərqi yoxdur, Zona məni canlı yox, ölü görür.”

10-cu gün

“Əgər bu dəftəri kimsə tapsa, bilin ki, mən çoxdan ölmüşəm. Zona bədənimi udub, amma ruhum hələ də buradadır. Mən geri dönmək istəmirəm. Zona məni qəbul elədi. Mən artıq onlardan biriyəm.

Hər addım, hər nəfəs mənim deyil. Mən yalnız bir kölgəyəm. Sanki mənim ruhum da buranın bir parçasıdır. Gecə gündüz fərqi yoxdur — hər yerdə Zona var. Mən artıq döyüşmürəm, yalnız irəliləyirəm.”

12-ci gün – Son qeydlər

“Əgər kimsə bu dəftəri tapsa, bilin ki, Zona heç kəsi buraxmır. Qəhrəmanlıq yoxdur. Hamı itib gedir. Mən də artıq yoxam. Burada qalmaq, yalnız sağ qalmaq deyil; burada qalmaq, ölü olmaqdır.

Mən bir zamanlar insan idim. indi isə yalnız Zona-nın kölgəsiyəm. Hər addımda, hər nəfəsdə onun nəfəsini hiss edirəm. Burada qalmaq — yalnız əbədi tənha olmaqdır.”

s.t.a.l.k.e.r: anomaly

Yalnız deyilsən!