1. riyazi olaraq mümkün olmasa da, azəri olaraq mümkündür. ayrıseçkilik etməyək, sadəcə azərbaycanda yox, bir çox ölkədə mümkündür.

sonra bu uşaqlar böyüyüb dilənçi olurlar və dolayı yolla bizim rahatlığımızı pozurlar. bu cümlə biraz narahat edici səslənə bilər - "dilənçi uşaqlar rahatımızı pozurlar" - ama bu faktdır. mərhəmət hissi rahatsız edicidir, bəzən əzab verə bilər, və mən durduq yerdə kefimin pozulmasını istəmirəm. küçədə gəzərkən qabağımı balaca uşaqların kəsib pul istəməsində ədəbiyyat axtarmağımın mənası yoxdur. bu uşağın yiyəsi var, doğub töküb, və indi mənim mərhəmət hissimi istəmsiz olaraq tərpətdiyi üçün rahatsız edir. eynilə xəstəxana qarşısındaki çadır qurub qalan ailələr və.s.

harda ac insan gördün dövləti günahlandırmalı deyilsən. deyilə bilər ki, dövlət o dörd uşağı böyütmək üçün uşaq pulu verməlidir. ama qarşı arqument var; kimin puluyla? əgər dövlətin pulu, vətəndaşlardan topladığı vergisi və yeraltı/yerüstü qaynaqlardan əldə etdiyi puldursa, və bu pullun bir hissəsi də mənimdirsə, nəyə görə dövlət mənim pulumu ümbülnisənin uşaqlarına verməlidir?

xülasə, küçələrdəki bir çox uşaq sadəcə ailələrinin "lüks" seçimi üçün oralardadırlar. çünki məsələn 400 manat qazancla 4 uşaq doğmaq lüksdən başqa bir şey deyil.