1. baxa-baxa zövq alırsan amma biraz sonra sənin belə sevgilin olmayacaq, onları heç vaxt əldə etməyəcyin reallığı dərk edirsən və reski kədərə boğulursan, qəhr olursan, qəlbində köks ötürürsən.

o qızlar hansısa milyrderin yaxtasındadır. düşünürsən sənin də belə imkanın ola bilər amma sənlə bərabər rəqabət halında olan fərdlərin sayını, qət edilməli məsafənin necə uzun, bezdirici olduğunu başa düşürsən. bəlkə də çalışsan bu mübarizədə sonda qalib olacaqsan, o qızları əldə edəcəksən amma özün də yaşlanmış olacaqsan. axı neyniyirəm qoca halımdakı gözəl, nəvəm yaşdakı qızları?

o qızların da həmişə sürüdəki ən güclü fərdləri seçdiklərini (eynən sənədli filmlərdəki kimi) görəndə daha da çarəsiz olduğunun fərqinə varırsan.

sosial şəbəkələrdə də dişilər ən bəlağətli romantik yazanları seçirlər. türk seriallarından sitatları kim tez copy-paste etsə qızlar da onları like edir. bu operativ cəldlik yarışda sən bacarmırsan, heç buna cəhd də etmirsən. düşünürsən ki bu cür ucuz yoldan qız tutmaqdansa bu əzəbdan qurtulmaq üçün intihar etmək daha yaxşıdır.

bütün bunların fonunda bu problemləri qarşıya qoyub fikirləşirsən ki, təkamüldə bug tapan bizlər axı niyə bu dişi məsələsində birşey etmirik? bəlkə artıq vaxtıdır dişi klonlaşdırma, istehsal və faydalanmaq erasının başamasına. artıq vaxtıdır android smartfonlar kimi dükandan dişi sifariş etməyin. amma 1-2 kiçik tədqiqatdan başqa heç kim ciddi səy göstərmir bu məsələdə. gərək qollarımı çırmalıyım özüm atılım bu məsələnin canına.

il olub 2016 hələ də sevgili tapmaq problemi həll olunmayıb.