10. bütün diaspora işlərində çox vaxt ən lame/kezban adamlar qabağa gedir.
proqressiv azərbaycanlıları bir araya yığan heçnə yoxdur kiçik millət olduğu üçün. xaricdəki bütün tədbirlər azərbaycan toylarını xatırladır. biraz proqressiv olanlar da heç kimlə görüşmür adətən. polşada oxuduğum siyasi elmlər magistraturamı da bənzər səbədən buraxmışdım. bitirib nə edəcəm sanki diaspora ilə. işləmək istədiyim xarici səfirliklərimizdə işləyənlərin çoxu gül balalar idi. polşada bizlə oxuyan qalstuklu qaqaş azərbaycanlılar hər ay ən çox sevdikləri qara bayramlarımızda sevinclə 20 nəfər həyatlarında ilk dəfə gördükləri xariciləri bir yerə yığıb beş altı video göstərib "qısaca ermənilər qəhbədir" konfranslarından sonra gəlib dərsdə "bugün də ermənilərin əlinə çox pis verdik konfransla çox şükür, xaricilər zad gəlmişdi" - baxıb fikirləşdəndə ki mən bitirəndə xarici ya daxili işlərdə işə girmək istəsəm bu adamlar mənim rəqibim olacaq, xuy işə girərəm deyib siktir ettim. azərbaycanda siyasət oxumaq amerikada qəhbə olmaq kimi bir şeydir onsuz
(baxma: axırda qaqaş bariqa olur )
nəsə bla. konu yine nerelere geldi.