10. “yеr üzündə hakim, məhkum, zalım, məzlum kəlmələri durduqca bəşəriyyət bir gülər üz görə bilməz” sözlərinin sahibi ən yeni dövr azərbaycan dramaturgiyasının banisi.
xızıda doğulub və bir müddət orada yaşadıqdan sonra bakıya köçüb. bakıya köçdükdən sonra texnikumda, universitetdə təhsil alıb və 1915-ci ildə ilk dəfə mətbuatda əsərləri çap olunub.

müəllim əsl cümhuriyyət tərənnümçüsü olub. məhəmməd əmin rəsulzadə, mirzəbala məmmədzadə, seyid hüseyn kimi şəxslərlə yaxından dostluq edib, hətta sırf cümhuriyyət dağıldıqdan sonra fəal təbliğat apardığı üçün 1923-cü il yaz aylarında həbs olunub. * bir neçə aya həbsdən azad olunub
cümhuriyyətin süqutuna necə sarsıntı keçirdiyini həmin dövr yaradıcılığında bir-birinin ardınca yazdığı aydın, oqtay eloğlu, od gəlini pyeslərində aydın şəkildə görürük. aydın pyesi ilə başlayan mənəvi böhranı od gəlini pyesi ilə sonlanır. və həmin ildə sevil pyesini yazır. ki bu cəfər cabbarlının ən çox tanınan və onu daha çox məşhurlaşdıran pyesdir. bundan əlavə tarixi pyes, quruculuq mövzularında da pyeslər yazıb.

ümumiyyətlə, ədəbi növlərin hər üçündə yazıb cəfər cabbarlı.
lirik növdə : şeirlər * ey dan ulduzu, qara gözlər, mən bir susmaz duyğuyam ki, gözləri və s. , epik növdə:  hekayələr və 1 poema* qız qalası. 1920-ci ildə yazılmalı idi səhv etmirəmsə , dramatik növdə isə pyeslər yazıb.  ədəbiyyat tariximizdə də  daha çox dramaturq kimi məşhurlaşıb.

müəllim o dövrdə bədii tərcümələr də edib. məsələn:
william shakespearein otello, hamlet, friedrich schillerin qaçaqlar faciələrini,
pierre beaumarchaisin fiqaronun toyu komediyasını azərbaycan dilinə o tərcümə edib.
aha bir də: yuxarıdakı bir entry'də qeyd olunduğu kimi bu müəllim sayəsində xx əsrdə cəmiyyətdə yeni adlar formalaşdı, istifadə olunmağa başladı. sevil, səriyyə, solmaz və s. kimi.

35 yaşında ürək xəstəliyindən əziyyət çəkən zamanlarda anidən vəfat edib. bu qədər tez vəfat etməsə daha böyük nailiyyətlərə vəsilə olacağını təxmin etmək o qədər də qəliz məsələ deyildi, zənnimcə.
r.i.p..

dünəndən bəri ilk dəfə ev muzeyinə getdiyim günü, ilk dəfə böyük əziyyətlə bütün əsərlərini əldə etdiyim günü xatırlayıb ağır nostalgiya yaşayıram. daha da uzatmaq istəyərdim entryni, sadəcə bir gün yenidən xatırlayanda yazmağa bir şey qalsın deyə uzatmıram * glş

son olaraq:
oqtay demişkən, yaşamaq istəyiriksə, yaratmalıyıq, uşaqlar.