kənddə qaldığım günlərin səhərləri nənəmin "saboon xeyr" deyib gülümsəməsi, hər səhər əlində yeni sağdığı süd ya baxçadan yığdığı meyvə tərəvəzləri gətirib yerbə-yer etməsi. sanki marcel proust deməsə bilməyəcəyimiz proust yaddaşı və xalçalardan, heyvanlardan gələn kənd evi qoxusunun izləri. this smell is familiar. dmt, smells like my granma's carpets for some reason. gələcəyin tarixə çevrilməsi və payız yağışında nostalgiyaya bürünüb yuxulamaq.
