Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 01:00
Gecə (00-06):157 post
Səhər (06-12):85 post
Gündüz (12-18):108 post
Axşam (18-00):160 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: -87 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 187 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 147,320
Toplam simvol: 883,920
Orta entry uzunluğu: 1,733 simvol
Kitab ekvivalenti: ~2.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
sözlükdən yeni qeydiyyatdan keçən istifadəçilərə və ya sözlükdə olub ancaq sözlüyün bəzi funksiyalarından xəbərdar olmayan və ya istifadə edə bilməyən umbaylara və yazarlara texniki yardım məqsədilə açılmış başlıq.
bu entrydə sözlükdəki "bbcode"-lar və onlardan istifadə qaydalarını qeyd edəcəm. hər nə qədər bəzi yazarlar tərəfindən sözlükdə pərakəndə şəkildə onlardan istifadə qaydaları verilsə də, bu başlıqları axtarıb tapmaq bəzən istifadəçilərə çətinlik törədir. ona görə də burada mövcud olan bütün "bbcode"-lar qeyd ediləcək. *
mənim bildiyim qədərilə glş
mündəricat 1. yazını qalınlaşdırmaq [kalin] 2. yazını kursivləşdirmək [italik] 3. sitat paylaşmaq [alinti]
4. spoiler barədə xəbərdarlıq [spoiler]
5. sözlükdə link paylaşmaq [link]
6. sözlükdə şəkil paylaşmaq [foto]
7. "vocaroo"-dan audio paylaşmaq [sesli]
8. "soundcloud"-dan audio paylaşmaq [soundcloud]
9. "spotify"-dan audio paylaşmaq [spotify]
10. "youtube"-dan gizli video paylaşmaq [youtube]
11. "youtube"-dan aşkar video paylaşmaq [videox]
12. "reddit"-dən "post" paylaşmaq [reddit]
13. "twitter"-dən "tweet" paylaşmaq [twitter]
14. "instagram"-dan "post" paylaşmaq [insta]
15. qeyd göstərmək [u]
16. sözlükdəki başlığa aşkar istinad vermək [bax]
17. sözlükdəki başlığa gizli istinad vermək [gbax]
18. sözlükdəki entry-ə istinad vermək [#№]
19. entry-ə başlıqla birgə istinad vermək [bax: başlıq/-№]
20. "facebook"-dan post paylaşmaq [facebook]
21. başlıqda hər hansı bir yazarın entry-sinə istinad vermək:[bax: başlıq/@yazar] (artıq işləmir!!!)
22. əlavələr
1. yazını qalınlaşdırmaq (bold)
nümunə:
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duis auctor, leo ut vehicula egestas, odio enim varius elit, eu cursus turpis enim non ante. Mauris magna felis, ornare et luctus sed, ornare non eros. Nam eget hendrerit dolor, ac rhoncus dolor. Sed at velit vitae sapien faucibus ultricies. Suspendisse sodales ipsum vel lacus sagittis, id eleifend nulla ullamcorper. Fusce non leo sodales, mollis leo vel, eleifend elit. Phasellus eget nibh enim. Sed vel rutrum eros. In non urna erat.
2. yazını kursivləşdirmək (italic)
nümunə:
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duis auctor, leo ut vehicula egestas, odio enim varius elit, eu cursus turpis enim non ante. Mauris magna felis, ornare et luctus sed, ornare non eros. Nam eget hendrerit dolor, ac rhoncus dolor. Sed at velit vitae sapien faucibus ultricies. Suspendisse sodales ipsum vel lacus sagittis, id eleifend nulla ullamcorper. Fusce non leo sodales, mollis leo vel, eleifend elit. Phasellus eget nibh enim. Sed vel rutrum eros. In non urna erat.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duis auctor, leo ut vehicula egestas, odio enim varius elit, eu cursus turpis enim non ante. Mauris magna felis, ornare et luctus sed, ornare non eros. Nam eget hendrerit dolor, ac rhoncus dolor. Sed at velit vitae sapien faucibus ultricies. Suspendisse sodales ipsum vel lacus sagittis, id eleifend nulla ullamcorper. Fusce non leo sodales, mollis leo vel, eleifend elit. Phasellus eget nibh enim. Sed vel rutrum eros. In non urna erat.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duis auctor, leo ut vehicula egestas, odio enim varius elit, eu cursus turpis enim non ante. Mauris magna felis, ornare et luctus sed, ornare non eros. Nam eget hendrerit dolor, ac rhoncus dolor. Sed at velit vitae sapien faucibus ultricies. Suspendisse sodales ipsum vel lacus sagittis, id eleifend nulla ullamcorper. Fusce non leo sodales, mollis leo vel, eleifend elit. Phasellus eget nibh enim. Sed vel rutrum eros. In non urna erat.
sözlükdə smiley istifadə etmək sözlük qaydalarına zidd olduğundan, yazarlar öz gülüşlərini və ya sevinclərini ifadə etmək üçün bəzən "glş" başlığına yönləndirən aşağıdakı simvoldan istifadə edirlər: nümunə: -*
həmçinin, istədiyiniz yazını eyni zamanda həm bold, həm də italic göstərə bilərsiniz aşağıdakı kimi:
nümunə: test
qeyd. qeyd olunan bbcode-ların bəzilərini mətnin fərqləndirilmək istənilən hissəsini seçdikdən sonra entry yazdığınız textbox-un kənarındakı düymələr vasitəsilə də istifadə edə bilərsiniz.
hazırda fərdi olmaqdan insanın iyrəndiyi və utandığı bir cəmiyyət.
bəlkə də, son 104 illik tariximiz ərzində beynəlxalq ictimaiyyətin nəzərində son 3 gündə törətdiklərimiz nəticəsində həm hüquqi, həm də əxlaqi cəhətdən hələ bu qədər yerin dibinə batmamışdıq...
hələ boş yerə hər iki tərəfdən həlak olanları, suveren bir ölkənin ərazi bütövlüyünü pozmağımızı, bir qadın cəsədi üzərində insan ləyaqətini alçaldan davranışlar aparan bir qrup şəxsin görüntüyə aldığı vidoenu bir kənara qoyub aşağıda paylaşılanı gördükdə insan dəhşətə gəlir ki, son 30 il ərzində nifrəti dərsliklərdə zorla körükləməklə necə xəstə insanlar sürüsü yaradılıb! doğurdan da, dövlətin məktəblərdə apardığı propaqanda necə böyük təsir qoyurmuş məlumatın tarixdə olmadığı qədər əlçatan olduğu XXI əsrdə! bunu paylaşandan əlavə, bunu bəyənənlərin sayını gördükdə insan anlayır ki, biz artıq bunlarla çətin ki, qarşımızı böyük ideallar qoyub daha proqressiv bir cəmiyyət yaratma uğrunda irəliləyək. bizim artıq bu sayı hesabı bilinməyən xəstələrlə deyəsən, yeganə dünyaya verə biləcəyimiz fayda yox olmaqdan qeyri bir şey deyil.
Avqust, 1987 - Qarabağ erməniləri Moskvaya on minlərlə insanın imzaladığı müraciət göndərdilər.
18 oktyabr, 1987 - Qarabağın şimalında ermənilərin yaşadığı Çardaxlı kəndində baş verən hadisələrlə bağlı Yerevarıda etiraz nümayişləri keçirildi.
(bax: çardaqlı hadisəsi)
21 oktyabr, 1987 - Heydər Əliyev Siyasi Bürodan kənarlaşdırıldı.
Noyabr, 1987 - Qafanda icmalararası zorakılıq.
16 noyabr, 1987 - Mixail Qorbaçovun məsləhətçisi Aqanbekyan Parisdə çıxış edərək, Qarabağın Ermənistana birləşdirilməsinin tərəfdarı olduğunu bildirir.
25 yanvar, 1988 - Azərbaycanlılar Qafandan qaçırlar.
21 may, 1988 - Kamran Bağırov və Karen Dəmirçyan Azərbaycan və Ermənistanın partiya rəhbərliyindən kənarlaşdırılırlar.
15 iyun, 1988 - Ermənistan Ali Soveti Dağlıq Qarabağın Ermənistanla birləşməsinə səs verir.
17 iyun, 1988 - Azərbaycan Ali Soveti Dağlıq Qarabağın Azərbaycanın tərkib hissəsi olduğunu yenidən təsdiq edir.
18 iyul, 1988 - SSRi Ali Sovetinin Prezidiumu Dağlıq Qarabağın Azərbaycan tərkibində qalmasına qərar verir.
26 iyul, 1988 - Arkadi Volski Siyasi Büronun nümayəndəsi qisminda Dağlıq Qarabağa göndərilir.
18-20 sentyabr, 1988 - Ermənilər Şuşadan, azərbaycanlılar Stepanakertdən çıxarılır.
21 sentyabr, 1988 - Qarabağda "xüsusi rejim” tətbiq edilir.
Noyabr, 1988 - Azərbaycanlılar kütləvi şəkildə Ermənistandan qovulurlar.
(bax: quqark qırğını)
17 noyabr - 5 dekabr, 1988 - Bakıda kütləvi nümayişlər keçirilir.
7 dekabr, 1988 - Ermənistanda zəlzələ baş verir.
(bax: Spitak zəlzələsi)
10-11 dekabr, 1988 - Qorbaçov Ermənistana səfər edir. “Qarabağ” komitəsinin üzvləri həbs edilir.
12 yanvar, 1989 - Dağlıq Qarabağda Volskinin rəhbərliyi altında Xüsusi idarəçilik Komitəsi yaradılır.
31 may, 1989 - “Qarabağ” komitəsinin üzvləri azadlığa çıxır.
11 sentyabr, 1989 - Azərbaycan Xalq Cəbhəsi qeydiyyatdan keçir.
25 sentyabr, 1989 - Azərbaycan Ali Soveti suverenlik bəyannaməsini qəbul edir.
Noyabr, 1989 - Ermənistanın və Naxçıvanın dəmir yolu blokadası.
28 noyabr, 1989 - Xüsusi idarəçilik Komitəsi buraxılır.
1 dekabr, 1989 - Ermənistan Ali Soveti və Qarabağ ermənilərinin Milli Şurası Qarabağın Ermənistanla birləşməsini bəyan edirlər.
13-15 yanvar, 1990 - Bakıda ermənilərə qarşı basqınlar baş verir.
15 yarıvar, 1990 - Dağlıq Qarabağda fövqəladə vəziyyət tətbiq edilir.
19-20 yanvar, 1990 - Rus qoşunları Bakıya daxil olur, etiraza çıxan insanlar qətlə yetirilir.
(bax: 20 yanvar 1990-cı il hadisələri)
20 yanvar, 1990 - Ayaz Mütəllibov Azərbaycanda Partiya rəhbəri təyin edilir.
26 yanvar, 1990 - Azərbaycanın Kommunist partiyasının ikinci katibi Viktor Polyaniçko yeni Təşkilati Komitə yaratmaq məqsədilə Dağlıq Qarabağa gəlir.
May, 1990 - Erməni Milli Hərəkatı Ermənistanda parlament seçkilərində qələbə qazanır.
May, 1990 - Dağlıq Qarabağ Azərbaycanın büdcəsinə qaytarılır.
25 iyul, 1990 - Moskvada Mərkəzi Komitə qeyri-qanuni hərbi birləşmələrin silahsızlaşdırılması barəda qərar qabul edir.
4 avqust, 1990 - Levon Ter-Petrosyan yeni Ermənistan parlamentinin spikeri seçilir.
25 avqust, 1990 - Ermənistan parlamenti suverenlik barada qətnamə qəbul edir.
17 mart, 1991 - Sovet ittifaqının saxlanılması barədə referendum. Azərbaycan iştirak edir, Ermənistan iştirakdan imtina edir.
30 aprel, 1991 - Qoşunlar və Azərbaycan omonçuları ermənilərin yaşadığı Getaşen (Çaykənd) kəndinə hücum edir və kənd sakinlərini kənddən çıxarmağa başlayır, “Halqa əməliyyatına” başlanılır.
(bax: halqa əməliyyatı)
12 iyun, 1991 - Boris Yeltsin Rusiya Federasiyasının prezidenti seçilir.
4 iyul, 1991 - Şaumyan rayonunda erməni kəndlərində əməliyyat başlayır.
10 avqust, 1991 - Valeri Qriqoryan Stepanakertdə qətlə yetirilir.
19-21 avqust, 1991 - Mixayıl Qorbaçova qarşı çevriliş cəhdi baş tutmur.
30 avqust, 1991 - Azərbaycan müstəqilliyini bəyan edir.
Sentyabr, 1991 - Ermənilər Şaumyan rayonunu geri alırlar.
2 sentyabr, 1991 - Dağlıq Qarabağ müstəqil Azərbaycandan ayrılmasını elan edir.
3 sentyabr, 1991 - Heydər Əliyev Naxçıvan parlamentinin spikeri seçilir.
8 sentyabr, 1991 - Mütəllibov Azərbaycanın prezidenti seçilir.
23 sentyabr, 1991 - Ermənistanı öz müstəqilliyini bəyan edir. yeleznovodskda Rusiya və Qazaxıstanın təşəbbüsü ilə sülh planı imzalanır.
16 oktyabr, 1991 - Ter-Petrosyan Ermənistarın prezidenti seçilir.
20 noyabr, 1991 - Qarabağda göyərtəsində yüksək rütbəli Azərbaycan məmurlarını daşıyan vertolyot ermərtlər tərəfindən vurulur. 22 nəfər həlak olur, nəticədə sülh planı iflasa uğrayır.
(bax: qarakənd faciəsi)
26 noyabr, 1991 - Azərbaycan parlamenti Dağlıq Qarabağın muxtariyyətinin ləğvini bəyan edir və Stepanakertin adını dəyişdirib Xankəndi qoyur.
10 dekabr, 1991 - Dağlıq Qarabağ erməniləri referendumda müstəqilliyə səs verirlər.
25 dekabr, 1991 - Mixail Qorbaçov Sovet ittifaqı prezidenti vəzifəsindən istefaya gedir.
12 iyun, 1992 - Azərbaycanlılar hücuma keçib, Şaumyan rayonunu alırlar.
4 iyul, 1992 - Azərbaycanlılar Mardakerti ələ keçirirlər (adını dəyişib Ağdərə qoyurlar).
15 avqust, 1992 - Qarabağ erməniləri Robert Koçaryarın rəhbərliyi altında Dövlət Müdafiə Komitəsini yaradırlar,
1 sentyabr, 1992 - Azərbaycanlılar Srxavend kəndini alırlar və Dağlıq Qarabağın demək olar ki, yarısına nəzarəti qaytarırlar.
qeyd. Azərbaycanın müharibə zamanı Laçın koridoru və ətraf 7 rayonun nəzarətinin onda olmaq şərtilə, keçmiş dağlıq-qarabağ muxtar vilayətində nəzarətə keçirə bildiyi ərazilərin maksimal sərhədlərini göstərən xəritə.
19 sentyabr, 1992 - Rusiya müdafiə nəziri Pavel Qraçov Soçidə Qafqaz dövlətləri müdafiə nazirlərinin görüşünü təşkil edir.
24 oktyabr, 1992 - ABŞ Konqresi Azadlığa Dəstək Aktına 907-ci düzəlişi qəbul edir, Azərbaycana Amerika dövlət yardımına qadağa qoyulur.
14-15 dekabr, 1992 - Stokholmda ATƏM-in görüşü keçirilir.
10 fevral, 1993 - Surət Hüseynov Qarabağ üzrə “xüsusi nümayəndə” vəzifəsindən kənarlaşdırılır.
20 fevral, 1993 - Rəhim Qazıyev Azərbaycan müdafiə naziri vəzifəsindən çıxarılır.
27 mart - 5 aprel, 1993 - Ermənilər Kəlbəcər rayonunu işğal edirlər.
30 aprel, 1993 - BMT-nin 822-ci qətnaməsi qəbul edilir və erməniləri Kəlbəcərdən çıxmağa çağırır.
4 iyun, 1993 - Surət Hüseynov Gəncədə Elçibəy hökumətinə qarşı qiyam qaldırır.
(bax: 4 iyun 1993 gəncə qiyamı)
14 iyun, 1993 - Ter-Petrosyan ATƏM-in sülh prosesinə dəstək qazandırmaq üçün Stepanakertə səfər edir.
15 iyun, 1993 - Heydər Əliyev Azərbaycan parlamentinin spikeri seçilir.
17-18 iyun, 1993 - Elçibəy Naxçıvana qaçır.
24 iyun, 1993 - Parlament Heydər Əliyevə fövqəladə səlahiyyətlər verir.
27 iyun, 1993 - Ermənilər Mardakerti yenidən ələ keçirirlər.
30 iyun, 1993 - Əliyev Hüseynovu baş nazir təyin edir.
23 iyul, 1993 - Ermənilər Ağdamı işğal edirlar.
23 avqust, 1993 - Ermənilər Füzulini işğal edirlər.
25 avqust, 1993 - Ermənilər Cəbrayılı işğal edirlər.
28 avqust, 1993 - Azərbaycanda Elçibəyə etimadsızlıq referendumu keçirilir.
31 avqust, 1993 - Ermənilər Qubadlını işğal edirlər.
24 sentyabr, 1993 - Azərbaycan MDB-yə qoşulur.
25 sentyabr, 1993 - Əliyev va Robert Koçaryan Moskvada gizli görüşürlər.
Hər bir insanın həyatında elə bir an yetişir ki, taleyinin ən əsas müşkülləri üzərində düşünməyə başlayır, hansısa vacib qərara gəlir, keçmişinə əlvida deyir və yeni yola qədəm basır.
Belə anları insanlar da, millətlər də yaşayır.
Məncə, Rusiya indi öz taleyinin belə vacib anını yaşayır.
Rusiyanı indi bir sual düşündürür: Ermənistan mənim nəyimə gərəkdir?
Bu suala Rusiya imperiyası və SSRi dərhal cavab verirdi: necə yəni nəyimə gərəkdir?
Ermənilər çox gərəkli və faydalı alətdir, lingdir, ön istehkamdır, düşmənin arxasında beşinci kolondur, etibarlı məlumat mənbəyidir, istənilən horranı qarışdırmaq üçün uzun qulplu çömçədir!
Rusiya imperiyası isti dənizlərə çıxmaq, Hindistanı işğal etmək şövqü ilə qovrulurdu. SSRi bütün dünyanı sovetləşdirməyi arzulayırdı. Buna görə ermənilər çox lazımlı və faydalı idilər. Buna görə onları əsrlər boyu qoruyurdular, himayə və müdafiə edirdilər, bütün Yaxın Şərqdən toplayıb Cənubi Qafqaza yığırdılar. Onlara dövlət qurdular!
Müasir Rusiya heç bir nəqşə, illah ki, dünyamiqyaslı nəqşə cızmır, çəkmir. Hindistan – böyük xeyir gətirən ticari və siyasi şərikdir. isti dənizlərə ruslar turist şirkətlərinin köməyi ilə, ya da, kifayət qədər pulu varsa, fərdi qaydada səyahət edirlər.
Sovetlərə gəlincə, indi dünyada sovetlərin ən qatı düşməni Rusiyanın siyasi rəhbərliyidir.
Rusiyanın heç bir ciddi siyasətçisi istanbulu tutub adını Konstantinopol qoymağı arzulamır. Bu yaxınlarda Aya Sofyanın statusunu dəyişdirdilər, muzeydən məscidə çevirdilər. Bir rusun cınqırı belə çıxmadı. Din indiki rusların həyatında haradasa ucqar bir güşədə məskən salıb.
Rusiya imperiyasının Silahlı Qüvvələrinin Baş Qərargahı şərqdən zərbə ilə qərbə, istanbula çıxmaq üçün əməliyyat xəritələri çəkəndə ermənilər necə də gərəkli və faydalı idilər!
Ermənilər düşmənin arxa cəbhəsində fəaliyyət göstərən, canından keçən on minlərlə diversant idilər! Onlar nizami qoşunlara hücum etməyə, rabitəni və təchizat yollarını kəsib partlatmağa hazır idilər!
ikinci Cahan Müharibəsinin qəhrəman belarus partizanlarının tarixi müəllimləri var idi: Birinci Cahan Müharibəsinin qəhrəman erməni fədailəri-partizanları!
Səd heyf ki, zəmanə dəyişib, Rusiya ilə Türkiyə indi düşmən deyilllər. Onlar, adamın dili gəlmir desin, şərik və hətta bəzən müttəfiqdirlər!
Erməni millətçilərinin vacib tarixi funksiyası müasir zəmanənin gur təbəddülatının dalğaları arasında batıb itdi.
Sonuncu dəfə erməni millətçilərinə SSRi-ni söküb dağıtmaq zərurəti anında əşəddü-ehtiyac yarandı. Onlar aktuallaşıb SSRi-nin daxili düşmənlərinə - liberal ziyalı təbəqəsinə, ümumxalq mülkiyyətini qamarlayıb mənimsəməyə hazırlaşan yırtıcı qəsbkar sinfə - və kapitalist Qərbə çox, lap çox gərəkli oldular.
Erməni millətçiləri öz yeni ağalarının etimadını yüzə yüz doğrultdular. Əvəzində rus liberal ziyalıları etnik erməni faşistlərini qaldırıb demokratiya təməlinin üstünə qoydular, Qərb isə bütün minbərlərdən işğalçıların və quldurların hüquqlarının pozulması barədə ulaşmağa başladı.
Onlar da sovet dövlətinin laxladılmasında və dağıdılmasında həlledici rolu oynadılar.
Oynanılmış oyunun nəticələri hamını razı saldı. Özlərini demokrat adlandıran quldur dəstəsi ümumxalq mülkiyyətini məngirləyib özəlləşdirdi, liberal ziyalılara səxavətlə tula payı atıldı, Qərb isə Yeltsin dövründən başlayaraq öz sabiq qorxunc rəqibinin sənaye və elmi-texnoloji potensialını aramsız olaraq məhv etdi və Rusiyanı ikinci dərəcəli regional dövlət məqamına endirdi. Ermənistan öz danılmaz xidmətləri müqabilində Qarabağı və rus bazasını qazandı. Bu baza erməni millətçilərinə beynəlxalq hüquqa, ilk növbədə qonşu azərbaycanlıların hüquqlarına heç nədən çəkinmədən tüpürmək imkanı və təhlükəsizlik zəmanəti verdi.
O dövrün siyasi texnologiyalarına görə gürcülərin hüquqlarına rusların tüpürmək hüququna zəmanəti abxaz və cənubi osetin millətçiləri və rus sülhməramlıları təmin edirdi. Bu zəmanət özünü 08.08.08. hadisələri zamanı parlaq tərzdə büruzə verdi. (bu tarixi ona görə xatırladıram ki, bəzi rus siyasiləri həmin dövrün xiffətini çəkirlər və bu “sülhməramlı” fəndini Qarabağ münaqişəsini yüz faiz nəzarətə almaq niyyətilə elə hey təklif edirlər).
Allahın altında heç nə əbədi deyil. Gün keçdi, dövran dəyişdi. Şərait də dəyişdi. Dəyişməyən, dəyişilməyən tək erməni millətçiləri oldu. Onlar yenə keçmişin sərsəm xülyaları ilə yaşayırlar: ərazi qəsbi, genişlənmə, dünya qanunlarının təftişi və öz iradəsinin qonşulara imla edilməsi.
Erməni xalqı meylini tədricən Qərbə tərəf döndərdi. Burada qəribə heç nə yoxdur. Qərbdə yaxşıdır! Orada pul, texnologiya, qayda-qanun var.
Nəzəriyyə baxımından, Qərbə iki yolla yönəlmək olar. Bir yol oraya mühacirətdən keçir. ikinci yol Qərb qayda-qanununun öz ölkəsində tətbiqindən başlayır. Erməni milləti hər iki yoldan istifadə etdi. Xeyli sayda erməni sadəcə sevumli Hayastanı tərk edib Qərbə mühacirət etdi.
Lakin Qərb heç də bütün erməniləri qəbul etmək istəmirdi. Onda qalan ermənilər Ermənistanda nümunəvi Qərb vahəsi yaratmaq qərarına gəldilər.
Bu xoş niyyətin qarşısını şanlı keçmişin tör-töküntüsü – Artsax (Qarabağ) davasının qəhrəmanları, cürbəcür robiklər, serjiklər və başında qatılaşdırılmış şirin süd oğrusu general Manvel duran bir bölük fədai veteran alırdı. Onların gücünün mənbəyi heç cür tükənməyən və sönməyən Qarabağ münaqişəsi idi.
Erməni şüuruna bir fikir mütləq hakim kəsilmişdi: biz mənfur turkesə qəhrəmancasına qalib gəlmişik, bu qələbə müqəddəsdir, güzəştli sülhə doğru istənilən addım Vətənə xəyanətdir.
Münaqişə davam etdikcə erməni xalqı Qarabağ münaqişəsi qəfəsinin içində, Azərbaycan xalqının düz yanında rahatca əyləşib onunla didişir və hərdən dalaşır.
Ağıllı ermənilər görürdülər ki, Qərbin şəfəq saçan üfüqlərinin qarşısını “Qazprom”un, Pusiya Dəmir Yollarının və rus hərbi bazasının komandirlərinin əsla nur saçmayan sifətləri alır.
Ermənistan beləcə 2017-ci ilə qədər bu iki müqəddəs bütə - Qarabağa və rus hərbi bazasına – sitayiş edə-edə ömür sürdü. Bu iki büt aramsız olaraq qurban tələb edirdi. Erməni xalqı qurban verirdi, fəqət ümid etdiklərini bu bütlərdən ala bilmirdi.
Xalq durmadan kasıblaşırdı, işsizlik ucbatından fəal insanlar ölkəni tərk edirdi, ərazi boşalırdı.
Onda azadixah gənclər küçələrə çıxdılar və Putini türk dilində söyərək ondan Ermənistanı tərk etməyi tələb etdilər.
Xalqın qəzəb və hiddət dalğası Nikol Paşinyanı və ətrafındakı narazı gənclər dəstəsini ağuşuna alıb gətirdi düz baş nazir vəzifəsinə və hakimiyyətə.
Yeni siyasətçilər ağıllı və gerçəkçi idilər. Əvvəlcə onlar beyin fırtınası təşkil etdilər və vəziyyətin təhlili onları aşağıdakı nəticələrə gətirdi:
1.Qarabağın qəsbini və ilhaqını hüquqi cəhətdən sənədləşdirmək heç cür alınmaycaq. Heç cür! Deməli, bu - əbədi yükdür. Bu əbədi yük Rusiyadan əbədi asılılıq deməkdir. Moskva isə heç vaxt imkan verməz ki, Ermənistan Qərbə inteqrasiya etsin.
2.Ermənistan Qarabağı daim yedirtməlidir. Yalnız Qarabağı deyil, həm də oradan Yerevana köçüb orada ən yağlı vəzifələri məngirləmiş və Rusiya tərəfindən himayə edilən qarabağlı mafiozları. Onların kökünü kəsməyə heç on ömür bəs etməz!
3.Xalq güzəştli tənzimləməni qəbul etməz. Güzəşt xalqın gözündə xəyanətə bərabərdir. Rus siyasi texnoloqları erməni xalqı üçün tələni çox keyfiyyətli düzəldiblər: 7 ətraf rayonu Dağlıq Qarabağ Respublikasının Konstitusiyasına azad edilmiş qanuni ərazi kimi salıblar! Onlardan imtina qanunu pozmaq deməkdir.
Gənc erməni siyasətşünasları tarix kitablarını aldılar əllərinə və başladılar öyrənməyə. Qərar belə oldu ki, bütlərin hər ikisindən, Qarabağdan da, rus bazasından da bilmərrə qurtulmaq lazımdır. Bu həqiqəti sözlə xalqa anlatmaq mümkün deyil. işə psixiatriya mütəxəssisləri, kütlə şüurunu idarə edən mahir oyunbazlar qoşuldu. Onlar dedilər ki, yeganə çarə - şok terapiyasıdır.
Xalq zəhər kimi acı məğlubiyyətin aqibətindən xilas olmaq üçün istənilən təklifi qəbul edər.
Lakin bunu necə təşkil etməli, necə?
Misirin Prezidenti Muhamməd Ənvər əs-Sadat 1973-cü ildə öz ordusunun israil ordusuna məğlubiyyətini təşkil etdi və dərdi-qəhrdən başını itirmiş xalq məcbur olub onun 1978-ci ildə Misrin Fələstini müdafiə etməkdən imtinasını sənədləşdirən Kemp-Devid sazişinə imza atmasını qəbul etdi.
Gəlsənə əs-Sadatın qiymətli təcrübəsini Qarabağda tətbiq edək? Bunun üçün Qarabağ naminə qəhrəmancasına aparılan müharibəni uduzmaq lazımdır. Bunun üçün Azərbaycan müharibəni başlamalıdır.
Heyhat! Bakının tərpənmək fikri yoxdur. Başı qarışıb nöyüt alverinə və büdcə oğurluğuna.
Türkiyənin də Qarabağ vecinə deyil, başı qarışıb başqa işlərə: kürdlər, Suriya, Liviya, Aralıq dənizinin təkindəki nəhəng “Leviafan” qaz yatağı...
Onları tərpətmək, müharibəyə sövq etmək lazımdır!
Türkiyə soyqırımla bağlı ənənəvi erməni iynələrinə və sancmalarına məhəl qoymur, artıq adətkərdədir. Nə isə yeni bir şey tətbiq etmək lazımdır. Nə?
Biz, şahmatdakı kimi, atla gediş edərik: Sevr müahidənaməsinin bərpası məqsədilə beynəlxalq koalisiya yaratmaq təlifini irəli sürərik.
Ə bə bu nəmənədir? Aşıq söyləsək, puç qozdur, siyasi-tarixi çürük fındıqdır. Nə vaxtsa, Birinci Cahan Müharibəsinin sonunda Qərbin qalib dövlətləri Osmanlı xilafətini parçalayıb onun xərabələrində bir neçə dövlət, o cümlədən Böyük Ermənistan qurmaq istəmişdilər və bu istəyi Sevr şəhərində kağıza köçürmüşdülər.
Bax, bu faydalı və məhsuldar təklifi Nikol Paşinyan səsləndirdi.
Təklif Türkiyənin xoşuna əsla gəlmədi.
Əla! Birinci məqsədə yetdik!
Sonra Ermənistan Aralıq dənizi məsələlərinə ilişməyə başladı, Yunanıstan, Kipr və Misirlə koalisiya yaratmağa girişdi, özünün bölgədə söz sahibi olan dövlət olduğunu bəyan etməyə başladı.
Prezident Ərdoğan belə zarafatları qəbul etmirdi, hirsləndi və dəcəl uşağın dərsini vermək qərarına gəldi.
Türk müştəri artıq hazır idi. Qalırdı azərbaycanlı müştərini hazırlamaq.
ilk addım kimi Baş nazir – varçapet – bəyan etdi ki, Qarabağ Ermənistandır. Nöqtə.
Erməni kütləsi böylə cəsarətdən xeyli feyziyab oldu. Lakin Qarabağ münaqişəsinin tənzimləmə təkərini əbədi əyləc kimi sıxan zəhlətökən danışıqlar prosesi dünyada ən dərin Marian girdabına qərq oldu.
Paşinyanın erməni xalqı arasında onsuz da yüksək olan reytinqi yuxarı sıçradı.
ikinci addım Qarabağın demokratik seçilmiş prezidenti, yerli oliqarx Araik Harutyunyanın Şuşada andiçmə mərasiminin təşkili oldu. Varçapet Cıdır düzündə yedi, içdi və rəqs etdi. Bütün bu həngaməni lentə aldılar və millətə göstərdilər. Millət də anladı ki, Paşinyan əsl cəsur vətənpərvərdir.
Reytinq bir az da yuxarı hoppandı.
Kütləyə təsiri gücləndirmək üçün Araik təntənə ilə vəd verdi ki, bir azdan parlamenti Şuşaya köçürəcək.
Azərbaycan rəhbərliyi bütün bunlardan incidi və özünü şəxsən təhqir olunmuş saydı.
Üçüncü addım gərək idi. iyul ayının 12-də Ermənistanın Azərbaycanla sərhəddində, Tovuz-Tavuş rayonlarında qanlı toqquşma təşkil edildi. Ermənistan Tovuzu vurdu, Azərbaycan Tavuşu vurdu. Tavuş Ermənistan ərazisi olduğundan Yerevan təcili Kollektiv Təhlükəsizlik Müqaviləsinə (ODKB) rəsmən müraciət edib məsələnin müzakirəsi üçün ümumi yığıncağın toplanmasını tələb etdi. Təşkilatın Baş Katibi Nizamnaməyə uyğun olaraq rəsmi saytda yığıncaq çağırılması barədə çağırış yerləşdirdi.
Belarus, Qazaxıstan, Qırğızıstan və Tacikistan bu məntiqsiz hərəkətə təəccübləndilər.
Rusiya erməni fəndini anlayıb çağırışı ləğv etdirdi.
Erməni kütləsinə əyani dərs verildi: ODKB – ilğımdır.
Xoşbəxtlikdən məhz elə bu zaman Rusiya başladı fikirləşməyə: bu Ermənistan mənim nəyimə gərəkdir?
isti dənizlər və Hindistan qaldı keçmişdə, özümüz canımızla əlləşirik. Ermənistan mühasirədədir, əhatəsindəki dövlətlər ya açıq düşməndirlər, ya da sonra düşmən olacaqlar. Heç yerə çıxışı yoxdur, elə hey Ermənistandan keçəcək ipək Yolundan danışır.
Rusiyada işləyən erməni işçilər durmadan çalışıb hər ay qazanclarının bir hissəsini ailələrinə, Ermənistana köçürürlər, hərçənd ki, bu pullar, yüz milyonlarla dollar, məmurların və yaxın dostların şəxsi hesablarına yata bilərdi. Sadəcə işlərin tövrünü bir balaca dəyişmək lazımdır.
Gümrüdəki bazaya gəlincə, o, kimə lazımdır? Kimi müdafiə edir?
Dörd min etnik erməni öz vətənində bəy balası kimi yaşayıb rus hərbçilərinin yüksək xarici maaşını alırlar.
Bu yandan da Yerevanın küçələrində bu söyüşlü çağırışlar kimi desən özündən çıxarar...
Azərbaycan neft dostluğu və qaz qardaşlığı təklif edir, öz ərazisindən keçib irana, oradan Pakistana və Hindistana gedə biləcək Şimal-Cənub dəmir yol layihəsini ortaya qoyub, bu yolla isti dənizlərə, açıq sulara çıxmağın yollarını göstərir. Deyir ki, Rusiya üstəgəl Azərbaycan Avropa ilə Şərq arasında körpü ola bilər.
Bu layihənin qazancını yığıb-yığışdırmaq mümkün olmayacaq!
Putin baxır sinfi baxımdan ona yad olan Paşinyana, baxır ona sinfi doğma olan Əliyevə, və düşünür: Ermənistan Rusiyanın nəyinə gərəkdir? Ondan necə istifadə etmək olar? Haraya bərkitmək olar?
Və belə qənaətə gəlir ki, heç haraya!
Heç nəyə gərək deyil!
Paşinyanın uğurlu xarici siyasəti ona gətirir ki, Azərbaycan təxribata uyub Ermənistanın işğal etdiyi öz qanuni ərazisinin qaytarılması məqsədilə genişmiqyaslı müharibəyə başlayır. Təbii ki, erməni diplomatiyası sayəsində cin atına mindirilmiş Türkiyə Azərbaycanı qətiyyətlə dəstəkləyir. Tam təbii ki, daha çoxsaylı və daha yaxşı təchiz edilmiş Azərbaycan ordusu erməni ordusunu sıxışdırmağa başlayır.
Bu zaman müasir erməni siyasi səhnəsinin ən istedadlı dramatik aktyoru Nikol Paşinyanın ulduz anları başlayır: o, erməni xalqına göstərməlidir ki, Artsaxı qəhrəmancasına necə qorumağa çalışırdı, və necə Rusiya onu satırdı. Aşkar diplomatik fəaliyyət, dünyanın bütün nüfuzlu siyasətçilərinə aramsız zənglər, xalqa müraciətlər... Qalx ayağa, ay millət, dur çiyin-çiyinə, dəf et yağı düşməni və sair və ilaxır...
Varçapetin xanımı əyninə kamuflyaj geyib əlində silah səngərdə uzanır, oğlu Hakob Qarabağa yollanır.
Artıq ağlı başında olan hər kəsə aydındır ki, nə Paşinyan Ermənistanına, nə də qeyri-Paşinyan Ermənistanına Rusiya daha kömək etməyəcək. Atəşkəs və qan tökülməsinin qarşısının alınması barədə danışıqların başlanması çağırışlarının bir halda mənası var: Ermənistan öz işğalçı qoşunlarının Qarabağdan çıxarılması möhlətini açıq elan etməlidir. Yalnız bu halda Azərbaycan yerli ermənilərlə onların Azərbaycanda yaşayış şərtlərini müzakirə etməyə hazırdır.
Buna Ermənistanda yalnız intihara hazırlaşan kəs razı ola bilər. Paşinyan belələrindən deyil. Nikol qərar qəbul etmək səlahiyyətini demokratik tərzdə parlamentin boynuna atır. Deputatlar ənənəvi erməni bəsirəti nümayiş etdirərək güzəştə “yox” deyirlər.
Paşinyan birinci müharibənin qəhrəmanlarına fəallaşmağa, kamuflyaj geyib özlərini camaatın gözünə soxmasına mane olmur, zira anlayır ki, bununla onlar özlərini rüsvay edirlər. O özü qəhrəmanlıq sərgiləyir və gözləyir. Gözləyir ki, vəziyyət hamıya əyan olsun: Qarabağda daha erməni qalmayıb. Hamısı qaçıb. Həm qəhrəmanlıqla işğal etdikləri yeddi rayonu, həm də doğma yurdlarını tərk ediblər ki, canlarını xilas etsinləır.
Bu baş verdikdə Paşinyan erməni xalqına faciəvi səslə müraciət edib açıq deyəcək, kim bu məşum sonluğun baiskarıdır: rüşvətxor Qarabağ klanı, Rusiya, Türkiyə və Azərbaycan! Onların hamısı günahkardır.
O isə çox çalışdı, çox əlləşdi, fəqət xainlər və düşmənlər daha güclü çıxdılar.
Belə olan halda əzabkeş və müdrik erməni xalqı nə edə bilər?
Yalnız bir çıxış yolu qalır: xalqı təngə gətirmiş xain Rusiyadan ayrılıb Qərbə üz tutmaq.
Qərbə! Orada çəmənlər yamyaşıl, sürülər bol, kranlardan süd axır, hər kəsə hər ay azı iki min dollar verirlər.
Erməni xalqı növbəti milli faciəyə uğrayandan sonra, buna rəğmən, şad və xürrəm əhval-ruhiyyədə öz müdrik rəhbəri varçapetin arxasıyca işıqlı gələcəyə doğru addımlayacaq.
Rusiya da nəfəsini asudə alacaq və sevinəcək ki, dəstəyi qırılmış çemodandan canı qurtardı.
Bir də ona sevinəcək ki, uzun əsrlər davam etmiş “ziyanın yarısından qayıtmaq xeyirdir”.
deməli, sözlük qaydaları başlığında #216698 nömrəli "entry"-nin o məşhur 4-cü maddəsində qeyd olunur ki,
"4. sözlük "ədalətli" və "demokratik" olma şüarını çoxdan buraxıb. bunu dəfələrlə qeyd etmişik. odur ki, bizi demokratik olmaqla günahlandırmamışdan əvvəl, demokratiyanın sözlük sistemi olub olmadığını bir düşünün."
bu maddəni qısaca, belə xarakterizə edə bilərik ki,
"4. sözlük ədalətsiz bir yerdir."
beləliklə, sözlüyün ədalətsiz bir yer olduğunu hesab etsək və ədalətsizlik dedikdə nəzərdə tutulanın sözlükdəki heç bir qaydaya riayət olunmaması kimi başa düşsək, bu paradoks meydana gələcək.
əgər sözlük həqiqətən, ədalətsiz bir yerdirsə, o zaman ədalətsizlik haqqında verdiyimiz tərifə əsasən, "maddə 4. sözlük ədalətsiz bir yerdir." də daxil, heç bir sözlük qaydasına riayət olunmamalıdır. Bu qaydaya riayət etməmək o deməkdir ki, sözlük ədalətli bir yer olmalıdır və ədalətli bir yer olması üçün "maddə 4." də daxil sözlüyün bütün qaydalarına riayət olunmalıdır. o zaman "maddə 4."-ə riayyət etsək, sözlük ədalətsiz bir yer olmalıdır. ədalətsizliyə verdiyimiz tərifə əsasən, sözlüyün ədalətsiz bir yer olması üçün isə biz "maddə 4." də daxil heç bir qaydaya riayət etməməliyik. "maddə 4."-ə riayət etməmək isə o deməkdir ki, sözlük ədalətli bir yer olmalıdır və beləcə biz yenə başa qayıdırıq və bu döngü sonsuzadək davam edir.
qısaca, sözlüyün ədalətsiz bir yer ola bilməsi üçün gərəkdir ki, o ədalətli ola və ədalətli bir yer olması üçün isə gərəkdir ki, o ədalətsiz ola və ədalətsiz olması üçün isə gərəkdir ki, o ədalətli ola və sairə və ilaxır.
nəticə
sözlük aşkar şəkildə qaydalarda ədalətsiz bir yer olduğunu etiraf etməsinə baxmayaraq, görünən odur ki, o ədalətsiz bir yer deyil. çünki, o buna nail olmaq istəsə də, bunu bacarmır. eyni zamanda sözlük ədalətli bir yer də deyil. çünki, buna da heç cürə nail olmağı bacarmır. Dolayısıyla, sözlük nə ədalətli, nə də ədalətsiz bir yerdir... və dolayısıyla, burada yazar olaraq qalmağı bacaran hər bir kəs həm bütün qaydalara riayət edir, həm də bütün qaydaları pozur. buradan uzaqlaşdıran və ya umbay edilən şəxs isə nə bütün qaydalara riayət edir, nə də bütün qaydaları pozur. demək, elə sözlükdə yazar olmaq ilə sözlükdən umbay olmaq prinsip etibarilə eyni şeydir. və bu o deməkdir ki, bütün yazarlar umbaydır və bütün umbaylar da yazardır!
ancaq, yenə də əhsən belə bir paradoksal mühitdə sağ qalmağı bacaran yazarlara! -*-*
rasional düşünməyi kənara qoyub öz heyvani ehtiraslarının güdazına gedən şəxlərin qoşulduğu yürüş.
"Bir pasifist sözüdür düşüb ağızdan ağıza, elə bilirlər hippiliyə olan imanımızdan müharibəni dəstəkləmirik. Saşa, oyan! Biz, Əliyevin sənin istədiyin o "biryolluq" müharibəni heç vaxt eləməyəcəyini, eləyə bilməyəcəyini bildiyimiz üçün bu oyuna qol qoymuruq. istənilən diktatorun zəruri istehlak məhsulu "xarici düşmən" səfsətəsidir. Ona görə də o istəsə də bu məsələnin həllini gətirə bilməz. Onun iqtidarı elə bu konfliktdən qidalanır. Biz istəmirik bu maraqsız serialın təzə bölümləri çəkilsin. Məni Netflix sıxır, hələ qalsın belə şeylər. Biz anlayırıq ki, bu şeylər cəmiyyətin içində sosial səbəblərdən yığılan nifrətin vektorunu dəyişmək cəhdidir. Bir az səbəb-nəticə əlaqəsi qurmağı bacarsan, bir az "Putin icazə verməsə alınan deyil" memlərindən kənara çıxa bilsən sən də dincələcəksən, biz də. Yasda ağlaşma valnasına düşüb ciyəri dağılana qədər ağlayan xalalar kimi ağlamaq səsindən başqa səsi qulağın eşitmir. Məlum yasdakı zabit deyən olmasın, ağlamağa hələ vaxt olacaq. Bir gözünü aç gör bundan əvvəlki ağlamaqlarıvın kimə nə faydası olub. Ağlamaq qaçmır ki."
111 il əvvəl, sanki, öz dövrünün millətçi-patriot olmayan intellektuallarını və ya onun nöqteyi-nəzərində psevdo-intellektuallarını öz müasirləri sabir (#296479) və hacıbəyov (#307443) kimi tənqid edən, "müsəlman ürəfaları" *
intellektualları
adlı satirik bir şeir yazmış şair -*
o dövr siyasi-ideoloji cərəyanlarını, baş vermiş tarixi hadisələri göz önünə gətirdikdə - xüsusən, 1905 - 1907-ci illərdə baş vermiş erməni - tatar qırğınlarını və 1908-ci ildə osmanlıda ikinci məşrutiyyət dövrünün əsasını qoyan gənc türklər inqilabını, hiss olunur ki, müəllim, hadisələrdən bərk şəkildə təsirlənmiş, öz hislərini cilovlaya bilməmiş və əli bəy hüseynzadənin də təsiri ilə qatı millətçi pafosa bürünərək avropapərəst intellektualları bu şeiri ilə sərt tənqidə məruz qoymağa çalışmışdır...
Yeri düşsə əgər müsəlmandır,
Vaxt olur ya ivan, ya Vartandır.
O nə bundan, düzü, nə ondandır,
Yeni bir şey, əcaib insandır.
Geyinir “en qrand” *
kübarcasına
, gəzir “ala-şiq” *
dəbdəbəli
,
Başda bir şapqa, əldə bir zontiq.
Rus, frəng ləhcəsi deyir “bon”dur *
yaxşı
,
Türk dilin sevməyir: “moveton”dur *
pis tonlu
.
Nə “Həqiqət”, nə də “Günəş” oxuyur,
O ya “Morninq” və ya “Deba” oxuyur.
Danışır ya frəngi, ya rusi,
Metropoldur yeri, ya San-susi.
Yuxudan durmağı saat birdə,
Çay içir orda, yatdığı yerdə.
Saat üçdə durur yeyir “dine” *
nahar
,
Saat altı olar, yeyər “dejune” *
şam
.
Professor olub bizim “müsyö”,
Öyrənib “bonjur” ilə bir “adyö” *
xudahafiz
,
Götürür felyetondan ünvanı,
Dağıdır söhbət ilə dünyanı.
Mətləbi başlayır o, Homerdən,
Danışır Götedən, ya Şillerdən.
Bəd deyil Kant, Marks ya Bualo,
Vəli xoş gəlməyir ona Hüqo.
Adların öyrənib bu əşxasın,
Başın aldatmağa əvam-nasın.
Təkcə o, arif, aqil insandır,
Başqalar cümlə vəhşi, heyvandır.
Bir ağıllı odur, qalan dəlidir,
Əcəba, halbuki o cəzvəlidir *
narazı
.
Dolanır restoranları sərxoş,
Cibi boş olsa səhldir *
asan
, başı boş.
Millətin boynuna qoyur minnət,
Umur etsin hamı ona hörmət.
Onun axmaqlığı mühəqqəqdir *
təsdiq olunmuş
,
Ona hörmət edən də əhməqdir.
qeyd. şeiri təsadüfən alman türkoloq michael reinhard hessin facebook profilində gördüm. alman dilinə də tərcümə edib.
çarpayı - çahar + pay - dörd ayaq paytaxt - pay-e + taxt - taxtın ayağı dəstgah - dəst + gah - əlin vəziyyəti zəhrimar - zəhər-i + mar - ilan zəhəri çərşənbə - çahar + şənbə - şənbədən sonrakı 4-cü gün
Maraqlı fakt. Tacikistanın paytaxtı düşənbə - dü + şənbə - şənbədən sonrakı 2-ci gün - bazar ertəsi mənasına gəlir.
qeyd. fars dilində həftənin günləri şənbə, yekşənbə, düşənbə, seşənbə, çaharşənbə, pəncşənbə, cümə adlanır.
məcburi nigah səbəbi ilə əlaqədar olaraq ölümü azərbaycanlılar üçün təəccüb doğurmamalı olan hadisə. çünki bu xalq üçün belə hadisələr yüz illər ərzində o qədər adi bir hal alıb, günlük həyatın bir parçasına çevrilib ki, hətta bu tipli hadisələrə şeirlər, mahnılar həsr edilib. oxşar hadisə ilə bağlı, əbülqasım nəbatinin 19-cu əsrdə yazdığı bir şeir - haqqında geniş yayılmış əfsanələrdən birinə görə, atası tərəfindən zorla öz sevdiyi oğlana yox, varlı kişiyə ərə verilən bir qızın buna dözməyərək, özünü arpaçaya ataraq intihar etməsi ilə bağlıdır. bizim əfsanələrimizə belə milli dəyərlər elə nüfuz edib ki, qadın ədalətsiz bir situasiya qarşısında qalsa, mütləq namusunu qorumaq üçün ölməlidir. əcnəbi nağıllardan fərqli olaraq, bizim əfsanədə belə, o qızı onun ağ atlı oğlanı xilas edə bilməz! camaat nə deyər, sonra ?!
Arpa çayı aşdı, daşdı,
Sel saranı aldı, qaçdı.
Hər görənin gözü yaşlı,
Apardı sellər saranı,
Bir ala gözlü balanı.
bu isə 1 əsr əvvəl məhz molla nəsrəddin jurnalında oxşar hadisəyə həsr olunan "azad sevgi" adlı tənqiddir:
(sağdan sola)
ikinci şəkildə "könüllü ərə getməsən, zorla aparacam" yazılıb.
birinci şəkildə isə axund soruşur: "xanım, əgər bir şey demirsinizsə, deməli razısınız. mən də allahın adıyla, sizin bu kişi ilə kəbinizi kəsirəm"
azərbaycan xalq cəbhəsinin 26 fevral xocalı qətliamını bəhanə gətirərək dövrün azərbaycan prezidenti ayaz mütəllibova təzyiqi nəticəsində, mütəllibovun prezidentlik səlahiyyətlərini müvəqqəti olaraq dayandırması. (bir sıra mənbələrdə istefa olaraq qeyd olunur) cəbhəçilər 1992-ci ilin fevralın əvvəllərindən keçirdiyi iclasda, mütəllibovun könüllü surətdə vəzifəsindən getməsə, silahlı yolla da olsa ona qarşı çevriliş edəcəklərini artıq bəyan etmişdilər. ancaq baş tutacaq olan istefadan bir neçə gün əvvəl, bu qətliamın baş verməsi və çingiz mustafayevin lentə aldığı görüntülərin ali sovetdə nümayiş etdirilməsinin qəbul edilməsiylə, mütəllibovun nüfuzu daha da zəiflədi və bundan istifadə edən cəbhəçilər ali sovetdə "istefa! istefa!" çağırışları ilə çığırışmağa başladılar. (guya, bütün problemlərin kökü mütəllibovdur, o getsə, hər şey həll olunacaq. hansı ki, mütəllibovun dövründə dağlıq qarabağ rus qoşunlarının köməyilə də olsa, tam şəkildə azərbaycanın nəzarəti altında idi. cəbhəçilərin hakimiyyəti ələ keçirməyə çalışdıqları müddət və hakimiyyətdə olduqları 1 il ərzində şuşa, laçın, xocavənd, kəlbəcər itirildi.) lakin, bütün bunlara baxmayaraq mütəllibovun istefa etmədiyini görən cəbhəçilər fəzail ağamalının təşkilatçılığı ilə aralarındakıların böyük bir qismi deyilənlərə görə, "muzdlu" olan təxminən 300-ə yaxın qadın (thomas goltzın yazdıqlarına əsasən, bir hissəsi xanım xəlilovanın rəhbərlik etdiyi azərbaycan qadın hüquqları assosiasiyasının üzvləri idi) gəlib və ya gətirilib ali sovetin önünə yığışdılar ki, guya bütövlükdə, xalq mütəllibovun istefasını tələb edir. bu qadınlar vəhşi bir şəkildə parlamentin qapı və pəncərələrini döyərək mütəllibovun istefasını tələb edirdi. həmin qaragüruh martın 4-dən 6-a kimi ali sovetin önündə gecə-gündüz keşik çəkdi. artıq mütəllibova loyal Deputatlar da öz dəstəklərini bildirmədən səssiz-səmirsiz otururdular. bütün bu hadisələrin fonunda araz əlizadə mütəllibova fövqəladə halın elan edilməsini, 6 ay müddətinə bütün siyasi partiyaların fəaliyyətinin və ali sovetin səlahiyyətlərinin dayandırılmasını təklif etdi. qətiyyətsiz mütəllibov bu fikri qəbul etmədi. halbuki, parlamentin arxasında 4-cü orduya tabe rus qarnizonunun əsgərləri vəziyyət alaraq, mütəllibovdan kütlənin dağıdılması üçün əmr gözləyirdi. ancaq əmrin gəlmədiyini görən qarnizon artıq 6 mart gecəsi öz hərbi kazarmalarına geri çəkildi. Kütlənin geri çəkilmədiyini görən deputatlar isə gecəni ali sovetdə keçirdi və həmin bu xırda kütlə isə prezidentə ultimatum göndərərək, onun günortaya kimi istefa verməli olduğunu bildirdi. bunun qarşılığında mütəllibov sabaha kimi düşünmək üçün vaxt tələb etdi. Bu vaxt ərzində onun yanına bir sıra "xalq" deputatları və bir sıra insanlar bəxtiyar vahabzadə, ismayıl şıxlı, allahşükür paşazadə və sonuncu olaraq rəhim qazıyev daxil olaraq, ayrı yolun olmadığını bildirərək, mütləq şəkildə istefa verməli olduğunu məsləhət verirdilər. növbəti sessiyada, goltzın təsvirinə istinadən, solğun və ruh kimi görünən mütəllibov, mikrofona gilyotinə baxarcasına üz tutaraq səssizliyin təmin edilməsini xahiş etdi və dodaqları titrəyə-titrəyə istefa verdi. beləliklə, ayaz niyazi oğlu mütəllibov 10 000 rubl aylıq maaş, ona təmin olunan maşın, ev və 10 adamlıq mühafizə xidməti ilə əbədiyyətə kimi tarixin qaranlıq səhifələrinə qovuşdu.
ali sovetin şüşələrini sındıraraq istefa tələb edən "xalq" - 300 adamlıq muzdlu qadınlardan ibarət dəstə:
(youtube: )
mütəllibovun istefa nitqi:
(youtube: )
istinad:
azerbaijan diary: a rogue reporter's adventures in an oil-rich, war-torn, post-soviet republic, thomas goltz
Ən Yeni Tarix, ans
"Lətifələri heç sevən deyiləm. Ömründə iki roman hekayətini yadda saxlamayıb, 50 dənə lətifəni əzbər bilən adamlara görəmi, ya nədir, publisistikanın bu növünə heçvaxt ürək qızdırmamışam. Bugün nəsə kefimə düşüb danışmaq istəyirəm. Sevməyənlər, oxumaya bilər...
Bir dənə ağa, bir də nökəri at arabası (daşka) ilə qəsəbəyə (o dövr üçün şəhər, sivilizasiya) gedirlər.Yolun yarısında arabanı çəkən at, yolu batırır. Ağa, nökərinin at+arabada gözü olduğunu bilir. Nökəriilə əylənmək istəyən ağa "Məmiş, bu atın batırdığı o poxu yesən, bax bu daşkanı sənə verərəm" deyir.Bizim nökər biraz düşünür, əlindəki atın iplərini ağaya verir, düşür atın poxundan bir miqdar yeyir.Ağa görür bunu. Deyir nə etmək olar, at da, araba da sənindir, buyur. Bizim nökərin mədəsi bulanıb,özünə olan hörmətini itirib, ağa isə bir dəqiqəlik əyləncə uğruna araba əldən gedib deyə, ikisi də kor peşmandır. Qayıdan vaxtı, nökərin at poxu yediyi yerdə, ağa dilə gəlir deyir ki "Məmiş, bir işdir tutdum, peşmanam. Pulu nədirsə verim, bu at araba mənə lazımdır (həm də ağanın atının nökərində olması, el arasında böyük prestij itkisi idi o zamanlar)". Məmişin həm könlündən, həm ağzından pox tamı getməyib. "Yaxşı ağa" deyir, "ancaq bir şərtlə ki, bax o yerdə qurumuş poxları da sən yeyəcəksən". Ağa gözünü yumur, düşür bir miqdar da qurumuş poxdan yeyir. Kəndə çatanda Məmiş qayıdır deyir ki, "ağa, bu araba gedəndə də sənin idi, gələndə də sənindir. Ara yerdə biz bu poxu niyə yedik bəs?". indi mənim də, hər dəfə Azərbaycan-Ermənistan cəbhə xəttindən ölüm-itim, atışma xəbəri eşidəndə bu əhvalat yadıma düşür..."
üzeyir hacıbəyov tərəfindən 1906-cı ildə irşad qəzetində çap olunmuş başqa bir aktual məqalə.
"Tamam bir ildir ki, vətəni əzizimiz Qafqaz öz balalarının qanına bulanmaqdadır. Tamam bir ildir ki, minlərlə ciyərlər qırqınlar atəşindən od tutub yanmaqdadır. Bu bir ilin içində neçə min canlar tələf oldu. Neçə-neçə ailələr başsız, ata analar oğulsuz, bacılar qardaşsız, qardaşlar baçısız qaldılar. Evlər talan oldu, oda yaxıldı. Abad şəhər və göylərimiz xarabaya döndü. Yurd itdi, yuva dağıldı. ...səbəbi də erməni-müsəlman davası oldu.
Belə bir-birinin iç və çölünü biləcək dərəcədə yek-digərinə yaxın olan qonşular, bir birinin ehtiyacatı həya-tiyyəsini rəf etməkdə heç bir müzayiqədə bulunmayan, münasibati-düstanə sayəsində ömürlərinin bir qədərini daim müzayiqə, müsahibə, mülatifə, mülabəsə və mairləri kimi səmimi dostluq və xeyirxahlığı izhar edən hüsni muami- lədə keçirməkdə olan iki həmcivar tayfa öz içlərindəcə peyda olan ləin, bəğiz, və xəbis nakəslərin hərəkatı-şey tanətkaranasinə uyub, xah-naxah biri-birinə yaği oldular. Bəs deyil, bir-birini tələf və yox etməyə bel qurşadılar... Top və tüfənk səsi asimanə bülənd oldu, iki dost bir-birinə atırdı, tiğ və xəncər parıltısı göz qamaşdırırdı. iki qonşu bir birini doğrayırdı. Kəndlərdən, şəhərlərdən od və duman qalxır, hər yeri bir kuhi-atəşfişanə döndərirdi. iki həmcavar tayfa bir-birini atəş içində yandırırdı... Göz yaşı qana qatışdı, qan qurşağa çıxdı... Belə bir misli görünməmiş müdhiş faciə bir ildir ki, davam etməkdədir və bundan sonra da davam etsə, bu iki tayfanın biri bilmərrə fovt olub yer üzündə bir adı qalacaq desəm xəta etmərəm, zənn edirəm. Lakin bəs bütün bu bir tayfanın bir takım ləin, insansevməz, fasiq və fasidlər ucundan badi fənaya getməsi rəvamıdır? Bunu vicdanımız qəbul etməz və etməsin gərək və illa məsum və bikünah tökülən qanların günahı, yanmış ciyərlərin ahı...
-Bizi nahaq qoymaz. Buna bir əlac lazımdır. Əlac isə bu qital və qırğının müsəbbiblərini tapıb yox etməkdir. Bu müsəbbiblər də müxasimədə bulunan bu iki tayfanın hansı birində olduğu indi, hamıya məlumdur. Və bunu da bilmə-lidir ki, sadəlövh müsəlmanlar, heç bir vaxtda və heç bir halda qonşuları ermənilərlə dava etmək fikrində deyildilər. Çünki belə bir naküvarə iş içrasına müsəlmanları vadar edəcək bir məqsəd yoxdur. Və bir də müsəlmanlar–-sözün açığı–elə bir mənəvi nəşvü-nüma və tərəqqi dərəcəsinə çatmayıblar ki, bir məqsəd və yaxud bir fikir ilə ağıllıları məşğul ola. Min adam min söz desin-müsəlmanlar bu hadisati-müəssəfənin başlanmasına bais olmadıqlarından əmindirlər və ermənilər əleyhinə qəlblərində bir pis fikir pünhan deyildi. Bununla belə, həməvaxt, sülhə talib idilər, ermənilər dəxi nə mərtəbə sülhə mail olduqlarını bu məclisdə izhar edərlər. inşaallah hər iki tərəf mətin bir sülh əqdi ilə xüsuməti kamilən rəf etmək üçün bəqədri-imkan sərfi-müsai edərlər."
mənbə.
üzeyir hacıbəyov - seçilmiş əsərləri, ıı cild, 262
qeyd. mətn latın dilindən ingilis dilinə tərcümə edilmiş hərfi və poetik tərcümələrdən istifadə edilərək azərbaycan dilinə tərcümə edilmişdir. bəzi misralar birəbir eyni mənanı verməyə bilər.
ikinci dünya müharibəsində şimali osetiyadakı kəndlərdən birində yaşayan qazdanovlar ailəsinin 7 oğlunun hər birinin cəbhəyə yollanıb həlak olması və ananın 3-cü oğlunun ölüm xəbərini eşitdikdən, atanın isə sonuncu sağ qalmış oğlunun ölüm xəbərini eşitdikdən qısa bir müddət sonra vəfat etməsi.
həmin ananın və 7 oğulun xatirəsini əbədiləşdirmək üçün qoyulmuş abidə...
dövlət rəhbərləri və hökumət başçıları üçün keçirilən öz möhtəşəm, ehtişamlı, təmtəraqlı və təntənəli ateistsayağı dəfn mərasimlərini izləyərkən bədii və estetik cəhətdən opera və ya tamaşa izlərmişcəsinə mənə heyrətamiz dərəcədə zövqlər bəxş edən dövlət... sanki, dəfn ediləcək şəxs insan deyil, tanrıdır... minlərlə insan isə ölmüş tanrını dəfn etmək üçün qırmızı meydana yığışıb... müqəddəs bir varlıq kimi ilahiləşdirilən, xalq üçün ata rolunu oynayan partiya rəhbərinin vəfatı ilə keçirilən bu mərasim sovet ittifaqının dünyaya güc nümayişi idi, həmçinin... çünki o dünyaya sübut etməli idi ki, ola bilər bu dövləti idarə edən şəxs artıq dünyada yoxdur, ancaq bu dövlət yenə də məğrur bir aslan kimi ayaqdadır, uzun illər də ayaqda da qalacaq... hər dəfə izləyərkən məni həmin "tanrı"nın yerinə keçib ölməyə sövq edir. təsəvvür edin bir anlıq... partiyanın rəhbəri - baş katibsiniz və vəfat etmisiniz...
vəfatınızdan sonra politbüro daxilində hakimiyyət uğrunda güc mübarizəsinin nəticəsi olaraq hakimiyyətə gələcək olan şəxsin kimliyi müəyyənləşdikdən və sizin vəfatınızla bağlı xəbərin elan edilməsi məqbul hesab edildikdən sonra, həmin an içində televiziya və radioda bütün verlişlər və proqramlar dayanar, unikal səs tembrinə malik diktorlar rəsmi qiyafədə dövlət televiziyasının efirinə çıxar, ciddi səs tonunda və gözləri dolmuş bir şəkildə sizin vəfat xəbərinizi bütün sovet ittifaqına və dünyaya elan edər və 5 günlük matəm elan olunar. dəfnin ən yüksək səviyyədə təşkil edilməsi üçün mərkəzi komitə üzvlərindən ibarət dəfn komissiyası qurular, ümumittifaqda və ittifaqın xarici ölkələrdəki diplomatik korpuslarında və nümayədəliklərində bayraqlar yarıya endirilər, strateji və həyati əhmiyyətə malik olmayan bütün müəssisələr, zavodlar, fabriklər fəaliyyətini dayandırar. vida mərasiminizin baş tutacağı məkan olan "dom sovetov" - "sovetlər evi" qırmızı partiya və dövlət bayraqları, kommunist attributları, ağ və al-qırmızı güllər - lalələr, qərənfillər, qızılgüllər ilə bəzədilər, cənazəniz əsas zalın mərkəzindəki katafalkın üzərinə yerləşdirilər. moskva dövlət simfonik orkestrının ifa etdiyi klassik musiqi parçaları - beethovenın 3-cü simfoniyası "eroica"-nın, mosartın "requiem"-inin, albinoninin "adagio"-sunun sədaları altında, 5 gün ərzində, 15 respublikadan könüllü və ya məcburi surətdə milyonlarla adam sizinlə vidalaşmaq üçün moskvaya axışar...
matəmin sonuncu günü növbə ilə onlarla xarici dövlət rəhbərləri - abş vitse prezidenti george bush və dövlət katibi george schultz, almaniya kansleri helmut kohl, fransa prezidenti François Mitterrand, böyük britaniya baş naziri margaret thatcher, yaponiya baş naziri zenko suzuki, kanada baş naziri pierre trudeau, hindistan baş naziri indira gandhi, pakistan prezidenti ziya-ül həqq, əfqanıstan prezidenti bəbrək kamal, suriya prezidenti hafiz əsəd, kuba komunist partiyası 1-ci katibi fidel castro, şərqi avropa sosialist bloku ölkələrinin rəhbərləri şərqi almaniyadan erich honecker, macarıstandan janosh kadar, rumuniyadan nicolae chauseusku, polşadan wojciech jaruzelski, çexoslovakiyadan gustav gusak, sovet müdaxiləsi ilə sosializm yolu seçmiş afrika dövlətlərinin rəhbərləri, dünya ölkələri kommunist partiyalarının liderləri sizin sərgilənən cansız bədənizin önündə ehtiramla baş əyməyə gələr. vida mərasiminin sonunda isə, dövləti idarə edən ali şəxslər - matəm əlaməti olaraq sol qollarına qırmızı sarğı bağlamış 12 politbüro üzvü zala daxil olar və bir neçə dəqiqə katafalkın ətrafında fəxri qarovulda dayanar, ardınca isə ailə üzvlərinizə baş sağlığı verərlər.
nəhayət, qırmızı rəngli tabutunuz "dom sovet"-dən çıxarılar, zirehli hərbi maşına bərkidilmiş top qundağına yerləşdirilər, qırmızı və qara bayraqlarla bəzədilmiş, yüzlərlə əsgərin çiyinbəçiyin mavzoleyə kimi kənarlarda dayanaraq sədd çəkdiyi karl marx prospekti ilə qırmızı meydana doğru asta addımlarla irəliləyər. kortejin önündə 2 zabitin əlində saxladığı baş katibin nəhəng portreti, onların arxasıyca baş katibə göndərilmiş olan yüzlərlə çələng, ardınca baş katibin qırmızı atlaz parçadan tikilmiş döşəkciklərə bərkidilmiş orden və mükatlarını daşıyan 42 general, ardınca baş katibin cənazəsini daşıyan hərbi zirehli maşın və cənazənin kənarlarında keşik çəkən və asta addımlarla irəliləyən 6 əsgər, arxada isə aşağı ranklı politbüro üzvləri - leningrad şəhər soveti sədri grigori romanov, nazirlər soveti sədrinin 1-ci müavini heydər əliyev, moskva şəhər soveti sədri viktor qrişin, mərkəzi komitə katibi mixail qorbaçov, arxada isə chopinin minor laddakı dəfn marşını ifa edən səyyar hərbi orkestr.
kortej ali sovetin və millətlər sovetinin deputatları, moskva sakinləri və miləmil şəkildə düzülmüş moskva qarnizonun əsgərləri, və mavzoleyin ətrafında gözləyən xarici dövlət başçıları ilə dolu olan qırmızı meydana gəlib çatar, dəfn komissiyasının üzvləri asta addımlarla mavzoleyin üzərinə çıxar. ilk öncə dəfn komissiyasının sədri, ardınca ssri elmlər akademiyasının prezidenti, sonra təsadüfi bir zavod direktoru, sonra isə təsadüfi bir fəhlə çıxış edər və bununla da dəfn mərasimi qapalı elan edilər. 2000 nəfərlik hərbi orkestr yenidən chopinin dəfn marşını ifa etməyə başlayar, və bu qəmgin marşın sədaları altında cənazə dəfn edilmək üçün son mənzilə doğru yola düşər. cənazə kreml divarları nekropolundakı dəfn olunacaq yerə çatdıqdan sonra ailə üzvləri sonuncu dəfə öz yaxını ilə vidalaşar, tabutun qapağı örtülər və 2 qoluzorlu əsgər tabutu kənarlarına keçirilmiş ağ sərt kəndirdən tutar və ehtiyatla, asta bir şəkildə tabutu əvvəlcədən qazılmış qəbrə doğru endirməyə başlayar. bu an 21 topdan yaylım atəşi açılar və aleksandr aleksandrovun tükürpədici və əzəmətli sovet himninin sədaları altında baş katib dəfn edilər. ardınca yuxarı ranklı partokratların hər biri qəbrin üzərinə bir ovuc torpaq səpər və yenidən moskva qarnizonunun əsgərlərinin həyata keçirəcəyi paradı izləmək üçün mavzoleyin üzərinə qalxarlar. təntənəli hərbi marşın sədaları altında əsgərlər mavzoleyin önündən keçərlər.
ən sonda, mavzoleyin üzərində nitq söyləyən həmin 4 şəxs kreml sarayında xarici nümayəndələrin baş sağlığını sırayla qəbul edər və baş sağlığı verən hər bir nümayəndə yenidən gedər, zalda yerləşdirilmiş baş katibin nəhəng portretinin önündə baş əyər. bununla da matəm bitər...
qeyd. entry sovet ittifaqında dövlət səviyyəsində keçirilən dəfn mərasimlərini ümumi şəkildə xarakterizə edir.
entry-də adı çəkilən klassik musiqi parçaları: chopin, marcia funebre
"Mən Qarayevdən *
qara qarayev
təhsil almışam. Qarayev isə Şostakoviçdən *
dmitri şostakoviç
təhsil alıb. Şostakoviç Maksimilian Steynberqin sinfində oxuyub. Şteyenberq Rimski- Korsakovun həm kürəkəni idi, həm də tələbəsi, nəhayət, Rimski-Korsakov özü də Pyotr Çaykovskidən təhsil alıb. Görürsünüzmü, mənim bəstəkar kimi geneoloji bağlılığım hara gedib çıxır? Özü də təkcə mənim yox. Bizim konservatoriyamızın məzunu olan bütün bəstəkarların."
Thomas Goltz - Azerbaijan Diary: A Rogue Reporter's Adventures in an Oil-Rich, War-Torn, Post-Soviet Republic Thomas de Waal - Black garden Thomas de Waal - The Caucasus: An Introduction Svante Cornell - Azerbaijan Since Independence Ronald Grigor Suny - Transcaucasia, Nationalism, and Social Change: Essays in the History of Armenia, Azerbaijan, and Georgia Laurence Broers - Armenia and Azerbaijan: Anatomy of a Rivalry Tadeusz Swietochowski - Russian Azerbaijan, 1905-1920 Tadeusz Swietochowski - Russia and A Borderland In Transition Azerbaijan Audrey Altstadt - The Azerbaijani Turks: Power and Identity under Russian Rule Zərdüşt Əlizadə - ikinci Respublikanın Sonu (rusca)
qeyd. azərbaycanlı və erməni müəlliflər tamamilə qərəzli olduğundan, onların əsərləri qeyd edilməyib. sadəcə, zərdüşt əlizadənin yazdıqları demək olar ki, yuxarıda qeyd olunan əcnəbi müəlliflərin yazdıqları ilə üst-üstə düşür deyə, o qeyd edilib. Əlavə olaraq, 1988 - 1990 hadisələri ilə bağlı həmin dövrün dtk sədri işləmiş vaqif hüseynovun da "Bir ömürdən də çox" memuarına (rus dilində) müraciət etmək olar.
cındırından cin hürkən məkan. sonuncu dəfə 80-ci illərdə renovasiyadan çıxmış, renovasiyadan çıxdıqdan qısa müddət sonra yanğın çıxmış, yanğından sonra xala xətrin qalmasın deyə yenidən təmir olunmuş və hal-hazırda 30 ildən böyük bir müddətdir ki, hələ də təmir olunmur. Hətta, bu yanğınla əlaqədar olaraq aqşin əlizadənin keçirilməsi burada nəzərdə tutulan babək baletinin premyerası təxirə salınmış və sonradan "lenin" sarayında keçirilmişdir.
foyesinə daxil olan kimi kif və toz qoxusunu insanın beyninə hopur. hətta əcnəbi vərəndaşlar da, bu barədə şikayətlərini öz "review"-larında qeyd edirlər. Məsələn, onlardan bir neçəsi:
"Театр начинается с вешалки? Нет, с туалета, с плохой акустики, с загаженых ковров и пор ванной обивкив ложе. Стыдно и грустно"
"Great theatre, amazing building and brilliant performances. Really need to improve their toilet facilities though."
"Great old building. In need of restauration."
"Здание явно требует ремонта, но балет очень понравился, хорошо танцевали и оркестр не подвёл."
"Baku city is spotless cleaned, but this historical building has disappointed the carpet need to change side wall of theatre need maintenance and overall cleaning along with washroom. Authority should do to bring its glory back and match with Baku sparkling streets / parks and other attractions."
tamaşa üçün biletlər 1-1.5 ay qabaqcadan iticket.az-da ya da öz köşklərində satışa çıxarılsa da, ancaq amfiteatr və əsas zaldakı biletlərin 70 faizindən böyük bir hissəsi (ön sıralar da daxil) satılmış vəziyyətdə olur. tamaşaya gələnlərin əksəriyyətinin biletində dəvətnamə yazılmasından bilmək olur ki, teatr biletləri əvvəlcədən müxtəlif nazirliklərə, qurumlara və təşkilatlara satır və bu səbəbdən də biletlərin böyük qismi satılmış vəziyyətdə, satışa çıxarılır.
Bir dəfə təsadüfən, hansısa səbəbdən, heç bir yer satılmamış satışa çıxarıldı, və tez ən ön sırada "Yeddi Gözəl" baletinə bileti aldım. Tamaşaya da, hamıdan tez gəlmişdim ki, yerim tutulmamış orada oturum, çünki tutulsa, əyləşən şəxsə başqa yer təklif etmək əvəzinə çox vaxt bilet sahibinə yeni yer təklif edirlər. Ən ön sırada oturduğumu görən kapeldiner təəccüblü şəkildə mənə yaxınlaşaraq biletimi soruşdu. Biletin üstündə ingiliscə də "Seven Beauties" yazılmışdı. Məni qolumdan yavaş bir şəkildə dartaraq məndən səhv tamaşa - "Sevilya Bərbərinə" gəldiyimi bildirərək məndən teatrı tərk etməyimi tələb etdi. Sən demə bu xanım "Seven Beauties"in "sev" hissəsini görüb, onu "Sevilya Bərbəri" zənn edib. Həm də birinci sıraları yüksək vəzifəli şəxslər, hörmətli qonaqlar, yazıçılar, bəstəkarlar üçün nəzərdə tutduqlarına görə mənim orada oturmağım onu bu qədər təəccübləndirmişdi. Mən də bir az hay-küy qaldırandan sonra, kök və kobud görünüşlü teatrın meneceri gəldi və məndən sakitcə biletimi yoxlatdırmaq üçün ona verməyimi tələb etdi. Aparıb yoxlatdırdıqdan sonra yerin həqiqətən mənə məxsus olduğu məlum oldu. ancaq hər hansı bir şəxsi saxta biletlə içəri daxil olub-olmadığını bilmək üçün, biletlər girişdə barkod oxuyucusu ilə yoxlanmalı idi, ancaq teatr binasının özü kimi işçiləri daxil, hər şeyi köhnə olduğundan biletlər də qədimdəki üsullarla yoxlanılır. girişdə ya olduqca yaşlı bir qadın ya da cavan bir oğlan tərəfindən sadəcə biletə üzdən baxılır və ortadan "cırılır", sonra da içəriyə daxil olmağa icazə verilir.
işçilərinin bir qismi, azərbaycanca danışdıqda nəzakətsiz rəftar göstərmələrinə baxmayaraq, əcnəbi dildə danışdıqda daha nəzakətli olurlar. *
yəqin ki, rəhbərlik əcnəbi vətandaşlara qarşı daha nəzakətli olmağa məcbur edir
Ona görə də normal münasibət üçün rusca, vip münasibət üçün ingiliscə danışsanız yaxşıdır, susa da bilərsiniz...
operanın və ya baletin məzmunu haqqında bukletlər də əsas zalın girişlərindən birinin sağ tərəfində 2 AZN-ə satılır və həddindən artıq xarici vətəndaşın və səfirlik işçilərinin buraya tez-tez gəlib-getməsinə baxmayaraq, bu bukletlər ancaq rus və azərbaycan dilindədir.
gələnlərin böyük əksəriyyəti bakı rusları, rusdillililər, xarici vətəndaşlar ya da ki, konservatoriyanın ya da incəsənət universitetinin tələbələridir. tək-tük hallarda sevgililər gözə dəyir. Yerli bəstəkarların tamaşası olduqda gələnlərin yarısına yaxın bir hissəsi azərbaycanlı olur, xüsusən də "koroğlu" və "leyli və məcnun" operası. Əcnəbilərin və ümumilikdə ən çox tamaşaçının olduğu tamaşalar isə "qu gölü" baleti, "aida" və "sevilya bərbəri" operası olur.
hər nə qədər, azərbaycandakı bir sıra məkanlardan fərqli olaraq insan bir anlıq buranın mədəniyyət məbədi olduğu illüziyasına qapılaraq, burada işləyən şəxslərdən ölkənin digər qurumlarında işləyənlərindən daha fərqli və nəzakətli münasibət gözləsə də, əfsus ki, bura da o qədər də fərqli deyil. hətta deyərdim ki, dram teatrının işçiləri bura ilə müqayisədə daha nəzakətlidirlər. bəlkə də, bura da bir gün renovasiya olunsa, binanın yeniliyindən həvəslənib, "dünya standardlarına cavab verən" işçilər götürməyə başlayarlar -*
hazırkı iran dövlətinin əhatə etdiyi coğrafiyada tarixən müxtəlif dövlətlərin olması onları vahid bir dövlət quruluşunun nümayəndələri etmir. Müasir iran anlayışı, eləcə də onun siyasi təməlləri Elxanilər tərəfindən atılmış, Səfəvilər tərəfindən bu coğrafiyada dini birlik təsis olunmuş hansı ki, bu birlik sonralar milli birliyə çevrilmiş, Ağa Məhəmməd Şah Qacar tərəfindən isə bir dövlət olaraq iran bugünkü şəklini almışdır. Müasir iran Ağa Məhəmməd Şah Qacarın əsəridir, baxmayaraq ki, 225 il ərzində müxtəlif hadisələr baş vermiş, legitimlik konsepti tamamilə fərqli bir hal almış, Avropadan əsən küləklərin təsiri ilə Qafqazlı intellektuallar və Osmanlılar vasitəsilə iran müasirləşmiş, Qacarları Pəhləvilər əvəz etmiş, sonralar bu dövlət Pəhləviləri də devirərək islami Respublika quruluşuna keçmiş, ancaq dövlət hələ də onun əsərinin davamı olaraq qalmışdır...
istinadlar. "Древности Закаспийского края. Развалины старого Мерва", Валентин Алексеевич Жуковский, 1894
منابع مشروعیت حکومت آقامحمدخان قاجار، سجاد حسینی، جعفر آقازاده، ۱۳۹۶
formata uyğun şəkildə entrydə etiraz olaraq öz fikirlərini bildirənlərin yazdıqlarının gizlədildiyi sözlük.
qaydalarda da yazıldığı kimi burada ədalət gözləmək qaydalara ziddir -* : (#216698)
"sözlük "ədalətli" və "demokratik" olma şüarını çoxdan buraxıb. bunu dəfələrlə qeyd etmişik. odur ki, bizi demokratik olmaqla günahlandırmamışdan əvvəl, demokratiyanın sözlük sistemi olub olmadığını bir düşünün."
ona görə də əvvəlcədən deyim ki, sadəcə fikrimi bildirirəm, ədalət gözləmirəm...
hərtərəfli insanın baxmayaraq ki, artıq yazardır, postda yazdıqlarına görə sözlükdən uzaqlaşdırılması çox absurd görünür. yuxarıdakı qaydanı çıxmaq şərtilə bildiyim qədərilə qaydalarda postu necə yazmalı olduğumuzla bağlı xüsusi bir qayda gözümə dəyməyib, üstəlik postunda da təhqirə yol verilməyib.
gravitonun isə uzaqlaşdırma səbəbini bilmirəm, ancaq de gaullenin sartre haqqında dediyi kimi elə yazarlar var ki, onlar sözlüyün "milli sərvəti"dir, sözlüyü sözlük edən onlardır, onların xüsusi toxulmazlığı var və onları heç bir açıqlama vermədən sözlükdən uzaqlaşdırmaq, digər yazarlara qarşı edilmiş vicdansızlıqdır sadəcə...
Mərdəkandakı bağ evinin xalq arasında olan hörmətinə görə yox, Nərimanova görə onda saxlanılmasına icazə verilib.Hansı ki, vaxtilə (1906-cı il) nərimanov haqqında bunları demişdi özü:
"Bilirsinizmi, o kimdir? Onun cibində bir qara qəpiyi yoxdur. Mənim pulumla oxuyur. indi gəlib burada inqilabi danışıqlar aparır, sizi də ağıldan-başdan çıxarmaq istəyir."
Nərimanov isə bu cavabı vermişdi:
“Yoldaşlar! Mən də cənab Tağıyevdən təqaüd alanlardanam. Lakin mən bilmirdim ki, cənab Tağıyev yoxsul müəllimlərə kömək etməklə istəyir ki, onların müstəqil fikirləri olmasın. Hərgah indiyə qədər cənab Tağıyev tələbələrə ona görə kömək etmiş ki, onlar yalnız Tağıyevin dediyini desinlər, belə olduqda mən özümün keçmişimi və hal-hazırımı heç zaman ləkələyə, fəryad etmək lazım gələn yerdə susa bilmərəm. Başqalarının nəinki açıq danışdığı, hətta çar istibdadına qarşı azadlıq yolunda öz qanlarını tökdükləri bir zamanda, mən heç kəsə ixtiyar verməmişəm və imkan vermərəm ki, mənfur qızılın gücü ilə məni susdursun. Mən zəmanəmizin zalımlarından xilas olmaq üçün, gələcək nəsillərin özünü mənfur qızıla satmaması üçün bütün qurultay qarşısında cənab Tağıyevin təqaüdündən məmnuniyyətlə imtina edirəm”
Nərimanov bütün borcunu qaytarır, və Sovet hökuməti bərqərar olduqdan sonra, onun bu səviyyəsizliyinə baxmayaraq, ona bu yaxşılığı edir.
mənbə. eşitdiklərim, oxuduqlarım, gördüklərim, manaf süleymanov
Demək olar ki, istənilən janrda və mövzuda əksər kitabı, elmi məqaləni, komiksi, jurnalı (əsasən avropa dillərində olan) axtarıb taparaq, birbaşa bu saytdan yükləyə bilərsiniz. Saytda 2019-cu ilin iyuluna olan statistikaya əsasən 2,3 milyon bədii olmayan (elmi-texniki, humanitar, ictimai) kitab, 2,2 milyon bədii kitab, 76 milyondan çox elmi məqalə (həmçinin nüfuzlu və ödənişli jurnallardan ), 2 milyon komiks, 0,4 milyon qəzet və jurnal sayı mövcuddur.
Qeyd. Google şirkətinin hesablamalarına görə indiyə kimi dünya tarixi ərzində təqribən 130 milyona yaxın kitab çap olunub. Təqribən bu kitabların 4 faizinə sahib olmuş olacaqsınız.
)
