1914-cü il doğumlu amerikalı rejissor, prodüser.
demək olar ki, hər janrda film çəkib. amma əsasən ona "ən yaxşı rejissor" nominasiyasında oskar qazandıran *musiqili film*ləri - "*west side story*" (1961) və "*the sound of music*" (1965) ilə tanınır. jurnalistika üzrə alii təhsilə başlasa da, kolleci yarımçıq qoymağa məcbur qalıb və film editoru olaraq işə başlayıb.
filmlərində əsasən reallığı, həqiqətləri gösttərməyə fokuslanıb. həmçinin, irqi və diini ayrıseçkiliklərii tənqid edib.
bəzi filmləri:
(baxma: The Body Snatcher) (1945)
(baxma: Born to Kill) (1947)
(baxma: The Set-Up) (1949)
(baxma: The Day the Earth Stood Still) (1951)
(baxma: Destination Gobi) (1953)
(baxma: This Could Be The Night) (1957)
(baxma: Run Silent, Run Deep) (1958)
(baxma: I Want to Live!) (1958)
(baxma: West Side Story) (1961)
(baxma: The Haunting) (1963)
(baxma: The Sound Of Music) (1965)
(bax: The Andromeda Strain) (1971)
(baxma: The Hindenburg) (1975)
(baxma: Star Trek: The Motion Picture) (1979) və s.
Nellie Crain
822 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 13 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 3: Çırak
XP: 391 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 209 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 123,474
Toplam simvol: 740,846
Orta entry uzunluğu: 901 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1.8 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
ev heyvanının ölməsi
jean cocteau
jean cocteau
jean cocteau
yazarların ruh halı
qolqota təpəsi
kitsune
mən 7 sinifdə oxuyanda bizdən 1 sinif böyük oğlan vardı, hər həftə bir qıza sevgi məktubu göndərirdi ciddi-ciddi. bizim sinifdəki qızlardan təkcə mənə gəlməmişdi o məktub. oğlan deyibmiş ki, qəribə qızdı o*
o vaxt sinifdə werido mən idim
. sinif yoldaşım qız da dedi ki, əslində sən çox çirkinsən deyə səndən xoşu gəlməyib. qız ibnəliyə demişdi bunu, amma mənim illərimi aldı gözəllik kompleksimi yenmək. nə qədər ağlayırdım, özümə qapanırdım ki, niyə çirkinəm mən. davamlı özünü başqaları ilə müzakirə edirdim. düzdür, o vaxtlar çox gözəl olmasam da, qızın dediklərinə də layiq deyildim. qız özü çatmaqaş idi, mənim də qaşlarım nazikdi. deyirdi ki, mən qaşımı alıb gözəlləşəcəyəm, sənin qaşların çox nazikdi deyə formaya salmaq olmayacaq. özümə nifrət etmişəm illərcə, introvert olmağıma nə qədər təsir etdi o hadisə.
indi isə demək olar ki, kompleksim yoxdur. başqalarının gözündə gözəl olub-olmamağım da vecimə deyil, güzgüyə baxanda xoşum gəlir xarici görünüşümdən. amma bəzən qızın "sən çox çirkinsən" sözləri hələ də qulağımda cingildəyir...
*paul auster*in 1995-ci ildə yayımlanmış qısa hekayələr toplusu. hekayələr yazarın həyatında baş verib, xoş və pis təsadüflər, yanlışlıqlar nəticəsində baş verən hadisələr, gözlənilməz və qəribə olaylar məcmusudur bir növ. sanki bir neçə dost bir araya gəlib başına gələn qısa, maraqlı hekayələri danışır ha, sanki bir kitaba yığılıb elə.
yazıçının oxuduğum ilk əsəri idi. yanlış seçim etdim, deyəsən. qısa olduğu üçün başladım, amma çox çəkdi bitirməyim. doğrusu, gözləntilərimin çox-çox aşağıaında qaldı. oxumağa vaxt itirməyə dəyməz, məncə. yəni xəyalpərəst birysəniz və təsadüflər sizi çox təəccübləndirirsə, bəyənə bilərsiz. bilmirəm, bəlkə də, mənim zövqümə xitab etmədi. amma ümumən kitab insana nəsə qatmır.
bəzi hekayələr qurmaca təsiri bağışlayır, amma yazar bildirir ki, hamısı real hadisələrdir. ümumilikdə süjet xətti çox zəif təsir bağışladı mənə. sanki başdansovdu yazılıb.
yenə də, çox insan bəyənib kitabı. itirdiyim vaxtıma heyfim gəlir. son zamanlar oxudğum kitablar arasında məni ən çox məyus edən bu oldu.
amerinaklı şair *Henry Wadsworth Longfellow* tərəfindən 1942-ci ildə yazılmış tutqun şeir.
The day is cold, and dark, and dreary;
It rains, and the wind is never weary;
The vine still clings to the moldering wall,
But at every gust the dead leaves fall,
And the day is dark and dreary.
My life is cold, and dark, and dreary;
It rains, and the wind is never weary;
My thoughts still cling to the moldering Past,
But the hopes of youth fall thick in the blast
And the days are dark and dreary.
Be still, sad heart! and cease repining;
Behind the clouds is the sun still shining;
Thy fate is the common fate of all,
Into each life some rain must fall,
Some days must be dark and dreary.
yazıçı ilk həyat yoldaşını trajik şəkildə itirdikdən sonra yazıb bu şeiri. ilk abzasda çarəsizlik, depressiya var. ikinci abzasda ümid, son abzasda isə qəbullanmaq. şeirdə "rain"(yağış) sözü bir növ metaforadır və çətinlikləri ifadə edir.
"Into each life some rain must fall" - yəni hər birimiz zaman ərzində çətinliklərlə qarşılaşmalıyıq.
2009-cu ildə atamın ad günündə iş yoldaşı*
həm də dostu
kitab hədiyyə etmişdi. bayaq gördüm, ilk səhifəyə şeirin üçüncü abzasını yazıb. altdan da *winston churchill*in "Success is not final; failure is not fatal: it is the courage to continue that counts" replikasını. bu gün diqqətlə fikir verib şeir olduğunu anladım, search edib aydınlandım. amma kitaba "be still, said the heart" yazıb atamın dostu. bilmirəm, yanlışlıqla yazıb, ya bilərəkdən... nəysə ki, sayəsində gözəl bir şeir kəşf etdim.
*the raven* və *eloisa to abelard* sonrası aşiq olduğum növbəti poemdir.
yarıtmaz, iş bacarmaz, əlini vurduğu şeyi qırıb-tökən insanlara deyilən xitab.
sözün etimologiyası çox maraqlıdır. deməli, el arasında inanca görə "şəppə" deyə bir ruh var. təzə uşaq doğulan evlərə girib uşağa toxunur, belə şəppə vurmuş uşaqların davranışlarında gerilik olur, iş yarıtmırlar. belə uşaqlara, insanlara da şəppəli deyirlər. inanca görə, uşağın damağında qırmızı nöqtə olarsa deməli şəppə toxunub. ruh evə girməsin deyə o vaxt evin damından yarasa ölüsü asırmışlar.
macar rejissor marcell ivanyi tərəfindən 1996-cı ildə çəkilmiş 6 dəqiqəlik qısa film.
filmin çəkiliş hekayəsi maraqlıdır. marcell kino təhsili alarkən müəllimləri onlara macar fotoqraf lucien herve tərəfindən çəkilmiş "three women" şəklini göstərib bu şəkil əsasında qısa film çəkmələrini tələb edib. tək plan çəkimli bu film 1996-cı ildə cannes film festivalında "ən yaxşı qısa film" nominasoyası üzrə palme d'or mükafatı qazanıb.
ağ-qara rəngli bu filmin əvvəlində 3 qadın görürük. kamera olduğu yerdə 360° dövrə vurur, sonda yenə qadınları göstərir. ela tarrın "the turin horse" filmi kimi burada da külək uğultusu kəsmir. gözəl filmdir, izləyin.
film haqqında rejissorun ətraflı müsahibəsi
var, filmi izlədikdən sonra oxumağınız məsləhətdir.
1973-cü il təvəllüdlü macar rejissor, prodüser.
Budapeştdə film akademiyasında təhsil alıb, daha sonra dramaturgiya, senaristlik, televiziya aparıcılığı üzrə də təhsil alıb.
"*szel*"(wind) qısa filmi 1996-cı ildə *cannes film festivalı*nda "ən yaxşı qısa film" nominasiyası üzrə *palme d'or* mükafatı qazanıb.
(bax: ballada)
(bax: szel)
1979-cu il doğumlu amerikalı rejissor, senarist xanım.
Professor olaraq bir neçə incəsınət məktəbində dərs deyib. *Tribeca Film Festivalı*, *Slamdance Film Festivalı*, *Dallas Beynəlxalq Film Festivalı*, *Nashville Film Festivalı*, *Sarasota Film Festivalı*, *Rooftop Film Festivalı* və *Woodstock Film Festivalı* da daxil olmaqla bir çox film festivallarında proqramçı və münsif olaraq fəaliyyət göstərib.
Həmçinin, film sənayesində bərabərlik tərəfdarı olan və dünyada yüzlərlə qadın bədii film və televiziya rejissorunu dəstəkləyən *film fatales* qeyri-kommersiya təşkilatının qurucusudur.
(bax: i believe in unicorns)
dostların musiqi zövqümə güvənib mahnı atmağımı istəməsi. üstünə gəl dinləyib bəyənmələri. ayhh, adamın xoşbəxtlikdən içi kıpırdaşır...
1971-ci ildə çəkilmiş eldar quliyevin rejissor, rasim ocaqovun operatoru olduğu azərbaycan filmi. filmin senari müəllifi maqsud ibrahimbəyovdur, baş rolda ariadna şengelaya və hacımurad yezigarov oynayıb.
uzun müddət yubatdıqdan sonra axır ki, bu gün filmi izlədim. lap möhtəşəm olmasa da, ümumiyyətlə, qəşəng filmdir. xüsusən də verdiyi mesajlar və aktyorların rol aparması. insana həyatı sorğuladan filmdir, filmin məqsədi budur.
Filmin qəhrəmanı radio jurnalisti Zaurdur. işini dəqiq görür, lakin ona ehtiyacı olan insanları gözardı edir, vaxt çatışmazlığını bəhanə edib görüşləri təxirə salır. film boyunca sanki zaur səhvləri ilə üzləşir, bir növ, *karma* ortaya girir sanki.
xarici müğənni müsahibəsində belə deyir, "insanlar həyatda həmişə bir-birinə borcludurlar. biz hamımız başqaları qarşısında günahkarıq, hər bir kəs kiməsə nə vaxtsa borclu qalıb". Zaur burada etiraz edir, heç vaxt heç kimə borclu qalmadığını, bütün sözlərini tutduğunu deyir. Müğənni də deyir ki, "elə düşünürsüzsə siz xoşbəxt insansız".
--spoiler--
*rza təhmasib*in oynadığı "cəbrayıl dayı" obrazı mənə olduqca təsir etdi. xərçəng olduğu halda yaxınlarına demir, narahat olsunlar istəmir. savadlı insan olduğu üçün analiz nəticələrinə baxan kimi hər şeyi anlayıb. analgin yox, *morfin* vurulduğunu bilir. halbuki, yaxınları da bilir xərçəng olduğunu, ona ağlr hepatit olduğunu deyiblər narahat olmasn deyə.
"Səidə" obrazını *ariadna şengelaya* çix gözəl canlandırıb. Obraz olaraq ağıllı qadın obrazıdır, hisslərinə yenik düşmür, məntiqlə hərəkət edir, reallığı qavrayır, xəyalpərəst deyil.
"Altay" obrazı fikrimcə, yaxşı dost idi. Çünki zaurun onu *ghosting* etməsinə rəğmən daima yanında oldu. Son anacan ümidini itirmədi ona qarşı, inandı.
--spoiler--
Filmdə ön planda olan *jurnalist* mənəviyyatı, vicdan, həyatın mənasıdır. sonda Altayın müsahibəsinə qulağ asarkən zaur sanki aydınlanma yaşayır.
filmin altında belə bir gözəl şərh gördüm:
"dayısının dedikləri onu düşündürdü, səidənin dedikləri ona günahkar olduğunu xatırlatdı, son müsahibə isə onu yaşadığı mənasız, qayəsiz, boş həyatdan oyatdı"...
Filmin musiqilərini çox bəyəndim, bəstəkar *polad bülbüloğlu*dur.
ürəyimə yatmayan isə görüntü, kard çəkilişidir. sanki çox səhnə doğru məsafədən çəkilməyib, yaxud lazımınca fokuslanmayıb. yenə de, izləməyə dəyər filmdir.
dünən təxminən 1 saat davam edən tufanlı, şimşəkli havadan. şəkillərdə heç bir filter, effekt yoxdur.
anam ibtidai sinif müəllimidir, yanına balaca uşaqlar gəlir hazırlığa. mən də eşidirəm səslərini, hərdən yaxşı oxuya bilmirlər. elə olanda anamı çağırıb "mama, yeşikdəki bir də damdakı siçovulların səhər yeməyini vermisən?", yaxud "mama, siçovulların yeməyi qurtarıb e" deyirəm. uşaqlar da inanıb qorxurlar, elə bilirlər siçovullara verəcik onları afdjsghf hələ o dəfə biri ağladı. çox əcayib zövq alıram balacaları cırnatmaqdan. -*
*roustam*in mahnısında eşitmişdim, "mən səni sənə qısqanıram"... deyəsən, indi mən də o ruh halındayam. sən özünün yanındasan, varsan. mənimsə əlim sənə çatmır, məsafələr var. səni səndən qısqanıram, bax. yanındakı insanlardan da qısqanıram, deyəsən. sənin dəyərini bilməyən, səni mənim qədər sevməyən insanlar var yanında, amma mən yoxam. ola bilmirəm, ola da bilmərəm. bəlkə də, qısqanclıq da deyil tam, qibtə edirəm onlara. ya da darıxıram deyə belə qarışıq duyğular keçirirəm. həqiqətən darıxıram. sinəmdə köz kimi odlanır darıxmaq hissi...
indi bunları oxumayacağını bilirəm, yaxşı bilirəm. bəlkə də, hətta güman ki, oxuyacaqsan haçansa. amma indi bunu oxuduğunu düşünmək belə sinəmi isidir. deyəsən, çarəsizlikdəndir. bunu oxuduğunu düşünüb saniyəlik, anlıq xoşbəxtlik keçir bədənimdən. sonra məsafələri dərk edirəm və nəfəsim tutulur, ürəyim sürətlə döyünür. amma bilirəm ki, zaman sürətlə keçir, çox sürətlə. bu da keçər. o şey ki olmalıdır, olacaqdır. başqa nə deyə bilərəm ki?
*roustam* - könlümün yadigarı
sən varlığımın günəşisən
canımın odusan, atəşisən
mən səni sənə qısqanıram
sən soyuq olduqca odlanıram...
sənə çatmır harayım
necə mən səni arayım? ...
*pedro almodovar*ın "78-ci beynəlxalq *venesiya film festivalı*"nın açılışında nümayiş olunacaq yeni filmi. festival 1-11 sentyabr arası davam edəcək.
Baş rolda *penelope cruz*, *milena smit*, *israel elejarde* və digər bir neçə tanınmış aktyor var. filmdə eyni gündə doğuş keçirmiş analardan bəhs ediləcək. rejissor özü film barədə belə deyib:
"Madres Paralelas" ilə qadın dünyasına, analığa, ailəyə geri qayıdıram. Əvvəlki nəsillərin və nəvələrin önəmindən bəhs edirəm. Hafizənin qaçınılmaz varlığı. Filmoqrafiyamda çox ana obrazı var, bu hekayədəkilər isə çox fərqlidir. Mənə əsas ilham verən qüsurlu analardır".
bu yaxınlarda filmin posteri yayımlandı. posterdə məmə ucundan damlayan süd şəkli var. *instagram* da çılpaqlıq səbəbilə posteri blok etmişdi. poster dizayneri də bildirmişdi ki, incəsənətdə nudity yolveriləndir. yekunda instagram üzr istədi senzuraya görə.
2 gün öncə filmin traileri də yayımlandı. fikrimcə, maraqlı film olacaq. izləyən kimi fikirlərimi yazacağam.
siki ilə qoz qıran yaşda olan cayıl
nikli yazar açıq-aşkar trolluq və format daxilində sözlüyün anasını ağlatmağı səbəbilə umbay edilmişdir.
sevgilimin verdiyi kitabı oxuyarkən təsadüfən səhifənin arasında onun saç telini tapdım... refleks olaraq saçı götürüb kənara atacaqdım, birdən fərqinə vardım onun saçı olduğunu. ürəyim elə həyəcanla atdı ki, qəlbimə elə xoşbəxtlik doldu ki, bir neçə dəqiqə hipnoz olmuş kimi saça baxaraq qaldım.
bəzilərinə mənasız görünə bilər. lakin insan aşiq olub üstünə də uzaq məsafəli münasibət yaşayanda bir saç telindən belə xoşbəxt ola bilir... indi sanki səhrada sərin bulaq tapmış kimi hiss edirəm özümü. çox xoşbəxtəm, çoox.
beach house - space song
(baxma: acı uşaqlıq xatirələri/-329640)
münasib qiymətli, dizaynı gözəl, olduqca rahat anti-kafe.
indiyəcən iki dəfə olmuşam orada, sözlükdən bir neçə yazarla birgə. ortam xoş olur, çay və şirniyyat limitsizdir. üstəlik seçim çoxdu, n növdə salma çay var, kofe filan da. işçi heyəti çox mədəni və mehribandı. keçən dəfə yarım saat tez çatmışdım, eləcə oturub gözlədim, əlavə xərcsiz filan.
qiymətlər seçilən otağa görə dəyişir, əvvəlcədən rezerv etirməyiniz yaxşıdır. instagram səhifələrində
qiymətlər haqqında ətraflı məlumat var.
bircə əmması var ki, oyunların çoxu rus dilindədir. rus dili bilməyəndə seçim də azalır. monopoly, uno, jenga filan qalır ancaq.
yenə də, gözəl vaxt keçirmək üçün getməyə dəyər.
bu sifarişi verən: haumea
belçikalı *indie rock* qrupu "*balthazar*"ın solisti *Maarten Devoldere*nin solo proyekti.
bir çox mahnısında sevgilisi, həmçinin *solider's heart* qrupunun solisti *Sylvie Kreusch*un da vokalları var.
ilk albomu "We Fucked a Flame into Being" (2016) *Lawrence* romanı “*Lady Chatterley's lovers*”dan ilhamlanmışdı.
daha sonra 2017-ci ildə "warhaus" adlı albom çıxarır.
haqlarında keçən il entri (#297277) də yazmışdım. kəşf edilməsi lazım musiqiçilərdəndir.
Slyvia isə... qadına aşiqəm rəsmən.
warhaus - memory
warhaus - mad world
warhaus - leave with me
*leonard cohen*, *tom waits*, *nick cave* vibe alıram, diskoqrafiyalarına göz atmağınız məsləhətdir. qrup olmasa da,
(bax: bir mahnısını eşitdikdən sonra diskoqrafiyası endirilən qruplar)
(bax: az bilinən mükəmməl qruplar və mahnılar)
bu sifarişi verən: didier nisma
1965-ci il doğumlu ingilis rejissor, prodüser, senarist. orta məktəb və universiteti yüksək nəticə ilə bitirib. ilk iş təcrübəsi teatrda rejissor asistanlığı olub.
1999-cu ildə kevin spaceynin baş rolda olduğu "american beauty" debut filmini çəkir. film olduqca uğurlu olur və həmin il bafta, golden gobles və ən yaxşı rejissor olaraq oskar mükafatı qazanır. bununla da, film tarixində debut filmiylə oskar qazanan altıncı rejissor olaraq tanınır.
American Beauty, Road to Perdition, Jarhead, Revolutionary Road, Away We Go, Skyfall, Spectre, 1917 kimi filmləri ilə tanınır.
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349

