maşın sürmək

diqqət pozuntusu olan insanlar üçün çətin olan şey. rolda oturduğun zaman hər şeyə diqqət etməlisən. xüsusilə maşınların çox olduğu yerlərdə cəhənnəm əzabı kimidi. pavarotniki yandırıb sağa avqon eləmək istəyirsən ala bir də gördün siqnal səsi. həmin anda siqnal səsi söyüş kimi gəlir adama. sanki bacarıqsız olduğunu şillə kimi çırpır sifətinə. səbirli adamlar yanlarında adam ilə rahat öyrənə bilirlər. səbirsiz adamlar gərək tək məşğul olsunlar. şəxsən mən özüm atamın maşınını oğurlayıb tək sürürəm ki, öyrənə bilim. bir işi icra edəndə istər istəməz yandan gələn səs əsəbə toxunursa var bir problem. lakin bunu qəribləşdirməyi də düzgün hesab etmirəm. vəziyyətin üzərinə basıb yaranı daha da dərinləşdirmək yerinə, bir ayaq saxlayıb yola fərqli şəkildə davam etmək gərəkdir. məsələn yanında oturan gijdıllağa dur sikdir maşından demək kimi. yanında heç kim olmayanda məsuliyyəti öz üzərinə götürürsən ki, başqa əlacın yoxdu. ya öyrənəcəksən ya da öyrənəcəksən, yolun ortasında hərəkətsiz qalmaq deyə şansın yoxdu.
(bax: atanın maşın sürməyi öyrətməsi)

tək içmək

sərbəstlikdən yanayıq. plansız olmaq. küləy əsdi gətirdi məni bura içməyə. ən əsası masadan durmaq zamanını özün təyin etməyin. lazımlı şeylərdəndi. zaman keçdikcə hansısa musiqi parçasının sənə yoldaşlıq edə bildiyini görəndə çəkilirsən. əhval-ruhiyyə məsələsidi. depressiyanın dibini yaşayıb mırtlaşmağa bir şey axtarırsan ki açılasan. tək içəndə belə oluram. necəsə öyrəşmişəm dərdim olanda bölüşməyə insan axtarmıram. o yalnızlığı damarlarıma qədər hiss edib məyusluq keçirirəm.
(baxma: of bu gece de yalnızız)
əyəncəli insanlarla oturub içmək gözəldi. pristav elə masadan durmaq belə istəmirsən. keçən səfər əmi, dayıoğlular ilə oturmuşuq saat da 12ni vurur. əmoğlu dedi ki, bəlkə tərpəşək? dədəm çağırır. içdən o qədər əsəbiləşib kədərləndim, heç nə demədim. 10 dəqiqəyə qalxdıq getdik. o deyir e oturmuşam isti yerimdə, dəymə... həmin vəziyyət. oturmuşuq da niyə dururuq. onsuz da durmayacayıq?

gözəl şeydi, böyüdür bəzən də gic kimi gülümsədir.

sevilməyən insan tipləri

tez-tez, sürətli danışan insanlar. xüsusilə hansısa fikir mübadiləsi zamanı. xoddadı maşını blə dayanmadan danışır. belə adamlar qarşıdakını dinləmir. müxalif olma istəyi duyurlar. hələ bunun gərəksiz həssaslıq nümayişi göstərəni var. dözülməzdi. deyirsən xəbərin oldu da brat fələstin israil qarşıdurması yenə başladı. qayıdır ki, ala o nə söhbətlərdi e sənin minlərlə şəhidin oldu, idarəçiliyin pox gündədi, sənə lazımdı fələstin ya da israil? qayıdıb gijdıllağı şapatdıyasan ki, sözdü də dedim blət nə sikirsən mazqimi? onsuz da oturub saatlarla danışmayacayıq ki mövzu haqqında. sən deyəcəksən filankəs haqlıdı mən diyəcəm bu biri.
(baxma: göreceksin abi bu işe karışmış kim var yok hepsini sikecekler)
(baxma: bu iş öyle kolay değil abi. diğerlerine benzemez. bence sikemeyecekler...)
(baxma: siyasi tartışma bitti)
sürətli danışan insanlar mövzunun budaqlanmasına icazə vermirlər. müxtəlif mövzulara toxunsalar belə sanki, fikirləri düz müstəvidə irəliləyir.

günün mərc kuponu

garantiya vermirəm. özüm üçün yazıb qaralayıram. istəyən yazar, heç məsləhət də görmürəm. ən azından banko banko deyən bookmakerlərdən daha səmimidi. sözlüyün sevilən tərəflərindən biri yazılarında özünü istədiyin peşə sahibi statusuna qoya bilirsən. nəm ala bu gün də bookmakerəm. galatasarayın qələbəsini düşünürəm, real sociedad nə komandadı ki, salzburga qalib gəlsin?

sözaltı günlük

Hər kəsin bir-birinin əlini güdməsini təsir edir. göz yaşı ilə qıraqda bucaqda qalan uşaqlara üzülürəm. bu yalan dünyada insanların canına pulun yapışmasını qəbul edə bilmirəm. hansısa stoldan birbaşa durursan ha. pulun yoxdu deyə. bax bunu qəbul edə bilmirəm. hərə öz bataqlığında kiməsə söyürsə ta noldu. rumkalar yarımçıq qalır, qan qaraçılıq. hər kəs fərqli düşüncə pəncərəsi ilə birləşir. bunu yola verə bilmirlər. insanların empatiiya qabiliyyəti kasaddı. güldürmək yazılmayıb elə bil kitablarında. bəzən çox bəsit cümlələr qururlar. başa düşülən. ancaq əməl etməyəndə duruxursan. dəli olursan. günlər cəhənnəm kimi gəlir. bir baxım hədəflərim var. onları yoluna qoymaq üçün biraz zaman lazımdı. bu zaman ərəfəsində gözə batırsan. niyə tərəf tutmaq, durmaq məcburiyyətində olmalısan. insanların gecə rahat yatmasına məəttəl qalmışam. sözü demək çox sadədi, onun təsiri ilə rahat yatmaq nə bilim. gün keçdikcə özümə daha da zərər vururam. artıq başını buraxmışam, harda partlayar partlayar o tema. rahat bir qıraqda durmaq olmur. bu cəmiyyətdə ayıq baş hadisələri izləmək kimi. dostlarım var yanlarında özümü çox yaxşı hiss edirəm. soruşsan heç adlarını da bilmirəm. çox yaxşıdırlar. susmağı bacarırlar. insan bunu istəyir. çox danışıb, yol göstərənləri bir-bir çıxarırsan həyatından. mən də kefli hansısa evə girmək istəyirəm. üstünə də var gücümlə qışqırıb başa düşülməyi. nətərsən məni tanımadın? necə yəni tanımadın ala? qışqırıram. həyatım boyunca qırıcı olmamağa çalışmışam, olanda da könül almağı. hərhalda içkili idim, bunu bəhanə etmək gülüncdü ancaq təsəvvür elə deyirəm pomidor yumurta istəyirəm. sabah da siqareti tərgidirəm. nə xoşdur siqaret çəkmək birilərinin xətrinə dəyir. oturub ordan burdan danışıb dərdə şərik olanda yox siqaret çəkəndə problem olursan, yaşamasan daha yaxşı. onu bunu bırak nə vaxt tərgidəcəyik içməyi? heç bir ağrının baş etməyəcəyi şey. içib sabaha sağ çıxmayanlardan kimlərik. bir iki gün də belə gedərik. xoşbəxtlik hiss edib birini qucaqlamaq necə də gözəldir? günü ahmet kaya ilə yola veririk davay öpürəm.
(baxma: istek şarkı ahmet kaya)

dress code

hər cəmiyyətin özünəməxsus dress code'i var ki, günümüzdə çoxlarımız öz yaşadığımız ərazidə qınaq obyektinə çevrilirik. geyim elə şeydi ki, içində özünü necə rahat hiss edirsən elə bürünürsən. bəzi geyimləri narahatlıq halına çevirən insanlar var. onlara qalistuk tax ya da nə bilim şortik geyin deyəndə bunu edə bilmirlər. mən şəxsən qış aylarını sevmə səbəblərimdən biri qalın geyinməyimizdi. arıq olduğum üçün bədən quruluşumu sevə bilmirəm. 3 ayı məcbur qolsuz köynəklərlə yola verirəm. yay bitənə yaxın hiss edirəm ki, qolsuza öyrəşmişəm qollu geyinmək istəmirəm. bir tərəfdən də sevinirəm.

insanları hansısa qaydalara tabe etmək yerinə qoyun necə bilirlər elə etsinlər. onsuz da sonda sıxılacaqlar, lijim dəyişdirəcəklər. bəlkə çoxlarına geyindikləri xoş deyil, prinsip olaraq belədirlər.

bu yaxınlarda toya çağırmışdılar. əmim qızı evlənirdi. mənə dedilər biraz lijimli geyin. bizi orda biyabər eləmə zad. onsuz da təzə saruçka almışdım. şalvarım var idi. ortama uyğun geyinəcəkdim. ama insanların tələbkarlığı düşündürür. buralardan çıxıb getmək istəyin çoxalır. sırf belə kiçik şeylər qığılcım yaradır.

oğurlamaq və mədəniyyət anlayışlarının hansısa cəmiyyətə aid olmasl tərətdarı deyiləm. amerika toplumunu buna görə sevirəm. əətrafa nəzər salanda insanların geyimləri çox fərqlidi. bu əksinə sevindirməlidi. bir ara populyar olmuş stillər var idi. orjinal olmasalar da gözəl idi. yanımda oturan dostunun mısmırığ sallayıb "bunlara bax hansısa stili təqlid edirlər" deməsi daha iyrənc görəsnirdi.

nənəmin təndiri

mədəsi həssas olanlar üçün qutabını tövsiyə etməyəcəyim zəncir fast-food məkanlarından. peraşkisi zadı pis döyül öz yerində. yüngülvari atışdırıb çıxmaq olar. bu qutablardan çox yemişəm. marqarini iliklərinə qədər hiss edirsən. heç yaraşmır. onsuz da çöldə yemək yeyəndə marqarini hiss etmək istəyirsən ki ,çöldə yemək yediyinin dadını alasan. 5 dənə qarın qutabı dedim. mədəm qıcqırdı. heç sevmirəm bu halı. bütün günü gəyirəndə ağzına yeməyin pis tamı gəlir. indi yemək qurmanları gəlib məni linçləməsinmtmüüı. ayırd edə bilmirəm. çox vaxt qarın qutabı yeyəndə sumaxla bərabər qarının tamını bütün gün gəyirəndə hiss edirsən. ləzzət edir. sabah da yemək istəyirsən. qutab yemək üçün xüsusi məkanlarım var onsuz o ayrı söhbət. ancaq, bu səfərkində narahatlıq hiss elədim. gəyirəndə ürəyim bulanırdı, pis bir tam gəlirdi. bunu yeməkdə istfadə olunan yağ ilə əlaqəlindirirəm çox güman da belədir. səhvim varsa düzəldərsiniz. qısaca qutabları ilə heç xoş xatirəm olmadı. xəmirləri quru və plastik kimi idi.

edit: bir də ki, kim deyirdi ala xalaşka zad olmur oralarda ancaq bığlı kişilər. doludurlar. hərdə sözləri çəp gəlir, səslərini atırlar başlarına. axırda bir qaqaş çıxıb deyir səsinizdən oturmaq olmur burda zad. həqiqətən elə idi. -*

edit 2: (peraşki vs qutab) qarşılaşmasında məkan fərqinin önəmli olduğunu sübut etdi.

sosial media

zamanla ayrılmaz parçamıza çevrilən məkan. azaltmaq lazımdırmı bilmirəm. bu haqda düşünmək biraz çətindi. əvvəl bir müddət silib uzaq durmağa çalışsam da, 1 ay keçməmiş təkrar qayıdırdım. indi özümü hansısa boşluq halında hisa etsəm, bu boşluğu sosial media xüsusilə də facebook, instagram postları ilə doldururam. zamanı doldurmağı bacarır, üstəlik də yorur gedib yatırsan. həm də silmək mənasız gəlir. iradəmlə savaşacağıma öhdəliyi verərəm ona. təkərə düşər. həm silməyimə ciddi səbəb yoxdu.

son zamanlar məni düşündürən və narahat edən şeylərdən biri də postların alındakı rəylərin bir-birinə oxşamasıdır. tutaq ki, bir dənə gijdıllaq troll video çəkir, paylaşır. altdan yazılan rəyləri təxmin etmək heç çətin deyil. istəyirəm ki, rəylər bölümünü açıb oxuyanda fikirlərin məğzi alçaltmaqdan ibarət olmasın. müharibə başlayandan bəri ortalıqda dönən söhbətlərdən heç açmaq mümkün deyil, girib ya keşfetdə futbol videolarına baxıram, ya da qəşəng qızlar olanda onlara.

edit: yazını bitirib girdim instagrama ilk çıxan postun rəylərinə göz gəzdirdim. eyni amk. bəyaq bir xəbər oxuyuram, espanyolun oyunçusundan soruşublar ki, bəs "barcelona futbol komandası yay transfer pəncərəsində sizi öz heyyətinə qatmaq istədiyi xəbəri doğrudur mu?" bu da cavab olaraq deyir ki," bəli doğrudur. lakin, mən espanyol komandasına duyduğum hörmət səbəbi ilə klubdan ayrılmamağı məqbul gördüm."
biri də rəylərdə bunun var yoxuna kimi yağlıyıb ki, "səni güya alan var idi gijdıllaq?" normal şeylərdi də, qaqaş. bunları irad olaraq qabarıqlaşdırmağa ehtiyac yoxdu, ancaq sən də dur sikdir də.

ofisant olmaq

gərək heç kimin qabağından yeməyəsən. burda tamamən maddiyyatdan söhbət gedir. pula görə per peysərin göt-göt danışmağına tab gətirməyin. yaxşı kollektiv tapmaq çətindi. mən o qədər olub ki, hansısa borzuya görə dalaşıb çıxmışam. heç bir həyəcana zada ehtiyac yoxdu. verdikləri pul da nədi kiV ancaq sənin yol pulunu, siqaret pulunu tamam eliyir. ilk məbləği dərk eləmək lazımdı ki, xüsusi bir şey vermir sizə restoran rəhbərliyi. bəzən səndən 5-10 yüksən alan adamlar üzərinə elə çımxırır ki, ordaca cavabın vermək lazımdı. yoxsa çox olarlar, restorandan çox restoran. onlar da insandı arkadaşlar, psixoloji üstünlük ilə çarxı fərqli istqamətdə hərəkət etdirə bilərsiniz. xoşunuza gəlmiyən hərəkət oldu, çəkin qırağa söhbət eliyin. bu arada yaxşı kollektivə can qurban, adam heç bilmir zaman necə gəldi keçdi.