linkedin

heç sevmədiyim ortamdır.təbii ki faydaları var.bir çox insana iş tapmaqda kömək olur.o vaxt kiber təhlükəsizlik üzrə kursa gedəndə ilk gün müəllim dedi "açırsız linkedin ora yazırsız cyber security student".elə o vaxtdan adım olub elə.connections hamsı o sahədəndi.indi özüm mühasibat üzrə gedirəm.bilmirəm silim onu ya əlavə edim bunu.
orda da bir iki lab işləyən kimi hamı paylaşır.o ortama girəndə insan elə geridəqalmış hiss edir.bəlkə yarıda qoymağıma səbəb o da olardı.düzü gördüm mənə görə deyil o sahə.əslində mənə görədi amma osint hissəsi.çox bilik tələb olunurdu çətin gəldi axırda kursda sonuncu imtahana girmədim qaldı elə.nəysə ağlımda hüquq oxumaq da var.görəsən axırda nə olacam deyə hər gün düşünürəm.məncə heç nəyi silməyim 2ni də əlavə edərəm linkedinə.

sevgi

"Bir gün anlayacaqsan ki, bütün bu ehtiras, ağrı, qəzəb və emosional yelləncəklər heç də sevgi haqqında deyilmiş... Onlar sadəcə əhəmiyyətli birindən uzaqlaşmaq, ayrılmaq (separasiya olunmaq), böyümək və özünü tapmaq cəhdi imiş.
insanın "güclü sevgi" kimi hiss etdiyi şey əslində çox vaxt sevgi olmur. Münasibətdə çoxlu ağrı, gərginlik, qısqanclıq və davamlı emosional dalğalanmalar varsa, bu, çox dərin bir hiss kimi hiss oluna bilər, amma əksər hallarda bu, sevgidən çox insanın daxili mübarizəsidir." Bir psixoloq tərəfindən yazılmış yazıdır.
Hər zaman düşündüyüm şey bu idi.Bu mübarizəyə "sevgi"adı vermək.Ona görə deyirəm ki,indiyə kimi heç kimi sevməmişəm.Özüm özümlə mübarizədə olmuşam.Sübut etməyə çalışmışam özümü özümə.Nəsə yolunda getmir kimi hiss etmişəm həmişə. Mən bunların heç birinə sevgi adını verə bilmərəm.Bir gün həqiqətən özümlə tam olsam onda həqiqətən aşiq olaram sevgini hiss edərəm. Biz sanki özümüzə sübut etməyə çalışırıq ki,biz sevirik və o bizi sevir.Və inanıram ki, bunun üçün insanlar hər şeyi edər.Maşın,pul və bir çox hədiyyələr.illər verə bilər.Amma sonda ayrıla bilərlər.Bəs adı nədir desələr.Bilmirəm sevgi olmadığına isə əminəm.Kimsə buna sevgi adın verirsə özü bilər.insanlar o insan üçün bütün həyatlarını qurban verir,özlərini fəda edir,hər şeydən keçir ve nəticədə "lüt" qalırlar.özlərindən də uzaqlaşırlar.Məncə bu sağlam olmayan sevgi adı verilən qarışıq hisslər insanı yerə vurur,süründürür,özündən uzaqlaşdırır,amma ele bir uzaqlaşma olur ki, gözünü açsan görməyə çalışsan onda özünə də bir o qədər yaxın olacaqsan,acizliyini qəbul edəcəksən.bəli bu "sevgi" həm də bir lütufdur ki görək özümüzü,amma biz nə qədər burada itsək nə baş verdiyinə həqiqətən baxmasaq elə bu yolda azacayıq,münasibətdən münasibətə sürüklənəcəyik.ümid edirəm hər kəs bir gün sevgini tapar və bu yolda daha az fədakar olar,daha az insanların hissləriylə,özümüzlə oynayarıq.içimizdə baş verən hissləri,yaşanmışlığı dəyərsizləşdirmək istəmirəm,bu hər kəsə aid deyil təbii ki.Bizi pis insan da etmir,normaldır.Günahlandırmaq üçün də paylaşmıram,sadəcə müşahidə etmək üçün.Məncə bunu müşahidə etmək bizə daha çox kömək olar,nəinki elə bu saat münasibəti bitirmək.Çünki sən artıq bunu biləndə görürsən ki sən bura aid deyilsən,bir gün gedəcəksən,indi gedə bilmirsənsə də dua edərsən ki,Allah səni xilas eləsin.
Çıxıb getmək həqiqətən asandır,amma sən buradan "götürəcəyini",lazım olanı qoyub getsən ya bura yenə qayıdacaqsan ya başqa bir münasibətdə tapacaqsan özünü eyni halda.
Bunları yazmağımın səbəbi özümə xatırlatmaqdır daha çox.Nələrisə yazıya tökməsəm içimdə dolub-daşır,itirəm orada.Bəzən mən də unuduram,darıxıram.Amma bunları xatırlayanda xilas olmuş kimi hiss edirəm.

xoşbəxtlik

hal-hazırda elə xoşbəxtəm.ancaq gülürəm istəmsizcə.qorxduğum,qaçdığım o şeyin üstəsinə getdim.və o qədər də qorxulu olmadığını öyrəndim.sevincdən ağlaya bilərəm.sanki aylardır məni narahat edən,boğan şey bu imiş.azadam sanki.insan üzləşməyəndə lap qorxur birdən nəsə olar deyə,üzləşəndə isə artıq rahatlaşır.bəlkə nəticələr bir az pis çıxacaq,amma mən onları qaldırmağa gücüm var artıq,qaçmıram.əslində yaxınlarıma,dostlarıma deyə bilərdim,amma özüm həll etməyə çalışdım,kiməsə görə adi,mənə görə böyük şeydir.o qədər xoşbəxtəm ki.bu addımı atmayandan əvvəl içim içimi yeyirdi,birdən çox pis olar deyə.hər cür ssenari qurmuşdum.indi azadam.günlərdir sanki nəfəsim kəsilir,nəfəs ala bilmirəm,nə qədər yoga,meditasiya edirəm,ancaq elə rahatlayırdım.indi sanki rahatam.çiynimdən bir yük qalxdı.içimizə atdığımız hər bir şey nə cür olur olsun qabağımıza çıxacaq bir gün.ona görə üzləşməkdən başqa çarə yoxdur.heç kimə bunu deyə bilmirdim,sadəcə bura yazım dedim.bir tək bu günlərdə yanımda olan gemini'ə təşəkkür edirəm.

keçmiş sevgiliyə demək istənilənlər

arada darıxıram səndən.nə səni unuda bilirəm nə kiməsə şans verirəm.səni gözləmirəm.qəbul etmişəm artıq olanları,səni.sadəcə unutmağa çalışıram.çox məşğul olanda çox yada düşmürsən.amma anidən gülürəm.sənlə biz çox bənzər idik amma heç vaxt da olmazdıq buna görə.çünki bir birini yaralayan insanlar olmaz məncə olmamalıdılar da.yaxşı ki hər şey bizim əlimizdə deyil.axı insan özü özünü bədbəxt edə bilər beləcə.yaxşı ki tanrı bəzi şeyləri əlimizdən alır.yaxşı kı sonunda biz müəyyən etmirik.yenə də yaxşı ki bizə seçim verilir.amma seçə bilənlərə.amma özümə sözüm var ki unudacam.yavaş yavaş təsirin azalır.yaxşı ki.sevinirəm ki bəzi insanlar bizlə gəlmir həmişə.sevinirəm.sevinirəm çünki qorxuludur bütün qərarı mənim verməyim.ki nə qədər güvənirəm bu qərarıma.mən görmürəm bir şeyi.amma tanrı görür görmədiyimi.bəlkə də görüb mən də görməzdən gəlirəm.amma narahat olma səni mənə xatırladan az şey var.sadəcə özüm yadıma salsam onda birtəhər.yenə də səndən əvvəl mən başqa idim.səni ilahiləşdirmirəm çünki məncə sən olmasan başqa biri olardi dəyişimim üçün.yenə də sən həyatımdan keçmisən.sən yenə də hamı kimi olmamısan mənim gözümdə.nə dəyərini azalda bilərəm nə artıra.insan gərək haqqı deyə.yenə də alınmadı.sən bir dost kimi yaxşısan.amma sən yaxşı sevgili olmadın.sən ata kimi qəşəng ata olarsan amma uşaqlarına.hər şey edərsən.səni bilirəm.bilirəm sən də məni.amma yaxşı ki bitdi.səni unudacam.nə olursa olsun.
heç vaxt sevib dərdindən ölənləri anlamamışam.anlamayacam da.hər şeyin həddi var.nə qədər sevsək də ürək nə qədər eləsə də bir yerlərdə beyni araya salmaq lazımdır.kim ki deyir alınmır vallah qəşəng alınır.sadəcə insan icazə vermir buraxmağa.onu edəndə rahatlaşır.çünki məncə sevgi əsir etmir.sevgi seçimdir.dərdindən ölmək deyil.sevgi adı altında hər iş görülür.yalandan sevgi adı verilir sevirəm deyə.yox.bu sevgi deyil.bu psixoloji narahatlıq olar ya asılılıq olar.bilmirəm başqa nə olar.amma sevgi əzab verib səni dəyərsizləşdirən deyil.

musiqi

bəzi musiqilər var ki bir daha onlara qulaq asmaq istəmərəm.onlar mənə o vaxt qulaq asdığım halımı,vəziyyətimi anladır.və bir daha o ruh halına düşməmək üçün qulaq asmaram.belə də təhlükəlidir musiqi.ən mükəmməl musiqi belə olsun,o musiqiyə ki sən müəyyən bir hala düşüb qulaq asırsan,o yazılır yaddaşa.o musiqi bir növ xəyanət olur indiki sənə.çünki heç kim geri dönmək istəməz bir çox anlarına.ən yaxşı musiqi həzz alaraq dinlənilən musiqidir.orada sadəcə musiqini bəyəndiyin üçün qulaq asırsan,bağ qurmadan.hansı musiqi görürəm məni tetikleyir,deyirəm "söndür o poxu"paster demiş.

yazarların həyatdan çıxardığı dərslər

oturub nəyisə gözləməmək,göz görə-görə etmək,məsələn kefinin olmaması,axotunun olmaması,mükəmməlliyətçilik və s.bunlar heç biri əsas vermir.təbii ki burada demirəm iqnor etmək lazımdır hissləri və düşüncələri,amma bir vaxt limiti qoymaq lazımdır ki bunu davamlı etməyəsən,orada qalmayasan,çünki heç vaxt o an gəlməyəcək.ola bilər pis hiss edə bilərsən amma yenə də doğru olan seçimi etmək lazımdır.hisslərimizi nəzərə almamaq və həddindən artıq orada qalmaq.burada balans lazımdır.məsələn elə indi yetərsiz hiss edirəm çox mükəmməlliyətçiyəm amma bacardıqca ilişmirəm orada,qəbul edirəm onu, situasiya məni yeyib bitirir,geri addım atmaq istəyirəm,amma etmirəm,çalışıram.bu hissi hiss etmək məni tamamilə ondan ibarət etmir.eləcə də ağlımızdan keçən hər şey düz deyil.yəni ağlıma bir şey gəldi.okay narahat edirsə təhlil et,amma onu həqiqət kimi qəbul etmə.düşüncələrimiz və hisslərimizdən ibarət deyilik biz.sadəcə onlara əsasən bəzi şeyləri görə duya bilirik bu da bizi canlı edir.orda asılı qalmamalıyıq.eləcə də başqalarının fikirləri.burada hörmət etməyi deməyəcəm. elə fikir var orda hörmət ediləsi bir şey yoxdur.amma boş vermək lazımdır.yola vermək sadəcə.
hər kəsin bir həqiqəti olduğunu qəbul etmək,kiməsə nəsə sübut etməmək.həyat şəraitlərimiz müxtəlifdir və biz həyatdan fərqli dərs çıxarda bilərik,bəzən sənin görmədiyini bir dostun görə bilər,biz çünki görə bilmirik bəzi şeyləri özümüzdə.ona görə ilişib qalmamaq lazımdır.inandığım bir şey var ki əgər nə qədər düşünüb cavab tapmırsınızsa deməli cavab o deyil yaxud görməli olduğunuz bir nüans var görə bilmirsiz.yalnız bir cavab da yoxdur.vəziyyəti təhlil edəndə insanların nəyi,niyə etdiyini görürsən və artıq onlara başqa gözlə baxa bilirsən.sən bir insansan və belə seçim etmisən.burada söhbət onlara haqq vermək,empatiya göstərmək deyil.sadəcə anlamaqdır.və onda artıq sorğulamırsan "sən niyə beləsən","niyə mənə bunu etdin" görürsən ki sənlə yox o insanın özü ilə münasibəti ilə bağlıdır əgər sənə düzgün davranırsa deməli özünə də elədir və qərar verəndə də arada qalmırsan "görən nə edim" demirsən soruşmursan heç kimdən "bu insanı tanıya bilmirəme" demirsən.başa düşürsən və seçim edirsən sadəcə o insan belədir və mən onu istəmirəm.çünki mən özümə əgər sağlam şəkildə davranmağa çalışıramsa ətrafımda da özü ilə münasibəti belə insan istərəm.özü ilə məsələsini həll etmiş insan.təbii ki bu bir prosesdir və 100 faiz tam olmayacaq.amma bizim yolumuzda bizə daha uyğununu seçə bilərik.
həddindən artıq kimisə də anlamağa çalışmağın empatiya olduğunu düşünmürəm.məncə altda yatan başqa səbəb var hər kəsə individual.mən özümdə o səbəbi görmüşəm bir növ.amma hər kəsdə belədir deyə bilmərəm.normal empatiyadan danışmıram sadəcə həddindən artıq hər kəsi anlamağa çalışmaq,özünü onun yerinə qoymağı deyirəm.bu insanlar başqalarını anladıqları qədər özlərini də anlayırlar mı,özlərinə bu qədər empatiyalı davrana bilirlər mi burası mübahisə olunar.
hər şeyi nəzərə alaraq istəsək də əlimizdə olmayan bəzi şeylər.bunları görməzdən gəlməməliyik amma burada da ilişməməliyik..
başa düşürsən ki indiyə kimi sənə öyrədilənlər səhv imiş.onda gərək bəzi şeyləri başdan yaradasan,mənə maraqlı deyil məsələn kim necədir nə edir.kimsə yanımda kimisə misal göstərəndə o belə edir deyə.maraqlı deyil qısa kankret.hərənin öz yolu var və bir xəttdən ibarət deyil.mən başqası deyiləm,olmaq istəmirəm də,niyə o mənə maraqlı olsun,niyə onun nə etdiyi,hansı yerdə olduğu ilə özümü müqayisə edim.
hər şeyə rəğmən öz yoluna baxmaq,amma orada da ilişməmək.əylənmək də lazımdır.hər şeyi sınamaq .indi bu hər kəsə aid deyil.mən asılı hala düşmürəm nədənsə ona görə 1 dəfə etməklə nəyisə davam etdirməmişəm.amma ola bilər hər kəs belə olmasın.bilmirəm bunu iradəmə verim ya seçimlərə.məncə seçimdən asılıdır.
digər insanların fikirlərinin,cəmiyyətin fikirlərinin bizim ağlımızı qarışdırmasına fikir verməmək.çünki sən bəzən bilirsən bu sənə görə düzdür amma ağlın qalır axı deyirdilər bu beləymiş.mən tanıdığımı düşündüyüm insanı sırf buna görə yanlış anlamışam.halbuki iç səsimə inansam görəcəkdim ki o insan düz deyirmiş.amma sosial media,cəmiyyət..deməli yetəri qədər qəti deyilmişəm yaxud doğrularım yetəri qədər köklü deyilmiş.
problemlər heç vaxt bitməyəcək.amma onlara reaksiya şəklimiz dəyişə bilər.
nəyəsə,kiməsə etiket vurmamaq.bu yuxarıda dediklərimin cəmidir elə.biz bir şeydən ibarət deyilik.özümüzdə bunu görsək başqasında da görəcəyik,başa düşəcəyik ki əsas seçimlərimizdir.
ən sonda isə başqasının həyatından çıxardığı dərslə maraqlanmamaq.sözdə oxusaq da bizə təsir edəcəyini düşünmürəm,sadəcə özümüz dərk edəndə anlayacayıq.

övlad sahibi olmaq istəməyən adam

əvvəl o adam mən idim.fikrim çox qəti idi amma bəzi ailəri görəndə içim əriyir həqiqətən.elə bilirdim yoxdur belə ailələr.amma vallah elə gözəl ailələr var ki,uşağı o qədər şüurlü böyüdürlər əriyərək o görüntülərə baxıram.onda görürəm ki mən də istəyərəm bir gün.heç ailəcanlı olmamışam,ailə dəyəri bilməmişəm.amma bu il onun nə qədər dəyərli olduğunu gördüm.öz ailəmizdən müəyyən şeylər gördüyümüz üçün bunu istəmirik.haqqımızdır da.amma bəzi görünütülər var ki onlara baxanda əriməmək əldə deyil.təbii ki bu əsas vermir uşaq dünyaya gətirməyə. yenə də insan istər ki özü görmədiyi şərtsiz sevgini övladına yaşatsın.yadıma dostumun "səndən çox gözəl ana olare" deməsi yadıma düşdü.duygulandım aqa.

epşteyn faylları

düşünürəm ki bu faylları üzə çıxartmaqda məqsəd hər şeyi aydınlaşdırmaq və s deyil sadəcə bizə göstərirlər ki bəli siz zəifsiz,biz idarə edirik həmişə də idarə edəcəyik.siz bilin,amma onu da bilin ki nəsə edə bilmərsiz.ölkənin prezidenti bunun içindədirsə daha nə gözləmək olar yəqin demokratiya dedikləri budur,hər kəs hər şeyin fərqindədir,nə istədiyini edir və vətəndaşlar isə heç nə edə bilmir.biz bilməyinizi istədiyimiz üçün onu önə çıxardıq və s.onsuz trumpın müsahibələrdə öz qızı haqqında dediklərini eşitmək belə dəhşətdir.yəni onlar icazə verdiyi üçün bilirik,ən acınacaqlısıdı da budur,yoxsa bu dəq fbi bizi düşündü getdi araşdırdı,ona icazə veriblər çünki.camaat da durub ay ronaldo,messi orada olub zad.söhbətin məğzindən uzaqlaşmaq üçün hər bir məlumat var ki başımız qarışdırsın.əsas faktoru qoyub məşhurlardan kim var danışılır.

yazarların hazırda düşündükləri

bu gün anamla cinemaya yan yana filminə baxmağa getdik və normalda fragmana baxıram bu dəfə isə baxmadım bir nəfərin tövsiyəsi ilə getmişdim bilirdim maraqlı olacaq.film də valideyn ilə baxılmayacaq filmdir söyüşlər və digər səhnələr.orada bir az utandım dedim anam bəyənməz falan amma filmdən çıxanda neqativ bir şey demədi.mən də bir az günahkarlıqdan çıxdım.filmi tövsiyə edirəm bu arada vaxt necə keçir insan bilmir.sözümün canı mən əvvəllər anamı dəyişdirməyə çalışırdım.sonra isə buraxdım.xilas etməyə də çalışırdım.onu da buraxdım.çünki mən bir şey edə bilmərəm.əgər ki insan özü xoşbəxt olmağı bacarmasa,bunu seçməsə,daim eyni yerə qayıtsa,öyrəşdiyi üçün oranı seçsə təkrar.mən özüm nəsə etməyə çalışıram və görürəm anam da dəyişir.insan 7də nədirsə 70də o deyil.dəyişim seçimdir.amma çətin olduğun bilə-bilə yenə seçmək.məcbur etmək lazım deyil ki sən dəyişməlisən.ən yaxşısın insan özü bilir.nə film,nə kitab tamamilə dəyişə bilməz bizi,yəni dəyişimə təkan verər amma sonda qərar yenə bizimdir.mən indi olduğum kimi qalmaq istəyirəm hansı ki asandır amma necə asandır deyim.burda əzab çəkirsən,qruzdasan,depressiyadasan,bezginsən,daim fərqli ola bilərdi kaş bəxtim gətirərdi,başqa ölkə,başqa ailədə doğulaydım və digər fikirlər.elə bilirsən çətindir bu.amma öyrəşdiyin birşeydir və bu dəyişimdən daha asandır.çünki sən dəyişmək istəyəndə artıq nədənsə tutuna bilmirsən.o əvvəlki bəhanələr yoxa çıxır görürsən ki bəli var o bəhanələr, sadəcə sənə kömək etmir bu an.dəyişimdə sən qalırsan indi özünlə üz-üzə.əvvəlki o depressiv obrazın gedir.görürsən necə də lütsən.ona görə qayıtmaq istəyirsən əvvəlki halına.hansı ki öyrəşmisən orda daim başqası,kimsə,nəsə günahkardır.dəyişim çətindir sən gərək başdan yaranasan.amma özündən nifrət edərək yox qəbul edərək.başa düşəsən ki o vaxt o obraz səni həyatda tutub canlı edib.amma indi ehtiyacın yoxdur ona çünki yerində sayırsan o obrazda sən və o pis deyil,o da sənsən,dəyişimi istəyib özünü başdan yaratmaq istəyən də sənsən.indi realist rejimə keçirsən.ola bilər amma kiminsə yadında əvvəlki sən kimi qala bilərsən.bəli biz dəyişirik,özümüzün dəyişdiyini görürüksə onda bilirik başqası dəyişir.yox yalandan irəli getdiyimizi düşünürük və heç kim dəyişmir deyiriksə onda biz özümüzü üstün sayırıq mən dəyişirəm o yox fikri ilə.əslində heç sən də dəyişmirsən.nəsə öyrənməklə dəyişmirsən davranışın da dəyişəndə əvvəlki sən kimi davranmayanda qərar verəndə dəyişirsən.yoxsa ki mən nolsun insan psixikasın bilirəm.hər şeyi bilirdim amma yerimdə sayırdım.yaxşı ki psixoloq zad olmadım allah saxlayıb.
hər hansı mövzuda kimsə tövsiyə istəsə yaxınlardan deyirəm bunu eləsən yaxşı olar.eləmir.okaydı çünki mən məcbur edə bilmərəm.yaxşılığı üçün deyə bilərəm sadəcə.amma bilirəm ki əgər bir gün an gəlsə onda heç soruşmayıb özü edəcək doğru olanı və özüylə üzləşəcək nəticəsi nə olur olsun qane olacaq.
burda insan səhv qərar da verə bilər amma onun məsuliyyətin də götürməlidir.yenə də günahlandırmayaraq özünü.hansı ki günahlandırsan gedib yenə eyni şeyi edəssən nolsun ki düşünürsən peşmansan.nə qədər qaçsan o qədər yaxalanassan.təbii ki hər şeyi sözdə demək asandır.mən özüm də yazını oxusam deyəcəm düz deyir o məlumatı qoyacam cibimə.sadəcə informasiya kimi.ya da ki əşi danışır da deyib keçəcəm çünki ləzzət eləmədi.ya da ki fikir ilə razılaşmayacam amma deyəcəm okay bu da onun bir həqiqəti.
nə qədər ki birşeylər bizə 'dəyir' onun-bunun sözü,özü,fikri,hərnəyisə baxışı belə onda insan rahat ola bilmir qəfəsdədir sanki.əlini hara atırsan nəsə toxunmalıdır sənə.bu əzab verir adama.elə bilirsən həssassan elə bilirsən empatiyalısan elə bilirsən sən istiqanlısan elə bilirsən sən küsəyənsən.amma sən bir azcana zəif olduğunu qəbul edə bilmirsən.bir azcana ha.tamamilə yox.yavaş yavaş qəbul eləsən görəcəksən yox sən başdan ayağa elə zəifsən salam əleykim.onda deyəcəksən sərf eləmədi qayıtdım əvvəlki halıma.iş orasıdır ətrafda da elə sənə belə yanaşan insanlar saxlayırsan.onlar da sənə bu etiketi yapışdırıb.yaşıyırsan bomba kimi.amma görürsən adicə sosyal ortamda elə bilirsən hamı sənə baxır amma hamı öz işində.okay 1-2-3 ü baxa bilər.amma görəcəksən yox məsələ adamlarda deyil elə sənin içindədir.sən özün özüvə elə baxırsan.o baxışlar sənin özünündür başqasının yox.bundan qaçırsan.bunun da adın qoyurlar nə bilim sosyal fobiya.burada əsəbləşirəm çünki heç bir gijdillağ durub demir ki ay qardaş nə sosyal fobiya.adı olur özüvə baxmağa götün çatmır fobiya.elə bilirsən başqasının baxışıdır o amma yox.bəli mən çox yazmayım,çünki ədəbimi pozmaq istəmirəm.məncə problem bir azcana bax azcana ha özümüzə baxsaq ola bilər mi ki mən gijdillağam deyə sual versəm ola bilər mi ki mən eqoistəm ola bilər mi ki mən qınadığım hər kəsəm ola bilər mi ki başqasında tənqid etdiyim o səs özümə demək istədiklərim amma götümün çatmadığı səsdirsə desək olar əla.
hər şeyi yoxsa normallaşdırıb bəzək vurub ad qoyuruq.mənə çatmır da bu verilən adlar.axı bir vəziyyəti necə bir ad ifadə edə bilər.mütləq ki istisna vardır.o hara yazılır bəs?
insan psixologiyasın bilmək lazımdır amma ən çox o bilənlərdən qorxmaq lazımdır.çünki sadəcə bilgi yetmir.
yenə qısaca deyərək bitirməyə çalışıram ki..yoxdur qısaca deyəcəyim çünki uzundur fikirlərim və yoruldum.

17 yaşında olmaq

elə bir yaşdır ki düşünürsən ən düzgün sənsən,ən bomba sənsən.fikirlərində çox qətisən.deyirsən heç vaxt dəyişmərəm.nə qədər çox inanırsan özünə o qədər də çox sarsılırsan amma.hər şey də sənə toxunur,təsir edir.hər şey sənə canlı gəlir,sənə gəl-gəl deyir.deyirsən etməsəm peşman olacam,içimdə qalacaq,qoy edim.bu təkcə bu yaşa aid deyil düzdü.amma bu yaşda tamam ayrı şeydi səhv eləyib peşman olmaq adama ləzzət edir.bilmirəm məndə elə olub ya hamıda da.o yaşdakı qədər hissləri dərin pik yaşamıram indi. o yaşda külək kimisən hara gəldi əsə bilərsən.indiki kimi gələcək qayğım yox idi onda amma hər adi şeyə görə qruza düşməyə hazır idim.indi 1 dəfə ağlayıram sonra etməyim lazım olan şeyi edirəm.