sevilməyən insan tipləri

bura təbiii ki, də bir neçə insan tipləri yazmaq olar. mən başıma gələn bir hadisəni yazacam. universitetin 2ci, 3cü həftəsi-filandı. bir uşaq oturdu yanıma təsadüfən. uşaq dediyim qrup yoldaşım yəni.

aramızda keçən dialoq:
uşaq: kitab oxumağı sevirsən?
mən: hə
u: mən də sevirəm. çox kitab oxuyansan?
m: belə də. işim düşəndə oxuyuram. sən bəs?
u: 248 kitab oxumuşam
m: lap yaxşı

oxuduğu kitab sayını saymaq normaldı. bunu niyə dialoqda bildirəsən axı. kitab oxumaq üçün oxuyan qənaəti verir qarşıdakına. insan yarımçıq buraxar kitabı, ya nə bilim nəyisə araşdırmaq üçün müəyyən bir hissəsini oxuyar və s. bunu müzakirələrdə bildirmək çox yersizdir. və sevmədiyim insan tiplərindədir. kitab oxuduğunu gözə soxmağın elə kitabı ancaq oxuduğunu göstərir, dərk etdiyini yox.

universitet

Bayaq fizika dərsinin midtermindən 0 almışam, vərəqi verdi, apardım eləcə nətər var boş da qaytardım ki, yazın 0-ı, heç bir sualı bilmirəm. Durub mənə leksiya keçir. Gijdillaxsan, ala? Qiymətim barədə mən narahat olmalıyam, durub burada mənə sikik nəsihətlərini verməyin yeri yoxdu. Zatən bir 30 ildi, eyni slaydları üzündən oxuyursan. Bir az tərs sual verəndə təkərə düşürsən. Durub bu sistemdə hələ mənə öyüd-nəsihət verəcən? Nç, başın üçün deyil. Sikdirib, getsəydim xaricə.

(baxma: Azərbaycanda universitet dramı)

qocalma qorxusu

əvvəl düşünürdüm ki, əşi onsuz da 50-60 yaşıma kimi heç qalmaram. ona görə qocalmaq qorxusu yox idi, heç bu haqqda özümü yormurdum. amma bu gün dedim, "ya qalarsam?", bəs, onda necə? "ya yaşamaq istəyərsəm?", həmin an dərinlərdə çox pis sızıltı hiss elədim, çünki düşün gəlmişəm 60 yaşıma və bir anlıq keçmiş, xatirələr, cavanlığım, uşaqlığım, ilk sevgim, öpüşüm, tələbəliyim, ailəm, dostlarım, ilk dəfə ölkəni tək edəndə gələn həyəcan və s. yadıma düşür, ancaq mən istəsəm də heç nə edə bilmirəm. saatın vuran hər bir əqrəbi məni daha da qocalığa, yəni ölümə aparır.

indi həyat sürətli olub, necə gəlir-gedir bilmirik. adicə 1 aya artıq 2024 də bitir, elə bil dünən təzə girmişdi. sürətli texnologiya, həyat bizi də öz ağuşuna alıb. necə yaşadığımı çox da hiss edə bilmirəm. düzələcək amma, çalışıram düzəltməyə. qocalıq yadıma düşəndə fərqinə vardım düzəlməli çox şey olduğunu, günü hiss eləməyi, mənasız şeylərin, sabahın, 1 həftə sonranın stressinə düşməkdənsə, bu anı yaşamalı olduğunu. qocalıq gəncliyin qədrini bilməkdir.

açığı, sırf bu qorxuma görə gənc yaşda ölmək istəyirəm. məsələn, 30larımda ölməklə, 70imdə ölmək daha fərqli hiss etdirər.

mövzu ilə bağlı bir sevdiyim bir sitat var kant'dan:
"Gənclikdə günlər qısa, illər uzun, qocalıqda günlər uzun, illər qısa olur."

Komfort zona

hal-hazırda sadəcə hiss etdiklərimi yazacam. Balaca otağımda uzanmışam, isti-isti peç yanır, çalışma masam da yanımda. belə anda elə hiss edirəm ki, lənət olsun sonsuza kimi burada qalmaq istəyirəm, xəyallarım - filan mənə maraqlı deyil, inan heç nə çölə çıxmaq istəyirəm, nə də kravatımdan. həm də olduğum yerdə sakitçilik hökm sürür, dəxlisiz xaos, insanı yoran maşın səsləri yoxdur. Düşünürəm. Nəyimə lazımdır dünyanı gəzmək, Xəyalımı real etmək, Kimisi sevmək, Kubada puro çəkib, meksikada taco yemək? Nə sikimədi axı bunlar mənim? Mənə bir otağım bəs edir. Dünyam oradadı. Kaş sonsuza kimi qala bilsəydim. amma nə edək ki, yaşamaq hərəkətdir. Amma məcbur qalaraq hərəkət edirəm.

sözaltı günlük

günlük,
Bu nə hissdir, nədir, baş aça bilmirəm, niyə buraxmır axı məni, niyə hər işi görəndə, hər anımda ağlımın bir ucunda intihar dayanır. iyrənirəm artıq o sözdən, dəhşət dərəcədə. Son qoymaq istəyirəm artıq buna, ya intihar elə, ya da birdəfəlik sikdir elə bu düşüncəni. 1-ci edəcək göt yoxdur, var, əslində, amma durub özümə deyirəm, elə bu? Burda bitməli idi? Qəbullana bilmirəm bu qədər qısa və boş olacağını. Adamı yandıran da potensialını heç uğruna boşa verməkdir, nəysə. Artıq oturub, buna birdəfəlik qərar verməliyəm, Yaşamaq istəyirəm, sikdir həyatımdan, intihar. Siktir. Bir zəhmət.

həyat

içimdən gəldiyi üçün yazacam. həyat çox gözəldir. həmişə hansı problemin, stressin içində olsam da bütün bunlar həyəcan verir mənə. həyat həyəcanlandırır. vaxtsız ölməzsəm, hələ görəcəyim çox şey var. amma ölümdən də qorxmuram* vaxtsız ölmək istisna , o da maraqlı gəlir ki, görəsən, öləndən sonra nə olacaq. yəni baxın hal-hazırda çox stressim var, amma içimdə bu stressə qarşı belə həyəcan var. sevgi var. sevgi. bəlkə də bütün bunların səbəbi yaşama oyun kimi baxmağımdır. fərqli challangelər. vaxt isə amansızdı, tez keçir, heç bir şey geri qayıtmır, qayıtmayacaq da. zamanla itirəcəksən ailəni, dostlarını, vətənini, evini axırda da özünü. qısa olan həyatı yaxşı dəyərləndirmək lazımdır. əvvəllər bunu sadəcə bilirdim, indisə dərk edirəm. məsələn, sabah oyanmaq üçün belə səbirsizlənib, həyəcanlanıram. sevgi ilə ahəngdə olan hər şey düzəlir. və neqativə qapılıb, illərimizi hədər etməyək, gəlməyəcək bir də. içimizdəki nifrəti, kini öldürək.

(youtube: )

(youtube: )

ying yang

ying yang çin fəlsəfəsindən və taoizmdən gələn bir qavramdır. qısaca, ying yang təbiətdə və kainatda olan ziddiyyətlərin bir birini tamamladığını və birlikdə bir ahəng içində olduğunu iddia edir. məsələn, xeyir ilə şərin, gecə ilə gündüzün, qadın ilə kişinin, isti ilə soyuğun, sözlük ilə edward wittenin.* bu zarafatı etməməliydim, keçin günahımdan

ying - qaranlıq, soyuq, gecə kimi özəlliklərlə əlaqələndirilir. feminəndir. ay simvoluyla təmsil edilir.

yang - aydınlıq, isti, gündüz kimi özəlliklərlə əlaqələndirilir. maskulendir. günəş simvoluyla təmsil edilir.

belə ki, ying yang kainatdakı hər şeyin bu ziddiyyətlərin kombinasiyası yaxud balansı olduğunu və bir birini tamamladığını deyir. demək olar ki, ying yang taoizmin mərkəzində yer alır. elə taoizmin simvolu da ying yangdır.
sifarişi verən: Bertrand Zobrist

çakra

hind fəlsəfəsində və bəzi inanc sistemlərində insanda olan bütün enerjini bədənin müxtəlif hissələrinə dağıdan enerji nöqtələrinə çakra deyilir. sanksritcə təkər, dönüş, çarx kimi anlamlara gəlir. bədənimizdə enerji axışını sabitləmək üçün 7 əsas çakra var. çakraların normal işləməyi üçün açıq olması lazımdır. əgər hərhansısa bir çakra bağlı olarsa və yaxud sabitliyini qoruya bilməzsə, insandan müxtəlif fiziki, mənəvi, ruhani narahatlıqlar baş verər. həmin o 7 çakra:

1) kök çakra (muladhara) - birinci və ən çox enerjili çakradır. götdə olur (tam azərbaycanca izah edə bilmədim, türkçə kuyruk sokumu deyirlər, ingiliscə coccyx), dəqiq yeri şəkildədir. rəngi qırmızıdır. bu çakra fiziksəl dünyayla bağlantımızı, aidiyyət və güvən hisslərimizi, həyatda qalma instinktlərimizi təmsil edir.


2) sakral çakra (svadhishthana) - narıncı rəngdədir. cinsəlliyi, seksi, həzz duyğusunu, kefini-əhvalını, yaradacılığı və xəyal gücünü təmsil edir. əgər cinsi istəksizliyiniz varsa və aseksual deyilsinizsə, bu inanca/çakralara inanırsınızsa, deməli, bu çakranız böyük ehtimal bağlıdır. göbəyinizdən 2 barmaq aşağıda yerləşir.

3) solar plexus çakrası (manıpura) - sarı rəngdədir. fərdi gücümüzü, iradəyi, özgüvəni, empatiyanı, dözümlülüyü, özünə hörməti və dəyəri təmsil edir. daxili gücümüzü kəşf etməyə kömək edir. göbəkdən 3 barmaq yuxarıda yerləşir.

4) sevgi (qəlb) çakrası (anahata) - yaşıl rəngdədir. hüzurun, sevginiz, sülhün, bağlılığın təmsilcisidir. əgər daimi nifrət, kin, özünü günahlandırma hissinə sahibsinizsə, bu çakrayla probleminiz ola bilər. iki məmənin arasında yerləşir.

5) boğaz çakra (vishuddha) - mavi rəngdədir. bu çakra özümüzü ifadə etmə bacarığımızı, sağlam ünsiyyətləri təmsil edir.* mənim də bu çakramı açmağıma sözlük kömək edir, sağolsun :d boğazda qırtlaq bölgəsində yerləşir.

6) üçüncü göz çakrası (ajna) - bənövşəyi rəngdədir. bu çakra düşüncə, algılama, intuisiya, zehini təmsil edir. həmçinin, fiziki dünyanın ötəsinə varmağa və dərin anlamları kəşf etməyə də kömək edir. alında, qaşların arasında yerləşir.

7) təpə çakra (sahasrara) - ağ rəngdədir, sonuncu çakradır. "öz"ü, ilahi gücü, anda qalabilməyi, yaşam məqsədini, ruhsal bilgəliyi, aydınlanmanı təmsil edir. həmçinin, təpə çakra ruhsal yüksəlişdə ən yüksəl bilincə çatmağa və varoluşsal anlamı kəşf etməyə, özünü aşıb, üst insan olmağa kömək edər. təpəmizin ortasında yerləşir.

ümumi çakraların yerləşməsi:


simvolları: