all the madmen

David Bowienin the man who sold the world albomundan daha başqa bir valehedici mahnısı. Sözlərindən anlaşıldığı kimi psixiatriya klinikasında baş verənlərə istinad edən bu mahnını Bowie şizofreniya xəstəsi olan qardaşından ilhamlanaraq yazıb. Albomun başqa bir versiyasında cover şəklində hətta qardaşının yatdığı xəstəxana təsvir olunub.

Gimme some good 'ole lobotomy
cause I'd rather stay here
With all the madmen
Bu hissəsini təkrar-təkrar dinləyirəm. Sanki bowie dəlilər adlandırılmaqlarına baxmayaraq, dünyanın bütün ağlı başında insanlarının bu klinikada olduğunu, est, librium, lobotomiya kimi müalicə üsullarının isə əksinə onları əsl dəliyə çevirdiyini demək istəyir.

One flew over the cuckoo's nest filminin səhnələri ilə birlikdə dinləyəndə isə bir ayrı havası olur.
https://youtu.be/fgBgKxhZg_4

nunsploitation

exploitation film və ya istismar kinosunun alt janrlarından biri. Daha çox Avropa ölkələrindəki katolik kilsəsinin rahibələrə qarşı qoyduğu cinsi qadağaların (pozulmasının) əsas mövzu olaraq göstərildiyi filmləri özündə birləşdirir.
Digər istismar filmlərindən fərqli olaraq ən məqsədsiz, sonu bir yerə çıxmayacaq, sadəcə estetik görüntüsünə görə izləniləcək bir film belə blasfemiya ehtiyacını ödəmək * bu da bir növ təməl ehtiyacdır yk üçün izlənilə bilər.

Bu filmlərlə bağlı diqqətimi çəkən digər şey isə sanki 80-ci illərdən sonra uzun müddət bir az kənarda qalıb yenidən məşhurlaşmasıdır.
Bir tərəfdən də bəzi ölkələrdə dini etiqada tərs gəlməsi səbəbiylə qadağan edilirdi. Məsələn, 1989-cu ildə nigel wingrove adlı rejissorun qorxu motivləri əsasında çəkdiyi qısa filmi visions of Ecstasy ingiltərədə həmin vaxt qadağan olunur. illər sonra qanunlarda olan dəyişikliklərlə filmin kəsilmiş səhnələri bərpa olunmaqla bu qadağa da qaldırılır.
Son illərdə çəkilən benedetta, agnes, st agatha kimi filmlər də bu janra aid edilir.

phantoms in the brain

(baxma: Phantoms in the Brain: Probing the Mysteries of the Human Mind)

bir az köhnə (1998), amma nevrologiya, neyrofiziologiya sahələri ilə həvəskar maraqlananlar üçün, xüsusilə başlanğıc olaraq və ya snack kimi əla kitabdır.

V. Ramachandran sadəcə danışdıqları ilə belə bu sahəyə fərqli bir aspektdən yanaşmağa kömək edir. Hələ illər əvvəl yazdıqlarını oxuyanda isə adam lap neuroscientist olmağa həvəslənir * oops bir az uzağa getdim deyəsən . Kitab daha çox nadir görülən fantom adlanan sindromlardan bəhs edir, lakin gətirilən sitatlar, nevrologiyadan kənar biologiya, təkamül, psixologiya ilə olan əlaqələndirmələr çox maraqlıdır.

ata

Bukovski ata şeiri * :d

was a truly amazing man.
he pretended to be rich
even though we lived on beans and mush and weenies
when we sat down to eat, he said,
“not everybody can eat like this.”

and because he wanted to be rich or because he actually
thought he was rich
he always voted Republican
and he voted for Hoover against Roosevelt
and he lost
and then he voted for Alf Landon against Roosevelt
and he lost again
saying, “I don’t know what this world is coming to,
now we’ve got that god damned Red in there again
and the Russians will be in our backyard next!”

I think it was my father who made me decide to
become a bum.
I decided that if a man like that wants to be rich
then I want to be poor.

and I became a bum.
I lived on nickels and dimes and in cheap rooms and
on park benches.
I thought maybe the bums knew something.

but I found out that most of the bums wanted to be
rich too.
they had just failed at that.

so caught between my father and the bums
I had no place to go
and I went there fast and slow.
never voted Republican
never voted.

buried him
like an oddity of the earth
like a hundred thousand oddities
like millions of other oddities,
wasted.

öyrənildiyində təəccübləndirən məlumatlar

1860-cı illərdə isteriyanı müalicə etmək üçün klitoridektomiya * klitorun kəsilərək kənarlaşdırılması aparılırmış.
hysteria o vaxtlar sadəcə qadınların xəstəliyi olaraq bilindiyindən * adı da ordan gəlir - hystera - uterus qadınlar üzərində əsasən cinsi orqanlara qarşı yönəlmiş ağlasığmaz müalicə formaları var idi.

underrated müğənni və qruplar

(baxma: Caballero Reynaldo)
frank zappanın, Yes, Motörhead, king Crimson, Depeche Mode kimi qrupların albomlarını yumoristik tərzdə alternativ albomlar şəklində cover edən bir musiqiçinin proyektidir.

(youtube: )

(youtube: )

verdens verste menneske

(bax: the worst person in the world)

Joachim trierin reprise və oslo, 31. August filmləri ilə birlikdə oslo trilogiyasının son filmi. Rejissorun digər filmlərinə nisbətən xeyli tanınan bir film olduğunu demək olar. Hətta azərbaycanda da kinoteatrlarda göstərildi.
Yaxın vaxtlarda baxmağı planlaşdırmadığım bir film idi və Ondan öncə izlədiyim oslo, 31. August haqqında fikirlərim bir az qarışmışdı. Filmin adının provokativliyi diqqətimi cəlb etmiş olmalıdır ki, dünyanın ən pis adamı kimi hiss etdiyim bir vaxtda açıb izlədim -* film - personality trait dövranında izlənilə biləcək zəngin bir filmdir.

Proloq, 12 fəsil və epiloq hissələrindən ibarətdir. Artıq ilk dəqiqələrdə filmin əsas obrazı julienin tibb oxumaq fikrindən daşınıb psixologiyaya, sonra fotoqrafiyaya üz tutması məndə nə istədiyini bilməyən bir insan təəssüratı yaratdı. Sonrakı hadisələri eyni təəssüratı dəyişmədən izləmiş ola bilərəm. Bundan Sonra ardıcıllıqla julienin 30-lu yaşlarına qədərki yaşadıqlarını şahid, bir az da mühakimə edən biri qismində izləyirik. Bölümlər boyunca ailə, valideynlik, feminizm, cinsi münasibətlər, xəyanət, lsd, xəstəlik, itki və daha çox anlayışlarla qarşılaşırıq. izlədikdən sonra düşünəndə ən çox sevdiyim tərəfi də bu oldu. Xüsusilə julienin hallüsinasiya vasitəsilə atası ilə qarşılaşdığı səhnədən sonra estetikliyə də bir checkmark qoydum. Digər obrazlar, əsas da aksel və eivind bir az julienin kölgəsində qalmışdı sanki. Əlbəttə, aktyorluq cəhətdən deyil, hadisələr yalnız əsas obrazın ətrafında baş verdiyi, mərkəzdə daha çox onun izlənildiyi üçün idi.

Film diqqətlə izlənilib, bir az da realdakı yaşantı ilə əlaqələndirildiyində mövzunun tam olaraq pis ya da yaxşı insan olmaq olmadığını başa düşmək daha da asanlaşır. Məncə, çoxumuz böyüdükcə julie'ə nisbətən daha sadə ya da daha dəyişkən uyğun mərhələlərdən keçirik. Zaman keçdikcə çox şey kimi düşüncələrin, problemlərin, maraqların dəyişmə ehtimalı bir az qorxulu görünür. Bununla birlikdə özünü tam olaraq yaxşı ya da pis kimi təyin etmək isə sanki varlığı daha dözülə bilən hala salır.

pink floyd

mart ayında Qrup və david Gilmoura məxsus 1987-ci ildən sonrakı albomlar, musiqi qeydləri Rusiya və Belarusiyada digital platformalardan qaldırılmışdı.
Məncə də, yersiz küyə getdikləri bir qərar olub. Ağlıma Goodbye blue sky mahnıları gəldi, o sözlərlə indiki hallarını tutuşdura bilmədim.

28 il aradan sonra ukraynalı rok qrupu boomboxun solisti ilə birlikdə Ukraynaya dəstək olmaq üçün ifa etdikləri hey hey rise up sinqlı dünəndən etibarən musiqi platformalarında yayımdadır.

Ümumiyyətlə, müharibə bu tərəfdən də bir az qəribə bir vəziyyətdir. Portishead 7 il sonra canlı konsert verir, Pink floyd yeni mahnı çıxarır. Bir tərəfdən sənətinə heyran qaldığın biri gözlənilməyən mövqedə çıxış edir. Adam bilmir ki, sevinə, ya məyus ola.

david and lisa

1962-ci il istehsalı şirin bir frank perry filmi. Film psixiatr Theodere isaac rubinin eyni adlı novellası əsasında çəkilib. Ssenaristi isə həmçinin rejissorun həyat yoldaşı olan eleanor perrydir.

david ( keir dullea) toxunma ilə bağlı isterik davranışları olan, lakin çox ağıllı bir gəncdir. Bir gün anası tərəfindən yeniyetmələrin müalicə aldığı klinikaya gətirilir. Burda iki şəxsiyyətə sahib, yalnız qafiyə ilə danışan lisa ( janet margolin) ilə tanış olur. Digər insanlarla çətinliklə münasibət quran lisa film boyunca david ilə maraqlı dostluq * filmin janrı drama/romance olaraq gedir əslində münasibəti qurur, hətta qafiyələrini ona da öyrədir.

(youtube: )

august weismann

əsl adı ilə august friedrich leopald weismann, alman həkim, histoloq, təkamülçü bioloq. neodarvinizmin qurucusu sayılır, həmçinin irəli sürdüyü keimplasmatheorie * germplasm theory və ya cinsi hüceyrə plazması teoremi , weismann baryeri kimi nəzəriyyələri ilə jean baptiste lamarckın genlərin ötürülməsi ilə bağlı fikirlərinə qarşı çıxmışdır. weismann baryerinə görə canlıda 2 növ hüceyrə var: somatik və cinsi. bunlardan isə sadəcə cinsi hüceyrələr vasitəsilə genetik məlumatlar irsən ötürülə bilər. yəni lamarkın zürafəsi filan yalandır. təbii ki, o vaxtlar viruslar haqqında heç bir kəşf yoxdur ya da mikroorqanizmlər, radiasiya yeni öyrənilməyə başlanılır. illər sonra bu baryerin də aşıla biləcəyi, weismannın nəzəriyyəsindəki çatışmazlıqlar ortaya çıxır.
(bax: epigenetika)

internalized misogyny

qadınların özlərinə və digər qadınlara qarşı cinsiyyətçi münasibət və davranışları. bu münasibət adətən bir qrup qadınların patriarxal dəyərləri mənimsəmələri ilə üzə çıxır. bəzən məqalələrdə şüuraltı olması ilə əlaqələndirirlər.
bu növ daxili seksizmi çox uzaqda yox, son vaxtlar gündəmdə olan "I'm Not Like Other Girls" cümləsində də hiss etmək olur. pick me girl və s. kimi internet jarqonlarını heç ciddi qəbul etmirəm, lakin həmin qrup insanlarla əlaqələndirilir. məsələn, bir qadının ətrafında özündən fərqli geyinən, davranan, yaşayan başqa bir qadına yersiz nifrət və ya buna yaxın davranışı, məncə, misoginist yaxınlaşmadır.

benjamin clementine

əsl adı benjamin sainte-clementine olan musiqiçi, aktyor. londonda doğulub, yeniyetmə yaşlarında parisə köçür. həmin müddətdə isə evsiz qalır. pianoda ifa etməyi isə 11 yaşında qardaşının pianosu ilə öyrənir. hələ ki dune filmində herald of the change rolunu canlandırıb.


condolence mahnısını bəyəndiklərim içərisində tapandan sonra gün ərzində dəfələrlə dinləmişəm.

(youtube: )

(youtube: )

air born

camel-in moonmadness albomundan möhtəşəm bir parça. ilk saniyələrində fleyta ilə ifa olunan hissəsi, sonrakı gitara keçidi, xarakteristik boğuq səslə oxunan musiqiyə yaraşan sözləri ilə mənə görə proqressiv rokun ən gözəl nümunələrindəndir. bir gün ən azından fleyta çalmağı öyrənib cover etmək istədiyim mahnıdır.

(youtube: )

azərbaycandan çıxıb getmək

artıq hər bir gəncdən eşitməkdən yorulduğum mövzu. çox dar baxıram bəlkə, amma hər çıxıb getmək istəyənin bunun üçün nəsə etdiyini düşünmürəm. bir yerdən sonra müzakirə etmək də yorur. həm də mən təhsil vasitəsilə çıxış tapdığım (ya da tapacağımı düşündüyüm) üçün özümü bir az təsəlli edirəm.

insanların axtarışında olduqları şeylər çox fərqli imiş. "çox maaş versələr, qalaram, xaricdə nə işim var", "yaxşı qazansan, azərbaycan pis yer deyil" kimi cümlələr sərf edən insanın ömrünün qalan hissəsini başqa bir ölkədə keçirib xoşbəxt olacağından şübhə edirəm.
darıxmaq, öyrəşmək və s. kimi problemlərə görə əlbəttə çətin gələ bilər. sadəcə əksəriyyətdəki təşviş çox yersizdir.

kaleida

2013-cü ildə londonda qurulmuş elektropop qrup - duo (christina wood və cicely goulder). john wick filmindəki think mahnıları ilə daha da tanınmağa başlayıblar. xüsusilə 99 luftballons, smells like teen spirit, take me to the river kimi mahnılara etdikləri coverları dinləməyə dəyər.

victim blaming

zərərçəkənin baş verən hadisəyə görə məsul tutulması.
psixoloji proyeksiyanın praktikada bir nümunəsi sayılır. yəni əsl təqsirkarın məsuliyyəti qurbanın üzərinə proyeksiya olunur. günümüzdə əsasən təcavüz hadisələri zamanı qurbanın "qısa geyinməsəydi", "o vaxt küçədə nə işi var idi" və s. kimi iddialarla təqsirləndirilməsi victim blaming sayılır.
həmişə belə qorxunc formada da olmur. məsələn, ağır onkoloji xəstəliyə tutulan bir insanı zərərli vərdişlərinə görə günahlandırmaq da əsassızdır.
insanların zərərverəndən çox zərərçəkənə yönəlməsi ilahi ədalət anlayışı ilə əlaqələndirilir. hətta bəzən qurban belə özünü günahlandıra bilir.