lalalar

istanbulda yaranmış psychedelic, özünəməxsus tərzi olan rock qrupu. qrup *kaan düzarat*, *barlas tan özemek* və *ali güçlü şimşek* üçlüsündən ibarətdir. mahnıları zordu, lyrics ilə həm gülümsədib həm düşündürürlər.
"isyanlar" adlı mahnıları çox sevilir və ən çox izlənəndir. amma "hiç mutlu olmam daha iyi" favorimdir. həm lyrics, həm də melodiya ilə.

(youtube: )

naftalin

yük kimi yığılan yorğan-döşəyə, şkafdakı paltoya, palarlara güvə düşməsin deyə analarımızın hər yerə doldurduğu o ağ tabletkalar. birbaşa bərk haldan qaz halına keçir deyə qoyulduğu yerdə iz buraxmır, buna görə bu qədər çox istifadə edilir.
qoxusu mənə çox ləzzət edir. həmişə üzümü naftalinli döşəyə söykəyirdim, ya da naftalin klokunun iysinə baxırdım gedib gəlib.

əsas məsələ, bərk haldan birbaşa qaz hala keçdiyinə görə çox təhlükəlidir. ümumiyyətlə, zəhərli maddədir. ağciyərlərdə xərçəng yaranmasına səbəb ola bilər. xssusilə gərək uşaqlardan uzaq tutulsun.
məişətdə əvəzedicisi kimi qoz yarpağı, dəfnə yarpağı kimi kəskin qouxulu bitkilərdən istifadə edilə bilər.

anya-taylor joy

bu sifarişi verən: adsızinsan
1996-cı il doğumlu aktrisa, model. *the witch* filmi ilə başlayıb *split* ilə özünü tanıtmışdı. *the queen's gambit* serialında möhtəşəm canlandırdığı *beth harmon* rolu ilə lap məşhurlaşıb özünü sevdirməyi bacardı.
həmçinin *hozier*in "dinner & diatribes" klipində də çəkilib.

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

fransız yeni dalğası

mənə görə simema tarixnin ən gözəl dalğalarındandır. "fransız zərifliyi" ifadəsi rəsmən yansıyır bu filmlərə. fransız yeni dalğasında heyət, vizuallar, estetikaya o qədər heyranam ki, kaş həmin dövrlərdə fransada yaşayardım deyə düşünürəm. davranış, yemək etikası, geyim stilləri çox gözəldir. hamının sevəcəyi filmlər deyil, amma art-house sevənlər üçün vazkeçilməzdir.

(youtube: )

sözaltı günlük

Bu gün yenə içdim, günlük, çox içdim. Dünən də içmişdim amma bu günki qədər yox. Ən son *itsmesabi* ilə birlikdə bu qədər içmişdim. ilk dəfədir sərxoşkən entry yazıram. Yazıb ürəyimdəkiləri tökmək istədim. Duyğularım qarışıb, yenə həyatın cındırlıqlarıyla savaşmağa çalışıram. Hər şey çox ağır gəlir, çoox. içib hər şeyi unutmaq istəyirəm. Bir müddət sərxoşluqla gülürəm, əylənirəm. Sonra yenə varoluşun kədəri çökür üzərimə. Yenə ölmək istəyirəm. Kəssəm bu gecə biləklərimi, kimin vecinə ki? Öləcəm, səhərsi valideynlərim ölümü tapacaqlar yataqda. Ya da dərmanlarımı içim, yuxu dərmanı. Sözlükdən əziz yazar dedi ki, alkolla yuxu dərmanı deadly olur. Xəstəxanalıq olarsan. Elə olsa kimin vecinə? Mən kiməm ki? Kimə nə faydam var? Ulduzlara baxmaq istədim bu gecə, amma hava çox buludludur.
Doğrusu, ölmək istəmirəm hələ. Özüm üçün yox, kömək etməli olduğum insanlar üçün. Kimlərəsə dəstək olmalıyam axı, kiməsə yaxşı bir faydam toxunar bəlkə. Mən antidepressantlarla dayanıram həyatda. *placebo effekti* yaradıb yaxşıyam deyə aldadıram özümü. Blin siktirib həyatımda yaxşı olmaq, ölqrəm mən. Hər gecə ölürəm. içim qan ağlayır axı. Kiminsə kefini pozmayım deyə içimə atıram hər şeyi. Mən ki yaxşı deyiləm.

Düşünürəm, bəlkə, bu gecə yuxu dərmanı atacam bir neçə dənə. Qoy qarışsın qanımdakı alkolla, öldürsün məni. Ya da bəlkə atmayacam ,hər şeyin acığına yaşayacam. Hər şey ruh halıma bağlı. Mənə ehtiyacı olan insanlar var axı...
Yenə də, bu həyat çox cındırdır...

Bu mahnını da həyatımın soundtracki seçmişəm, describes my life perfectly:

(youtube: )

sözaltı günlük

bir şeyləri qaydasına salmağa çalışdıqca nələrsə öz yolundan çıxır. problemin kökünü axtardıqca özümdə dayanıram ən son. ya hər şeyə həddindən artıq ilişirəm, ya da nəbilim. sanki yenə nəsə çatmır, amma bilmirəm nə. artıq zaman duyğumu da itirirəm dərmanlar sayəsində. 3 gün əvvəl yazdığım entryni elə bilirəm dünən yazmışam. yuxuyla reallıq da qarışıb bir-birinə. bəzən özümə qarşı anlayışsız olub özümə həddindən çox yükləndiyimin fərqinə varıram, amma yenə də same old same old. ətrafımdakı hamıya kömək əlimi uzatmağa çalışıram, buna görə bəzən bezdirici olduğumu düşünürəm. dəyər verdiklərimi itirməyim deyə araya məsafələr salıram, nə o yanlıqdır nə bu yanlıq. hər şey qarışır bir-birinə, baş açmaqda çətinlik çəkirəm, yoruluram. olduğum durumdan şikayətçi deyiləm əslində, sadəcə kaş nələrsə fərqli olsa.

artıq intihar etmək istəmirəm. istəsəm də halım yoxdur. sadəcə olaraq, yox olmaq istəyirəm. məni tanıyan hamının yaddaşından silinmək istəyirəm. heç olmamışam kimi.
özüm özümü anlaya bilmirəm, başqalarının məni anlamasını necə gözləyim axı...

(youtube: )

ketiapin

*major depressiya*, *şizofreniya*, *bipolyar pozuntu* və bu tipli psixoloji xəstəliklərin müalicəsində istifadə edilən *antipsixotik dərman*dır. Kimyəvi formulu C21H25N3O2S şəklindədir.
Seroquel, *ketilept* və bir çox dərmanların əsas tərkib hissəsidir. çox gözəl yuxu gətirir. Sayəsində artıq qarabasmalar filan görmürəm. Yan təsiri isə baş ağrısı, ağızda quruluq, əzələlərdə gərginlik, bütün gün yuxulu olmaq və biraz baş hərlənməsidir. amma yersiz narahatlıq və *mood swings*i aradan qaldırdığına görə sevgimi qazanmışdır.
həkim nəzarəti altında qəbul edilməlidir.

chillstep

*edm*in sakit, rahatladıcı sub-janrlarından birisi. sakit, adamı rahatladan tərzdə olur. sanki *dubstep*lə *ambient* arasında bir şeydi. vocallarda əsasən sakit səslər olur, təkrarlanır.
ambient sevən bunu da sevər. bir neçə sevdiklərimdən atım bura:

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

sanguis et cinis

avrstryalı alternativ, gothic rock qrupu.
çox əjdaha işləri var, məncə biraz underrated qalıblar hətta. mahnılarında özünəməxsus bir tərz var, dinlədikcə dinləmək istəyir adam. *amnesia* albomları favorimdir.

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

au revoir les enfants

hadisələrin ikinci dünya müharibəsi dövründə keçdiyi, 1987-ci ildə çəkilmiş louis malle filmi. mənası "görüşənədək, uşaqlar" deməkdir.
sonluğu ilə gecə-gecə ağlatmışdır.

film 1944-cü ildə fransanın özəl məktəblərindən birində baş verən gedişat haqdadır. məktəbin rahibi sığınacağa ehtiyacı olan bir neçə yəhudi uşağa məktəbdə gizlicə yer edir və hadisələr əsas bunun üzərində qurulub. film əsasən yəhudi soyqırımını, insanların xəsisliyini, kini tənqid edir.
çox axıcı olmasa da, gərəksiz uzun səhnələr də yoxdur. 1 saat 45 dəqiqə boyunca gərilimdə olur insan, nəsə olacağını gözləyir. bir də klassik musiqilər filmi müşayiət edir ki, bu da ayrı bir gözəl idi. baş rolda olan uşaqlar da film çəkilərkən 12 yaşında olublar, amma mükəmməl aparıblar rollarını.
Fikrimcə, ən az the boy in the striped pyjamas yaxud the pianist qədər diqqətə layiq olan filmdir. Nədənsə gözdən uzaq, könüllərdən iraq qalıb. izləyin, izlətdirin.

"- bu gün günlərdən nədir?
- 17 yanvar, çərşənbə.
- bir daha əsla 17 yanvar, çərşənbə günü, 1944-ün olmayacağı heç ağlına gəldimi? bir daha, əsla olmayacaq! Yəni 40 il ərzində buradakıların yarısı ölmüş olacaq və basdırılacaq."

"-mənə görə gerçək təhsil azadlığınızın doğru istifadəsini öyrənməkdən ibarətdir."

sözaltı sözlük

formatdan xəbəri olmayıb entrysi silinəndə mız qoyan yazarların olduğu sözlük.
Facebookda görüb bəyəndiyiniz şeyləri bura copy-paste edib sonra da entryim silindi deyə şikayətlənməyin.
"baydenin əslində oğuz elindən türk olduğunu bilirdinizmi? əsl adı da bəydandır. qəşəy bir şüarı da var:
"gəl turanda görüşək, ayələrə bölünək iranda görüşək"" tipli entry yazıb nə gözləyirdiz ki? əlbəttə həqiqəti əks etdirmir və silinməlidir.
100 dəfə deyilib qaydaları yaxşı oxuyun. əks halda bu halları təkrar edən hər kəs umbay taxtına geri göndəriləcək.

intihar

bir insanın könüllü şəkildə öz həyatına son verməsidir.

neçə vaxtdı mənə yük olmuş mövzudu, gecələr də ağlımdan çıxmır. artıq yazıb qurtulmaq istəyirəm bundan.
ilk olaraq, intiharın cəsarət yaxud zəiflik olduğunu müzakirə eləmək düşüncəsizlikdir. intihar həyatdan bezəndə, çıxış yolu olmayanda, insanlardan uzaqlaşıb özünə qapananda özündən bezərkən son çarədir. Bəli, son çarə. intihar edən birinin arxasınca "kaş biraz da yaşayardı, yaxşı olacaqdı hər şey" demək düşüncəsizlikdir. Bir insan intihar edibsə, demək həyatındakı bütün ümid işıqları sönüb. Yaxşı olacaq şey indiyə qədər olardı.
Həyatınızda intihara cəhd etməmisizsə yaxud o həddə gəlməmisizsə, həyatına son vermiş birini qınamayın. 2018-də mən də intihara cəhd etmişdim, adamın nə ailə, nə dostlar, nə də başqa bir şey vecinə olmur. içdiyim dərmanlar 16 saat yuxu yatırtmışdı mənə, amma ölə bilmədim. Burdan bir yazarla danışanda "niyə yenə cəhd eləmədin? Demək sadəcə diqqət istəyirdin." Demişdi mənə. Məsələ diqqət deyil, zatən heç kim bilmədi mənim cəhdimi, sadəcə insanın yenə o həddə çatması vaxt aparır. Asan bir şey deyil intihar həddinə gəlmək. Gərək səni həyata bağlayan bütün bağlar qırılsın.

intihar nöqtəsinə gəlmiş insan bütün yolları araşdırır, amma yenə də, ən acısız ölümü axtarır. Dərman? Ya özünü asmaq? Bəlkə də, atasan özünü hündür bir binanın başından. Bu həddə gələndə artıq həyatda heç nə sənə maraqlı olmur.

Ölmək üçün səbəblərim çox olsa da, yaşamaq üçün bəhanələrlə ört-basdır edirəm həmişə. Özümü hər şeyin yaxşı olduğuna inandırmışdım demək olar. Amma 4 gün bundan əvvəl ölümünə içib sərxoş olanda, sanki üzləşmək istəmədiyim çox şey sifətimə çırpıldı. "*rehber* - sorgu" dinləməyə başlayanda hönkür-hönkür ağladım. Ən son 2019 yanvarda belə ağlamışdım imtahandan kəsildiyim üçün. Amma bu dəfə "mən ölmək istəyirəm" deyə ağladım. içtən, ağrıyla ağlayırdım. Həm də ölmək istəyi pik həddə idi. Neçə vaxtdı beynimdə gizlətdiyim intihar düşüncəsi içkiylə üzə çıxdı. içkili olsam da, ölüm istəyimin yaşamaq istəyimdən çox olduğunu gördüm. Həyatda olmayan hər kəsə qibtə etdiyimin fərqinə vardım.
Son günlər hər gecə intihar düşüncəsi ilə yuxuya gedirdim. Bu gün isə daha fərqi hiss edirəm, yaşamaq həvəsi var içimdə. Və hər şeyin yaxşı olacağına inanıram.

Sadəcə beynimdəki qatmaqarışıq düşüncələrə aydınlıq gətirmək istədim özümlə, sözlüyə yazmaq tamam başqadır. Bəlkə sona qədər oxuyan olarsa, çalışın ətrafınızda heç kəsi həyatdan bezəcək həddə gətirməyin.
Di sağolun, hamınız sevilirsiz...

(youtube: )

sevilən yara izləri

biləyimdən biraz yuxarıda dərin kəsik izi var. 13 yaşım olardı, evdə pəncərəni örtmək istəyəndə çərçivədən yox, şüşədən möhkəm itələmişdim. o da sınıb qoluma tökülmüşdü, dərin kəsmişdi qolumu. o çapıq izini mənə sevdirən isə, vena ilə arasında uzağı 1mm qədər fərq olmasıdır. həmin gün evdə tək idim, vena kəsilsə öləcəkdim yəqin. hər dəfə baxanda ölümdəm 1mm ilə döndüyümü xatırlayıram, çalışıram heç olmasa yaşamağa dəyər nələrsə edim.

bir də sol əl baş barmağımda yara izi var. təzə doğulan vaxtlarımda anamın saçı dolaşıbmış barmağıma, günlərlə fikir verməyiblər. saç da dərimi kəsib ətimə giribmiş bayaa. indi yeri aydın görünür. bütün həyatım boyu yanımda olub, olacaq deyə bu yara izini də sevirəm elə.