boromir

kitablarda və filmdə ən sevdiyim personaj idi. dünyanın ən səhv başa düşülmüş, underrated obrazı da olq bilər həmçinin. gondor'un müvəqqəti kralının oğludur. üzüyə qarşı olan istəyi həmişə onun zəif acgöz adam olduğunu düşündürürdü digər obrazlara amma əslində boromir üzüyə sadəcə insani duyğularla çəkilirdi. üzük onu çağırmırdı frodo və başqa üzük daşıyanlar kimi. üzüyü istəməsimin səbəbi də bir özünü atasına isbat eləmək, bir də ölkəsini, xalqını xilas eləməyin tək yolunun üzük olduğunu bilməsiydi bildiyimiz kimi. əslində boromir zəif filan deyildi. merry ilə pippin'i müdafiə edəndə ölməyi yəni özünü fəda etməyi də bir növ üzüyə tamahkar olduğu üçün özünü günahkar hiss etməsiydi. bu qədər insan tərəfləri olması.aragorn ya da legolas kimi qüsursuz obras olmaması da məncə onu oxucunun və izləyicinin gözündə daha yaxşı edir. ona görə də orkların boromiri öldürdüyü səhnədə pis olmayan izləyici yoxdur deyə fikirləşirəm.

yaran tweetlər

* karantin vaxti

sözaltı etiraf

spin-off

12 nəfərlə bir evdə qalanda, nə az nə çox tam 5 dəfə polisdən qaçmışam. necə ?
dalbayov briqadir aformit eləməmişdi deyə qanunsuz miqrant sayılırdıq.
ilk basqın, evdə yerimde uzananda olmuşdu. ev iki mərtəbəli ev idi. rus bir qocanın həyətində idi və kirayə vermişdi. nəysə telnən məşğul ikən eşitdim aşağıda qapı ani açıldı və içəri 3 nəfər girdi biri qadın idi. dərhal yerimnən durub sənəd pul nə varsa götürüb, çıxıb eyvana yavaşca düşdüm qonşunun həyətinə. damda olarkən çöldə iki polis maşını olduğunu gördüm. gözə görsənmədən qonşunun qapısını açıb çıxdım çölə. qapı üzü arxa tərəfə idi yəni tərs istiqamətdə çıxdım aradan. tam 5 dəfə gizlənməklə və qaçmaq la canımı qurtarmışam. bir dəfədə axşam yolda şüphələndilər maşınla idilər, qaçdım ara küçə zad tutulmadım.
yanılmıramsa yandex map idi, o çox köməyim olurdu. hər yerə girib çıxa bilirdim. tutulanı göndərirdilər əmək düşərgəsidi nədi ora, ordada işlədib(yer süpürmək, jek işləri) bilet pulunu düzeltdirib qaytarırdılar ölkəsinə.
indi isə bir məsələni danışım.
əvvəl ki yazılarımı oxuyanlar. yol yoldaşım vəfasızlıq etmişdi. deməli bunu, "dost"unu və digər bir neçə adamı tutub apardılar bölməyə.
elə olub ki həmin dostu həmin gün çıxa bilib ordan, bu isə qalıb orda. gördüm heç qozunada deyil, gəzir dolanır. 1,2 gün sora çıxannan sora dedi ki "gözləməzdim onnan, mən olsam o çıxmamış getməzdim bölmədən. səhv adamla oturub durmuşam". sabahın xeyir.
karma deyim nə deyim ədalət bərqərar oldu. indi həmin adamla əlaqəmi kəsib həyatımnan çıxarmışam.
səhv eliyəni bağışlamaq olar, ama xəyanət eliyəni əsla.

sözaltı etiraf

deməli müharibə başladı və vəzyət qızışdı. başımızın üstünnən təyyarələr uçub gedirdi doneçkə,xarkova və s.
iki üç ay olardı qazandığımı evə göndərmişdim. daha pullar geçikir, briqadir tapılmırdı. yemək pulunu belə zorla verirdi. hay kü flan qopdu, işə çıxmadıq. briqadirdə ortağıynan dalaşdı neynədisə. o kənddən ayrılası olduq. köçdük əvvəlki şəhərə evpatoriaya. həmin kəntdə yol yoldaşım caşmışdı, bir nəşəxorla oturub dururdu həmin adamla sporlaşanda onun yanında olurdu flan(hal bu ki 10 illik dost idik onu isə orda bir neçə aydı tanımışdı) . Oturub plan qurub gələcəyi dizayn etməkçün bu adamı tapa bilmirdim. O günə qədər bərk dost idik ama yola çıxannan sora gördüm dost deyilmiş. nəysə daha pul verilmirdi qaldığımız evdə aclıq flan lap adamın ürəyi partlayırdı. aclıq deyəndə əvvəl kabab yeyirdik indi soyuyma toyuq yeyirik deyil, bildiyin evdə survivor idi. rolton yeyib armatur daşımağa gedirdi uşaqlar(qoyun yığını). Mən çıxmadın işə pulumu tələb etdim və qərarlaşdırmışdım ki bu işi tərk eliyəcəm. ya başqa ölkə, şəhər flan ya da geriyə qayıtmaq. yanımda ki uşağında ukraniyada sinif yoldaşınnan başqa uşaqlıq dostuda var idi və dayısı imkanlı adam idi. nə qədər demişdim onla əlaqə saxla danış, çerez çerezde olsa keçəy ora, bunuda bacarmamışdı. qaldığım evdədə bezpantovuluq boğazdan, biri yemək gizlədir biri çörəy gizlədir. gəcə gündüz qeybət dava qırğın. bir evdə 12 nəfər qalırdı siz düşünün. atdelni respublika kimi tək oturur tək dururdum. nəysə yekunlaşdırım yavaş yavaş. sora isə hay həşirdən sora pullar verildi, oranı tərk elədim. yol yoldaşım daha əvvəl dalaşıb çıxmışdı ordan başqa briqadirlə işləyirdi. olarda tufeyli qoşulmuşdu alkaşlara bütün qazandığıni içkiyə xərcləyirdi.
həm öz alicənablığımı göstərib, həmdə anasının xətrini nəzərə alib onu orda uçuruma tərk etmədim.
getdim çixardım onu ordan, çaqqaların əhatəsinnən.
və beləliklə hekayə burda bitir.
son olaraq, başı çəkmiş bir adam olaraq deyə bilərəm ki diqqətli olun.
yaş taxtaya basmayın, gedecəyivi yeri qalacağıvı yeri, işivizi, yol yoldaşıvızı tanımadan addım atmayın. həm vaxt itirdim həmdə əsəb stress, pul itirdim.
risk etmək həmişə qazandırmır.
düzdü təcrübə qazandım ama daha yaxşı ola bilərdi. əşi cənım sağolsun oxuduğuvuz üçün təşəkkür eliyirəm.

sözaltı etiraf

6,7 saatlıq maşın yolculuğundan sonra Simferopola çatdıq nəysə orda biraz astanovka edəndən sonra keçdiy digər bir kiçiy şəhərə (Bakı, Sumqayıt misalı yanında yerləşir). getdiy gördüy çəpərə alınmış bir yerdi nəysə dövlət abyekti tikilir.
dedim indi yəqin ev zad tutallar, adam kimi çimərdim çörəy yeyib sora yatardım. xuye kefdən danışıram, deməli həmin o çəpərə alınmış zonun içində usta-fəhlələrçün kantenırlar qoyublar. birini sklad eliyiblər, birini yemekxana, digərlərinidə razdivalka. bləə şok keçirdim rahat evimnən eşiyimnən bunnun üçün gəlmişdim bura ? nəysə təsəllim bu idi ki müvəqqətidi bu. dedim krant hardadı əlimi yuyardım, yerdə 2,3 dənə çən var idi qabağına paletlər atmışdılar, əl üz yumaqçün soyuqda donbalmalısan aşağı sora əlivi üzüvü dişivi, ətrafda olan bina sakinlərinin tamaşası ilə yuyasan.
nəysə növbəti gün oldu səhər hamı durdu əlini uzunu yuyan yudu yumayan birbaşa getdi "yemekxanaya". ardıyca iş başdadı eşşəy kimi çapılmaq flan. kimi danışdırdım. hamsının bir dərdi var idi, gün yazdırmaq(maaş günlük yazılırdı, işə çıxanda). qarışqa kimi fasiləsiz işləyirdilər. hətta bəzilər vxadnoyda eləmirdi. qardaşcanı özümü hitlerin nazi kampında hiss eliyirdim. işçi heyətdə oranin gözümdə zon olmasını təsdiqləyirdi, belə ki biri adam vurub qaçmışdı rusyətə, digəri oğurluq zad.
sabahsı gün havaş yavaş şokdan başım açîlan kimi dedim briqadirə bəs biz harda çiməcəyik belə olmaz.
neyssə sora ev tutuldu biraz adam vidinə düşdük. ama yenedə işdə o qədər adam yorulurdu ki, işdən sonra nə hal nə də həvəs olmurdu gəzməyə. 10,15 gün sora həmin briqadirin başqa bir abyektinə getdik işləməyə. orda qastinsada qaldıq. orda daha vəzyət biraz düzeldi bayramlarda kabab zad çəkmək flan əhval birazca var idi.
ama həralda psixoloji olaraq və optimistlik cəhətdən çox pis idim.
ardıyca vəzyət dahada pisləşdi...
(ikinci hissənin sonu)

sözaltı etiraf

bir gün dedim konfort zonasınnan çıxım, çıxmaz olaydım.
deməli 3,4 il əvvəl xətaidə bağban işləyirdim bir oteldə.
maaş 400 idi. 2 ildi işləyirdim 50 manatda olsa artmamışdı. 25 yaşımda özümü qoca pensiyaner, bir ayağı gorda bir ayağınında barmaqları üzərində durmuş kimi hiss edirdim. dedim belə olmaz yeni səyfə açmaq lazımdı. ətrafıma baxdım soraq elədim görüm xaricə xod hardan tapa bilərəm(şansımı yoxlamaqçün). bir neçə yere getdim, xaricə işə düzəldənlərində yanına getdim ama danışıqları qane etmədi ikna olmadım. məsələn deyir 2,3 min get 5,6 ay zəng flan eləmə otur xəbər gözlə. dedim siktir e. baxdım başqa nə variant var gördüm əsgər yoldaşım krımdadı inşaatda qəlibçi işləyir. səhv yozulmasın pis baxmıram lakin Mənim inşaat işinnən zəhləm gedir həm tozlu torpaqlı işdi həmdə iq aşağı olan insanlar əksəriyyət təşkil edir orda.
gördüm başqa variant yoxdu, burdada depressiyaya düşmüşəm.
digər bir əsgər yoldaşımıda ikna edib(etməz olaydım) başladım bu işin üstünə düşməyə. həmin ərəfədə həmin yol yoldaşımın sinif yoldaşı (cümləyə bax lol) ukraniyaya getmişdi anbardar işləməyə yəni iki seçim var idi.
1. inşaat (rusiya, krım)
2. anbardar (ukraniya, kiev)
düzdü heç bir ölkəyə bələd deyildim, bildiklərim google,youtube səviyyəsində idi ama təxmin edirdim ukraniya daha yaxşı variantdı. ən əsası mən bu iki ölkəyə körpü kimi baxırdım. məqsəd avropa idi(təəssüf ki xuy). nəysə bu xiyara dedim düzəlt işi denən uşağa danışsın bizdə gedəy ora. nəm nüm elədi bacarmadıda, gedəsi olduq urusyetə. borc xərc ordan burdan, bilet pulu, pcr test pulu flan hazır elədik. hətta bidəfə kovid çıxdım 70 manatım yandı plus vaxt itkisi. nəysə getdiy çıxdıq krasnadara orda briqadir qarşıladı 3,4 nəfər digər yeni işçilər vardı olarda qoşuldu iki maşın düşdüy yola çerez krım körpüsüynən simferopola.
birinci hissənin sonu... (uzun oldu)

bütün dinləri buraxıb islamla məzələnən ateist

çünki islam üçüncü monoteist din olaraq yəhudi və xristianlıqdan törəmişdir.
kopyalanmşdır fikir olaraq: "aa nə zor biz də kitab yazaq insanları aldadaq hamı bizə sitayiş etsin"- xilafət.

sonra da qılıncla yaymışlardır dinlərini.
çünki babək çünki nəsimi.
(baxma: qılınc müsəlmanı)

daş atsan məhəmməd ya əli adına dəyir. işğalçı adı. bu torpaqların ən böyük işğalçısı islam ordusu olub. qadınları təcavüzlə müsəlman edənlər. açın biraz tarix oxuyun içni sikim.

zərrə qədər ağlı olan insan digər islam ölkələrinə baxaraq anlamalıdır ki bu zillətdən canımızı qurtarmadıqca biz də iran, əfqanıstan, ərəb kimi ola bilərik. bugün bakı küçələrində rahat gəzə bilirsinizsə bunu dərisi soyulmuş nəsimiyə, ərəblə savaşmış babəkə, bu ölkəyə daş qoymuş digər bir iki ağlı başında ziyalıya borclusunuz islama yox.

di sikdirin gedin ergen adlandırın islamla məzələnənləri.