siqaretin cəlbedici göstərməsi

Qızlarda cəlbedici görünməsi? Oğlanı xarizmatik etməsi? Mən iki cinsə də yaraşdırmıram, mənə görə siqaret zəiflik əlamətidir. Əksərən, ətraflarında olan o qoxu və miskin duruş, mənə bulaşmasın deyə mümkün qədər o şəxslərlə danışmıram. Bunun cəlbedici görünməsi filmlərdə o darklığı , sirliymişcəsinə əks etdirən və qadağa ilə üsyanı bir bədəndə birləşdirərək guya qadında və kişidə azadlıq, cəsarət, müstəqillik ifadə etməsindən törəyər ki, bu da "wow" effekti yaradar. Beləcə Kasıb paçozun əlində estetik görünmür, çünki o onu daşıyacaq gücdə deyil və o auranı yansıtmaz. "Geyinməyi bilənə" güclü aura kimi gələr, mənə isə boktan həyatı olan bir insanın dar qısa dəri paltarlarda sanki fərqliymişcəsinə büründüyü bir maska kimi gələr.
Sözümün məğzi, insanlar bəzən azadlıq kimi göstərilən şeylərlə öz zəifliklərini gizlədirlər. Elə Cəmiyyətin özü.. bəzən zərərli şeyləri romantikləşdirməyi o qədər sevir ki.. Alkoqol, siqaret, hətta özünü məhv edən həyat tərzi belə “poetik” göstərilir. Halbuki real həyatda bu şeylərin çoxu sadəcə yorğunluq və qaçışdır.
Kimisi gəncliyindən satıb, kimisi vaxtından, ruhundan..
insanlar siqareti sakitləşmək üçün çəkdiklərini deyir. Amma maraqlısı odur ki, çox vaxt həmin gərginliyi yaradan həyat tərzindən çıxmaq əvəzinə, sadəcə tüstü ilə üstünü örtürlər. Beyin burada da oyununu balanslı qurur.
qısaca, siqaret maskadır, zəiflikdir.
Mənə görə həqiqi azadlıq, güc bir şeyə bağlı olmamaqdır. Siqaret isə çox vaxt elə bağlılığın özüdür. Zəif biri isə cəlbedici görünmür, filmlərdə qalan üçün isə pulp fiction, basic instinct, maleina, girl interrupted falan izləsin.

cryptoprocta ferox

Cryptoprocta ferox qismən pişiyi, qismən də kiçik puma və ya iti xatırladan yırtıcı heyvandır. Kökü Afrikaya dayanır. Madaqaskarda varlar deyə , Mən onlara madaqaskar "köpəyi"/mışı deyirəm.


Pəncələri 180° dönə bilir.
Aşağı doğru ağacdan baş-aşağı enə bilir Bu xüsusiyyət pişiklərdə yoxdur.
Ölçüsünə görə son dərəcə güclü diş və çənə quruluşu var. Kiçik meymunların sümüklərini rahatlıqla sındıra bilir. Tək yaşayır. insanlar ondan qorxur deyə öldürür və nəsillərini təhlükə altına salırlar. Hazırda Yalnız madaqaskar adasında qorunurlar.

(youtube: )

sözlük yazarlarının yazdığı şeirlər

istəsəm tapardım min bir yenə bəhanə
Ürək tapmadıqdan sonra bu işlərə nə çarə
Zamanın içində ilişib qalmışam
Keçən zamanın sağaltması olub bizə hekayə

Ağıllanmıram, düşündükcə qəlblənirəm
Hər keçən insanı bir az sənə bənzədirəm
Gecələr yoxluğuna çay dəmləyib xəyalınla dərdləşirəm
Bilmirəm, o sənsən mi, yoxsa mən mi dəllənirəm

Mən yoxluğunun nihilisti
Varlığının ibadətkarı
halıma şahid neçə-neçə məscid var ki
Onlar da varlığına inanmazdı

Divarlarına söykənib
Bulağından su içməzdim,
inancım daşdan deyildi
Adını bilmədiyim bir boşluqdaydı.

Boşluqdan doğan işıq, gözümü qamaşdırır,
Sənin varlığın məni, həyatıma yanaşdırır.
Adın yox, cismin yox, amma mən hiss edirəm,
Bu eşqin yolunda hər gün özümdən gedirəm.

instagram memorialization

Ayarlar--> şəxsi məlumatlar--> hesaba sahiblik və nəzarət ilə keçid edərək gəldiyiniz fərman


Ölüm? Bu yazının olduğunun ilk dəfə fərqinə vardım. Bu gün onsuz özümü ruhən yaxşı hiss etmirdim və bununla qarşılaşmam yerinə düşmədi. bir kliklə varisçi belə təyin edilə bilərmiş. Varis məsələsini bilirdim. Amma əvvəlcədən bu şəkil planlandığını yox. Belə ki, ya öldükdən sonra hesabınızı silə və ya varisçi ilə xüsusilə yaxınlardan ötrü o digital xatirə dəftərini dəyişdirmədən, hətta directə daxil olmadan yadda saxlatdıra bilərsiniz. Onlar Sadəcə profil şəklinizi dəyişə biləcək və bəzi kiçik detallar, elanlar.. Və memorialized (xatirəsinə) yazısı səhifəyə əlavə olunacaq. Eyni sözlükdəki kimi..
Bəs sahibin öldüyü necə bilinir? Yaxınları o səhifə adına "Memorialization request" (kimlik təsdiqi də) anketini doldurarlar və ölüm kağızı, qəzet, xəbər saytı və ya bunu təsdiqləyən xəbər linki əsasında instagram və eynən digər sosial şəbəkələrdə də bu sorğu qəbul olunur.
Lakin, miras, varis seçmək, ölümdən sonranı planlamağın ölümü çağırdığına inanıram. sığorta etdirmək qəzaya dəvət deyil. Amma ya yaxınlaşdırırsa? Bəlkə də hər şey bizim ona verdimiz reaksiyadan asılıdır? Ya ölümdən sonra edilən orqan bağışı .. o da əksərən əvvəldən planlanır. Tez ölməyə bilərlər. Elə isə? Bir az da nəyi, necə algıladığımıza baxır. Hər bir halda Bu düşüncələrin erkən bir vaxtda sağlam olmadığını düşünürəm. Niyə məsələn milyoner bir gənc mirasçı seçsin evlərinə dair? Əlbət ölüm qəfil tuta bilər. Amma niyə bunu düşünüb sonu özünə şüuraltı olaraq yaxın etsin? Sanki bilirsən və özünə məzar seçirsən. Emosional olaraq hazırlıq tələb edir.
Qısaca, əvvəlcədən bu kimi məsələlərin müəyyən olunmasının tərəfdarı deyiləm. Düzdür, hüquqi baxımdan qarışıqlığın qarşısını alır ya da qeyri-müəyyənliyə nəzarət etmiş olursan, bu bir cəhət rahatlada da bilər. Kimisinin şüuraltısına təsir etmir. Amma məni bir az narahat etdi. Şəxsən ölümdən sonrası mənə maraqlı deyil, əsas yaşadığıma, indiyə inanmaqdır. Və məncə sonrasını düşünmək indini itirməkdir.
Qalan hər bir şey (valideynlərin request falan) əlbət hörmətdən, sevgidən gəlir. Onlar seçsinlər sonrasını, biz yox. Belə

universitetə qəbul olanlara məsləhətlər

Note: şəxsi təcrübələrimdən hisse..kimsə problemsiz yaşaya bilər, yenə də ümumi çərçivənin bu yöndə olduğunu düşünərəm.

Əvvəl 1 ci kurs idim çaylakdım, bilib bilmədiyim hər suala cavab verib cavab uydurardım. indi ikiyəm. Müəllim özünü cırsa da mənə ünvanlamadığı müddətcə suala cavab verməyə tənəzzül etmirəm. Kimisi özünə güvənir soyuqqanlıdır deyər, amma bilin ki, bu Qudurmaq deyil, sadəcə yormağa dəyməz. Görəcəksiniz ki, hər suala cavab vermək və ya verməyə çalışmaq ağıllılıq deyil. Müəllimələrlə isti münasibət bəslədiyim, hətta zarafatlarıma da güldükləri, bir masa arxasında danışdığım da olub. Amma bu, akademik iyerarxiyanı dəyişmir. Belə də olmalıdır. Lakin bilməlisiniz ki, günün sonunda ona itaətiniz qədər və kağızda yazdığınız nəticə qədər varsınız.
ikinci olaraq, hər mübahisəyə girmək prinsip olmamalıdır. bəzən sadəcə enerji itkisidir. Nə müəlliməylə, nə müəllimə qarşısında başqa tələbə ilə dirəşməyin. Səsinizi boğacaqlar, qiymətinizi kəsəcəklər , vəziyyət ciddiləşsə dekan müavinindən üzr istəyəcəksiniz. Mən üzr istəyən olmadım, amma istəyənlər zararın yarısından döndülər. Qısaca qiymətlər ya obyektivdir ya da tam subyektiv.. bəzən bütün kağızların oxunmayıb, random eyni qiymətlər atıldığı da olacaq, bəzən artıq bəzən əksik alacaqsınız beləcə. Belə hallarda obyektiv olmayacaq.
Ədalətsizlik olduğu zaman bunu dekanla olan açıq mikrofonda demək istəyəcəksiniz, online müəllim sorğularında da, bilməlisiniz ki, dekanın sizin etirazınıza qarşı nəsə etsə belə (ütopik) digər müəllimələrin hədəf nöqtəsi olacaqsınız. Uninin iş sahəsində də görəcəksiniz, özündənrazı, prinsipial və yeri gəldi vicdanını palto misali asan şəxslər ən üst yerə gəlir, onlardan yaxşılıq və xoş rəftar görmək asan olmur.
Starosta müəllimin köləsidir, vasitəçi deyildir. Hətta bəzi xariclə əlaqədar keçid, bəzi tədbirləri bilsə də məcburiyyət olmadığı halda paylaşmayıb amma özü iştirak edən birisi olacaq.
Heç kim bal üçün gözüdönmüş bir tələbədən daha qorxaq və ya daha qorxunc deyil və heç kim yalanlarla müəllimin ayağını verməyən , sinif qarşıtı starostadan daha yaltaq və ikiüzlü deyil.
Yaxşı dostluqlarınız olacaq, amma əsl dostluğun kimləsə söz çəpinə düşdüyünüzdə səsinizə qüvvət olan və ya sonrasında sizi sakitləşdirən şəxs olduğunu görəcəksiniz. Qalanları həqiqi mənada sadəcə qrup yoldaşınız olacaq.
Birilərinə can yandırmayın, azı gəldi deyə üzünüzə tüpürələcək siz olacaqsınız. Sonradan sonraya gələn "biz sənin yanındayıq" cümləsinə aldanmayın, hər kəs siz ona sərf etdiyiniz qədər yanınızdadır.

Mən heç kimə elədiyim yaxşılığa pis olmadım, hamısı içimdən gəldi, mənim də könlümü oxşadı. Amma etməyin, görəcəksiniz ki, hər kurs zaman-zaman soyuqlaşacaq və etdiklərinizin heç bir dəyəri qalmayacaq. Bu sizi pis insan etmir, amma bəzi şeyləri bilmək bilməməkdən yaxşıdır və əksi.
Son olaraq, hər uni özünü tərifləyir, ndu da , bdu da, özəl də.. əsas məsələ, sistemdir. Sistemsə zaydır, yaxşısı xaricə çıxışı olan və sonrasında iş tapa biləcəyiniz bir uni seçin və ixtisaslaşın.
Sözümün canı, bir bal artiq almaq, kəsilmək, əlaçı olmaqdan ötə universitet sizə min bir üz göstərib həyata hazırlayacaq. Nəticədə isə:
"Ben değişmedim, değiştirdiler" deyən olacaqsınız.

lalə azərtaş

Sərhəd qoymağı bilən və manipulyasiyaya inanmayan olsa da məsələ budur ki, özü auditoriyanı nitqi ilə inandırmaq istəyir, Öz mövqeyini haqlı göstərməyə çalışır,
qarşı tərəfə qarşı psixoloji üstünlük qurur,
mövzunun zəif yerini emosiya ilə örtməyə cəhd edən əsl manipulyatordur. Jurnalistikada "media etikası" deyilən bir anlayış var.
Bir hadisənin üzərini açdığı "təsir dairəsi" adlı verlişdə, hansı ki, ictimai təsir gücü olan verilişdir
"Allah şahidimdir ki"
"Mənə inanın"
"Mənim iki qızım haqqı"
"Səhvəmsə allah məni cəzalandırsın" deyə çıxışlara yönəlir. Bu nə dərəcə doğrudur?
Ümumiyyətlə, aparıcı tərəf tutmalıdır mı? Yoxsa hadisəni bütün detallari ile üzünü mü açmalıdır?
Media müstəvisində həqiqət bu cür andlarla yox, sübut və ardıcıllıqla ölçülməlidir.
"Mən sənə filan qədər güvənirdim, indi 40 faiz güvənirəm" düzgün yanaşma deyil. Bu zaman verilişin əsas fokusu hadisənin özü yox, aparıcının şəxsi münasibəti olur. Sanki cəmiyyət üçün əsas olan baş verənlər deyil, aparıcının fikirləri və emosional mövqeyidir. Təsir dairəsiymiş, halbuki, həqiqət emosiya ilə yox, faktla ölçülür.
Aparıcı .. Aparıcı kimdir? Vasitəçidir. O nə hakimdir, nə prokurordur, nə də o şəxslərin evlərindəki şkafın üstündə gizlənən şahiddir. Aparıcı hadisəni bütün tərəfləri ilə açmalı, tərəflərə bərabər söz haqqı verməli,
şəxsi mövqeyini fakt kimi sırıtmamalıdır. Praktikada isə bunun əksi müşahidə olunur. üstəlik, söz haqqı verəndə "ehtiyatlı ol, mən sənin üçün o bu deyiləm" deyir. işarət barmağı ilə hədd göstərir. Yənə fokusu etik olmayan şəkildə özünə çəkir, mədəniyyət çərçivəsini zəiflədir.

Digər ciddi problem hadisələrin elə girişdən parça-parça təqdim olunmasıdır. Tamaşaçıya əvvəlcə aydın kontekst verilmədən üçüncü şəxslərin adlarının çəkilməsi çaşqınlıq yaradır. Diqqət toplamaq üçün hadisəyə qorxu və dramatik intonasiya yüklənir. Nitq əsasən şikayətlənən şəxslərə verilir, lakin bu qırıq-qırıq ifadələrdən ümumi mənzərə formalaşmır. Nəticədə tamaşaçı hadisəni deyil, sadəcə emosional reaksiyaları izləyir. Bunu ən sadə, kommentlərdəki izləyicilərin rəylərindən anlamaq mümkündür.
Verilişdə 3-4 şəxs tərəfindən “psixoloji yanaşma” adı altında edilən yönləndirmələr də sual doğurur. Kim psixoloqdur, hansı səlahiyyətlə danışır, bu aydın deyil. Haqsız tərəfi qan-qaraçılıq olmasın deyə psixologiya adı ilə , üstəlik "uşaqdır", "sevdiyindən edib", "kişisənsə barış" şəklində yönləndirib qorumaya alırlar. oğru qışqırdı doğrunun bağrı yarıldı hesabı.. başqa cür desəm, bu kimi yanaşmalar etik balansı qorumaq yox, bəzən haqsız tərəfi dolayısı ilə legitimləşdirmək effekti yaradır və düzgün deyil.
Digər məsələ, Veriliş zamanı aparıcının ortalıq yerdə bir tərəfi dinləmək üçün studiyanı tərk etməsi ümumi axını pozur və müzakirənin idarəsiz, özbaşına qalmasına, ən əsası xaosa səbəb olur.
Deyir "mən reytinq yaratsam filan filan şeyi edərdim" , bilməlidir ki, onun da reytinq yolu budur, hər kəs eyni olmalı deyil, bəlkə də əsl diqqət çəkən bu fərqlilikdir. Yenə də emosional hökm vermək jurnalistikanın funksiyası deyil. Çünki hər şeydən öncə, media maarifləndirmə və aydınlaşdırma yeridir.

fikirlərim aparıcıya yönəlik idi, əsas etibarı ilə verilişi apardığı və nələrisə, kollektiv olaraq, üzünü açdığı aşikardır. Yaxşı keyfiyyətlərini "azərbaycan qadını/xanımı" olaraq ön plana atmasından ola ki, xalqın əksər kütləsi onu sevir. Lakin bu sevgi aparıcının özünü hadisədən üstün mövqedə təqdim etməsinə əsas verməməlidir.

elə bil xankəndini işğaldan azad edibe, bu nə eqodur, qardaş

derek

Çox detay verməyəcəm, Görünüşü və xarakterik xüsusiyyətləri ilə Kurtlar vadisi abdülhey çoban

"yalnız gezer, yalnız yaşar, yalnız ölür."
yandaşı hərşeyşünas da zazoza

14 fevral

Bir bacı kimi deyirəm, gül alacaqsınızsa nərgiz gülünü almayın. o, adi günlər üçün gözəl, ətirli, seçilən ola bilər. Amma hər kəsin sevgilisinə böyük buketlər, kiçik görünümlü hədiyyələr ilə gəldiyi nöqtədə siz o qızı bir göyərtiylə gəzdirməyin. Təsəvvür eləyin, biri rozaları güclə əlində saxlayır, digəri əlində şüyüd dəstəsini tutur. El insaf, gül gözəl olsa belə qızın ürəyi o buketdə qaldı.
Bir də özəl, fərqli gündür sizin üçün, xüsusi geyinib hazırlaşmısınızsa basabasın günü (ən azından evə geri qayıdanda) metroya o gədə-güdələrin içinə qatmayın o qızı. Qız da bəzənmiş n qədər qızın içində sizə narahat olub qısqanclıq çəkməsin.
Keçən il sap kimi şəhərə çıxıb müşahidə etmişdim hər kəsi. Bu gün üçün isə həmin gün özümə aldığım kitabların bir yaşı tamam olur, başqa heç nə. Sevin, sevilin♡, təkrar təbriklər.

(youtube: )

estetikdən öncəki halın sevilməsi

Estetik, kimliyi vizual olaraq formalaşdırmaqdan ötə etdirənin daxili qorxusundan törəyə bilər. Bəziləri bu qorxunu duymayaraq, "əvvəlki halın qəşəng idi" deyirlər. Oysa öz içlərindəki qorxunu belə duymurlar. Oysa əvvəlki halı gözəl deyildi. Qadının döşü yoxdur və ora kütlə yığdırıb. Əvvəlki halında olmayan bir şey mi gözəl idi? Bu qədəri daha inandırıcı gəlmir. Psixoloji aspektdən baxsaq, bunu deyənlərin daxilində təbiilikdən, onlara yaxın olanın öyrəşilmişliyindən ötə öz içlərində bir narahatlığı açaraq müdafiə mexanizmləri işə düşür. Belə ki, o dəyişdisə "deməli mən yetərli olmaya bilərəm" , "mən dəyişsəm məni də belə qəbul etməzlər, edərlər mi" , "əslində məndə də bu var idi, bəlkə dəyişməliyəm" kimi fikirlər yaranır və bu səsləri basdırmaq adına nəzarət, tarazlığı oxun əvvəlinə aparır, "xeyr, əvvəl yaxşı idi" dedirdir. Beləcə, beyin, vitrində gördüyü mala "cızzaa" deyərək ehtiyacı olmadığına inandırır. O ki, artıq bu cızzaların səsi eşidilmir, bu kimi faktorların təsiri sosial fərq, qəbul istəyi, öz fərdi ehtiyacını ödəməyə çevrilir, özünü bir zamanlar qarşı çıxdığı və ya bəyənmədiyi estetikin masasının arxasında oturmuş görür. Demirəm, bu davranışda özünüifadə yoxdur, var, amma çox şeyin kökü kimi burada da qorxu var. Bu estetikdən fərqli olaraq təbiidir. -*

övlad sahibi olmaq istəməyən adam

Dünyada görülməli çox şey var, uşaq məncə bunların önünü kəsən bir aldatmacadır. Anam deyir "az yaxşı, ətəyindən tutub gəzəcəklər", deyəsən hələ də keçmişdə yaşayır, acınası..özü ilə məni bir tutur. Mən tək başıma da yaşayaram. Və qocalanda kimdənsə asılılıq da istəmərəm. məni öz taleyinin içindən görür. Amma mən öz taleyini ayrıca dərk edən bir şüuram. Həmişə belə idim. O, o cümləni dedikdə evlənməyə də iyrəndim. Daha doğrusu, anamın mənim yerimə həyat seçməsindən.. amma həmişə tərs və öz bildiyimdən gedən olmuşam, onun fikirlərinin tale olması qorxutmur, çünki şofer mənəm! Övlad baxmağa gəldikdə, inanın, kiminsə təpəsində əsəcək gücüm yoxdur mənim, uzaq başı başqalarıyla , o da əbədi deyil, bir müddətlik..
Həyatın mənə istədiyini vermədiyini düşünürəm. Özüm almağa çalışıram. Kimisə üçün veribsə nə gözəl, ailə də qurar uşaq da. Məhrum böyüdüm, ümid edirəm əvəzi olacaq. Əvəz olmur, özün vuruşmalıymışsan. Yəni Natamamam. Bura Avropadır ki? Kim tamdır ki gənclərə verilən bu həyat səviyyəsində? Nəyim öncəlik olduğunu bilməli və onun üçün savaşmalıyam. Mən bunu tapmadan başqa bir həyatın məsuliyyətini üzərimə götürmək absürt gəlir. Ümumiyyətlə, başqa bir canın məsuliyyətini götürmək mənə boş və mənasız gəlir. Başqa bir fərdin olması da absürt gəlir. Nə deyə insanlar çoxalır ki? Uşaq dünyaya gətirmək sərmayedir , kasıbın sərmayesi. Və ya dünyanı görmüş cütlüyün dolu həyatına ya da durğun münasibətli gənclərin yeni sevinci, əyləncəsi or travmaya qalib gəlmək (hər biri başa düşüləndir).. qalan halda insan niyə çoxalır ki? Mənimsə bir az gücüm var, özümə qarşı ümidim, potensialım, azadlığım varsa nə deyə özümdən asılı varlığa xərcləməli? Başqa cür desəm, Mən özüm üçün hələ yaşaya bilməmişəm, niyə özümü kiminsə üçün sərf edim?
Bu yolda kim birgə addımlayırsa mənlə, onla varam. Belə kim manedirsə, yolumdan döndərirsə onun həyatında yoxam.
Mən sevgimi öz övladımdan başqa hər şeyə vermək istəyirəm. işimə, həyatımdakı bəzi insanlara, xəstələrə..
Ən qorxulu yuxumdur, ciddi mənada, elə bu gün də, istəmədiyim bir evlilik və ya övlad sahibi olmaq.. beynim bədənimə "öl" əmri verər. Travmatik stressmişcəsinə.. Bir gün istədiyim vaxtlar oldu, amma məntiq yerinə gələndə "ala, hansı kolluğa girmisən, r-ə bas" deyən səsi dərk edəndə bu seçimin mənim adıma peşmanlıq olacağını yaxşı başa düşdüm. Məntiqə inanın, o heç vaxt yanıltmayıb.

əzabsız intihar üsulları

Maksat bilgi, özendirme 0
Poison şərabı istərdim, amma gelin, güç fantazisi yapalım.
Vertebral c1-c2, ənsədən vurulmaq, daha doğrusu ənsə kökü..

O tənəffüs, ürək kimi əsas orqanların fəaliyyətini anında kəsərək saniyələr içində şüur itkisinə səbəbdir. Çünki atəş edilən mərkəz medulla oblangata (uzunsov beyinlə) yaxındır.
Sağ qalma ehtimalı çox azdır.
Bu ehtimalı yox etmək üçün diqqət edilənlər: (bərəkallah)
- kinetikin düsturuna görə ən əsası sürəti artırmalı, 2 ci planda kütlə artılmalı-> ona görə ucu sivri, burulan və kalibresi böyük mm, çünki cinayətlərdə ən çox gördüyüm 22 mm və 6 sm kimi dəlik açır. Mm artırıb dəliyi böyütmək olar. Çıxdığı nöqtədə enerji yayılır və daha böyük ölçüdə dəlik yaranır. Yəni, silah medullaya ponsa istiqamətlənməli.

Hallow pointi tanis edim. Beyində bir nöqtədən sonra açılır və daha çox toxumanı zədələyir.
Hadi , double yapalim. Silahın Biri ənsə kökünüzdə, digəri beyin sapına (ikinci əsas mərkəz)

Əxx uzatdıqca uzadıram, ölmək də zor işmiş be aga, ölmürəm. (Atışda Bucağı siz daha yaxşı bilərsiniz, sadəcə uydurdum bir az) transporter götürün yanınızda lol
Bu sistemi görən evren de başa düşər ölmək istədiyinizi, narahat olmayın ^^

yazarların peşələri

Salam, mən Bəşirəm. Psixoandrologiya sahəsində Almaniyanın ən geniş və hərtərəfli tibb mərkəzlərindən olan Heydelberq Universitetinin Cərrahiyyə institutunda təhsil almış, daha sonra ABŞ-ın Johns Hopkins Universitetində "testikulyar nevrologiya" üzrə ixtisaslaşmış həkiməm.
"Bura çıxmaqda məqsədim nədir? Mənim fərqim nədir?"
deyən bəylər…
və onların yanında dayanan, həyəcanı gözlərindən oxunan xanımlar, siz!
Ekrana bir az da yaxın əyləşin.
Əvvəlaaaa…
Lazer cərrahiyəsini unudun.
Bəli, bəli.
Mən sözlərlə kəsirəm, bəzən bir neştərdən daha da iti. Hazır olun.

Hal‑hazırda rəhbərlik etdiyim klinikanın baş həkimi olaraq şüarı və bizim üçün uğurun ölçüsü belədir:
"Klinikamızdan gedən hər pasiyent bütövlüyünə qovuşur. Bizə əmanət edilən testis, hər zaman evinə cüt qayıdır."
Bəli.
Biz təkcə testisləri yox, insanı bütöv görmək istəyirik. Hətta xəstələrimizi yenidən cütlük olaraq görmək bizim üçün uğurun ən sadə, amma ən dəyərli göstəricisidir.
Çünki bədən tək deyil, Ruh da müalicə istəyir.
Və onu da deyim ki, Hər açılmamış qapının arxasında bir hekayə var. Onu incitmədən anlamağın yolu isə nə tərəzi əllərimdədir, nə də neştərimdə.
Sözlərimdədir.
Bizə inanın.

Call: 031 333 11 00