dokubaku beynəlxalq sənədli film festivalı

dünən 2-ci buraxılışının açılış mərasimi baş tutmuş və 9 oktyabra qədər davam edəcək ölkəmizdəki film və festival anlayışları üçün ayrı-ayrılıqda çox böyük addım hesab oluna biləcək festivaldır.
təşkilatçıların cömərd və mehribanlığı, mədənililiyi ayrı bir məsələdir və bu il nümayiş olunacaq filmlər açıqlama hissələrindən / fraqmentlərindən göründüyü qədərilə olduqca maraqlıdır.
bir çox nümayişə biletlə girmək lazımdır və biletlər nümayişin olacağı məkanda girişdə satılır. 3 manat kimi də çox çox düşük bir miqdarı var. gedin, dəvət edin, izləyin, paylaşın.

the smiths

1982-ci ildə ingiltərədə qurulan rok qrupu. hərəyə bir ayrı təsir edir, belə də supergücləri var. demək mən ilk dəfə qulaq asanda popa bənzədib xəfif soyumuşdum. həm də adı da 5-ci sinif ingilis dili kitablarından fırlamış kimidir deyə ayrı bir əsəb olurdum. sonra dost tövsiyyəsi üzərinə bir mahnılarına 2-3 dəfə ard-arda qulaq asıb depressiya şilləsini düz qulağımın dibinə yeyəndən sonra başa düşdüm ki, bu qrup nədir, nə deyildir. bu arada, qrupun adının şablon olmasının səbəbi belə verilir ki, o dövrlər rok qruplarının adları çox kreativ, dəyişik olurmuş. qardaşlar da düşünüblər ki, biz ən çox bilinən soyadı götürüb öz sadəliyimizi ortaya qoyaq.
qrup çox yaşamır, 5 il sonra dağılır; mahnı sözlərini, əsasən, Morrissey yazırmış və özü də əsas vokalda olduğu üçün bir növ bir liderlik mövzusu var imiş ortada. həmin dövrlərdə digər bir dominant üzv olan johnny marr ona əks olan bir şəxsiyyətə malik olduğu üçün qrupu bu iki şəxsin daxili çəkişmələri ilə aşağıya düşürməkdənsə, bir dəfəlik dağılışmağın daha yaxşı olduğunu düşünüblər.
heç fərq etmir, 5 il, ya 50 il, uzun illər unudulmayacaq indie rock babalarıdılar.
ən sevilən, bilinən mahnılarından:

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

azərbaycanlı qızların 90%-nin siyasətdən başı çıxmaması

uydurma olan haldır. buna ona görə uydurma demirəm ki, mən fantastik bir feministəm və bütün dünyanı girl power yazılı tshirtlə qurtaracağımı düşünürəm; bu haqda başlıq açılması və dəqiq bir statistika verilməsi üçün çox dəqiq bir mənbə də olmalıdır. ətrafda görünən, danışdığınız, söhbətiniz olan 3-4 nəfər siyasətdən anlamır, yaxud bu, heç onlara lazım deyil deyə onları nəzərə alıb ümumiləşdirmə aparmaqla doğruluq payı olan bir nəticəyə gəlmək çox da mümkün görümür.
və gəlin realist olaq, ölkədə, ümumiyyətlə, neçə nəfər siyasətlə maraqlanmağı üstün tutur? bunu bu mövqedən bildirməyə ehtiyac yox idi, hər şey aydındır. azərbaycanda, yaxud dünyada gedən siyasi məsələlərin hamısı "nəticəsi problemdən əvvəl bəlli olan" tipdəndir. və saytlarda, qəzetlərdə axtarsanız, qarşınıza çıxsa, görərsiniz ki, onsuz da, siyasi xəbərlərin, siyasi ekspertlərdən, politoloqlardan alınan müsahibələrin yarısını kişi jurnalistlər yazırsa, yarısının da müəllif hissəsində qadın jurnalistlərin adı qeyd olunur. "kişi/qadın jurnalist" deyilən bir şey isə, ümumiyyətlə, yoxdur.

suyu arayan adam

bu sifarişi verən: krisnayayoxarcunayahe
şevket süreyya aydemir tərəfindən 1959-cu ildə tamamlanmış qalın bir kitab. avtobioqrafik roman olaraq qiymətləndirilir. bəzi-bəzi səhifələrdə "turançılıq" fikrinin qabardılaraq vurğulandığının şahidi olub, əsas qəhrəmanın həmin dövrün ssri tərəfindən yayılan dırnaqarası kommunizm idealogiyasını da rədd etdiyini və millətçiliyə, cümhuriyyətçiliyə doğru aydınlandığını və bu aydınlığı elə məhz su formasında simvolikləşdirdiyini və doğru yola yetişdiyini işarə etdiyini oxuyuruq.
dil və üslub baxımından asan bir şəkildə əlinə su tökülə bilməyəcək bir kitabdır. oxumağı tövsiyə edirəm. çox incə məqamlara toxunur, həmin prossesləri çox emosional ifadə edir.

yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər

sanma ki bu talihsizlik nevi şahsına münhasır
sanma ki herkesin aldattığı ilk ve tek ali benim
neredeyse bin dört yüz yıldır ali'lerin boynu bükük
neredeyse bin dört yüz yıllık günahın vebali ortada
küsurata takılma büyük resmi gör
cemaatsiz bir caminin müezzini ve imamı
altmış altı oynarken yakalanmış gibi turistlere
çırılçıplak yakalanmışız bizi savuran kadere
sen hala bir umut var diye avut kendini
neredeyse bin dört yüz yıldır ne su var bize ne umut
neredeyse bin dört yüz yıldır siz bi taraf biz bi taraf
neredeyse
şirintepe yayla camii yardımlaşma derneği
afaroz edecek bizi!
topla şimdi etrafına sahipsiz mahluku
saat geç çölde kal palmiyeleri unut
askerlerine dört başı mamur bir rezalet vaat et
sound track ısmarla üçüncü sınıf popçulara
ama beni
aborjinlerin ilahileriyle göm
ama beni
paganların mırıltılarıyla uğurla
ve beni hep
kerbela ile hatırla!

qızlardan oğlanlara tövsiyələr

bizim cəmiyyətdə heç bir işə yaramayacaq tövsiyələrdir, düşünürəm.
buradaki entryləri oxuyub özünüzü qızlara necə bəyəndirə bilərsiniz deyə boş-boş xəyallara qapılmayın. çünki misalçün, məsləhətləri oxuyacaqsınız, sonra özünüzü dəyişdirməyə başlayacaqsınız (hamı yox, sözsüz), yəni olmadığınız kimi davranacaqsınız. ola bilər ki, xoşladığınız qızla hətta bir münasibət də alındı, amma day yığılmış niva kimi ordan-burdan eşidilən məsləhətlərlə heç nə davam ediləbilmə qabiliyyətində olmayacaq.
tövsiyələrə gəldikdə (yuxarıdakilar nə idi?!), dünyadaki hər şey qızlardan ibarət deyil, başa düşürsünüz də? bir az bu qız-zad söhbətlərindən ayrılıb ayrı şeylərə baş yorun.