xavier dolan
| kino6,760 | 15 | 33
əjdahalar googlla
laurence anyways - unudulmaz film replikaları - mommy - recep tayyip erdoğan - it's only the end of the world - the death and life of john f. donovan - sözaltı western - uşaqlığı xatırladan şeylər - qız olsam verərdim dedirdən adamlar
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860filmləri:
(baxma: j'ai tue ma mere)
(baxma: les amours imaginaires)
(baxma: laurence anyways)
gəl boynuma dolan xavier,o ayrı,ama o saç olmamış yea,bi dənə onu da dəyişsəydi,deyilmiyəcək kimi deyil.
tanıyıb sevdiyim Lea Seydoux, daha sonra Marion Cotillard, Vincent Cassel, Gaspard Ulliel, Nathalie Baye.yazar Jean-Luc Lagarce'ın hekayəsinnən əsasslanacağ.
Mövzu : hər kəs onun* bir yazarın öldüyünu düşünərkən, 12 il sonra bir anda geri dönməsi və ailəsiylə yenidən bir araya gəlməsi haqqındadı.
mənbə
Dolan'ın rejissorluq etdiyi 5 tammetrajlı filmi var
(baxma: I Killed My Mother) 2009
(bax: Heartbeats) 2010
(bax: Laurence Anyways) 2010
(baxma: Tom at the Farm) 2013
(bax: Mommy) 2014. #153790
Xavier Dolan'ın Slant Magazine jurnalına verdiyi müsahibələrdən birini Film Fiction 2013ün martında tərcümə edib, haqqında məlumatlandırıb : müsahibə
ayrıca filmlərinə baxdığımda çəkiliş tərzinə görə godard və t.mallickə bənzətdim. o da film ortasında ağ-qara kadrlardan rəngli kadrlara keçid etməsi godard, musiqi sədaları altında yavaş kadrlar isə malick tərzidir.( bəlkə də yanılıram). bir də james dean ən sevdiyi aktyrodu ki bunu da 3 filmində də hiss etdirdi mənə. sevdiyim tək şey musiqiləridir o da idarə edərcəsinə yəni.
hər şey bir qırağa, adamın qəşəng burnu var. elə bil əllə çəkiblər. -*
p.s elə danışdım elə bil neçə ilin rejissoruyam. bağışlıyın siz allah
əvvəla, mükəmməllik eşqinə görə dolanın filmlərinin hollivuda yaxın olması fikriylə razılaşmağa çalışıram. amma məsələ burasındadır ki, filmlərində bu çərçivədən çıxma imkanı yoxdur. ki, düşünəsən ki, a burda filan şey etsəydi dahha səmimi olardı. bunu süni şəkildə yaratsaydı da bununçün iradlar tutulardı. üstəlik, terrence malick tərzinə bənzəmələr tutursansa, necə hollivud filmlərindən fərqi olmadığını deyirsən ki?
qaldı ki, i killed my motherlə mommy filmlərinin eyniliyinə, burda ciddi diqqətsizlik etməkdəsən. motiv yaxın ola bilər, amma hər şeydən əvvəl biri underground, digəri pop mədəniyyəti yükü daşıyır. rejissura, kamera işi də bir-birindən çox uzaqdır.
ümumilikdə, xavier dolan barədə deyilən bu qədər ifrat müsbət fikri mən də anlamamaqdayam. amma fərqli tərzinə görə yıxıb-sürümək də insafdan deyil.
üzv ol