yalnızlığın ən çox anlaşıldığı anlar

Yalnızlığın əslində pis günlərimizdə deyil, əksinə ən xoşbəxt hiss etdiyimiz və ya xoşbəxt hiss etməli olduğumuz, nail olmaq üçün ən çox çabaladığımız anları yaşayanda üzümüzə çırpılması.
illərin rock dinləyicisi kimi sevdiyim böyük qrupların konsertində iştirak etmək sanki ölmədən qabaq etməli olduğum 3-5 şeydən biri olub mənimçün. Bu ilin fevralı, çıxan kimi scorpionsun istanbul konsertinə heç düşünmədəm aldım biletimi. Halbuki əvvəlcədən heç bir planım filan da yox idi istanbula getmək üçün. Sonradan hər şeyi, uçuş biletlərini, istanbul gəzintisini, qrup t-shirtini, dinlənməli olan setlisti hər şeyi həll etdim. Konsertə yollandım və möhtəşəm idi. Konsertə tək getmişdimsə belə oradakı 2-3 nəfərlə də dostlaşıb söhbətləşirdim, konsert başlayandan sonra da əsib-coşan dalğalı bir dənizin içindəki bircə damcı su kimi tünlüyün bir parçasına çevrilmişdim. Açığı mən öyrəşmişəm tək nələrsə etməyə, tək teatra, kinoya, kafeyə, gəzintiyə, xarici ölkələrə getməyə və s. Bu il gəzdiyim 5 ölkənin 5inə də tək getmişdim amma tək qalmamışdım çox da, çünki xeyli də dost qazanmışdım orada gəzintilər zamanı, yəni mən utancaq, adamayovuşmaz birisi də deyiləm, hətta insanlar adətən gəzdiyim xarici ölkələrdə özləri yaxınlaşır, ünsiyyət qurur, əlaqə üçün sosial şəbəkələrimi və s. götürürdülər. Yəni yalnızlıq çox az hallarda mənə özünü tənhalıq kimi göstərib, qəlbimi sancıb, bu da ən əvvəldə dediyim kimi pis olduğum anlarda deyil də, həqiqətən xoşbəxt hiss etməli olduğum anlarda baş verib. Deməli konsert bitdi və işıqlar yandı. irkildim. Qanım çəkildi sanki, birdən mən də o işıqlarla birlikdə aydınlandım, hətta közərdim. Ətrafda qucaqlaşan, əl-ələ tutan, bir-birinə sırnaşan sevgililər, əlləri bir birilərinin çiynində dostlar, hər üzvü bir tərəfə baxan ailələr. Hamının bu ankı xoşbəxtliyinə, həyəcanına şahidlik edən, bunu bölüşən yaxın insanlarının yanında necə təmtək, hətta əslində tənha olduğumun, mənim üçün bu qədər önəmli olan bir şeyin baş verdiyi anda, ona nail olmağımın xoşbəxtliyini yanında yaşaya biləcəyim, bunu onunla bölüşə biləcəyim heç bir yaxınımın olmaması qəlbimi birdən çox sıxmışdı. Bircə addım sağa-sola gedə bilmədiyim bu sıx qələbəliyin içində bu qədər tənha hiss etməyim özümə həm çox gülünc həm də üzücü gəlmişdi.
Öz özümə cavab tapmaqda çətinlik çəkmişdim ki, xoşbəxtliyi bölüşməyəndə həqiqətən yaşaya bilməməyim zəiflikdir yoxsa bu insanın ən instinktiv xüsusiyyətlərindən biridir və hər kəsə xasdır? illər əvvəlki mənə desəydilər ki, bu konsertdə iştirak edəcəm, o bunun sonunun belə olacağını təsəvvür edə bilərdimi? Birlikdə xəyallar qurduğumuz insanları geridə qoyub, ortaq xəyalları tək yaşamaq bizi tənha hiss etdirməkdən başqa ayrı bir poxa da yarayırmı?

misir

Təzəlikcə tək səyahət etdiyim, isti-ipisti, küçələri zibil yığınları və at nəcisinin kombosu ilə üfunət iylənən, taksi və satıcılarının hədsiz sırtıq, atanşik olduğu dövlət. 3 şəhərini gəzdim, luksor, hurgada və qahirə. Qahirəyə çatan kimi, luksora getdim və səyahətimə oradan başladım.

Luksor nil çayı hövzəsində, qahirədən cənuba doğru maşınla 7-8 saat uzaqlıqda yerləşən, gördüyüm gəzdiyim misir şəhərləri arasında ən isti, ən kasıb ama tarixən də ən zəngin olanı idi. Krallar və kraliçalar vadiləri, Hatsepsut, Karnak və s. Kimi böyük məbədlər, tomblar burada yerləşir. Buradakı taksi və satıcılar da elə misirdə gördüyüm ən sırtıqları idilər. Ən çox burada atış gəlməyə çalışıldı mənə. Ama mən sonda danışacam mən bunlara necə atış gəlmişəm. Səyahətimi buradan başlatmaq əslində çox da düzgün addım sayılmazmış çünki ən çətin şəhəri ən önə salmışdım bilmədən. Eləcə Otelimə çatım rahatlayacam deyirdim ki, tezdən 6da avtobusdan düşüb otelimə yollananda başıma bir xeyli şey gəldi. Avtobusdan düşəndə nilin şərq sahilində idim, otel isə qərbdə. ictimai bir vapura getmək üçün taksi tutdum, çatıb əlavə pul istədi, verdim, sonra daydayln biri 70-80 metr fln izlədi məni, sonra da "taksi xidmətini" mənə satmağa çalışdı, 20 dəq fln "yox, istəmirəm" deyəndən sonra rədd edə bildim başımdan. Oteli tapmaq da çox çəkdi, qəribə yerdə idi. Bookingdən tutduğum otağı göstərdilər mənə ilk, rütubətdən nəfəs ala bilmədim deyə dəyişdim əlavə 5dollar ödəyib üstəlik otaqda heyvan boyda kərtənkələ qaçıb kondisonerin arxasına girdi qaqaş qoşanda elə kondisoneri xjdnsnsnsn. Tarixi yerləri çox zəngin idi ama, buna görə dəyər ora getməyə.

Hurghada ən çox sevdiyim, Luksordan şimal şərqə doğru avtomobillə 3 saatlıq uzaqlıqda, qırmızı dəniz sahiləndə yerləşən bir şəhərdir. Otelimin dənizin qırağında və dənizə baxan, həyətini palmaların bəzədiyi bir yer olmağından çox getdiyim adalar və atv turlarında daha çox əylənməyimə bağlayıram ən çox buranı bəyənməyimi. Şəhərlər arasında tək təmiz olanı da bura idi, sırtıq satıcı və taksiçilərə məruz qalmadığım da bura idi. 2 ada gəzdim: orange bay və magawish. Dəhşət gözəl və dəhşət rus gözəlçələrinin dincəlməyə gəldiyi, mavinin hər çalarını ya sahilində ya da adaya gəldiyiniz yolda görə biləcəyiniz, füsünkar, sanki eqzotik bir cənnət imiş kimi hiss etdirən gözəl adalar idi. Snorkelling və ya diving etməyi mütləq məsləhət görürəm buralarda. snorkelling etdim mən, arada ağız aparatını çıxarıb lap mərcanlara qədər daldığım da oldu, möhtəşəm idi. Atv turunda isə səhraya getdik, qəşəngcə sürdük, sona doğru dəniz qırağında dincəlmək üçün duranda təyziqimin anidən düşməsindən az qalsın ürəyim gedirdi və buna görə 30qəpiklik suya 3.5 manat verməli olmuşdum düzdür, çünki 15 dəqiqə əvvəl mənə su təklif edən danimarkalı ailəyə utancaqlıq edib yox demişdim. Ama qalan hər şey möhtəşəm keçdi, biraz dincəlib özümə gəlib sonra da gedib dəvə sürdüm nsjsns.

Nəhayət qahirə. Qahirəni əslində sevdim deyə bilərəm, çünki luksorda artıq o qoxuya da, o sırtıq insanlara da, atanşiklərə də öyrəşmiş, hətta öz taktikalarımı formalaşdırmışdım. Tutduğum hotelin yemək üçün ayrılmış balkonu piramida mənzərəli olduğundan orada vaxt keçirməyi yemək yeməyi xüsusi olaraq sevdim. Kiçik oteldə bir tək mən qalırdım, vur tut onsuz 5-6 otaqları var idi, xüsusi bir qulluq olunurdu və hər cür can fəşanlıq göstərirdilər mənə. Qahirə həm də çox böyük şəhər idi, haradansa harasa getmək yetəri qədər vaxt və enerji aparırdı. Oranın məşhur bazarını fln gəzdim, ürəyimi də çox sıxdı oradakı dilənən xəstə insanları balaca uşaqları ilə görmək.

Misirdə Demək olar bütün nəqliyyat vasitələrindən - maşın, motosklet, tuk-tuk, gəmi, qayıq, fayton, avtobus, mikro avtobus, metro, istifadə etdim. Qayıdan gün oturmuşam metroda, yanımda 12-13 yaşlarında bir oğlan uşağı ilə dayday, yan tərəfdə də başqa oğlanlar fln ama əksərən qadınlar idi içəridə. Biraz getmişdik, bir qadın gəldi əlində torba, çığır bağır saldı, gördüm oğlanlar qaçıb getdilər, gəldi mənim başımın üstündə durub mənə qışqırmağa. Mən də anlamıram heç nə, qadın da durmadan nəsə deyir. ilk əvvəl nəsə satmağa çalışdığını düşünürdümsə də gördüm yox elə deyil qadın aqresivdi. Mən də baxdım bu qabağımda oturan cavan qızlara ki nə baş verir nə istəyir bu məndən. Qızın biri nəhayət dedi ki bu vaqon qızlar üçündü. Utandım, Bağışlayın deyib fitillədim. O biri vaqonda camaat mənə baxıb gülür sksksksk. Sən demə bunlarda bəzi vaqonlar qadınlar üçündü ama belə ara kəsməli fln nəsə yox idi, açığı mən də minəndə görməmişdim vaqon sadəcə qadınlarçünmüş.

indi misirə səyahət etmək istəyənlərə tövsiyyələrimi paylaşım.
Əgər yaşınız 24dən azdırsa mütləq özünüzlə tələbə kartınızı götürün. Vaxtı keçibsə ya yoxdursa belə gedin kart çıxardılan bir yerdə saxta da olsa düzəltdirin, bütün muzeylərə 50% ucuza girəcəksiz. Mən ora gedəndə bunu bilmirdim, ama lənətə gəlmiş dvijennikliyim, türkiyədən aldığım müzekart tələbə kartına bənzədiyindən onu göstərib hər yerə 50% ucuza girirdim snsnssn.
Taksi applicationlarından indrive ı istifadə edin, çox daha uyğun qiymətə daha rahat gediş təmin edir, uberdən etdiyim zakazlarda adətən taksilər əlavə pul istəyirlər və bir də əlavə qiymət danışmalı olursuz və s ilaxır, indrive daha yaxşı idi.
Otel tutanda mütləq baxın görün otaqda interneti varmı ya yox. Görsəniz belə yenə yazıb özlərindən də soruşun, elə rezerv edin. Hurghadadakı oteldə ancaq receptionda internet var idi, qahirədə isə ümumiyyətlə yox idi. Mənə supriz olmuşdu gedəndə ora.
Səyahət sığortası mütləq alın, başınıza bir şey gəlmə ehtimalı heç də kiçik deyil. Yəni az qala ürəyim gedirdi səhranın ortasında sjsjsjs. mən paşasığortadan almışdım 21 manata 8günlük. Mənə promokod verdilər, tripocell tətbiqindən 3gb paket götürdüm o promokpdla və çox yaxşı işləyirdi misirdə, özüm e-sim io dan almışdım onun qədər yaxşı da deyildi hətta daha tez bitirdi sanki. (Qəti reklam fln etmirəm, biraz reklama bənzədi)
Qiymətlərdə sövdələşmə üçün bir trik deyim. Ən balaca marketindən, taksisinə, qayıqçısına qədər hamı ilə qiymət danışmaq məcburiyyətindəsiz. Dəhşət yorucu bir prosesdir, təsəvvür edin istidən bir təhər bir market tapıb su istəyirsən alasan, görür turistsən 6-7 poundluq suyu 50-ə satmağa çalışır sənə. Yəni 1 dollara. Marketdirsə çıxıb gedirdim ama suvenir dükanlarında fln mənim ən çox işə yarayan taktikam bu idi, deyirdim ki satıcıya: "o biri dükanda mənə bunu flan (50 funt) qiymətə dedilər almadım , sən 200 funt çox baha deyirsən". Onlar da endirir qiyməti adətən. Bir də sərt olun, maksimum dediyinizin üstündə durun, it kimi endirəcəklər qiyməti. Bunlar biraz öyrəşib padoşsifət avropalılara amerikalılara nəsə satmağa. Göstərin ki üzüyola deyilsiz. Taksi də neçə dəfə taksiyə minəndən sonra əvvəlcədən razılaşdığımız qiyməti artırmağa cəhd edənlər, özünü eşşəkliyə vuranlar olub guya səni anlamır bu rəqəmi böyük başa düşüb, hamısının ağzına sıçmışam ki, ya belədi ya da saxla qıraqda pul zad vermirəm(yolu da yarılamışıq ha xjsnsmsmms)

yaddan çıxmayan ifadələr

Bir neçə həftə əvvəl dostlarla getdik M teatrına, adamlar və siçanlar tamaşasına. Ən öndən idi biletlərimiz, mən də açığı bəyəndim tamaşanı, aktyorların ifasını filan. Ama bəzi rolların geyindiyi paltarlar çox uyğunsuz idi. Lenni elə kitabı oxuyanda necə canlandırmışdımsa o cür də geyinmişdi, ama ki corc. Elə bil qaqaşı bu dəqiqə aparıb hansısa mallda ən yeni yaz kolleksiyasına uyğun geyindirib gətiriblər. Çox modern görünürdü və nimdaş, öz dövrünə uyğun paltarlar geyinmiş aktyorların arasında seçilirdi. Oranın qurucusu vidadi həsənov tamaşadan sonra gəldi ki, biz adətimiz üzrə tamaşımızı müzakirə edəcəyik. Başlandı müzakirə, məndən əvvəlki 4-5 nəfər hamı təriflədi tamaşanı gözlənilən kimi, sıra mənə çatanda bəyəndiyimi xoş 1-2 cümlə ilə bildirib dedim ki, corcun paltarı biraz daha öz dövrünə uyğun ola bilərdi, izləyici kimi məni tamaşadan qoparırdı. Vidadi həsənov da qayıtdı ki "varını verən utanmaz". izləyicilər də güldülər, ama əminəm çoxusu anlamadı ki vidadi nə demək istəyir. Nəysə bu cümlə də unudulmaz olaraq qaldı ki, sən demə bunlar bizi tamaşadan sonra müzakirə üçün yox, elə sadəcə tərifləyək deyə saxlayırlar.

barry lyndon

nə filmmiş ala, sonuncu mədəni orqazmımdan keçmişdi xeyli. Hər saniyəsi ayrıca neoklassik üslubda tablodu sanki. cümlələr dəhşət poetik, deyərsən ki, bircə-bircə müqəddəs kitablardan seçib yığıblar. Xarakter inkişafı ilgək-ilgək toxunub, kubrick baba nasaya öyrədib əslində o linzaları necə istifadə etmək lazımdır. Heç az film izləməmiş birisi kimi desəm, həyatım boyunca baxmış olduğum ən gözəl, ən bəyəndiyim ilk 10 filmdən biri. (baxma: ryan o'neal)(bax: stanley kubrick)

sözlük yazarlarının səyahət xatirələri

Bu şanssızlıq yenə buraxmır yaxamı. Dünən tbilisiyə gəldim saat tezdən 3 filan, təyyarədən endim qəşəngcə rahatca. Gördüm nə qədər turist hamısı ağzını ayırıb əlində bolt taksi filan axtarır. Qiymət də mən gedəcəyim yerə gördüm 10dollar civarı bir şey edir. Başladım o biri turistlərə soruşmağa ki gəl birlikdə gedək, 50/50 edək. Lom oğlu lomlar, hamımız onsuz təxmini eyni yerə gedirdik ama istəmədilər. Axırı vurdum taksimi, gedirik. mən gəlmədən 1 2 gün qabaq buranın patriarxı dur kayfı öl. Bu da deşekalı adammış, səhəri bunun cənazəsi şəhərdəmi gəzdiriləcək filan bütün mərkəzi yolları bağlayıb polis. indi düşmüşük şəhərin canına, oradan çıxırıq bura giririk, məhlələri ələk vələk edirik, ama polis də durmayıb, hər yeri bağlayıb. Axırı elə bir yola girdik elə bir yerdəm gəlib çıxdıq ki, elə bil bakıya doğru ceyranbatan yolu ilə çıxıb ələt tərəfdən çatmısan. Çata çatda yenə gördük yol bağlı. Şofirin səbri tükəndi, mənə dedi düş siktir özün get ta. Gürcücə dedi ama tonundan anladım. 2km yol yeridim 2 ağır çanta ilə, özüm də səhəri full istanbul turu etmişəm həmin çantalarla, yorğun arğın. Axırı gəldim çatdım hostelimə, saat 7ə işləyirdi. başımı qoyan kimi getmişəm.

qadın

Dişi cinsiyyətli insan. ilkin halda üzərinə məsuliyyətin və ya gözləntinin qoyulmamasını zəruri hesab etdiyim cins. Ama deyərdim ki, Razılaşdıqları sosial rollara kişilərdən daha məsuliyyətli yanaşırlar. Emosiyalarını da basdırmamaq, rahatca ifadə edə bilmək kimi tarixən formalaşmış supergücləri var. Labüd empatiya qurma bacarığı adlı lənətə düçar olublar. Bu bacarıq da öz növbəsində böyük gözləntilər, böyük gözləntilər isə xəyal qırıqlığı gətirir onlara. Özləri üçün yeni dövrün astanasında böyük dilemmalarda qalan, istehlak mədəniyyətinin israfçı nümayəndələri.
Ağıllısına rast gəldikcə insanın könlünü xoş edən XX xromosomlular dərnəyi üzvləri.
8 martları mübarək.

yazarların çəkdikləri pişik şəkilləri

Mən turşuxanın şəxsi fotoqrafı olaraq paylaşıram sizinlə.



Burada modellik edirdi dndndndnd kopya atası kimi sexy as hell!

içini sikim dedirdən anlar

Gitar çalırdım, qapı qonşu gəldi şikayətə. 50 yaş civarında bir qadın idi, əlləri əsə-əsə, əsəbdən yoxsa qorxudan bilmədim, dili topuq vura-vura xahiş etdi ki, mahnının səsini azaldım. Dedim tamam. Ama davam etdi ki, dünən saat 3də də səs gəlirmiş ama yalandı, mən yatmışdım çoxdan. Opethdən mahnı öyrənirdim ama yarımçıq qalmadı, səsi azaltdım. içini sikim dedirdən şey artıq bu davamlı gələcək şikayətin, böyüyəcək mübahisənin başlanğıcı olması idi. Qadın çox histerik görünürdü, 3cü şikayətində deyəcəm get polisə ver, hansı ki qanunən heç nə edə bilməz. Özü də bunla bir həll tapa bilməyib alternativ şeylər sınamağa çalışsa sadəcə sonu maraqlıdı deyə mən yenə islah olmayacam. Olmayacam dediyim, gitarın səsini özümçün uyğun yerdə saxlamağımdı. Daha az olmayacaq. Qonşu köçə bilər, ya da özünü yandıra. Məni də yandırmağa cəhd edə bilər. Nə edərəm mən də görmək istəyirəm.
Bu da hələ hadisədən əvvəl wp ilə atdığım səsdi.

uşaqlıqda qoyulan ləqəblər

Mənim dramım. Mənə uşaq olanda bir şeir qoşmuşdular(məncə nənəm). Elə uzun bir şey də deyildi onsuz, sadəcə son 2 sətrini xatırlayıram ki, belə bitirdi:
Sallaqdodaq, qazanbaş,
Dolma burun, iynə qılça, düymə göt.

Və bu yadımda qalan son sözlər mənim sezonluq nicklərim idilər. Yay gəlirdi şortik geyinirdim olurdu iynə qılça, məktəb şalvarı geyinirdim deyirdilər düymə göt, başımı harasa çırpırdım olurdu qazanbaş. dolma burun da daimi müzakirə olunurdu, yapaq dolması yoxsa kələm. Ama aralarında biri var ki.. sallaqdodaq. Ən nifrət etdiyim bu idi çünki həqqi də dodağım sallaq idi. Uşaqlıq şəkillərimin əksərində də dodağım sallaq düşmüşəm. Çox tez xəyala dalıb gedən, fikrə qərq olan və açığı düşünməyi sevən uşaq idim. Di gəl dodağım ağır gəldiyindən sallanırdı aşağı. Uzunca mübarizə aparırdım ki, fikrim dodağımda olsun sallandırmayım axırı baxırdım mən necə ben ten olacağımı düşünəndə dodaq sallanıb gedib.