Bu yaz Harriet Clark-ın anası həbsxanada olan Suzanna adlı qızın böyüməsindən bəhs edən "The Hill" romanını oxudum. Mən "Esquire" jurnalında Analar Günü ilə bağlı uzun bir esse dərc etdirmişdim; orada son iyirmi beş ili həbsxanada keçirməyim və anam qocaldıqca onun yanında ola bilməməyimdən bəhs edirdim. Harrietin romanının mənim vəziyyətimin bir növ əksi olduğunu gördüm və Suzannada özümdən bəzi xüsusiyyətlər – onun tərk edilmişliyi, utanc hissi, çarəsizliyi – tapmağım məni təəccübləndirdi.
Suzannanın anası inqilabi bir qrupun üzvü idi, bank soyğununda sürücü kimi iştirak etmişdi, nəticədə bir mühafizəçi ölmüşdü və o, ömürlük həbs cəzasına məhkum edilmişdi. Onu böyüdən nənəsi vəziyyəti daha da gərginləşdirir və Suzannaya anasının ana kimi məsuliyyətlərindən imtina edib siyasi bir məqsədi seçdiyini deyirdi.
"The Hill" real həyatla həmahəng olan bədii əsərlərdəndir. 1981-ci ildə Harriet Clark-ın anası Judith Clark məşhur "Brinks" zirehli yük maşını soyğununda qaçış avtomobillərindən birini idarə etmişdi. Uğursuzluqla bitən bu planın sonunda bir "Brinks" mühafizəçisi və iki polis əməkdaşı güllələnərək öldürülmüşdü. Judith 75 ildən ömürlük həbs cəzasına qədər cəza almışdı. Soyğun baş verəndə Harrietin on bir ayı vardı və o da Suzanna kimi anasını həbsxanada ziyarət edərək böyümüşdü. Harriet nənəsi tərəfindən böyüdülmüşdü, lakin Suzannadan fərqli olaraq, o, həm də anasının kollektivindəki insanlar tərəfindən böyüdülmüş və onlardan dərs almışdı. Mən Judith-in məhkum yoldaşlarından biri ilə eyni həbsxanada cəza çəkmişəm və onların necə insanlar olduğunu bilirəm: mehriban, təhsilli, idealist və həmişə ətrafındakılara kömək etməyə hazır.
Harriet Stanfordda oxuyub, Ayova Yazıçılar Seminarında MFA dərəcəsi alıb, bədii ədəbiyyat üzrə "Stegner" təqaüdünə layiq görülüb. O, on iki il Stanfordda yaradıcı yazı dərsləri keçib və "The Paris Review" jurnalında bədii ədəbiyyat redaktoru işləyib. Harriet həyat yoldaşı və oğlu ilə Nyu-Yorkda yaşayır. O, insanların öz layihələrini, kitablarını və bəzən filmlərini inkişaf etdirməyə kömək etməyi sevir, lakin mənə dedi ki, "The Hill" onun "danışmalı olduğu yeganə hekayə" idi.
O əlavə etdi: "Ümid edirəm ki, insan kitabda şəxsi məsuliyyətin həqiqətini və zəruriliyini hiss edə bilər – ana insan həyatının itirilməsinə səbəb olub, ana öz övladını tərk edib, lakin kitabda ən böyük əzab mənbəyi, ən çox insana təsir edən əzab həbsxanadır."
Mən Harrietə "Sing Sing" həbsxanasından zəng etdim və mətbuat katibim vasitəsilə onunla e-poçt mübadiləsi apardım. Aşağıda analar, yazıçılıq, tərk edilmə və həbsxana haqqında söhbətimiz yer alıb.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
