long distance relationship

salamlar, həftələrlə düşünməkdən bezəndən sonra sizlərin də bir fikrini alım dedim. normalda insanlara həddindən artıq anlam yükləməməyi bacaran biriyəm və məntiqlə uymayan bir şeylər olursa dirəşmirəm, duyğusal qərarlar vermək də tərzim deyil. əsas məsələyə keçim. 3 ay əvvəl bir nəfərlə tanış olmuşduq. normalda flirtlərim uzun çəkmir və xaricdən diqqətimi çəkən biri azca danışıb tanıyan kimi gözümdən düşürdü yəni söhbət axmırdı. qısa olmayan bir müddət ərzində bu belə davam etdi. görünüşü önəmsəyən deyiləm çox, ona görə maraqlı gəlmirdi kimsə son illərdə. 3 ay öncə tanış olduğum şəxs fərqliliyini hiss etdirmişdi. söhbətimiz axırdı, danışmaqda mövzu tapmaqda heç çətinlik çəkmirdik, mizah anlayışımız uyğun, onun dediklərinə mən mənimkilərə də o gülürdü məcburiyyət olmadan. ağıllı biri kimi təsir bağışlayırdı mənə və həqiqətən etkilenmiştim türklər demiş. nəysə biz görüşdük. əslində gələcək planlarımız da uyurdu, ikimiz də eyni şəhərə getməyi planlayırdıq.söhbət əsnasında məlum oldu ki, mən daha öncə gedəcəm və əgər biz davam etsək flirtə aramıza 1 ay olmamış tanışlıq və bir iki canlı görüşdən sonra azı 4-5 aylıq məsafə girəcək. bu ən yaxşı ehtimal idi, belə bir hal da ola bilərdi ki, bu müddət 7 ay olsun və o eyni şəhərə gələndə mən qayıdacaqdım maksimum aeroportda görüşə bilərdik. yəni vəziyyət ürəkaçan olmadı. mən də uzun uzadı söhbətlərin və bu etkilenmemin başıma çox dərd olacağını düşündüm, bağlanacaqdım sonra əlimdən heç bir şey gəlməyəcəkdi, çıxıb gedəcəkdim və görmək istədiyim anda görüşə bilməyəcəkdik. mən ancaq yaxşı və uzunmüddətli əsasları olan bir münasibətin məsafə sınağından keçəcəyinə inanıram. bizim kimi hələ flirt aşamasında olanlar üçün bir ümid olmayacaqdı. ona görə qarşımdakı insanı çox bəyənməyimə və onun da mənə qarşı eyni şeyləri hiss etməsinə baxmayaraq kökündən hər şeyi kəsdim,özünə də dedim və flirtə son verdik. mən ölkədən ayrılandan sonra yenə aramızda söhbət başlamışdı və özümü cavab yazmaqdan saxlaya bilmirdim. həm danışmaq istəyib həm də görüşə bilməmək yaxşı hiss etdirmirdi. danışdıqca daha çox görüşmək istəyirdim. ona görə əngəllədim. oxşar senari əvvəllər də mənə xoş olmayan hislər yaşatdığı üçün bir növ travma kimi qalıb məndə. əlbəttə pis oluram, əlimdən nəsə gəlmir, qarşı tərəf də nəsə edə bilmir. ancaq yenə də hər gün düşünmədən dayana bilmirəm. yazmaq danışmaq istəyirəm ama realda heç bir nəticələri olmayacağı üçün dəyişmək istəmirəm qərarımı. sizcə lazımı anda doğru qərar vermişəm? ya özüm də bilmədən bu dəfə həddindən artıq anlam yükləmişəm bir insana. fikirləriniz maraqlıdı