yazarların hazırda düşündükləri

2poy · 2013-07-17

görəsən səhər durub qaçım biraz?..

380. insanlar həyatda ideal ola bilməyəndə ya qaçırlar ya da sahib olduqları bir şeyi ideala çevirirlər. bəlkə də dünyada bizə azadlığı sübut edən şeydir sahib olmaq. bir şeyi özün kimi hiss etməkdən gedir söhbət. bu sahib olduğun 2 sot torpaq da ola bilər, ya da hansısa bir avtomobil markası. insan sahiblənməyə çalışanlar da var. çox iyrənc mənzərə olsa da acı reallıqdır. bir dəmir parçasına bağlanmaq, qırılacaq bir qəlbin olmaması kimi sevindirir. əsas məsələ əlində olanı gözəlləşdirməkdir. bir növ sənətdən söhbət gedir. əslində bunun özü də insana bir yük təəsüratı bağışlayır. hər zaman o yükü daşımağa məhkumdur. bezsə də şirin bir xoşbəxtlik məlhəmidir onun üçün. hərdən oturub fikirləşəndə hər kəs yad gəlir. görəsən məni sikən nədi? bu xaraba dünyada nə batır ala görəsən mənə? niyə reaksiyalarım anormaldır? götüm basim ayri oynasa bilərəme nədi problem? nədi ala bu durğun həyat tərzi. bir fərqlilik, yenilik yoxdu ala? camaat necə sıxılmır eyni eyni şeylərdən? görəsən söhbətləri, sözlərimi maraqlıdır dərindir? nə söhbət edirləre ala bu qədər? nədən danışırlar? bu saxta dostluqların axırı hara gedir? vapşem niyə camaat petuxluğu müasirlik hesab edir? nolub ala hamı mədəni mədəni blət? niyə jarqon və ləhçəniz yoxdu ala sizin? niyə özünzü süni intellekt kimi aparırsınız? başqalarından fərqiniz nədir görəsən? heç olmaya mən arada fikirləşirəm bir pox olan deyil məndən? siz nəyin peşindəsiniz lan? sosial media camaatın başım xarab eliyibe sənöl. hamıda bir rollanma var, həm dünyalısına ön yargı var baxışlarında. mən bilirəm niyə işçi sinifi ilə yaxşı yola gedirəm, bilirəm niyə bulvarda fırlanan gədələrnən söhbətim tutur. mən yoldan keçən dilənçi ilə bilirəm niyə saatlarla söhbət edirəm, parkovşiklər ilə öpüşüb görüşürəm. çünki, bezmişəm maskalanmış cəmiyyətdən. tanımaq istəyirəm kimsiniz, nəçisiniz, hansı məzhəbə qulluq edirsiniz? göt göt danışmaqnan deyil orda burda. əsas odu ortada bir şey olsun. belə baxanda mənə nəyisə sübut etməyə məcbur deyilsiniz. ama o gicdıllağskoy baxışlarınıza vurum sizin açığı. belə açığı bankrot olmaq istəyirəm. istəyirəm, məndə dəyəri olmayan dəyərsiz şeyləri itirim bir bir. elə itirim ki, səsinə camaat gəlsin. nə bilim ala içim götümün açarını itirim, toyda dava salım, başqasının maşınını vurum qaçım. nəyisə isbata gətirmək dərd olmasın mənə. onsuz da özüm bilirəm ha düzəm, ha da səhv. hərdən özümü şamlarında problem olan dizel mühərrik kimi hiss edirəm, sözə başlayanda kəkəliyirəm birdən laqqırdıyıram. hərdən özümü sveçaları sikdirmiş köhnə 190-a oxşadıram. sözə başlayanda boşa olduğunu bilib təzdən sönürəm. təzdən yeni bir marş ilə alovlanıb acı reallıq ilə barışıram. polnu qaznan bütün olanların üstündən qara tüstü buraxıram. baxanlar elə bilir yağ yeyir, amma, bilmirlər ki, mənasız suallara veriləcək ən yaxşı cavabdır bu. qıraqdan baxan üçün hər şey başqa cür görsənir onsuz da. çox da uzatmağa ehtiyac yoxdur, ümidləndiyim hər limanda xəyallarım puç ola-ola gedir. ona görədir durğun həyat tərzi. sübut eləməyə nəfəsim çatmır, ayaqlarım yorulub, biraz da işəməyim gəlir. düşünməmək üçün bütün düymələri basılı saxlamışam, adboyu sıxıram. spakoynoy noc hi ,

yazarların hazırda düşündükləri

Yalnız deyilsən!