ağlamağı bacarmıram :(
dostlar uzun illərdi fikir verirəm ki artiq heçvaxt ağlaya bilmirəm. yəni əvvəllər 17-18 yaşlarina kimi normal idim. ancaq indi heç bir hadisəyə üzülə bilmirəm. sanki hərşey mənə adi gəlir. bəzən bəzi şeylərə çox üzülürəm ama ağlamaq qalsin qirağa heç gözyaşim belə axmir. hərşey bütün bu olanlar içimdə yeyir məni ancaq bunu çölə vura bilmirəm. yəni bir hadisəyi çox önəmsəyirəm ağlim orda qalir üzülürəm iç içə keçdikcə bu olanlar məni daxilən məhv edir ancaq bundan qurtula bilmirəm ancaq yadima saliramki əvvəllər ağlayaraq olanlari unudur və rahatlayirdim ancaq bunu indi bacarmiram. sanki boşluqdayam. bilmək istəyirəm ki bu normaldi?
2. mence mueyyen bir limit var, o limite catdiqda insan aglayir ve bu qeyri-iradi olur.aglamaq muxtelif sebeblerden ola biler, kovrelmek, sevincden ve s. demirem.sirf kederlenib.bu yas kecdikce insandaki dozumun artmasi ile yukselir deye o kotani doldurmaq da getdikce guclesir.ona gore men de evvelkine baxanda cox cox nadir agliyiram, agliyanda da gozlemediyim anda ozumden asili olmadan olur.vicdan demezdim, bu aglamaq sebebi ile bagli olaraq muxtelif seylerden ola biler.kovreklik derecesinden ola biler, insanlara inanib inanmama derecesinden ola biler, dozumluluk derecesinden ola biler, sikleyib-siklememe derecesinden ve s. asili olaraq deyisen bir seydir.bu problem deyil mence.
oxuyucu @14912
1. məndə sənin kimiyəm axırıncı dəfə nə vaxt ağladığım yadma gəlmir.yəqin doğulanda ağlamışam ).nəysə onun əlacı yoxdu vicdanımız digərlərinin baxdıqda daha aşağıdır.
gizli @14907