+10 əjdaha
1. yaş 23"2 ay sonra toyumuz olacaq. amma mən istəmirəm evlənəm. bilirəm bu bütün qızların arzusudu amma həyatımda elə dəyişiklik oldu ki, bu arzu mənim üçün ən gülünc, mənasız birşeyə çevrildi. illərdir əsil ehtirasın, əsil səmimi sevginin nə olduğunu bilmirmişəm. rəfiqələrim məni bir qızla tanış etdi. aramızda ifadə edə bilmədiyim bir istilik yarandı. nəfəsim kəsilirdi. hansıki, bütün bunları nişanlımla yaşamamışdım. deməli duyğuların cinsiyyəti olmurmuş. aylar keçdi və həmin qızla münasibətimizdə, hisslərimizdə daha da alovlanmaqdan başqa heçbir dəyişiklik olmadı.
bu haqda heç bir fikrim yoxdur. bəlkə məndə xəstəlik var? patologiya var? niyə mən öz həmcinsimə qarşı bu duyğuları keçirirəm? bilmirəm... amma çox xoşbəxtəm. bu mənə kifayətdir ki, heçnədən və heçkəsdən, verəcəyim qərarlardan qorxmayım. onunla birlikdə azərbaycanı tərk edəcək və öz həyatımızı quracağam.
hətta doğulmamışdan əvvəl genetikamızda yaradılmış stereotiplər bizi necə də bədbəxt edirmiş, onu anladım. sevgi, seksual həzz, ehtiras bunlar heçbiri qarşındakının cinsiyyətindən asılı deyilmiş. tərcihlər önəmli imiş. hərçənd tərcih dediyim şey özü belə gülməlidir. biz bir-birimizi tərcih etmədik ki. bizim ruhlarımız birləşdi.."
sözlükdə olan və olmayan homoseksuallara sözüm odur ki, öz duyğularınızı yaşayın, ətraf qıcıqlandırıcılar ucbatından özünüzü bədbəxt, həyatınızı yarım etməyin. hisslərinizdə səmimi olun və sevin, sevişin!
bu söhbəti yadıma saldığı üçün #57821 entrysinə görə timidusa danke!