25 noyabr 2000ci il bakıda zəlzələ
13,888 | 37 | 113
əjdahalar googlla
məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - bakı - keçən ayın ən bəyənilənləri - 10 fevral 2014 bakıda zəlzələ - sözaltı günlük - türklərin sevilməyən cəhətləri - starbucks - azərbaycan - sözaltı etiraf
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860həmin gün aliləcə bir az tez yatmışdıq.gecə quşdarın qəfəsini açırdıq.həmin gecə quşdar reski divara çırpılmağa başdadılar.anam tez məni yarı yuxulu geydirdi.hamı həyətdə idi.düzdü birinci sinif idim və ölçü zad bilmirdim.amma tv kanallarda "6.5 bal"dedikləri indiki kimi yadımdadı.o gün biz evin qapısını açığ qoyub gecəni çölə yaxın olan mətbəximizdə yatdıq.əksəriyyət maşınnarda raflarda gecələmişdi amma
bir an yıxıldığımı düşündüm. zələzələnin necə baş verməsi ilə bağlı təcrübə yox idi. təcrübə isə saniyənin mində birində belə nəsə baş versə belə dərk edə bilmək və hazır olmaqdır. balaca şahmat taxtasından əvvəlcə top, sonra fil düşdü. olanları dərk etməyə macal tapmamış ayağa qalxdım, bacımın elinden tutub evdən koridora atıldım, o an necə əyilib bacımın ayaqqabısını götürmüşdüm, nə o vaxt xatırlayırdım, nə də indi. həmin gün bir çox qonşu nədənsə bizdə qaldı. o biri gün ans kanalının ad günü idi. hər kəs səksəkə içində idi. şayələr gəzirdi ki, guya növbəti dalğa gözlənilir. anam 26 noyabr 17:00-22:00 arası koridorda, həyətdə bacımla gəzdi əvvəlcədən hazırladığı risk tədarükü ilə. atam isə deyəsən zəlzələnin silkələməsinin sehrinə düşüb daha çox silkələnmək eşqi ilə arağlamağa getmişdi. bəs mən ?
bir neçə il sonra bacım evdə oturarkən qayıdıb demişdi ki, "mama, yadındadır hamı qorxusundan bayırda, koridorda gəzirdi, amma qaqaş (adımı çəkmişdi) oturub "tutugildə"yə baxırdı." bunu eşidəndə sıralama ilə səs tonu, intonasiya, sonra öz təsvirim, daha sonra həmin hadisələrin yada düşməsi beynimdəki gülüş qırışlarını hamarlaşdırdı və həyatımda ən ürəkdən güldüyüm anlardan birini yaşadım. 11 yaşlı uşağ bacısı ilə şahmat oynadığı günün səhəri zəlzələ təhlükəsini vecə almayıb tutugildəni izləyirdi mvfndfnmdfxdsnds o vaxtdan yelbəyen adam idim və elə o vaxtdan bilinirdi ki, gələcəyin işsiz, lakin qeyri-standart adamı böyüyür.
(baxma: tutugildə verilişinə baxan oğlan olmusan da, kimsən guya)
deməli atam hamını oyandırıb qonşuların səsindən sonra, məndən sonra körpəni çıxarmaqçün məni qapının ağzında qoydu ki çıx, mən də qadasın aldığım qəşşəh girirəm kreslonun içinə sərələnib yatıram.
sonra atam çıxıb evdən hər yerdə məni axtarır. gəlin məni tapanda kreslodan "ee qoy yatım da ay ata" deyə mırıldandığım yadımdadı.
ondan sonra çöldə idik gecə, evə qayıdanda həmin kreslonun üstünə şkaf uçmuşdu. * glş təsəvvür eliyə bilirsiz, o vaxt orda məni tapmasaydılar pampiniformis olaraq kim beyninizi sömürərdi? * glş
səhəri gün atamın gördüz dedim axı bir şey olmaz zarafatı o qədər iyrənc idi ki, hələ də yadımnan çıxmayıb. o gün də içməyə getdi atam. deyəsən vergidə işləyənin atası ilə eyni yerdə içiblər -*
onu da deyim ki,anam qardaşımla mənə paltar gətirmək üçün binaya qayıtmışdı yenidən.hər adamın cəsarəti çatmaz buna.
sonrasında yaşadığımız əhatədə nə qədər binada qalan tanışımız var idisə hamısı bizə gəlmişdi gecəni keçirtmək üçün. evdə 20dən çox adam varıydı bəlkə də. süfrə qurulmuşdu, samovar qaynadılmışdı. və heç kəs yatmadı o gecəni səhərə qədər çay içilib söhbətlər edilmişdi.
üzv ol