zamanla geridə qaldığı üçün darıxılan şeylər
| anket150,874 | 161 | 736
əjdahalar googlla
timidus
onafilankəsdeyirlər
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 8602-3 nəfər yığışırdıq, gedib xəngəl basırdıq.
belə baxıram bu daha çox,
zamanla geridə qaldığı üçün heyfislənilən şeylərə uyğundur.
Bayaq evdə abituriyent vaxtından saxladığım sınaq nəticələri və bəzi qeyd dəftərlərimə baxırdım. Sınaqlarda 25/25 düz yazdığım riyaziyyat, kimya və digər fənnlər olub. nə qədər effort, inam sərf edirdim. indi ortada heç nə qalmayıb. Abituriyent vaxtı ya uni, ya da ölüm kimi beynimdə idi hər şey, qəbul olmasam dünyanın sonu kimi görürdüm deyə bəlkə o qədər çaba sərf etmişəm, survival modda idim rəsmən. Sanki bütün enerjimi onda sərf etmişəm. indi heç bir imtahana, ümumiyyətlə, vacib heç nəyə elə hazırlaşa bilmirəm.
Biologiya dəftərim var idi, nə qədər qeydlər yazırdım. Məşğələdəki hamı dəftərimi götürüb köçürürdü. Tək dəftərimdir ki, başdan sona yazmışam. Həmişə bütün dəftərləri yarımçıq istifadə edirəm.
indi amma heç nəyi düzgün yazmıram, hər şey, hərəsi bir dəftərdə, yarısı kompüterdə, yarısı telefonda, yarısı sözlükdə.
Bəlkə də, böyüdükcə insan anlayır heç nəyin ölüm qalım məsələsi olmadığını.
Amma o zamankı disiplin, gələcəyə ümid və çalışqanlığım indi olsaydı kaş.
Bu da belə bir təəssüratlarımdır...
Az öncə You've got mail filmini izləyərkən əvvəllər insanların və onlarla tanışlığın mənim üçün necə daha maraqlı və həyəcanverici olduğunu xatırladım sanki. Kimisə tanımaq, onun ən sevdiyi filmi, mahnını öyrənə bilmək çox böyük bir uğur imiş kimi hiss etdirərdi mənə. Aramızda özəl bir bağ yaradardı. Kimdənsə o qədər tez bezmək də mümkün deyildi sanki. Hər şey daha yavaş irəliləyirdi indiyə nisbətdə.
indi isə bir kliklə hər kəsin bütün addımlarını, nəyi necə yaşadığını görmək, hətta ona çatmaq mümkündür. Bu, hər bir halda mənfi bir şey deyil təbii, ancaq bizə itirtdiyi çox dəyərlər var. Artıq heç kim bir-biri üçün o qədər də unikal və səbr etməyə dəyər deyil. 5 dəqiqə cavab almadığın birini dərhal silib digərinə keçə bilərsən. Xatırlayıram, həmin ara telefonum olmadığı üçün 1 il ərzində məni gözləyən, hər gün mesajlar yazıb cavab almasa da, ümidli olan biri var idi. indi isə o, yoxdur; "onlar" yoxdur, təəssüf. Və bir daha olmayacaqlar da. Amma mən hər zaman darıxacam.
üzv ol