+3 əjdaha
2. qasım bəy zakir 1784-cü ildə şuşa şəhərində, bəy ailəsində dünyaya göz açmışdır. mollaxana təhsilindən əlavə, fars və ərəb dillərini dərindən öyrənmiş, ilk şeirlərini isə füzuli yaradıcılığının təsiri altında yazmışdır. ömrünün çoxunu xındırıstan kəndində keçirmiş, bu kəndin cüzi gəliri ilə sadə həyat sürmüşdür.zakir haqsızlığa dözə bilməməsi, rüşvətxor məmurları, ədalətsiz mülkədarları, ikiüzlü ruhaniləro onun amansız satirasının tənqid hədəfinə çevrilmişdi. və bu da, onun düşmənlərinin çoxalmasına, sürgün həyatı yaşamasına gətirib çıxarır. dostunun - m.f. axundzadənin xüsusi səyi nəticəsində sürgündən azad olub, şuşaya qayıtsa da, geri qalan ömrü polis nəzarətində keçir.
keçirdiyi mənəvi sarsıntılar, çəkdiyi əzab-əziyyət şairi əldən salır və o, 1857-ci ildə, 73 yaşında vəfat edir.
q.zakir lirik və epik növdə yazdığı əsərlərlə zəngin bədii irs yarada bilmişdir. onun lirikası klassik və aşıq şeiri üslubunda yazdığı qoşma, gəraylı, təcnis, qəzəl, müxəmməs, müstəzad və s. ibarətdir. bu şeirlərin bir qismində insan gözəlliyi və həqiqi aşiqin təmiz məhəbbətindən söz açılır, digər qismində isə dövrün ictimai eyibləri, əxlaqi-mənəvi qüsurlar tənqid olunur.
zakir, yaradıcılığındakı satiraları ilə satiranın bir cərəyan kimi formalaşmasına böyük töhfə vermişdir.
şairin yaradıcılığında mənzum hekayələr də mühüm yer tutur. bu əsərlərin bir qismində ("məlikzadə və şahsənəm", "aşiqin təam bişirməyi" və s.) məhəbbət haqqında danışılır, digər qismi ("dəvəsi itən kəs", "tərlan və elçilər" və s.) tərbiyəvi, bəziləri isə ("dərviş ilə qız", "həyasız dərvişlər" haqqında" və s.) satirik-tənqidi mahiyyət daşıyır. ictimai eyibləri üstüörtülü şəkildə əks etdirən şair maraqlı təmsillər ("tülkü və qurd", "aslan, qurd, çaqqal" və s.) yaratmışdır. bu əsərlərdə o, zülm və zorakılığın əleyhinə çıxır, hiylə, satqınlıq kimi cəhətləri pisləyir. şairin təmsilləri mərdlik, fədakarlıq, sədaqət kimi gözəl sifətlər aşılayan qiymətli nümunələrdir.
əsərlərində qoşa sözlərə ("sallana-sallana", "baxa-baxa", "xumar-xumar"), daxili qafiyələrə geniş yer verən şair epitet, bənzətmə, təzad, mübaliğə kimi təsvir və ifadə vasitələrinə tez-tez müraciət etmiş, yüksək obrazlılığa, mükəmməl bədiiliyə nail olmuşdur.
həm heca, həm də əruz vəznində yazdığı əsərlər ona böyük uğur gətirmişdir.