1. yaradıcılığı klassik eranın sonu, romantik eranın əvvəllərinə təsadüf edən bəstəkar. məni şubertlə bağlı təəccübləndirən şey onun məhsuldarlığıdır: 31 illik qısa bir ömrə 1500dən çox əsər, variyasiya sığdırıb. bura daxildir - solo səs və piano üçün 600dən çox lieder, bir o qədər piano parçaları, təxminən 150 partes mahnı, bir neçəsi messa olmaqla, 40 liturgik əsər, operaları və fon musiqiləri də daxil olmaqla, 20 civarında səhnə əsəri, 7si tamamlanmış 13 simfoniya və bir neçə uvertüra, 20dən çox simli alətlər üçün kamera musiqisi və kvintetlər, triolar, duetlər.
şubert 14 uşaqlı ailənin 12cisi kimi dünyaya gəlib. 4-5 yaşlarında atasından skripka, qardaşı ignazdan isə piano dərsləri alıb. bir neçə aydan sonra qardaşına deyib ki, daha sən mənə dərs demə, bunların hamısını bilirəm. 11 yaşı olanda haydn, mozart, beethovenin orkestr əsərləri ilə tanış olacağı stadtkonvikt məktəbində təhsil almağa başlayır. 5 il sonra atası ilə yaşamaqçün geri qayıdır və məktəb müəllimi kimi işləyir. bundan əlavə, antonio salieri ilə birlikdə bəstəkarlıq təhsilini davam etdirir və yaradıcılığa başlayır.
1828in martında ömründə ilk və son dəfə öz bəstələrindən ibarət konsert verir. bu konsertdən bir neçə ay sonra vəfat edir. ölüm səbəbi rəsmi olaraq tif xəstəliyidir, lakin bəzi tarixçilər onun sifilisdən öldüyünə inanırlar.
2. birdəfə breyn-rinqə qatılmışdım. komandada tanış uşaqlar. sual verdilər. həlledici məqamlardan biri idi. sualı eşidən kimi cavabın franz schubert olduğunu bildim. cavabı da verdim: "schubert". o biri komanda "franz schubert" dedi. onlar qazandı. təşkilatçı axmaqlara bax ha.
nə olacağ e. bir yarışmadaki, "clockwork orange" kimi filmi, "mexanik apilsin" kimi tərcümə edirlərsə nə gözləyə bilərsən. yox bir "svarşik nemət"
No one feels another's grief, no one understands another's joy. People imagine that they can reach one another. In reality they only pass each other by.
sözlərini demiş bəstəkardır. heç kəs yaşadığı acıları anlamadığı üçün "mənim musiqilərim mənim acılarımın məhsuludur" deyə də davam edərək bəstələdiyi əsərlərlə həm öz acılarını anlatmış həm də paradoksal olsa da tarix boyu özü kimi acı çəkən insanları ən yaxşı anlaya bilən insan olmuşdur.
6.Serenade kimi nəzih, incə musiqini bizlərə bəxş etmiş bəstəkar, yazar.
1826-cı ildə bir bazar günündə şubert bir neçə dostu ilə potzlaynşdorfdan dönürdu və wahring boyunca dolanarkən bir dostunu - "tieze"ı görür. dostunun oturduğu mənzərədən dəhşətlənən yazar dayanıb, gözəlliyə tamaşa edirdi. dostunun yanına gedib, əyləşdi. dostunun önündə bir kitab var idi, şubert səhifələri çevirməyə başladı az zaman sonra. birdənbirə dayanıb, barmağına şeirə qoyaraq: çox incə melodiya gəldi! deyə bağırdı. əgər bir nota kağızım olsaydı, bu mükəmməl melodiyanı notaya tökərdim, dedi. bir digər dostu bir çek kağızının arxasına isti bazar gününün ortasında bir neçə nota yazdı və serenad əsəri belə meydana çıxdı...
)