+16 əjdaha
12. insanlarla yaşanan bu həyatı yaşamağın ən yaxşı üsulu kimi düşünürdüm bu günə kimi. Hamını, hər şeyi yola verirdim. Sadəcə vacib bildiyim işlərə ciddiyətimi verirdim və bunu da digər insanlara bəlli etmirdim. Sonra isə gördüm yox. insanları yola verdikcə elə bilirlər ki ya sən onların etdiklərinə razılıq verirsən ya da ki sən onlardan daha aşağıdasan. Bu gün özümdən hər cəhətdən aşağıda olan birinin dediklərindən bunu öyrəndim. Bu həyatı deyəsən sülh içində yaşamağın mənim üçün bir yolu yoxdur. illah ki insanlara kobudmu davranmalıyam? illah ki digərləri kimi səsimi qaldırmalıyam? insanlardan uzaqlaşmaq istəyirəm sadəcə. Sadəcə mənim seçdiklərim qalsın yanımda. Son çarəm yola vermək idi insanları ki indi o da işimə yaramır.Həqiqətən də nə edəcəyimi bilmirəm. Nə etsəm bu əsəbdən, bu toksikliklərdən uzaqlaşacağam kaş bilsəm. Əsəb artıq ayrı levelə keçib məndə deyəsən. Fiziki olaraq da görürəm zərərlərini amma əlimdən etməyə heç nə gəlmir. Nəysə düşündükcə əsəbdən bədənim titrəyir. insanların amk