masumiyet müzesi
| ədəbiyyat7,254 | 6 | 17
əjdahalar googlla
ecce homo
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860http://i.hizliresim.com/ZAJDmz.jpg
--spoiler--
--spoiler--
hadisələr 70-ci illərin ortasından başlayaraq 2007-ci ilə qədər davam edir. kemal zəngin bir burjua ailəsinin övladıdır, varlı və burjua ailəsindən sibellə evlənəcəkdir. getdikləri mağazada kemal uzaq qohumu olan füsunla qarşılaşar və istəmədən özünü ona yaxınlıq quran yerdə tapar. hadisələr davam etdikçə füsunla "merhamet apartmanı"nda uzun uzun sevişmə səhnələri haqda danışılır. kemalın hələ də sibellə münasibəti davam etməkdədir, nişanlarına başqasının adını silərək füsun və ailəsini çağırar. burada füsun orhan pamukla rəqs də edər hətta, sonra kemalin işyoldaşlarının sibellə kemalin iş otaqlarında yaxın zamana qədər sevişdiyini eşidib əsəbləşər və cəzalandırma müddəti başlayar. kemal dəli-divanə olub istanbul küçələrinə düşər, hər küçədə gördüyü qadını füsuna bənzədər, onu tapmağa çalışar, heç cürə tapa bilməz. nəhayət füsunu tapdığında sibellə ayrılmışdır, fəqət füsun da evlidir. səkkiz il həftədə iki-üç dəfə olmaqla füsungilin evlərinə gedər, burda əşyalar oğurlamağa başlar. daha əvvəl də füsunun toxunduğu əşyaları sevişdikləri evə yığae, onlara toxunaraq təskinlik tapardı, amma getdikcə bu iş maniya halına çatar. biz əşyalar haqqında səhifələrcə durmadan oxuyuruq, oxucu bezir və orhan pamuku söyür və kitabı yarımçıq buraxır.
--spoiler--
--spoiler--
hekayənin bundan sonrası üçün özünüz oxusanız yaxşı olar, amma mən ona görə spoiler verdim ki, tərifləyib sizi kitaba yönləndirməkdən daha çox, süjeti və əsasən kitabın nəyə fokuslandığını biləsiniz ki, oxuduğunuz zaman xəyal qırıqlığına uğramayasınız. kitabı gözəl edən əsas məsələ əşyalardan ibarət muzeydir ki, muzeyin girişində biz böyük divarda hər birinin altında tarixi yazılmış 4203 siqaret kötüyü ilə qarşılaşırıq. muzeydə təkcə füsunun əşyaları deyil, orhan pamukun istanbuluna canlı şahid oluruq.
sevgi, obsessiya mövzusunda yazılmış çox qəşəng əsərdi. bilirəm bir çox insan bu mövzuları aşıb artıq, 23 yaşında həyatın hər üzünü görüb və kantın dediklərinin daha önəmli olduğunu, sevginin də mənasız, şişirdilmiş, uşaqca, çəhrayı bir mövzu olduğunu düşünür. düz də düşünürlər, bir nitşenin bığları qarşısında sevgi nədir ki? ona görə də belə romanlar onlar üçün deyil, çünki hər kitab içimizdəki dərin boşluqdan danışmalıdır. hər əsəri öz mövzusuna uyğun tərəzi ilə yox, özümüz istədiyimiz tərəzi ilə ölçməliyik, çünki başqa cür necə dəxliyyatsız insan ola bilərik? ancaq məncə yenə də, vaxt olanda, çox bekar qalanda, axırıncı oxuya biləciyiniz kitab bu qalanda oxumaq olar.
ayın 13-ü serialı çıxdı, təsadüfən əlimdə netflix hesabı olduğu üçün iki günə baxıb bitirdim. soundtrackləri çox bəyəndim, ümumiyyətlə, ortaya keyfiyyətli iş qoyulub.
masumiyet müzesi - sevgi və obsessiya ilə bağlı ən gözəl əsərlərdən biridir, məncə. həm gender bərabərsizliklərini, dönəmin problemlərini ortaya qoyur, həm də obrazların iç dünyası qarışıq və realdır. indinin özündə belə düşünürəm ki, kemal füsun onu "ghostlamasa" idi, bu qədər obssesiyaya çevirməzdi. füsun onu görməzdən gələrək, seçməyərək intiqamını aldı, amma aldığı intiqam belə qəlbindəki kin-küdurəti soyuda bilmədi. kemali sevdiyini də düşünmürəm, kemal sırf yuxarı statuslu insanlar zümrəsindən olduğu halda onu gördüyü üçün özünü ona təslim etmişdi. həyatı boyunca da insanlar tərəfindən daha çox görülmək, həmin statusa qalxa bilmək üçün çalışır. kemal isə əksinə, bu sevgi vasitəsilə özünü və reallığı kəşf etmiş, burjuaziyanı bir kənara atıb sevgini seçmişdi. füsun isə sibel kimi "yüksək sosyete" nişanlısı ola-ola onu görən, sevən, diqqət bəsləyən, statuslu kemalı sevirdi. sevgisi qarşısında acizləşmiş, uğrunda hər şeyindən vaz keçmiş adama daha eyni gözlərdə baxa bilmirdi.
Eşq davamı olmayan, amma yaddaşda yaşayan həmin anlardır. Əsl eşq obsessiya yaradan, səni ona bağlayandır deyəsən. Hər anı, hər əşyanı, hər toxunuşu xatirəyə çevirmək. Yəqin ki, insan ən çox itirəcəyini bildiyi şeyi bu qədər möhkəm mənimsəyər.
Böyüdükcə obsessiyamın fərqinə varıram, bu obsessiya “yaşanmışlıq” hissinə duyduğum bağlılıqdı. Məncə eşq sahib olmaq yox, xatırlamaq, yaşamış olmaq, içində yaşatmaqdır.
üzv ol