sözaltı günlük

change the world · 2015-04-03

sevgili sözaltı günlük, bu gün pasxa bayramıdır. nə olduğu barəsində heç bir fikrim olmamaqla bərabər, uşaqlıqda evdə bayram zamanı ..

| sözaltı
1,963,818 | 1513 | 7418

əjdahalar googlla

Aşmış kamazın şoferi

sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - dünənin ən bəyənilənləri - sözaltı etiraf - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - timidus - qasim

« / 92 »

💛

Yalnız deyilsən!

Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

☎ 860

911. adam hərdən istəyir ki, səhərin sübh çağı oyansın bir dənə marojna yesin. bəzən ruhən həyata o qədər dolu oluruq ki, o boşluğa doldurmaq üçün böyük xoşbəxtliklərə ehtiyac duymuruq. ama gün gəlir yarıya qədər bitməyə yaxınlaşır, o boşluq elə ağır gəlir ki, səhər tezdən yediyin marojnanın dadı damağından itib gedir. marojnalara, şirniyyatlara böyük qəzəb yaranır daxili dünyanda. səhər tezdəni marojna ilə açan adam, axşamları niyə baltika 9 həsrətinə düşür. bu qədər bəsitdirmi keçirdiyimiz iç sıxıntılar, nəfəs almağımıza vəsilə olan kiçik xoşbəxtliklər? zarafatdan başqa izahatı olmayan bəzi şeylərin izahatı veririk gülərəkdən. bu ay da heç düşərli olmadı. konkret ziyandayıq. elə bir ziyandayıq ki, ziyan ilə xeyiri hesablamaq olmur. baş itib. kupon yazmaq da əvvəlki qədər zövq vermir, futbola baxmaq da onun kimi. ağaclar yaz ayına hazırlanırdı, indi uje yaydı. vaxt nə tez keçir amk. bəzən elə çox istəyirsən ki, vaxt tez keçsin, sonra deyirsən mənə nə amke? bəzən nələrə məcbur olduğumu düşünürəm, amma, tapa bilmirəm. hər şey o qədər yaxın o qədər uzaq gəlir ki. bəlkə koram? bəlkə də bu qurdlar süfrəsində yaşamaq çətin gəlir. bu həyatdakı hər şeyə incimişəm. əsas da torpaqlara, yollara, yol kənarlarına. suyundan içdiyim həyat, niyə götünə başına yaxırsan? uzaqlara incimişəm, əlimi atıb qopara bilmədiyim buludlara incimişəm. kəndçilərə incimişəm, şəhərliləri heç sevməmişəm. yenə bir qaranlığa doğru çəkilirik. o qədər şey yazmaq istəyirəm ki, yaza bilmirəm. bura qədər gəlmişik ataq getsin deyirəm. azalır iç sıxıntılarım, azalır axtarmaq sevdası. bəlkə də hər şeyin bəsit cavabı vardır , biz yoruruq özümüzü uzun paragraflarla.

2 əjdaha!

22.06.2026 00:57, qaçaraddımdanenənanənan

#400112

912. hərdən fikirləşirəm. nə yaxşı ki, əsgərliyə getdim. həyatımın elə bir dönəmindən keçirdim ki, biraz da buralarda qalsaydım ya özümü öldürmüşdüm, ya da ölkədən çıxıb getmişdim. çox dedilər ki, magistraturaya qal hazırlaş. əslində içimdə başqa fırtınalar qopurdu. ən əsası heç kimin fikri ilə razılaşmama məsələsi. kim nə deyirdi, itələyirdim. eyni fikirdə saatlarla qalmaqdan bezdiyim üçün heç nə fikirləşmirdim. bunu da ayıq başla etmək mümkün deyildi. hər gün içirdim. bir günümü o biri günə itələyirdim. ediləcək listəsi dolub daşırdı, ortada heç nə yox idi. həmin günlər yeniyetməlikdən təzə-təzə çıxırdım. hamı ilə dalaşırdım, sonra içməyə qaçırdım. əsgərlik ən çox qiyməti olmayan dəyərlərlə qucaqlaşmağı öyrətdi mənə. açığın desəm 1 il boyunca bütün dərdlərdən, fikirlərdən azad oldum. 1 il mənasız bir bədəli ödəyəcək adam niyə digər həyat;- yəni mülki həyatı niyə düşünsün. gecə saat 3-5 arası posta çıxan adam niyə düşünsün dünyanın dərdini? bir növ terapiya məktəbi kimi idi. mülki həyat ilə oranın həyatda qalma mübarizəsi bir-birinə çox bənzsə də arada bəzi nüanslar var. tam olaraq bu nüanslar idi məni oraya bağlayan. burda müəyyən statusuna görə sənə hörmət qoyurlar, orda isə dəyərlərinə və şəxsiyyətinə görə. əlbət ki, komandir heyyətdəndən getmirdi söhbət. əsgər dostlarından gedirdi. hərdən gecə vaxtı kazarmanın arxasında çəkdiyimiz siqaretlər gəlir ağlıma, dördüncü postdan 5ci posta siqaret istəməyə gələndə ilişib qaldığımız şirin söhbətlər. vaxtın getməsi üçün hər xatirəyə, hər yaşanmışlığa əl atırdıq. bax sikəcəm axı, gül kimi entry giririk, hansısa dalbenin biri gecə saat 2də 11 manat pul istəyir. halbuki 1 saat bundan qabaq 10 manat pul atmışam. gecənin bu vaxtı qumar oynuyarlar mənəviyyatsız? bax belə şeylərə görə gözəldir əsgərlik. başın dinc. maksimum hansısa maxeni yola verərsən. 5 il bundan qabaq da oturub içdiyim stoldakı qənd qabıya çölün işığı düşüb işıqlandırırdı, indi də elədir. zaman keçir və bəzi şeylərin yeri dəyişmir. eynilə həmin qənd qabı kimi. bir kəslərin hissetdirdikləri də dəyişmir, ama, nə qədər etsən də onu həyatından, beynindən, yaşanmışlıqlarından çıxardıb bir kənara tullaya bilmirsən. məskunlaşdığım bir koma da olsa, onla bağlı o qədər xatirələri niyə və necə bir kənara tuılayım? zəmanə çox pis dəyişib. o qədəe pis dəyişib ki, əvəllər az yaşlı uşaqlar atalarının sözünə baxmayanda sevinirdin. indi narahat olursan, çünki, iti qurdu, peysəri doludu. əsas da narkotik. elə bir şeydir ki, sonunu bildiyin uçuruma tullayır səni. sonu olmayan yolları sevdiyimiz üçün narkotik də yan keçdi bizdən. şükür allaha təmizik, bir dənə siqaretimiz var o da olmalıdır kimi bir şey. dizlərim o qədər sızıldıyır ki, insan nə qədər yorulursa o qədər də qaçmaq istəyir. bu gün elə bir sual aldım ki, gülməkdən özümü saxlaya bilmədim. rəsulzadə, elçibəy, yoxsa heydər . təkərə düşdüm, cavab verə bilmədim. gör neçə illərdir, insanımız nəyin üstündə dalaşır, nələrin, kimlərin mübahisəsini aparır. əslində siyasi tariximiz müstəqilliyi alandan bu yana o qədər də qeyri-adi deyir. naxçıvanda kondisaner zavodu, bakıda paltaryuyan fabriki falan. niyə illərdir camaat verlişlərə çıxır, debatlar aparır, konfiliktlərə girirlər. bəlkə də onlar da hər şeyin fərqindədirlər, sadəcə mırtlaşırlar. bəlkə də elə poxa düşüblər ki, zadniyə versələr çörəksiz qalacaqlar. hərənin çörəyi bir dərədən çıxır. dərənin yiyəsindən qorxurlarsa problem yoxdu. onuz da bu ölkədə hər şeyi qorxu ilə idarə edirlər. insanın bəzi hallarda qorxması çox önəmlidir. məsələn; avstraliyada camaat unitazdan zəhərli hörümçək çıxacaq deyə qorxur, biz isə otruduğumuz yerdə "3-cü bölməyə yaxınlaşarsınız zəhmət olmasa" sözündən qorxuruq. görəsən yenə nə pox yemişik deyə düşünüb sıçaraq gedirik bölməyə. birinə salam verirsən sabahsı gün səndən 1000 manat borca pul istəyir, birinə necəsən deyirsən doğub üstünə atır. bu gün iş paltarında getmişdim bakıya bir nəfər götürməyə. iş elə gətirdi ki, gözləməli oldum. girdim bahalı kafelərdən birinə oturdum. bir əl elədim iki əl elədim qoz qoyan olmadı. çıxdım çölə. belə özümü də qınayıram gedib bambılı kimi bahalı kafedə elə otursam əlbət ki, heç kim qoz qoymayacaq. amma, belə bir nüans var ki, qəhbəlik xalqımızın canına elə işləyib ki, təbəqələşməninin poxun çıxardıblar. əslində mənə qoz qoymayan ofisantın maaşını 3 gündə qazansam da bəzi şeylər var ki, o öz xəttini ortaya qoyur. bir növ sosial ekspriment kimi oldu mənim üçün də. sumqayıtda iş paltarı ilə gəzməkdən heç utanmıram. hələ etiraf edim ki, çöl paltarından daha rahatdır. seçilmir, diqqət çəkmir. 1 nəfər baxanda ikinci səfər baxmır. baxır pasyakdı deyib keçir. kamuflaj edir adamı. hər nəysə söhbət gör haralara gəldi. gedim yavaşdan yatım. bu gün drama yox idi, sadəcə bəzi düşüncələri barmaqlarımızda bərqərar edirdik.

2 əjdaha!

08.07.2026 02:14, qaçaraddımdanenənanənan

#400304

913. həyatımda hər bir kiçik periodun bitdiyini hiss etdiyim an var, hiss edirəm ki aha bundan sonra nəsə dəyişməliyəm daha belə davam etməyəcəm. Bu gecə həyatımın ən produktiv, tənha və fiziki çətin periodunun bitdiyi andir. Məsələ budu ki əvvəllər necə yaşamağa davam edəcəm deyə bir fikrim vardı, indi o da yoxdu. Boşluqdayam yenə, ağrı var yorğunluq var və hələdə daxuya problemlərim var. Nə qədər çalışsam da yenə 0 dayam, tam olaraq kimlərə niyə kömək etdim niyə öz problemlərimə vaxt ayırmadım bilmirəm. Sanki bir s**ilmiş güc mane olur mənə, nəyi try eləsəm əlimdə qalır, əminliyimi sarsıldır bu artıq öz beynimdən şübhə edirəm, osdurax osdurax adamlar da daima öz expert mneniyasiyla gəəlir məsləhət verməyə. Artıq spor eləmək, nəyisə izzah etmək, başa salmaq, soruşmaq, məsləhət almaq mənə işgəncə kimi gəlir. "Niyə beləsən" sualından bezmişəm, bir nəfər "gəl əlindən tutum, nəyə ehtiyacın var" demir. Hamı ancaq nəsə problem olduğunu görür və düşünür ki mən və ətrafımdakı hamı kordu, axmaqdı ya da nəm birkletkalıyam yəqin. Bezmişəm qısası, bu ölkədə arzularım üçün etdiyim mücadilənin birinci sezonuna qayıtdım yenə

4 əjdaha!

11.07.2026 04:24, hattori

#400332

914. son vaxtlar yazdıqlarımın çoxunun nifrət dolu bekara boş lazımsız şeylər olduğunun fərqindəyəm. tanımayan olsa tərbiyəsiz kuxna pişiyi sanar. which thats what i am actually maybe. but thats okay. terapistimiz yoxdu heç olmasa qaralama dəftərimiz olsun. oturub roketin necə düzəldiyini yazmaqdansa hiss etdiyin şeyləri yazmaq daha yaxşıdır. əsəb nifrət sevgi. və həyatlarının başqa fazalarında olan insanlar anlamaya da bilər. thats okay too.
disclaimer olaraq onu deyə bilərəm ki dont try this at home. meaning hansısa sevdiyiniz yazar ya insanı nümunə olaraq götürməyin. this would put a lot of pressure on the user and yourself. just oxu keç, umbayla keç. bloka at. blokdan çıxarıb səni sevirəm ama evliyəm de. nə vaxt boşanırsan falan. fuck gpt kimi halucinating again recently.

2 əjdaha!

16.07.2026 21:50, odysseyus

#400380

915. Kainat səsimi eşidir, istədiyimi mənə verir. Amma bunu gec görürəm

1 əjdaha!

26.07.2026 15:04, Aşmış kamazın şoferi

#400522

916. Nədənsə artıq heç kimlə danışmaq, tanımaq, dərdini dinləmək, başqasına özüm barədə nəsə deməkdən xoşum gəlmir. 1 ay sonra 21 yaşım olacaq. Və şofer, kim sənlədir deyəndə aldığım "özüm" cavabı məni tək hiss etdirdi. Əslində insan sevəndə, dost kimi tanışanda qəlbən çox bağlanan biriyəm, amma artık

(youtube:

)

Kalbim kaldırmıyor koşkadem hanım

3 əjdaha!

27.07.2026 18:58, Aşmış kamazın şoferi

#400536

917. həyatımın son 7 ildə necə çevrildiyinə baxıb səbəbkar axtardım,gördüm səbəbkar yoxdur.yəni sakit otur karmanı yaşa.onsuzda sənin kimi çox adam 15 yaşında fərqli həyat düşünüb, amma irəli yaşlarda bədbəxt olub.bəlkə karma yükü deyə bir şey varsa bunu yaşayıb təmizləyərəm ki,nəslin gələcək davamçıları bu yükü götürməsin.zürafa olmak bunu gerektirir.

1 əjdaha!

29.07.2026 19:11, melanxolikzürafə

#400575

918. addım addım hara gedirik xəbərimiz yoxdu. bəzi şeyləri hiss edirik, amma, kimin üçün yaşayırıq, bu qədər yazıları nə üçün yazırıq? hiss etmirik. həyata qarşı o qədər əsəbiyəm ki, nə qədər dombalaq aşım axırda biri düz aşmadın, bir də aş deməyəcək? görəsən nə vaxt fərqinə varacağıq ki, düz dombalaq aşmışıq ikinciyə ehtiyac yoxdur? niyə sözlərim üst üstə düşmür bir biriylə dalaşmaq istəyir? niyə haqqımızı tələb etməli olduğumuz yerdə dombalmağı məqbul sayıırıq? hər gün bir kəlməylə yuxuya gedirik, amma, sabahsı gün o kəlməni uduruq? niyə yatıb durana qədərdir xoşbəxtliklərimiz? düşünməmək üçün insan özünə əziyyət verər mi? özümüzü elə aparırıq ki, böyük bir azınlıqdayıq sanki. afrikada su axtarırıq, everestdə məktəb axtarırıq? məktəbini sikim düz əməlli məktəb yoxdu hu düzlükdə? niyə everstdə çıxardırsınız camaatı? nə vaxta qədər özümüzü günahkar edəcəyik? bir məktəh yoxdu everestdə camaat gedib istrahət eləsin? adamlar bir macəradır deyib keçir, amma, biz itin zülümündən keçib adın qoyuruq həyata qarşı uzanan kədər çırpınışları? əslində olmağını istədiyim şeylərə bir tək uşaq kimi həvəslə qaçarkən, böyük bir xəyal qırıqlığına uğramaq incidir adamı. çox şey istəmirik ki, bir tək şey istəyirik. ağlımız gedib ələddinin cininə birin üstünə beş qoyanda fikirləşərsən onu, sikdiyimin həyatı. yenə də deyirəm, vaxt nə tez keçir içini sikim bu entry kimi? axır bir gün hər şeyi etiraf edib deyəcəyəm qoy bilsinlər, bu tozlu səhralardan nə düşüncə gəmiləri keçdi. hər yerə gec qalmaq həyat fəlsəfəmiz olub, heç kimi qoymuruq qabaqlasınlar. camaat ən sevdiyi filmlərdən danışır. day bilmirlər ki, biz film çəkirik. hər gün yeni şeylərin başını divara vurmaq öyrədir insanı. daha əvəllər tay tuşlarımız filmləri sıralayarkən bizim pərişanlıq. filmləri sadəcə maraqlıdır deyə, gözlərimiz eyni ssenariləri, eyni eyni şeyləri görməyək deyə izləyirdik. şimdi filmler de kendi anlamını yitirdi. çünki artiq özümüz baş roldaydıq. hər şeydə hər zaman geridə qalmaq, əslində geriyə baxanda daha çox şeylər başa salır insana. cəhalətin rəmzi olmuşuq, amma, danışmağa çox daha çox şeyimiz var xəbərləri yoxdu. :(

4 əjdaha!

01.08.2026 00:57, qaçaraddımdanenənanənan

#400631

919. Son zamanlarda siqaret paketini 2 yə çıxarmışam. Bu qəm kədər axırıma çıxacaq əşi. Qabaq 1 paketi 2 günə bitirirdim indi isə artıq 2 paketə qaldırmışam.

0 əjdaha!

01.08.2026 09:08, adsızinsan

#400632

920. tərəzinin birinci gözündə valideynlərimin sayəsində mənə əlçatan olan şeylər (təməl ehtiyaclar) ikinci gözündə mənə əlçatmaz olan şeylər var. atam sayəsində başımın üzərində bir dam var,qardaşım sayəsində soyuducu həmişə dolu olur,anamın sayəsində paltarlarım ütülənir yemək bişirilir mənə qulluq edilir. atam mənim dərmanlarımın pulun verir amma xəstə olmağımın səbəbi valideynərimin geni deyilmi?anam mənə qulluq edir amma vaxtilə mənə boş səbəblərdən psixoloji və fiziki şiddət göstərməyibmi?analıq təkcə qulluq etməkləmi olur? onlar yəqin ki öz aldıqları tərbiyə ilə məni böyütməyə çalışıblar.bu halda bəlkə mən nankor övlad oluram?içimdə onlara qarşı kin olmasa da hər problemin kökündə onların olması məni yorur. əslində boş yerə onları qınayıram.onlar gördükləri tərbiyəni verdilər,görmədikləri sevgini maddi olaraq verməyə çalışdılar.mən onların şəraitində olsaydım bəlkə də daha pis valideyn olardım. yenə də çətindir.nə qədər anlasam da onları artıq tək qalmaq istəyirəm.boş şey üstündə övladını döyüb bir saat sonra başını sığallayan ana övladında bağlanma problemi yaradır.7 yaşında məruz qalınan şey 35 yaşında belə insanı geri çəkilməyə vadar edir. tək yaşayacam,nankor övlad olmayacam,nəslin bu zəif halqasını davam etdirməyəcəm.

0 əjdaha!

02.08.2026 22:12, melanxolikzürafə

#400682

« / 92 »

üzv ol

Modalı bağla